بودجه هيئتهاي ورزشي چگونه تأمين ميشود
مريم قوي
این روزها مهمترین دغدغه هیاتها و مکانها و ارگانهای ورزشی، مشکلات مالی است. زمانی که پای درد و دل ورزشکاران و مسئولان هیاتهای ورزشی مینشینی، اکثریتشان از کمبود امکانات و مشکلات مالی موجود، صحبت و گاهی از اینکه از طرف مسئولین حمایت نمیشوند ابراز ناراحتی میکنند. برای بررسی مشکلات و موانع موجود و یافتن راه حلی مناسب پای صحبت مسئولین اداره ورزش و هیاتهای ورزشی نشستیم. البته تعداد زیادی از هیاتهای ورزشی در دسترس نبودند و عدهای هم ترجیح دادند که در بحث ما شرکت نکنند. روند این بحث و گفتگو را در ادامه میخوانید.
حمایت ورزشکاران در بخش قهرمانی بر عهده فدراسیونهاست
«بهمن اختیاری» مسئول روابط عمومی اداره ورزش و جوانان کرمانشاه با اشاره به اینکه در بخش قهرمانی، متولی قهرمانی، فدراسیونها هستند میگوید: «تمامی اعتبارات حوزه ورزش قهرمانی از 2 کانال، یکی کمیته المپیک و پارالمپیک و دیگری از سمت وزارت ورزش به فدراسیونها داده میشود. فدراسیونها هم متولی برگزاری اردوها و دعوت از ورزشکاران به اردوها، اعزام آنها به مسابقات و پرداخت هزینه رفت و آمد آنها هستند. قهرمانها باید از بودجههایی که برای توسعه ورزش قهرمانی در اختیار فدراسیونها قرار میگیرد حمايت شوند اما فدراسیونها کمکهای ناچیزی به هیاتها میکنند. ما هیات داشتیم، طی یک سال هیچ مبلغ دریافتی از فدراسیون مربوطه نداشته است یا هیاتی هم بوده که سقف مبلغ دریافتی که داشته به 10 میلیون تومان هم نرسیده. پس نباید خیلی توقعی از اداره ورزش و جوانان استان در مورد حمایت از قهرمانان جهت اعزام به اردوها و سایر موارد داشت بلکه فدراسیونها باید ورزشکاران را حمایت کنند و اعتباراتی که در اختیار دارند هزینههای ایاب و ذهاب و تغذیه و اسکان قهرمانان را بدهند. بعضی از فدراسیونها که درآمد بیشتری دارند به ورزشکارانی که اردوهای ملی حضور
دارند و به مسابقات جهانی و مسابقات المپیک اعزام میشوند حقوق میدهند؛ اما بودجه اداره ورزش و جوانان خیلی محدودتر از این حرفهاست که بخواهیم همه قهرمانان را حمایت کنیم.» «جلال عزیزی» معاون اداره ورزش و جوانان استان، درباره حمایت از ورزشکاران و هیاتها با بهمن اختیاری هم عقیده است و با بیان اینکه، بر اساس قانون هیاتها نهادهای غیر دولتی هستند میگوید: «ادراه ورزش و جوانان استان نمیتواند تمام هزینه هیاتها را پرداخت کند. یکی از وظایف هیاتها جذب کمکهای مالی است. در رابطه با ورزشکاران هم تا زمانی که ورزشکار در اختیار هیات است، هزینههایش بر عهده هیات است اما وقتی که در معیت تیم ملی قرار گرفت و عضو تیم ملی شد، تمام هزینههایش بر عهده فدراسیونهای مربوطه است. متاسفانه بعضی از فدراسیونها این کار را انجام نمیدهند و هیاتها را مجبور میکنند تا ورزشکاران را ساپورت کنند.»
هر اعتباری باید در جای خودش هزینه شود
اختیاری در پاسخ به این سؤال که اعتباراتی که در اختیار اداره ورزش قرار میگیرد،بیشتر صرف هزینه چه مسائلی میشود، با بیان اینکه این اعتبارات مشخص است به شرق میگوید: «بخشی از اعتبارات عمرانی است که باید در حوزه عمرانی هزینه شود. یک سری اعتبارات هم جهت توسعه ورزش داده میشود و با توجه به اینکه بیش از چهارصد هیات ورزشی داریم و علاوه بر آنها، شهرستانها هم باید حمایت شوند خیلی ناچیز است. یک سری اعتبارات جاری هم در اختیار ما قرار میگیرد که برای حقوق و رفاهیات کارکنان هزینه میشود و نمیتوان آن را برای جاهای دیگر هزینه کرد. هر اعتباری باید در جای خودش هزینه شود. ما نمیتوانیم از اعتبارات عمرانی در حوزه توسعه ورزشی یا برعکس استفاده کنیم.» عزیزی، معاون اداره ورزش و جوانان هم درباره اعتباراتی که در اختیار اداره ورزش و جوانان قرار میگیرد نظر مساعدی ندارد و در ادامه میگوید: «ورزش به اعتبار و هزینه زیادی نیاز دارد و هر کاری که میکنیم این خلع پر نمیشود. درست است سنوات و اعتبارات عمرانی که امروز در اختیار ما قرار میگیرد نسبت به گذشته خیلی تغییر کرده است و نسبت به 10 سال گذشته اصلاً قابل مقایسه نیست، اما چون اختلاف
اعتبارات گذشته تا به امروز، اختلافات معنیداری بوده است تا این اختلاف را پر کنیم و به نتیجه نهایی که همان ورزش پویای کشورهای توسعه یافته است برسیم، به زمان زیادی نیاز داریم و این مشکل را نمیتوان یک شبه حل کرد.»
واگذاری اماکن ورزشی به نهادهای غیر دولتی و بخش خصوصی
یکی از مهمترین برنامههایی که دولت برای رفع مشکلات مالی در همه حوزهها بخصوص حوزه ورزش انجام داده، مشارکت با بخش غیردولتی و وضع و اجرای قانون واگذاری اماکن ورزشی به بخش خصوصی است. بر اساس ماده 88 این قانون، واحدهای ورزشی، خدماتی و رفاهی در حال بهرهبرداری یا آماده بهرهبرداری صرفاً در قالب عقد اجاره به بخش غیر دولتی با رعایت تشریفات قانونی واگذار میشوند؛ و درآمدهای حاصل از اجاره این امان به خرانه دولت رفته و دوباره در توسعه ورزش مورد استفاده قرار میگیرد. اختیاری با اشاره به اینکه این قانون فقط مختص اداره ورزش و جوانان نیست و خیلی از دستگاههای اجرایی هستند که مشمول این قانون شدهاند بیان میکند: «دولت طبق ماده 88، ما را مکلف کرده است تا اماکن ورزشی مازاد را از طریق مزایده به بخش خصوصی واگذار کنیم که در شرایط برابر، هیاتهای ورزشی در اولویت هستند. ما سالنها را از طریق قانونی به هیاتهایی که قهرمانان بیشتر و برنامههای هدفمندی برای یک سال دارند و در چارچوب آن برنامه پیش میروند، واگذار و حتی با هیاتهایی که فاقد برنامه هستند هم به صورت جدی برخورد میکنیم. گاهی اوقات پیش آمده به به تعدادی از هیاتها که
اسمشان را نمیگویم پیشنهاد دادیم که بیایند و فلان سالن ورزشی یا فلان استخر را در اختیار بگیرند اما استقبال نکردند و ما هم مجبور شدیم آن مکانها را از طریق مزایده به بخش خصوصی واگذار کنیم.» او در پاسخ به این سؤال که چرا هیاتها استقبال نمیکنند بیان میکند: «هرکدام دلیل خودشان را دارند که برای ما قابل قبول نیست. عدهای ضمانتنامه ندارند یا ترس از عدم توانایی در پرداخت اجاره سالنها را دارند. چون باید در ازای سالنی که در مزایده در اختیار میگیرند کرایه پرداخت کنند. البته کرایهای که هیاتها باید پرداخت کنند نسبت به کرایهای که بخش خصوصی پرداخت میکند مشمول تخفیف است.» از سوی دیگر معاون اداره ورزش در خصوص واگذاری اماکن ورزشی به بخش خصوصی نظر متفاوتی با مسئول روابط عمومی دارد. او به شرق میگوید: «موضوع هیاتها، موضوع گستردهای است و همه هیاتها شرایط یکسانی ندارند. بله طبق ماده 88 ما تعدادی از اماکن ورزشی را به هیاتها واگذار کردهایم و هر هیاتی هم با توجه به فعالیت ورزشی که دارد میتواند از ورزشکاران علاقهمند ثبتنام و شهریه دریافت کند. درآمد حاصل از پرداخت این شهریهها هم به حساب هیات واریز میشود و هیاتها
هم با توجه به اماکن و امکاناتی که در اختیارشان است، درآمدهای متفاوتی دارند اما مشکلات و مسائل مالی هیاتها با این شهریهها برطرف نمیشود. حالا هیاتهایی که اماکن ورزشی در اختیار ندارند که مشکلاتشان خیلی بیشتر است.» در ادامه «بهناز ایوانی» نایب رییس و مسئول بانوان هیات فوتبال استان نیز به مسائل قابل تاملی اشاره دارد و میگوید: «دنیای فوتبال با تمام ورزشها فرق میکند و فوقالعاده پر هزینه است و فوتبال و فوتسال تنها رشتههایی هستند که یک سالن اختصاصی برای خودشان ندارند. من به عنوان مربی اگر بخواهم یک تیم فوتبال آموزشی تشکیل بدهم باید به مجموعه ورزشی کوثر مراجعه کرده و زمین آنجا را از جیب خودم کرایه کنم و شصت درصد از شهریه هر شاگرد را به خانمی که آنجا را کنترات گرفته پرداخت کنم. در رابطه با ماده 88 هم ما مزایده را نبردیم. فرض بر اینکه مزایده را هم بردیم، من با گرفتن شهریه و هزینه کرایه یک زمین چمن که نمیتوانم هزینههای سنگین فوتبال را تأمین کنم. ما فقط یک سری هزینه از مدارس فوتبال دریافت میکنیم که آن را در پایان سال با برگزاری فستیوال، برای خودشان خرج میکنیم.» «طاهره جعفریوفا» نایب رییس هیات تنیس روی میز
استان، با اشاره به اینکه طی سال گذشته این هیات متولی برگزاری 9 میزبانی بوده است، به شرق میگوید: «با توجه به اینکه این هیات بسیار فعال است از صبح تا شب تمام تاینهایش پر است، از ماده 88 خارج شده و بابت سالنی که در اختیار دارد اجارهای پرداخت نمیکند و هزینههای هیات هم با تایمهای خصوصی و نیمه خصوصی که به مربیها داده میشود و کمکهای شخصی رییس هیات، تأمین میشود.» او مهمترین عامل موفقیت این هیات را همکاری بسیار خوب مسئولین هیات میداند.
جذب اسپانسر، خرید و فروش ورزشکاران و برگزاری دورههای آموزشی بهترین راه جذب منابع مالی
عزیزی با اشاره به این مطلب که واگذاری اماکن ورزشی به بخش خصوصی تنها بخش کوچکی از مسائل مالی هیاتها را بر طرف میکند ادامه داد: «جذب اسپانسر میتواند یکی از منابع تأمین هزینهها باشد که آن هم به عهده باشگاهها و هیاتهاست اما متاسفانه چون باشگاههای حرفهای مثل ذوب آهن و سپاهان اصفهان و تراکتورسازی و امثال اینها را نداریم نمیتوانیم در این بخش خوب عمل کنیم.» اما بهمن اختیاری درباره جذب اسپانسر این عقیده را دارد که: «بله جذب اسپانسر سخت است ولی جذب اسپانسر به دو عامل بستگی دارد یکی اینکه هیاتهای ما تا چه حد توانستهاند برای آن اسپانسر جذابیت ایجاد کنند و دیگری اینکه در حالت برد برد چه خدماتی را به اسپانسرها ارائه دادهاند که متاسفانه در این دو بخش شدیداً میلنگیم.» ایوانی هم از وجود اسپانسر بخصوص در بخش بانوان ابراز نارضایتی کرده و میگوید: «شاید جذب اسپانسر برای آقایانی که باشگاه دارند راحت باشد اما با اوضاع کنونی شهرمان کسی از خانمها حمایت نمیکند.» عزیزی در ادامه یکی دیگر از راههای جذب منابع مالی را خرید و فروش ورزشکاران حرفهای میداند. او میگوید: «ما اگر نتوانیم اسپانسر جذب کنیم، نمیتوانیم ورزشکار را
گیر بدهیم. ورزشکار هم باید خرج زندگیش را تأمین کند و ما با پیوستن ورزشکاران به شهرهای دیگر مشکلی نداریم.» نایب رییس فوتبال، از اینکه ورزشکاران به خاطر مشکلات مالی جذب تیمهای شهرهای دیگر میشوند بسیار ناراحت است و بیان میکند: «به خاطر نداشتن اسپانسر، بازیکنان تیم الفمان که بزرگسال بودند رفتند برای تیم اراک بازی کردند و ما بچههای محصلمان را در قالب تیم ب جمع کردیم و به مسابقات اعزام کردیم و در مقابل آنها قرار دادیم. با این حال دوباره قهرمان لیگ شدیم. تیم سقز فوتبالیست خواست یازده نفر از ورزشکارهای ما رفتند و برای آنها بازی و تیمشان را قهرمان کردند.» برگزاری دورههای آموزشی از طرف هیاتها، یکی دیگر از پیشنهادات معاون ورزش اداره است. او میگوید: «همه هیاتها توانایی این را دارند که در حوزه مربیگری، داوری و حوزههای علمی، دورههای آموزشی برگزار و از این طریق منابع مالی خوبی را دریافت کنند.» اما نایب رییس و مسئول هیات فوتبال با این نظر نیز موافق نیست او میگوید: «ما اگر بخوایم یک کلاس مربیگری شرکت کنیم باید 2 میلیون تومان هزینه ورودی پرداخت کنیم. ورودی دورههای کلاس c، طبق تعرفههای فدراسیون حدود نهصد هزار
تومان است. چون بانوان توانایی پرداخت این مبلغ را ندارند، هیات این ورودی را به دویست هزار تومان کاهش داده است. حالا ما از فدراسیون خواستیم یک مربی برای ما بفرستد که پول نخواهد؛ اما هزینه هتل، هزینه رفت و آمد، هزینه شام و ناهارش با ماست. یک دستیار لازم دارد که باید پول او را نیز پرداخت کنیم؛ یعنی تا کلاس تمام میشود نقداً پول را دریافت میکند و میرود. هزینههای جانبی برگزاری دورهها دیگر بماند. باید یک چیزی هم بگذاریم روی دویست هزار تومانی که پرداخت کردهاند و دوره را برگزار کنیم.»
این روزها مهمترین دغدغه هیاتها و مکانها و ارگانهای ورزشی، مشکلات مالی است. زمانی که پای درد و دل ورزشکاران و مسئولان هیاتهای ورزشی مینشینی، اکثریتشان از کمبود امکانات و مشکلات مالی موجود، صحبت و گاهی از اینکه از طرف مسئولین حمایت نمیشوند ابراز ناراحتی میکنند. برای بررسی مشکلات و موانع موجود و یافتن راه حلی مناسب پای صحبت مسئولین اداره ورزش و هیاتهای ورزشی نشستیم. البته تعداد زیادی از هیاتهای ورزشی در دسترس نبودند و عدهای هم ترجیح دادند که در بحث ما شرکت نکنند. روند این بحث و گفتگو را در ادامه میخوانید.
حمایت ورزشکاران در بخش قهرمانی بر عهده فدراسیونهاست
«بهمن اختیاری» مسئول روابط عمومی اداره ورزش و جوانان کرمانشاه با اشاره به اینکه در بخش قهرمانی، متولی قهرمانی، فدراسیونها هستند میگوید: «تمامی اعتبارات حوزه ورزش قهرمانی از 2 کانال، یکی کمیته المپیک و پارالمپیک و دیگری از سمت وزارت ورزش به فدراسیونها داده میشود. فدراسیونها هم متولی برگزاری اردوها و دعوت از ورزشکاران به اردوها، اعزام آنها به مسابقات و پرداخت هزینه رفت و آمد آنها هستند. قهرمانها باید از بودجههایی که برای توسعه ورزش قهرمانی در اختیار فدراسیونها قرار میگیرد حمايت شوند اما فدراسیونها کمکهای ناچیزی به هیاتها میکنند. ما هیات داشتیم، طی یک سال هیچ مبلغ دریافتی از فدراسیون مربوطه نداشته است یا هیاتی هم بوده که سقف مبلغ دریافتی که داشته به 10 میلیون تومان هم نرسیده. پس نباید خیلی توقعی از اداره ورزش و جوانان استان در مورد حمایت از قهرمانان جهت اعزام به اردوها و سایر موارد داشت بلکه فدراسیونها باید ورزشکاران را حمایت کنند و اعتباراتی که در اختیار دارند هزینههای ایاب و ذهاب و تغذیه و اسکان قهرمانان را بدهند. بعضی از فدراسیونها که درآمد بیشتری دارند به ورزشکارانی که اردوهای ملی حضور
دارند و به مسابقات جهانی و مسابقات المپیک اعزام میشوند حقوق میدهند؛ اما بودجه اداره ورزش و جوانان خیلی محدودتر از این حرفهاست که بخواهیم همه قهرمانان را حمایت کنیم.» «جلال عزیزی» معاون اداره ورزش و جوانان استان، درباره حمایت از ورزشکاران و هیاتها با بهمن اختیاری هم عقیده است و با بیان اینکه، بر اساس قانون هیاتها نهادهای غیر دولتی هستند میگوید: «ادراه ورزش و جوانان استان نمیتواند تمام هزینه هیاتها را پرداخت کند. یکی از وظایف هیاتها جذب کمکهای مالی است. در رابطه با ورزشکاران هم تا زمانی که ورزشکار در اختیار هیات است، هزینههایش بر عهده هیات است اما وقتی که در معیت تیم ملی قرار گرفت و عضو تیم ملی شد، تمام هزینههایش بر عهده فدراسیونهای مربوطه است. متاسفانه بعضی از فدراسیونها این کار را انجام نمیدهند و هیاتها را مجبور میکنند تا ورزشکاران را ساپورت کنند.»
هر اعتباری باید در جای خودش هزینه شود
اختیاری در پاسخ به این سؤال که اعتباراتی که در اختیار اداره ورزش قرار میگیرد،بیشتر صرف هزینه چه مسائلی میشود، با بیان اینکه این اعتبارات مشخص است به شرق میگوید: «بخشی از اعتبارات عمرانی است که باید در حوزه عمرانی هزینه شود. یک سری اعتبارات هم جهت توسعه ورزش داده میشود و با توجه به اینکه بیش از چهارصد هیات ورزشی داریم و علاوه بر آنها، شهرستانها هم باید حمایت شوند خیلی ناچیز است. یک سری اعتبارات جاری هم در اختیار ما قرار میگیرد که برای حقوق و رفاهیات کارکنان هزینه میشود و نمیتوان آن را برای جاهای دیگر هزینه کرد. هر اعتباری باید در جای خودش هزینه شود. ما نمیتوانیم از اعتبارات عمرانی در حوزه توسعه ورزشی یا برعکس استفاده کنیم.» عزیزی، معاون اداره ورزش و جوانان هم درباره اعتباراتی که در اختیار اداره ورزش و جوانان قرار میگیرد نظر مساعدی ندارد و در ادامه میگوید: «ورزش به اعتبار و هزینه زیادی نیاز دارد و هر کاری که میکنیم این خلع پر نمیشود. درست است سنوات و اعتبارات عمرانی که امروز در اختیار ما قرار میگیرد نسبت به گذشته خیلی تغییر کرده است و نسبت به 10 سال گذشته اصلاً قابل مقایسه نیست، اما چون اختلاف
اعتبارات گذشته تا به امروز، اختلافات معنیداری بوده است تا این اختلاف را پر کنیم و به نتیجه نهایی که همان ورزش پویای کشورهای توسعه یافته است برسیم، به زمان زیادی نیاز داریم و این مشکل را نمیتوان یک شبه حل کرد.»
واگذاری اماکن ورزشی به نهادهای غیر دولتی و بخش خصوصی
یکی از مهمترین برنامههایی که دولت برای رفع مشکلات مالی در همه حوزهها بخصوص حوزه ورزش انجام داده، مشارکت با بخش غیردولتی و وضع و اجرای قانون واگذاری اماکن ورزشی به بخش خصوصی است. بر اساس ماده 88 این قانون، واحدهای ورزشی، خدماتی و رفاهی در حال بهرهبرداری یا آماده بهرهبرداری صرفاً در قالب عقد اجاره به بخش غیر دولتی با رعایت تشریفات قانونی واگذار میشوند؛ و درآمدهای حاصل از اجاره این امان به خرانه دولت رفته و دوباره در توسعه ورزش مورد استفاده قرار میگیرد. اختیاری با اشاره به اینکه این قانون فقط مختص اداره ورزش و جوانان نیست و خیلی از دستگاههای اجرایی هستند که مشمول این قانون شدهاند بیان میکند: «دولت طبق ماده 88، ما را مکلف کرده است تا اماکن ورزشی مازاد را از طریق مزایده به بخش خصوصی واگذار کنیم که در شرایط برابر، هیاتهای ورزشی در اولویت هستند. ما سالنها را از طریق قانونی به هیاتهایی که قهرمانان بیشتر و برنامههای هدفمندی برای یک سال دارند و در چارچوب آن برنامه پیش میروند، واگذار و حتی با هیاتهایی که فاقد برنامه هستند هم به صورت جدی برخورد میکنیم. گاهی اوقات پیش آمده به به تعدادی از هیاتها که
اسمشان را نمیگویم پیشنهاد دادیم که بیایند و فلان سالن ورزشی یا فلان استخر را در اختیار بگیرند اما استقبال نکردند و ما هم مجبور شدیم آن مکانها را از طریق مزایده به بخش خصوصی واگذار کنیم.» او در پاسخ به این سؤال که چرا هیاتها استقبال نمیکنند بیان میکند: «هرکدام دلیل خودشان را دارند که برای ما قابل قبول نیست. عدهای ضمانتنامه ندارند یا ترس از عدم توانایی در پرداخت اجاره سالنها را دارند. چون باید در ازای سالنی که در مزایده در اختیار میگیرند کرایه پرداخت کنند. البته کرایهای که هیاتها باید پرداخت کنند نسبت به کرایهای که بخش خصوصی پرداخت میکند مشمول تخفیف است.» از سوی دیگر معاون اداره ورزش در خصوص واگذاری اماکن ورزشی به بخش خصوصی نظر متفاوتی با مسئول روابط عمومی دارد. او به شرق میگوید: «موضوع هیاتها، موضوع گستردهای است و همه هیاتها شرایط یکسانی ندارند. بله طبق ماده 88 ما تعدادی از اماکن ورزشی را به هیاتها واگذار کردهایم و هر هیاتی هم با توجه به فعالیت ورزشی که دارد میتواند از ورزشکاران علاقهمند ثبتنام و شهریه دریافت کند. درآمد حاصل از پرداخت این شهریهها هم به حساب هیات واریز میشود و هیاتها
هم با توجه به اماکن و امکاناتی که در اختیارشان است، درآمدهای متفاوتی دارند اما مشکلات و مسائل مالی هیاتها با این شهریهها برطرف نمیشود. حالا هیاتهایی که اماکن ورزشی در اختیار ندارند که مشکلاتشان خیلی بیشتر است.» در ادامه «بهناز ایوانی» نایب رییس و مسئول بانوان هیات فوتبال استان نیز به مسائل قابل تاملی اشاره دارد و میگوید: «دنیای فوتبال با تمام ورزشها فرق میکند و فوقالعاده پر هزینه است و فوتبال و فوتسال تنها رشتههایی هستند که یک سالن اختصاصی برای خودشان ندارند. من به عنوان مربی اگر بخواهم یک تیم فوتبال آموزشی تشکیل بدهم باید به مجموعه ورزشی کوثر مراجعه کرده و زمین آنجا را از جیب خودم کرایه کنم و شصت درصد از شهریه هر شاگرد را به خانمی که آنجا را کنترات گرفته پرداخت کنم. در رابطه با ماده 88 هم ما مزایده را نبردیم. فرض بر اینکه مزایده را هم بردیم، من با گرفتن شهریه و هزینه کرایه یک زمین چمن که نمیتوانم هزینههای سنگین فوتبال را تأمین کنم. ما فقط یک سری هزینه از مدارس فوتبال دریافت میکنیم که آن را در پایان سال با برگزاری فستیوال، برای خودشان خرج میکنیم.» «طاهره جعفریوفا» نایب رییس هیات تنیس روی میز
استان، با اشاره به اینکه طی سال گذشته این هیات متولی برگزاری 9 میزبانی بوده است، به شرق میگوید: «با توجه به اینکه این هیات بسیار فعال است از صبح تا شب تمام تاینهایش پر است، از ماده 88 خارج شده و بابت سالنی که در اختیار دارد اجارهای پرداخت نمیکند و هزینههای هیات هم با تایمهای خصوصی و نیمه خصوصی که به مربیها داده میشود و کمکهای شخصی رییس هیات، تأمین میشود.» او مهمترین عامل موفقیت این هیات را همکاری بسیار خوب مسئولین هیات میداند.
جذب اسپانسر، خرید و فروش ورزشکاران و برگزاری دورههای آموزشی بهترین راه جذب منابع مالی
عزیزی با اشاره به این مطلب که واگذاری اماکن ورزشی به بخش خصوصی تنها بخش کوچکی از مسائل مالی هیاتها را بر طرف میکند ادامه داد: «جذب اسپانسر میتواند یکی از منابع تأمین هزینهها باشد که آن هم به عهده باشگاهها و هیاتهاست اما متاسفانه چون باشگاههای حرفهای مثل ذوب آهن و سپاهان اصفهان و تراکتورسازی و امثال اینها را نداریم نمیتوانیم در این بخش خوب عمل کنیم.» اما بهمن اختیاری درباره جذب اسپانسر این عقیده را دارد که: «بله جذب اسپانسر سخت است ولی جذب اسپانسر به دو عامل بستگی دارد یکی اینکه هیاتهای ما تا چه حد توانستهاند برای آن اسپانسر جذابیت ایجاد کنند و دیگری اینکه در حالت برد برد چه خدماتی را به اسپانسرها ارائه دادهاند که متاسفانه در این دو بخش شدیداً میلنگیم.» ایوانی هم از وجود اسپانسر بخصوص در بخش بانوان ابراز نارضایتی کرده و میگوید: «شاید جذب اسپانسر برای آقایانی که باشگاه دارند راحت باشد اما با اوضاع کنونی شهرمان کسی از خانمها حمایت نمیکند.» عزیزی در ادامه یکی دیگر از راههای جذب منابع مالی را خرید و فروش ورزشکاران حرفهای میداند. او میگوید: «ما اگر نتوانیم اسپانسر جذب کنیم، نمیتوانیم ورزشکار را
گیر بدهیم. ورزشکار هم باید خرج زندگیش را تأمین کند و ما با پیوستن ورزشکاران به شهرهای دیگر مشکلی نداریم.» نایب رییس فوتبال، از اینکه ورزشکاران به خاطر مشکلات مالی جذب تیمهای شهرهای دیگر میشوند بسیار ناراحت است و بیان میکند: «به خاطر نداشتن اسپانسر، بازیکنان تیم الفمان که بزرگسال بودند رفتند برای تیم اراک بازی کردند و ما بچههای محصلمان را در قالب تیم ب جمع کردیم و به مسابقات اعزام کردیم و در مقابل آنها قرار دادیم. با این حال دوباره قهرمان لیگ شدیم. تیم سقز فوتبالیست خواست یازده نفر از ورزشکارهای ما رفتند و برای آنها بازی و تیمشان را قهرمان کردند.» برگزاری دورههای آموزشی از طرف هیاتها، یکی دیگر از پیشنهادات معاون ورزش اداره است. او میگوید: «همه هیاتها توانایی این را دارند که در حوزه مربیگری، داوری و حوزههای علمی، دورههای آموزشی برگزار و از این طریق منابع مالی خوبی را دریافت کنند.» اما نایب رییس و مسئول هیات فوتبال با این نظر نیز موافق نیست او میگوید: «ما اگر بخوایم یک کلاس مربیگری شرکت کنیم باید 2 میلیون تومان هزینه ورودی پرداخت کنیم. ورودی دورههای کلاس c، طبق تعرفههای فدراسیون حدود نهصد هزار
تومان است. چون بانوان توانایی پرداخت این مبلغ را ندارند، هیات این ورودی را به دویست هزار تومان کاهش داده است. حالا ما از فدراسیون خواستیم یک مربی برای ما بفرستد که پول نخواهد؛ اما هزینه هتل، هزینه رفت و آمد، هزینه شام و ناهارش با ماست. یک دستیار لازم دارد که باید پول او را نیز پرداخت کنیم؛ یعنی تا کلاس تمام میشود نقداً پول را دریافت میکند و میرود. هزینههای جانبی برگزاری دورهها دیگر بماند. باید یک چیزی هم بگذاریم روی دویست هزار تومانی که پرداخت کردهاند و دوره را برگزار کنیم.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.