|

گفتگو با «نازنین رحمانی»، برنده مدال طلای مسابقات روئینگ قهرمانی آسیا:

بانویی که از آب طلا گرفت!

مریم قوی

مسابقات روئینگ قهرمانی آسیا از سیزدهم تا هفدهم شهریور ماه 96 در تایلند برگزار شد. تیم ملی روئینگ ایران با ترکیب هجده قایقران در این دوره از رقابت‌ها شرکت کرد و با کسب پنج مدال طلا، 2 مدال نقره و یک مدال برنز، در رده‌بندی کلی نایب قهرمان و در بخش بانوان، پس از شرکت در هشت ماده، با کسب چهار مدال طلا و یک مدال نقره قهرمان آسیا شد. «نازنین رحمانی» بانوی قایقران کرمانشاهی که تیم ملی روئینگ بانوان ایران را در این دوره از رقابت‌ها همراهی کرد، توانست اولین مدال تاریخ ایران، (مدال طلا) در تیم روئینگ 2 نفره سبک وزن و اولین مدال طلای روئینگ چهار نفره سنگین وزن جفت پاروی بانوان را کسب کند. قدی بلند، اندامی کشیده، چهره‌ای گشاده و لبی خندان بر چهره دارد. زمانی که از در وارد می‌شود پسر بچه سه ساله‌ای همراهش است. او می‌گوید: ««سامیار» خواهرزاده‌ام است. چون سه ماه است که من را ندیده از کنارم تکان نمی‌خورد. اینقدر خاله‌اش را ندیده، وقتی که می‌بیند دیگر از من جدا نمی‌شود.» و همانطور که سامیار را در آغوش گرفته، با ما به گفتگو می‌نشیند. نازنین رحمانی 24 سال دارد. مدت چهارده سال است که به صورت حرفه‌ای ورزش می‌کند و هفت سال است که پارو می‌زند. در حال حاضر در حال تحصیل در رشته تربیت‌بدنی در مقطع کارشناسی است. او در اولین اعزامش که بازی‌های آسیایی اینچئون بود چهارم شد. در مسابقات آسیایی 2015 چین بر سکوی سوم ایستاد و در سال 2016 در مسابقات المپیک دانشجویان جهان، اول شد. نازنین توانست در مسابقات آسیایی که سال بعد برگزار شد، 2 مدال برنز را کسب کند و پس از آن در مسابقات کاپ آسیایی ایران، صاحب 2 مدال نقره شد. پس از کسب اولین مدال تاریخ ایران در ماده روئینگ 2 نفره سبک وزن جفت پارو، با او به گفتگو نشستیم. این گفتگو را در ادامه می‌خوانید.

چطور شد به سمت قایقرانی رفتی؟
من قبل از قایقرانی شنا می‌کردم. خانم «افروز» اولین مربی شنای من، قایقرانی را به من معرفی کرد. من هم با رشته «دراگون بوت» وارد رشته قایقرانی شدم. پس از آن خانم «قیطانی» که آن زمان رییس هیات قایقرانی بود، من را دید و گفت تو برای رشته کانوپولو خوب هستی. پس از چند ماه کار در رشته کانوپولو اطلاع دادند که استعدادیابی رشته روئینگ است. من هم در این استعدادیابی شرکت کردم و وارد رشته روئینگ شدم. الان هم مدت هفت سال است که روئینگ کار می‌کنم.
مشوق اصلی‌ات در ورزش چه کسانی بودند؟
برادرم در سن پایین به طور حرفه‌ای دو و میدانی کار می‌کرد و اعضای خانواده هم نه به صورت حرفه‌ای اما همیشه ورزش می‌کردند و به نظرم مشوق اصلی من خانواده‌ام بوده‌اند. آن‌ها همیشه من را به جلو حول می‌دادند و هر وقت به خاطر سختی‌ها کم می‌آوردم من را حمایت کردند و اجازه ندادند که کنار بکشم. از همگی تشکر می‌کنم.
اولین مدال روئینگ 2 نفره سبک وزن جفت پارو را در تاریخ ایران کسب کردی؟ آن لحظه چه احساسی داشتی؟
حسش که عالیه. اولین بار بود که در این رشته مدال می‌گرفتیم و اولین بار بود که من باعث می‌شدم این اتفاق بیافتد و اینکه پرچم کشورت به خاطر تو بالا برود و مردم کشورت را خوشحال کنی، حس خوبی دارد.
آیا برای کسب این مدال از قبل برنامه‌ریزی کرده بودی؟
قبلاً آقای «فرزام» مربی تیم بود و با ایشان کار می‌کردیم، هیچ کس فکر نمی‌کرد که بتوانیم در این دو تا ماده مدال طلا کسب کنیم؛ یعنی یک چیز محال بود و همه به فکر کسب مدال نقره و برنز بودیم. اما از وقتی که آقای «جیوگا» مربی رومانیایی آمد، تمرینات خیلی سختی داشتیم و روزی شش ساعت تمرین می‌کردیم و با توجه به اینکه فدراسیون قایقرانی هم خیلی با ما همکاری نکرد، اما توانستیم نتیجه خوبی بگیریم.
چرا فدراسیون همکاری نکرد؟
ما را برای تمرین به «ابهر» فرستادند. آنجا هیچی اوکی نبود. ما خودمان خوابگاه را تمیز می‌کردیم. آب نداشتیم. با آب سرد دوش می‌گرفتیم.
چرا توی دریاچه آزادی تمرین نکردین؟
مسافت در رشته ما دو هزار متر است. مسافت دریاچه آزادی هزار متر است. ما روزی تقریباً چهل کیلومتر پارو می‌زنیم که سد «کینه‌ورز» ابهر دو هزار متر است.
سطح مسابقات آسیایی تایلند را چگونه ارزیابی می‌کنی؟
چون سال آینده مسابقات آسیایی جاکارتا را در پیش داریم همه ورزشکارها قوی آمده بودند که تستی بدهند و ببینند عملکردشان چطور است. همه عالی بودند مخصوصاً نسبت به سال قبل.
سطح عملکرد تیم ایران در این مسابقات را چطور ارزیابی می‌کنی؟
متاسفانه دو تا از رشته‌ها خوب عمل نکردند و به نظرم به خاطر این بود که ما توی ایران قایق چهار نفره تک پارو نداریم و بچه‌ها با قایق چهار نفره جفت پارو تمرین می‌کردند و به همین خاطر با صدم ثانیه چهارم شدند اما بقیه خوب بودند و ورزشکارهای کشورهای دیگر در کمال ناباوری همه تعجب کرده بودند که امسال ایران چطور اینقدر قوی آمده. حتی ورزشکارها به «جیوگا» می‌گفتند جادوگر که توانسته این تحول را در روئینگ ایران به وجود بیاورد.
از حضور جیوگا راضی هستی؟
تا قبل از مسابقات آسیایی تایلند راضی نبودم. شاید ازش متنفر هم بودم. (با خنده). چون از وقتی که آمد همه چیز را به هم ریخت. فدراسیون را به هم ریخت. من را خیلی باور نداشت و همیشه توی تمرین‌ها به من می‌گفت تو خوب تمرین نمی‌کنی. بدن من طوری است که زمان تمرینات با زمان تست دادن خیلی متفاوت است و هر سری که مربی‌ها عوض می‌شوند من باید کلی کلنجار بروم تا خودم را ثابت کنم. حتی زمانی که جیوگا می‌گفت که تیم روئینگ ایران طلا می‌گیرد، من می‌خندیدم و با خودم می‌گفتم؛ «این واقعاً فکر می‌کنه می‌تونه تیم روئینگ دو نفره سبک وزن ایران رو به مدال طلا برسونه!» اما بعد از دور مقدماتی مسابقات تایلند فهمیدم که نه واقعاً حالیشه و خیلی می‌فهمه! الان بهش اعتماد پیدا کردم و او هم من را باور کرده است.
قایقرانی ایران در سطح جهان چه جایگاهی دارد؟
تا قبل از مسابقات تایلند، در رشته روئینگ در جهان حرفی نمی‌توانستیم بزنیم ولی با آمدن جیوگا و کسب مدال طلا در مسابقات آسیایی، اگر جیوگا ماندگار شود و بتوانیم تمرینات بیشتری داشته باشیم و از طرف مسئولین هم حمایت شویم، حداقل در رشته روئینگ می‌توانیم در سطح جهان حرفی برای گفتن داشته باشیم. در رشته‌های دیگر هم بچه‌ها پیشرفت خوبی داشته‌اند و امسال در مسابقات کانوپولو مدال جهانی کسب کرده‌اند.
از امکاناتی که هیات و فدراسیون در اختیارتان می‌گذارد راضی هستی؟
من در کرمانشاه تمرین نمی‌کنم. از امکانات فدراسیون هم راضی نیستم. قایق‌هایی که ما داریم در حد استاندارد هم نیستند. ما توی ابهر حتی آب آشامیدنی هم نداشتیم. مسئولین خیلی با ورزشکارها راه نمی‌آیند. به نظر من ورزشکارها به هر جایی که رسیدن در درجه اول با غیرت خودشان است.
غیر از تیم ملی، در لیگ باشگاهی هم حضور داری؟
قایقرانی بازی‌های لیگ دارد اما رشته روئینگ لیگ ندارد.
مسابقات بعدی که در پیش داری کدام مسابقه است؟
مسابقات جهانی است و می‌گویند چون بودجه نداریم، اعزام نمی‌کنند. حضور در مسابقات جهانی در کسب تجربه تأثیر زیادی دارد. مخصوصاً روئینگ که فقط تجربه است.
آیا در رقابت‌های آسیایی جاکارتا که مهر ماه 97 برگزار می‌شود حضور داری؟
نه هنوز به طور صد در صد مشخص نشده است. چون باید به اردو برویم و تست بدهیم و دقیقه نود مشخص می‌شود که چه کسی در چه رشته‌ای می‌تواند حضور پیدا کند.
چقدر احتمال دارد که به این مسابقات اعزام شوی؟
سعی می‌کنم که صد در صد جز مدال‌آورها باشم.
آیا برنامه‌ای برای حضور در المپیک 2020 داری؟
تا قبل از مسابقات آسیایی تایلند، قصد داشتم بعد از پایان این دوره از مسابقات، قایقرانی را کنار بگذارم. چون تیم ایران تا حالا نتوانسته بود مقام بیاورد. در المپیک برزیل هم بچه‌ها ششم شدند اما الان به خاطر اینکه توانستیم مدال طلا بگیریم، فکر می‌کنم اگر بعد از مسابقات آسیایی جاکارتا همین روش را ادامه بدهیم، می‌توانیم برای المپیک 2020 هم برنامه‌ریزی کنیم.
میزان حقوق و پاداش‌هایی که از طرف فدراسیون قایقرانی دریافت می‌کنی به چه صورت است؟
من بعد از هفت مدال آسیایی هنوز هیچ پاداشی بابت این مدال‌ها دریافت نکرده‌ام. نه از طرف هیات قایقرانی، نه از طرف اداره ورزش و نه حتی از طرف فدراسیون. پارسال پس از بازگشت از مسابقات آسیایی از طرف فدراسیون گفتند که جایزه می‌دهیم و ندادند. الان برای کسب این مدال هم فکر نمی‌کنم پاداشی بدهند. در رابطه با حقوق هم، بله حقوق می‌دهند اما مقدار آن خیلی ناچیز است. من تا پارسال ماهی سیصد هزار تومان حقوق می‌گرفتم. امسال شده ماهی پانصد هزار تومان که آن هم به صورت ماهانه پرداخت نمی‌شود و گاهی دو، سه ماه طول می‌کشد. قبل از مسابقات آسیایی تایلند حدود سه ماه بود که حقوقی نگرفته بودیم به فدراسیون مراجعه کردیم و گفتند اگر در مسابقات تایلند مدال بیاورید، می‌دهیم و بعد از مسابقات هم گفتند فعلاً بروید. جیوگا می‌گوید ورزشکاران کشورهای دیگر در قبال هر مدالی که کسب می‌کنند پاداش می‌گیرند و مبالغی که در اختیار فدراسیون‌ها قرار می‌گیرد را به ورزشکاران می‌دهند اما فدراسیون شما پول را برای خودش ذخیره می‌کند.
و در آخر چه صحبتی برای بانوان داری؟
تبعیض در ایران خیلی زیاد است اما امیدوارم که خانم‌ها کم نیاورند و برای رسیدن به اهدافشان تلاش کنند. من زمانی که به عنوان یک دختر مسلمان با حجاب پارو می‌زنم و باعث می‌شوم که پرچم کشورم به اهتزاز در بیاید خیلی لذتبخش است.
و سامیار کوچولو در آغوش خاله به خواب شیرین رفته است.

مسابقات روئینگ قهرمانی آسیا از سیزدهم تا هفدهم شهریور ماه 96 در تایلند برگزار شد. تیم ملی روئینگ ایران با ترکیب هجده قایقران در این دوره از رقابت‌ها شرکت کرد و با کسب پنج مدال طلا، 2 مدال نقره و یک مدال برنز، در رده‌بندی کلی نایب قهرمان و در بخش بانوان، پس از شرکت در هشت ماده، با کسب چهار مدال طلا و یک مدال نقره قهرمان آسیا شد. «نازنین رحمانی» بانوی قایقران کرمانشاهی که تیم ملی روئینگ بانوان ایران را در این دوره از رقابت‌ها همراهی کرد، توانست اولین مدال تاریخ ایران، (مدال طلا) در تیم روئینگ 2 نفره سبک وزن و اولین مدال طلای روئینگ چهار نفره سنگین وزن جفت پاروی بانوان را کسب کند. قدی بلند، اندامی کشیده، چهره‌ای گشاده و لبی خندان بر چهره دارد. زمانی که از در وارد می‌شود پسر بچه سه ساله‌ای همراهش است. او می‌گوید: ««سامیار» خواهرزاده‌ام است. چون سه ماه است که من را ندیده از کنارم تکان نمی‌خورد. اینقدر خاله‌اش را ندیده، وقتی که می‌بیند دیگر از من جدا نمی‌شود.» و همانطور که سامیار را در آغوش گرفته، با ما به گفتگو می‌نشیند. نازنین رحمانی 24 سال دارد. مدت چهارده سال است که به صورت حرفه‌ای ورزش می‌کند و هفت سال است که پارو می‌زند. در حال حاضر در حال تحصیل در رشته تربیت‌بدنی در مقطع کارشناسی است. او در اولین اعزامش که بازی‌های آسیایی اینچئون بود چهارم شد. در مسابقات آسیایی 2015 چین بر سکوی سوم ایستاد و در سال 2016 در مسابقات المپیک دانشجویان جهان، اول شد. نازنین توانست در مسابقات آسیایی که سال بعد برگزار شد، 2 مدال برنز را کسب کند و پس از آن در مسابقات کاپ آسیایی ایران، صاحب 2 مدال نقره شد. پس از کسب اولین مدال تاریخ ایران در ماده روئینگ 2 نفره سبک وزن جفت پارو، با او به گفتگو نشستیم. این گفتگو را در ادامه می‌خوانید.

چطور شد به سمت قایقرانی رفتی؟
من قبل از قایقرانی شنا می‌کردم. خانم «افروز» اولین مربی شنای من، قایقرانی را به من معرفی کرد. من هم با رشته «دراگون بوت» وارد رشته قایقرانی شدم. پس از آن خانم «قیطانی» که آن زمان رییس هیات قایقرانی بود، من را دید و گفت تو برای رشته کانوپولو خوب هستی. پس از چند ماه کار در رشته کانوپولو اطلاع دادند که استعدادیابی رشته روئینگ است. من هم در این استعدادیابی شرکت کردم و وارد رشته روئینگ شدم. الان هم مدت هفت سال است که روئینگ کار می‌کنم.
مشوق اصلی‌ات در ورزش چه کسانی بودند؟
برادرم در سن پایین به طور حرفه‌ای دو و میدانی کار می‌کرد و اعضای خانواده هم نه به صورت حرفه‌ای اما همیشه ورزش می‌کردند و به نظرم مشوق اصلی من خانواده‌ام بوده‌اند. آن‌ها همیشه من را به جلو حول می‌دادند و هر وقت به خاطر سختی‌ها کم می‌آوردم من را حمایت کردند و اجازه ندادند که کنار بکشم. از همگی تشکر می‌کنم.
اولین مدال روئینگ 2 نفره سبک وزن جفت پارو را در تاریخ ایران کسب کردی؟ آن لحظه چه احساسی داشتی؟
حسش که عالیه. اولین بار بود که در این رشته مدال می‌گرفتیم و اولین بار بود که من باعث می‌شدم این اتفاق بیافتد و اینکه پرچم کشورت به خاطر تو بالا برود و مردم کشورت را خوشحال کنی، حس خوبی دارد.
آیا برای کسب این مدال از قبل برنامه‌ریزی کرده بودی؟
قبلاً آقای «فرزام» مربی تیم بود و با ایشان کار می‌کردیم، هیچ کس فکر نمی‌کرد که بتوانیم در این دو تا ماده مدال طلا کسب کنیم؛ یعنی یک چیز محال بود و همه به فکر کسب مدال نقره و برنز بودیم. اما از وقتی که آقای «جیوگا» مربی رومانیایی آمد، تمرینات خیلی سختی داشتیم و روزی شش ساعت تمرین می‌کردیم و با توجه به اینکه فدراسیون قایقرانی هم خیلی با ما همکاری نکرد، اما توانستیم نتیجه خوبی بگیریم.
چرا فدراسیون همکاری نکرد؟
ما را برای تمرین به «ابهر» فرستادند. آنجا هیچی اوکی نبود. ما خودمان خوابگاه را تمیز می‌کردیم. آب نداشتیم. با آب سرد دوش می‌گرفتیم.
چرا توی دریاچه آزادی تمرین نکردین؟
مسافت در رشته ما دو هزار متر است. مسافت دریاچه آزادی هزار متر است. ما روزی تقریباً چهل کیلومتر پارو می‌زنیم که سد «کینه‌ورز» ابهر دو هزار متر است.
سطح مسابقات آسیایی تایلند را چگونه ارزیابی می‌کنی؟
چون سال آینده مسابقات آسیایی جاکارتا را در پیش داریم همه ورزشکارها قوی آمده بودند که تستی بدهند و ببینند عملکردشان چطور است. همه عالی بودند مخصوصاً نسبت به سال قبل.
سطح عملکرد تیم ایران در این مسابقات را چطور ارزیابی می‌کنی؟
متاسفانه دو تا از رشته‌ها خوب عمل نکردند و به نظرم به خاطر این بود که ما توی ایران قایق چهار نفره تک پارو نداریم و بچه‌ها با قایق چهار نفره جفت پارو تمرین می‌کردند و به همین خاطر با صدم ثانیه چهارم شدند اما بقیه خوب بودند و ورزشکارهای کشورهای دیگر در کمال ناباوری همه تعجب کرده بودند که امسال ایران چطور اینقدر قوی آمده. حتی ورزشکارها به «جیوگا» می‌گفتند جادوگر که توانسته این تحول را در روئینگ ایران به وجود بیاورد.
از حضور جیوگا راضی هستی؟
تا قبل از مسابقات آسیایی تایلند راضی نبودم. شاید ازش متنفر هم بودم. (با خنده). چون از وقتی که آمد همه چیز را به هم ریخت. فدراسیون را به هم ریخت. من را خیلی باور نداشت و همیشه توی تمرین‌ها به من می‌گفت تو خوب تمرین نمی‌کنی. بدن من طوری است که زمان تمرینات با زمان تست دادن خیلی متفاوت است و هر سری که مربی‌ها عوض می‌شوند من باید کلی کلنجار بروم تا خودم را ثابت کنم. حتی زمانی که جیوگا می‌گفت که تیم روئینگ ایران طلا می‌گیرد، من می‌خندیدم و با خودم می‌گفتم؛ «این واقعاً فکر می‌کنه می‌تونه تیم روئینگ دو نفره سبک وزن ایران رو به مدال طلا برسونه!» اما بعد از دور مقدماتی مسابقات تایلند فهمیدم که نه واقعاً حالیشه و خیلی می‌فهمه! الان بهش اعتماد پیدا کردم و او هم من را باور کرده است.
قایقرانی ایران در سطح جهان چه جایگاهی دارد؟
تا قبل از مسابقات تایلند، در رشته روئینگ در جهان حرفی نمی‌توانستیم بزنیم ولی با آمدن جیوگا و کسب مدال طلا در مسابقات آسیایی، اگر جیوگا ماندگار شود و بتوانیم تمرینات بیشتری داشته باشیم و از طرف مسئولین هم حمایت شویم، حداقل در رشته روئینگ می‌توانیم در سطح جهان حرفی برای گفتن داشته باشیم. در رشته‌های دیگر هم بچه‌ها پیشرفت خوبی داشته‌اند و امسال در مسابقات کانوپولو مدال جهانی کسب کرده‌اند.
از امکاناتی که هیات و فدراسیون در اختیارتان می‌گذارد راضی هستی؟
من در کرمانشاه تمرین نمی‌کنم. از امکانات فدراسیون هم راضی نیستم. قایق‌هایی که ما داریم در حد استاندارد هم نیستند. ما توی ابهر حتی آب آشامیدنی هم نداشتیم. مسئولین خیلی با ورزشکارها راه نمی‌آیند. به نظر من ورزشکارها به هر جایی که رسیدن در درجه اول با غیرت خودشان است.
غیر از تیم ملی، در لیگ باشگاهی هم حضور داری؟
قایقرانی بازی‌های لیگ دارد اما رشته روئینگ لیگ ندارد.
مسابقات بعدی که در پیش داری کدام مسابقه است؟
مسابقات جهانی است و می‌گویند چون بودجه نداریم، اعزام نمی‌کنند. حضور در مسابقات جهانی در کسب تجربه تأثیر زیادی دارد. مخصوصاً روئینگ که فقط تجربه است.
آیا در رقابت‌های آسیایی جاکارتا که مهر ماه 97 برگزار می‌شود حضور داری؟
نه هنوز به طور صد در صد مشخص نشده است. چون باید به اردو برویم و تست بدهیم و دقیقه نود مشخص می‌شود که چه کسی در چه رشته‌ای می‌تواند حضور پیدا کند.
چقدر احتمال دارد که به این مسابقات اعزام شوی؟
سعی می‌کنم که صد در صد جز مدال‌آورها باشم.
آیا برنامه‌ای برای حضور در المپیک 2020 داری؟
تا قبل از مسابقات آسیایی تایلند، قصد داشتم بعد از پایان این دوره از مسابقات، قایقرانی را کنار بگذارم. چون تیم ایران تا حالا نتوانسته بود مقام بیاورد. در المپیک برزیل هم بچه‌ها ششم شدند اما الان به خاطر اینکه توانستیم مدال طلا بگیریم، فکر می‌کنم اگر بعد از مسابقات آسیایی جاکارتا همین روش را ادامه بدهیم، می‌توانیم برای المپیک 2020 هم برنامه‌ریزی کنیم.
میزان حقوق و پاداش‌هایی که از طرف فدراسیون قایقرانی دریافت می‌کنی به چه صورت است؟
من بعد از هفت مدال آسیایی هنوز هیچ پاداشی بابت این مدال‌ها دریافت نکرده‌ام. نه از طرف هیات قایقرانی، نه از طرف اداره ورزش و نه حتی از طرف فدراسیون. پارسال پس از بازگشت از مسابقات آسیایی از طرف فدراسیون گفتند که جایزه می‌دهیم و ندادند. الان برای کسب این مدال هم فکر نمی‌کنم پاداشی بدهند. در رابطه با حقوق هم، بله حقوق می‌دهند اما مقدار آن خیلی ناچیز است. من تا پارسال ماهی سیصد هزار تومان حقوق می‌گرفتم. امسال شده ماهی پانصد هزار تومان که آن هم به صورت ماهانه پرداخت نمی‌شود و گاهی دو، سه ماه طول می‌کشد. قبل از مسابقات آسیایی تایلند حدود سه ماه بود که حقوقی نگرفته بودیم به فدراسیون مراجعه کردیم و گفتند اگر در مسابقات تایلند مدال بیاورید، می‌دهیم و بعد از مسابقات هم گفتند فعلاً بروید. جیوگا می‌گوید ورزشکاران کشورهای دیگر در قبال هر مدالی که کسب می‌کنند پاداش می‌گیرند و مبالغی که در اختیار فدراسیون‌ها قرار می‌گیرد را به ورزشکاران می‌دهند اما فدراسیون شما پول را برای خودش ذخیره می‌کند.
و در آخر چه صحبتی برای بانوان داری؟
تبعیض در ایران خیلی زیاد است اما امیدوارم که خانم‌ها کم نیاورند و برای رسیدن به اهدافشان تلاش کنند. من زمانی که به عنوان یک دختر مسلمان با حجاب پارو می‌زنم و باعث می‌شوم که پرچم کشورم به اهتزاز در بیاید خیلی لذتبخش است.
و سامیار کوچولو در آغوش خاله به خواب شیرین رفته است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.