مد و زیان زیست محیطی
اسدالله رازانی استاندار کرمانشاه ۱۶ شهریور ماه در گفتگوی با صدا و سیما از اجرای طرح آزمایشی تولید پوشاک در کرمانشاه خبر داد.رازانی با اعلام اینکه این استان به عنوان یکی از ۵ استان اجرای طرح آزمایشی تولید پوشاک در کرمانشاه است گفت: با اجرای این طرح در فاز اول برای ۱۶۰۰ نفر به طور مستقیم تولید اشتغال خواهد شد.رازانی از۷۰ میلیارد تومن بودجه و تسهیلات ابتدایی برای اجرای این طرح خبر داد که ۶۰ میلیارد آن به صورت تسهیلات و ۱۰ میلیارد باقی مانده از سوی دولت تأمین خواهد شد.شنیدن این قسم خبرها برای ما خوشایند است اما ما باید یاد بگیریم مشکلات را به صورت سیستمی حل کنیم. باید بدانیم که در پس هر تصمیمی چه مشکلاتی نهفته است. جالب است بدانید تولید پوشاک میتواند برای محیط زیست ما خطر آفرین باشد.به روزبودن میتواند به ضرر زمین تمام شود. برای تولید لباس به میزان زیادی انرژی، آب و سایر منابع نیاز هست؛ از سمپاشی مزارع کتان گرفته تا حوضهای بزرگی که پارچههای جین در آن خیس میخورند.سازمان مشاوره مک کینزی بر این عقیده است که تولید هر کیلوگرم پارچه، به طور متوسط ۲۳ کیلوگرم گاز گلخانهای ایجاد میکند. از آنجایی که مشتریان ، هرگونه لباس را نصف مدت زمان ۱۵سال قبل نگه میدارند، این مواد اولیه سریعتر از هر زمانی در حال اتلاف است. بیش از نیمی از لباسهایی که به سرعت تبدیل به مد می شوند، در عرض یک سال پس از تولید، دور انداخته می شوند . چنین رویکرد گستردهای به خرید، هزینههای گزافی برای زمین دربر دارد. تولید پوشاک بین سالهای ۲۰۰۰ و ۲۰۱۴ دو برابر شد که این امر نتیجه بهینه شدن عملیات تولید البسه، سریعتر شدن چرخه تولید و قیمتهای بهتر برای مشتریان بود.بر اساس آمارها،فروش جهانی لباس از ۱ تریلیون دلار در سال ۲۰۰۲ به ۸/۱ تریلیون دلار در سال ۲۰۱۵ رسیده است. برندهای مطرح دنیای مُد مانند زارا، که متعلق به شرکت اسپینز ایندیتکس، بیش از ۲۰ خط تولید در سال دارد. دیگر مجلههای قدیمی که به زنان خانهدار یاد میدادند چطور از لباسهای کهنه دوباره استفاده کنند، از مُد افتاده اند.تنها حجم پوشاک نیست که تغییر کرده، فرآیندها نیز دچار تغییر شده اند؛ مواد اولیه ارزانی مانند پلی استر، از نمونههای طبیعی ارزانتر بوده بنابراین میتوان گفت تقریباً تمام لباسهای امروزی از چندین مواد اولیه ساخته میشوند که اغلب شامل پلیاستر میباشند. بازیافت آنها نیز نیازمند جداسازی است که کاری بسیار سخت است: روشهای جداسازی مکانیکی باعث تخریب پارچه شده و روشهای جداسازی شیمیایی نیز در حال حاضر صرفه اقتصادی ندارند و شرکتهای تولید پوشاک اندکی وجود دارند که در این زمینه تحقیقات کرده باشند. ارسال لباسهای دسته دوم به کشورهای آفریقایی و آسیایی نیز فایده ای ندارد. حتی اگر بازارهای محلی گنجایش جذب این پوشاک را داشته باشند، کیفیت پایین آمده پلی استر در این لباسها حاکی از آن است که این لباسها دوامی ندارند.اغلب شرکتهای بزرگ دنیای مد، زحمت اندازهگیری تاثیرات زیست محیطی را به خود نمی دهند. هرچند تعداد کمی از آنها، که قبلاً طعم رسواییهای قبلی صنعت را چشیدهاند، اقدامات پیشگیرانهای را در این خصوص انجام میدهند. اچ اند ام با ۱۶ خط تولید، مواد شیمیایی سمّی پِر و پُلی فلوریناته را (که برای ضد آب کردن البسه کاربرد دارند) از خطوط خود حذف کرده است. همچنین این کمپانی اقدام به خرید کتان بهتر نموده است. کتانی که تحت طرحی برای از بین بردن آفت کُشهای خطرناک و سیستم آبرسانی محدود، تولید میشود.نایک، غول دنیای لباس های ورزشی، برخی کفشها را به جای چسباندن بهم، با خیاطی بههم میدوزد که این کار باعث کاهش ۶۰ درصدی ضایعات می شود. پاتاگونیا، که لوازم کوهنوردی و طبیعت گردی را درست می کند، بهترین ایده را برای مشتریانش دارد، حتا اگر به نفع فروشش نباشد؛ این شرکت خریداران را تشویق میکند که فقط آنچه را که نیاز دارند خریداری کرده و به آنها در تعمیر اقلام قدیمی کمک میکند تا عمر بیشتری داشته باشند. تشویق مردم به استفاده بیشتر از لباسهایی که دارند، بیشترین کمک را در این زمینه به سیاره زمین میکند. رویکردهای مناسب در کسب و کار، هرگز از مد نمیافتند.
اسدالله رازانی استاندار کرمانشاه ۱۶ شهریور ماه در گفتگوی با صدا و سیما از اجرای طرح آزمایشی تولید پوشاک در کرمانشاه خبر داد.رازانی با اعلام اینکه این استان به عنوان یکی از ۵ استان اجرای طرح آزمایشی تولید پوشاک در کرمانشاه است گفت: با اجرای این طرح در فاز اول برای ۱۶۰۰ نفر به طور مستقیم تولید اشتغال خواهد شد.رازانی از۷۰ میلیارد تومن بودجه و تسهیلات ابتدایی برای اجرای این طرح خبر داد که ۶۰ میلیارد آن به صورت تسهیلات و ۱۰ میلیارد باقی مانده از سوی دولت تأمین خواهد شد.شنیدن این قسم خبرها برای ما خوشایند است اما ما باید یاد بگیریم مشکلات را به صورت سیستمی حل کنیم. باید بدانیم که در پس هر تصمیمی چه مشکلاتی نهفته است. جالب است بدانید تولید پوشاک میتواند برای محیط زیست ما خطر آفرین باشد.به روزبودن میتواند به ضرر زمین تمام شود. برای تولید لباس به میزان زیادی انرژی، آب و سایر منابع نیاز هست؛ از سمپاشی مزارع کتان گرفته تا حوضهای بزرگی که پارچههای جین در آن خیس میخورند.سازمان مشاوره مک کینزی بر این عقیده است که تولید هر کیلوگرم پارچه، به طور متوسط ۲۳ کیلوگرم گاز گلخانهای ایجاد میکند. از آنجایی که مشتریان ، هرگونه لباس را نصف مدت زمان ۱۵سال قبل نگه میدارند، این مواد اولیه سریعتر از هر زمانی در حال اتلاف است. بیش از نیمی از لباسهایی که به سرعت تبدیل به مد می شوند، در عرض یک سال پس از تولید، دور انداخته می شوند . چنین رویکرد گستردهای به خرید، هزینههای گزافی برای زمین دربر دارد. تولید پوشاک بین سالهای ۲۰۰۰ و ۲۰۱۴ دو برابر شد که این امر نتیجه بهینه شدن عملیات تولید البسه، سریعتر شدن چرخه تولید و قیمتهای بهتر برای مشتریان بود.بر اساس آمارها،فروش جهانی لباس از ۱ تریلیون دلار در سال ۲۰۰۲ به ۸/۱ تریلیون دلار در سال ۲۰۱۵ رسیده است. برندهای مطرح دنیای مُد مانند زارا، که متعلق به شرکت اسپینز ایندیتکس، بیش از ۲۰ خط تولید در سال دارد. دیگر مجلههای قدیمی که به زنان خانهدار یاد میدادند چطور از لباسهای کهنه دوباره استفاده کنند، از مُد افتاده اند.تنها حجم پوشاک نیست که تغییر کرده، فرآیندها نیز دچار تغییر شده اند؛ مواد اولیه ارزانی مانند پلی استر، از نمونههای طبیعی ارزانتر بوده بنابراین میتوان گفت تقریباً تمام لباسهای امروزی از چندین مواد اولیه ساخته میشوند که اغلب شامل پلیاستر میباشند. بازیافت آنها نیز نیازمند جداسازی است که کاری بسیار سخت است: روشهای جداسازی مکانیکی باعث تخریب پارچه شده و روشهای جداسازی شیمیایی نیز در حال حاضر صرفه اقتصادی ندارند و شرکتهای تولید پوشاک اندکی وجود دارند که در این زمینه تحقیقات کرده باشند. ارسال لباسهای دسته دوم به کشورهای آفریقایی و آسیایی نیز فایده ای ندارد. حتی اگر بازارهای محلی گنجایش جذب این پوشاک را داشته باشند، کیفیت پایین آمده پلی استر در این لباسها حاکی از آن است که این لباسها دوامی ندارند.اغلب شرکتهای بزرگ دنیای مد، زحمت اندازهگیری تاثیرات زیست محیطی را به خود نمی دهند. هرچند تعداد کمی از آنها، که قبلاً طعم رسواییهای قبلی صنعت را چشیدهاند، اقدامات پیشگیرانهای را در این خصوص انجام میدهند. اچ اند ام با ۱۶ خط تولید، مواد شیمیایی سمّی پِر و پُلی فلوریناته را (که برای ضد آب کردن البسه کاربرد دارند) از خطوط خود حذف کرده است. همچنین این کمپانی اقدام به خرید کتان بهتر نموده است. کتانی که تحت طرحی برای از بین بردن آفت کُشهای خطرناک و سیستم آبرسانی محدود، تولید میشود.نایک، غول دنیای لباس های ورزشی، برخی کفشها را به جای چسباندن بهم، با خیاطی بههم میدوزد که این کار باعث کاهش ۶۰ درصدی ضایعات می شود. پاتاگونیا، که لوازم کوهنوردی و طبیعت گردی را درست می کند، بهترین ایده را برای مشتریانش دارد، حتا اگر به نفع فروشش نباشد؛ این شرکت خریداران را تشویق میکند که فقط آنچه را که نیاز دارند خریداری کرده و به آنها در تعمیر اقلام قدیمی کمک میکند تا عمر بیشتری داشته باشند. تشویق مردم به استفاده بیشتر از لباسهایی که دارند، بیشترین کمک را در این زمینه به سیاره زمین میکند. رویکردهای مناسب در کسب و کار، هرگز از مد نمیافتند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.