شاید روزی خیلی دیر شود
محمد حامد پورجعفری
«آتش زدن پیشخوان پستبانک توسط مردی که با برادرش اختلاف داشت، تیراندازی دریکی از محلات کرمانشاه که منجر به وحشت اهالی محل و نماز گذاران مسجد این محل شد، تیراندازی یک مرد جوان 28 ساله به همسر و برادرزن خود و کشتن آنها به خاطر اختلافات خانوادگی و سپس خودکشی و مرگ جوان قاتل، مجروح شدن سه نفر در جریان درگیری بین دو نفر که نام یکی از آنها ميلاد بود و در تاریخهای 29 تیر،7 مرداد، 15 مرداد در خیابان جم خانه،24مرداد در آریاشهر و 31 مرداد در خیابان جلیلی کرمانشاه اقدام به تیراندازی با سلاح غیرمجاز و اخلال در نظم عمومی کرده بود، درگیری مجدد مصدومان دو طایفه که براثر نزاع قبیلهای برای درمان به بیمارستان طالقانی کرمانشاه مراجعه کرده بودند و در محیط بیمارستان با قمه به جان هم افتادند و فضای رعب و وحشت را در میان کادر درمانی بیمارستان که هنگام سالتحویل کشیک بودند، اجرای طرح پاکسازی مناطق آلوده در کرمانشاه و پلمپ نزدیک به 90 نقطه و مکان عرضه مواد مخدر در کرمانشاه.» همه اینها خبرهایی که بهطور مکرر در شهر کرمانشاه اتفاق میافتد. هرچند این اتفاقات، دیگر به روزمرهی شهروندان کرمانشاهی بدل شده است، اما نشان از یک مسئله
عميق اجتماعی دارد. شهری با یکمیلیون جمعیت که یکسوم آن در حاشیهها ساکن اندک باقی نیز هرچند در بافت مسکونی شهری سکونت دارند. اما بنا بر همین اخبار کمتر رویکرد شهرنشینی در بین آنها رواج دارد. هماکنون که این زنگهای بحران به صدا درآمدهاست، سؤال اینجاست که چرا در این سه دههی اخیر که همچنان آمار بیکاری شهر روبه افزایش بوده است و سرانه درآمد روبه کاهش و مهاجرتپذیری روستا به شهر روبه فزونی و بهتبع آن نیز آمارهای طلاق،ایدز،بزهکاری هم با تصاعدی شبه هندسی روبه افزایش،هیچگونه تلاش مؤثری برای کنترل اوضاع اجتماعی شهر انجام نگرفته است؟
آنچه از همین اخبار برمیآید این است که، ورای این ماجرای اصلاحطلب، اصولگرا و جنگ قدرت و فرصتطلبی در این سالها، شهر کرمانشاه عملاً از یک شهر زندگی، به یک کمون همزیستی بدل شده است که مردم از آن اخباری از ناهنجاریهای اجتماعی به گوش میآید.
بهزعم نگارنده،بایسته است که اوضاع کنونی شهر در قالب یک پایلوت تحقیقاتی اورژانسی با همکاری مؤسسات پژوهشی معتبر بینالمللی موردبررسی قرار گیرد تا پیش از آنکه بدل به یک معضل حاد اجتماعی شود، در این سطح متوقف و اقدامات اجتماعی کاربردی در آن پیاده شود. بدیهی است که وضع ناهنجار امروز شهر که کلیپهای ناهنجاریهای اجتماعیاش در شبکههای اجتماعی، شهرهی کشور است، ناشی از بیش از سی سال مدیریت مدیران ناکارآمد و صرفاً سیاست ورزی بوده است که اگر هم دغدغهی خدمت داشتهاند، تنها توسعههای سختافزاری و آمار ساز در خاطرشان بوده است و برآیندش نیز این اخبار و کلیپهای گاهوبیگاه است و متأسفانه هماکنون نیز چنانکه بایسته است اقدامی در جهت بهبود اوضاع اجتماعی صورت نمیگیرد.
شاید روزی خیلی دیر شود ....
«آتش زدن پیشخوان پستبانک توسط مردی که با برادرش اختلاف داشت، تیراندازی دریکی از محلات کرمانشاه که منجر به وحشت اهالی محل و نماز گذاران مسجد این محل شد، تیراندازی یک مرد جوان 28 ساله به همسر و برادرزن خود و کشتن آنها به خاطر اختلافات خانوادگی و سپس خودکشی و مرگ جوان قاتل، مجروح شدن سه نفر در جریان درگیری بین دو نفر که نام یکی از آنها ميلاد بود و در تاریخهای 29 تیر،7 مرداد، 15 مرداد در خیابان جم خانه،24مرداد در آریاشهر و 31 مرداد در خیابان جلیلی کرمانشاه اقدام به تیراندازی با سلاح غیرمجاز و اخلال در نظم عمومی کرده بود، درگیری مجدد مصدومان دو طایفه که براثر نزاع قبیلهای برای درمان به بیمارستان طالقانی کرمانشاه مراجعه کرده بودند و در محیط بیمارستان با قمه به جان هم افتادند و فضای رعب و وحشت را در میان کادر درمانی بیمارستان که هنگام سالتحویل کشیک بودند، اجرای طرح پاکسازی مناطق آلوده در کرمانشاه و پلمپ نزدیک به 90 نقطه و مکان عرضه مواد مخدر در کرمانشاه.» همه اینها خبرهایی که بهطور مکرر در شهر کرمانشاه اتفاق میافتد. هرچند این اتفاقات، دیگر به روزمرهی شهروندان کرمانشاهی بدل شده است، اما نشان از یک مسئله
عميق اجتماعی دارد. شهری با یکمیلیون جمعیت که یکسوم آن در حاشیهها ساکن اندک باقی نیز هرچند در بافت مسکونی شهری سکونت دارند. اما بنا بر همین اخبار کمتر رویکرد شهرنشینی در بین آنها رواج دارد. هماکنون که این زنگهای بحران به صدا درآمدهاست، سؤال اینجاست که چرا در این سه دههی اخیر که همچنان آمار بیکاری شهر روبه افزایش بوده است و سرانه درآمد روبه کاهش و مهاجرتپذیری روستا به شهر روبه فزونی و بهتبع آن نیز آمارهای طلاق،ایدز،بزهکاری هم با تصاعدی شبه هندسی روبه افزایش،هیچگونه تلاش مؤثری برای کنترل اوضاع اجتماعی شهر انجام نگرفته است؟
آنچه از همین اخبار برمیآید این است که، ورای این ماجرای اصلاحطلب، اصولگرا و جنگ قدرت و فرصتطلبی در این سالها، شهر کرمانشاه عملاً از یک شهر زندگی، به یک کمون همزیستی بدل شده است که مردم از آن اخباری از ناهنجاریهای اجتماعی به گوش میآید.
بهزعم نگارنده،بایسته است که اوضاع کنونی شهر در قالب یک پایلوت تحقیقاتی اورژانسی با همکاری مؤسسات پژوهشی معتبر بینالمللی موردبررسی قرار گیرد تا پیش از آنکه بدل به یک معضل حاد اجتماعی شود، در این سطح متوقف و اقدامات اجتماعی کاربردی در آن پیاده شود. بدیهی است که وضع ناهنجار امروز شهر که کلیپهای ناهنجاریهای اجتماعیاش در شبکههای اجتماعی، شهرهی کشور است، ناشی از بیش از سی سال مدیریت مدیران ناکارآمد و صرفاً سیاست ورزی بوده است که اگر هم دغدغهی خدمت داشتهاند، تنها توسعههای سختافزاری و آمار ساز در خاطرشان بوده است و برآیندش نیز این اخبار و کلیپهای گاهوبیگاه است و متأسفانه هماکنون نیز چنانکه بایسته است اقدامی در جهت بهبود اوضاع اجتماعی صورت نمیگیرد.
شاید روزی خیلی دیر شود ....
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.