«سرزمین من» از نگاه پژمان محمدزاده
شيرين تيموري: عکاسی چیزی بیشتر از یک رسانه برای ارتباط ایدهها است چرا که عکاسی هنری خلاقانه است و برخی از عکاسان از عکس برای ابراز ایدههایشان استفاده میکنند. «پژمان محمدزاده» یکی از این عکاسان کرمانشاهی است و اولین نمایشگاه انفرادی خود را با نام «سرزمین من»، در گالری آفرینش برگزار کرد. محمدزاده فارغالتحصیل رشته معماری است و به صورت نیمهحرفهای هفت سال است که عکاسی میکند. «سرزمین من» اولین نمایشگاه از آثار اوست که در آن هفده عکس به نمایش گذاشته شد.
نمایشگاه
این نمایشگاه با عنوان سرزمین من در گالری آفرینش از نوزدهم تا بیست و دوم شهریور ماه برگزار شد. او در خصوص نمایشگاه میگوید: «انتخاب موضوع این نمایشگاه به علاقه شخصیام به طبیعت، نجوم و ستارهشناسی برمیگردد. در واقع این نمایشگاه جستجویی در طبیعت محسوب میشود، من سعی کردم در این نمایشگاه از چهار فصل ایران عکسبرداری داشته باشم و اولین اثر موجود در نمایشگاه مربوط به سال 1389 و آخرین اثر مربوط به چند ماه پیش است».
دستهبندی آثار
عکسها یه دست نیستند و دستهبندیهایی در آثار محمدزاده وجود دارد که به گفته خودش اینگونه هستند؛ «عکسهایی مربوط به عکاسی آسمان شب میشوند؛ شامل رد ستارگان، کهکشان راه شیری، عکس تکشات از آسمان و عکس پانوراما که مربوط به دستهبندی عکسهای نوردهی طولانی میشود، به طور کلی مجموعه آثار با استفاده از یک تکنیک عکاسی جمعآوری نشده است».
انتخاب سوژه و تاثیر آثار
محمدزاده در خصوص انتخاب سوژههایش برای عکاسی و تاثیر آن میگوید: «انتخاب سوژهها با توجه به علاقه قلبی خودم صورت میگیرد. من بیشتر به کویر علاقه دارم و خیلی از عکسها در حین سفر گرفته شده است، کاملاً صحنهها غیرقابل پیشبینی بودند و به هدف عکاسی سفر اتفاق نمیافتاد. هنگام لحظه ثبت عکسها بیشتر حس آرامش به من منتقل میشد. به طبع دوست داشتم که حس سکوت و آرامشی که در طبیعت وجود داشت را در آثارم ثبت کنم و زمانی که مردم به دیدن آثار آمدند خوشبختانه همین حس را از آنها گرفتند». محمدزاده در عکسهایش از نرمافزارهای کامپیوتری کمک میگیرد؛ تمام هفده اثر موجود در نمایشگاه کاملاً خام نیستند و از نرمافزارها به منظور تقویت اثر برای چاپ استفاده کرده است.
علاقهمندیها
او کارهای دیگر عکاسان را دنبال میکند و از علاقهاش به عکاسی از آسمان شب میگوید: «من بیشتر به کار عکاسان آسمان شب علاقه دارم که «بابک امین تفرشی» از جمله هنرمندانی است که کارهایش را دنبال میکنم و در مورد عکاسان کرمانشاهی که بیشتر در زمینه عکاسی مستند و طبیعت کار میکنند، میتوانم «محمدرضا رجایی» به عنوان راهنمایم و همچنین «محسن رشتیان» که یکی از عکاسان شناختهشده کشوری است را نام ببرم».
اصل هنر یادگیری و تجربه است
او از انحراف مسیر عکاسی در کرمانشاه حرف میزند و میگوید: «از نظر من عکاسی کمی از مسیر اصلی خودش، حداقل در کرمانشاه خارج شده است؛ یعنی تعدادی از عکاسان بدون هیچ اطلاع قبلی میخواهند دنبالروی سختترین قسمت عکاسی باشند. به طور مثال دانشجویان عکاسی یا افرادی که با خرید یک دوربین عکاسی و با گرفتن تعدادی شات به سوی سختترین قسمتهای عکاسی میروند و با تمام غیرتی که روی تعداد شاتهای محدود خود دارند، که دیگر جایی را برای نقد آثار باقی نمیگذارند . اصل هنر یادگیری و تجربه است».
شيرين تيموري: عکاسی چیزی بیشتر از یک رسانه برای ارتباط ایدهها است چرا که عکاسی هنری خلاقانه است و برخی از عکاسان از عکس برای ابراز ایدههایشان استفاده میکنند. «پژمان محمدزاده» یکی از این عکاسان کرمانشاهی است و اولین نمایشگاه انفرادی خود را با نام «سرزمین من»، در گالری آفرینش برگزار کرد. محمدزاده فارغالتحصیل رشته معماری است و به صورت نیمهحرفهای هفت سال است که عکاسی میکند. «سرزمین من» اولین نمایشگاه از آثار اوست که در آن هفده عکس به نمایش گذاشته شد.
نمایشگاه
این نمایشگاه با عنوان سرزمین من در گالری آفرینش از نوزدهم تا بیست و دوم شهریور ماه برگزار شد. او در خصوص نمایشگاه میگوید: «انتخاب موضوع این نمایشگاه به علاقه شخصیام به طبیعت، نجوم و ستارهشناسی برمیگردد. در واقع این نمایشگاه جستجویی در طبیعت محسوب میشود، من سعی کردم در این نمایشگاه از چهار فصل ایران عکسبرداری داشته باشم و اولین اثر موجود در نمایشگاه مربوط به سال 1389 و آخرین اثر مربوط به چند ماه پیش است».
دستهبندی آثار
عکسها یه دست نیستند و دستهبندیهایی در آثار محمدزاده وجود دارد که به گفته خودش اینگونه هستند؛ «عکسهایی مربوط به عکاسی آسمان شب میشوند؛ شامل رد ستارگان، کهکشان راه شیری، عکس تکشات از آسمان و عکس پانوراما که مربوط به دستهبندی عکسهای نوردهی طولانی میشود، به طور کلی مجموعه آثار با استفاده از یک تکنیک عکاسی جمعآوری نشده است».
انتخاب سوژه و تاثیر آثار
محمدزاده در خصوص انتخاب سوژههایش برای عکاسی و تاثیر آن میگوید: «انتخاب سوژهها با توجه به علاقه قلبی خودم صورت میگیرد. من بیشتر به کویر علاقه دارم و خیلی از عکسها در حین سفر گرفته شده است، کاملاً صحنهها غیرقابل پیشبینی بودند و به هدف عکاسی سفر اتفاق نمیافتاد. هنگام لحظه ثبت عکسها بیشتر حس آرامش به من منتقل میشد. به طبع دوست داشتم که حس سکوت و آرامشی که در طبیعت وجود داشت را در آثارم ثبت کنم و زمانی که مردم به دیدن آثار آمدند خوشبختانه همین حس را از آنها گرفتند». محمدزاده در عکسهایش از نرمافزارهای کامپیوتری کمک میگیرد؛ تمام هفده اثر موجود در نمایشگاه کاملاً خام نیستند و از نرمافزارها به منظور تقویت اثر برای چاپ استفاده کرده است.
علاقهمندیها
او کارهای دیگر عکاسان را دنبال میکند و از علاقهاش به عکاسی از آسمان شب میگوید: «من بیشتر به کار عکاسان آسمان شب علاقه دارم که «بابک امین تفرشی» از جمله هنرمندانی است که کارهایش را دنبال میکنم و در مورد عکاسان کرمانشاهی که بیشتر در زمینه عکاسی مستند و طبیعت کار میکنند، میتوانم «محمدرضا رجایی» به عنوان راهنمایم و همچنین «محسن رشتیان» که یکی از عکاسان شناختهشده کشوری است را نام ببرم».
اصل هنر یادگیری و تجربه است
او از انحراف مسیر عکاسی در کرمانشاه حرف میزند و میگوید: «از نظر من عکاسی کمی از مسیر اصلی خودش، حداقل در کرمانشاه خارج شده است؛ یعنی تعدادی از عکاسان بدون هیچ اطلاع قبلی میخواهند دنبالروی سختترین قسمت عکاسی باشند. به طور مثال دانشجویان عکاسی یا افرادی که با خرید یک دوربین عکاسی و با گرفتن تعدادی شات به سوی سختترین قسمتهای عکاسی میروند و با تمام غیرتی که روی تعداد شاتهای محدود خود دارند، که دیگر جایی را برای نقد آثار باقی نمیگذارند . اصل هنر یادگیری و تجربه است».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.