شوخي نكنيد
مازيار خسروي.سردبير
چنين نقل شده كه نمايندگان نخستين مجلس مشروطه، دورهمي، روي زمين مينشستند. تماشاگران نيز آزادانه در جلسات رفت و آمد مي كردند و گاه به ميانه بحث ميپريدند و سخن نمايندگان را قطع ميكردند. نخستين تلاش ايرانيان براي عبور از استبداد و تفويض اختيار تمشيت امور به عقل جمعي، از چنين نقطهاي آغاز شد. و اين تازه وضعيت سختافزاري و ظاهري «مشروطه ايراني» بود. شرايط نرمافزاري و آشفتگي در فكر سياسي ملي از اين هم بدتر بود. به هنگام مرور روزنامههاي عصر مشروطه، به مقالهاي بر ميخوريم كه براي مخاطبان استدلال ميكند «گارد ملي» به معني يك نيروي مسلح غير دولتي در برابر قوه قهريه حكومت نيست و كساني كه در كوي برزن چنين چيزي را با فرياد و قلم مطالبه مي كنند به طور كلي از ماجرا پرتاند. تو خود بخوان حديث مفصل از مجمل. صد سال بعد آگاهي سياسي ملي ايرانيان، در مورد نهاد پارلمان در كوران تجربههاي گران، هنوز در كار پخته شدن است. به همين دليل است كه از نهاد نوپايي چون شورا، بايد به اندازه انتظار داشت. اين البته به آن معنا نيست كه منتخبان شهروندان، حق دارند در نخستين روز كاري مرتكب اين خبط شوند كه به هر دليل و بهانه، با حاضر نشدن در محل ماموريت، چرخه امور را با نقصان مواجه كنند. و از آن ناگوارتر، در اظهار نظرهايي احساسي، از احتمال انحلال شورا سخن بگويند و خواسته و ناخواسته، به اعتماد راي دهندگان پشت كنند. هنوز جوهر انگشت شهروندان پاي برگههاي راي خشك نشده و تبليغات پر حجم براي جلب افكار عمومي در يادها زنده است. آقايان، با راي مردم شوخي نكنيد.
چنين نقل شده كه نمايندگان نخستين مجلس مشروطه، دورهمي، روي زمين مينشستند. تماشاگران نيز آزادانه در جلسات رفت و آمد مي كردند و گاه به ميانه بحث ميپريدند و سخن نمايندگان را قطع ميكردند. نخستين تلاش ايرانيان براي عبور از استبداد و تفويض اختيار تمشيت امور به عقل جمعي، از چنين نقطهاي آغاز شد. و اين تازه وضعيت سختافزاري و ظاهري «مشروطه ايراني» بود. شرايط نرمافزاري و آشفتگي در فكر سياسي ملي از اين هم بدتر بود. به هنگام مرور روزنامههاي عصر مشروطه، به مقالهاي بر ميخوريم كه براي مخاطبان استدلال ميكند «گارد ملي» به معني يك نيروي مسلح غير دولتي در برابر قوه قهريه حكومت نيست و كساني كه در كوي برزن چنين چيزي را با فرياد و قلم مطالبه مي كنند به طور كلي از ماجرا پرتاند. تو خود بخوان حديث مفصل از مجمل. صد سال بعد آگاهي سياسي ملي ايرانيان، در مورد نهاد پارلمان در كوران تجربههاي گران، هنوز در كار پخته شدن است. به همين دليل است كه از نهاد نوپايي چون شورا، بايد به اندازه انتظار داشت. اين البته به آن معنا نيست كه منتخبان شهروندان، حق دارند در نخستين روز كاري مرتكب اين خبط شوند كه به هر دليل و بهانه، با حاضر نشدن در محل ماموريت، چرخه امور را با نقصان مواجه كنند. و از آن ناگوارتر، در اظهار نظرهايي احساسي، از احتمال انحلال شورا سخن بگويند و خواسته و ناخواسته، به اعتماد راي دهندگان پشت كنند. هنوز جوهر انگشت شهروندان پاي برگههاي راي خشك نشده و تبليغات پر حجم براي جلب افكار عمومي در يادها زنده است. آقايان، با راي مردم شوخي نكنيد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.