|

سايه انحلال بر سر «گنجينه هنر»

پریسا جلیلیان

مؤسسه غیرانتفاعی آموزش عالی گنجینه هنر و معماری کرمانشاه در آستانه انحلال است. طبق تأیید «قره باغی» کارشناس نظارت و ارزشیابی وزارت علوم در گفتگو با شرق بيان شدبعد از تصویب شورای گسترش، انحلال موسسه قطعی می‌شود. این در حالی است که «دکتر نیاپرست» دبیر هیئت نظارت، ارزیابی و کنترل کیفیت وزارت علوم در استان کرمانشاه در گفتگو با خبرنگار شرق گفت: «تا زمانی که به شکل قانونی به ما چیزی ابلاغ نشود ما نمی‌توانیم تأیید کنیم. درواقع کمیسیون ماده 9 که صدور مجوز و انحلال مؤسسات را به عهده دارد، بر اساس گزارش‌های استانی، در تاریخ 23/3/1396 رأی به انحلال داده اما رأی کمیسیون نیاز به تأیید وزیر دارد. درواقع نقش کمیسیون مشورتی است و تا زمانی که به شکل قانونی چیزی ابلاغ نشود ما نمی‌توانیم تأیید کنیم.متاسفانه این فرایند طولانی و سرعت آن کند است.» طولانی شدن این فرایند در حالی است که هنوز تکلیف مدارک دانشجویان مشخص نیست و نگرانی زیادی در بین آن‌ها وجود دارد و عده‌ایی نیز فارغ‌التحصیل نشده‌اند. قره‌باغی گفت: تصمیم‌گیری در مورد مدارک دانشجویان به عهده هیئت نظارت و ارزیابی استان است. نیاپرست در خصوص مدارک دانشجویان گفت: «جای نگرانی برای این مسئله نیست و برای این مشکل فکری اندیشیده شده است. دانشجویانی که مدارکشان امضاشده مشکلی ندارند و حتی پیش‌بینی‌شده چنانچه مؤسسه منحل شود دانشجوها به مؤسسات دیگر منتقل شوند.»
علاوه براین مشکلات، اتهام‌های متعددی برعلیه م. ش رئیس مؤسسه مبنی برعدم ارائه امکانات و کیفیت آموزشی، گرفتن شهریه‌های بالا، عدم پرداخت بیش از دو سال حق‌التدریس و حقوق کارکنان و غیره مطرح‌شده است. طبق ادعای برخی از اساتید و کارمندان دانشگاه، دانشجویان، اساتید و برخی از کارمندان مؤسسه گنجینه هنر از خانم ش به مراجع ذی‌صلاح شکایت کرده‌اند. این مؤسسه در سال 90، از طریق آزمون سراسری، زیر نظر دانشگاه رازی به ریاست م .ش کار خود را با پذیرش دانشجو در رشته‌های معماری، گرافیک، طراحی دوخت و نقاشی آغاز کرد. ساختمان اولیه مؤسسه در شهرک الهیه بود و بعد به خیابان سیلو منتقل شد. اما مشکلات با انتقال مؤسسه به ساختمانی قدیمی در خیابان کارگر که آسایشگاه سالمندان بود، بیشتر شد. بخش اداری به ساختمان آسایشگاه منتقل شد و کلاس‌های درس و کارگاه‌ها به‌اندازه چهاردر چهارمتر در حیاط، با استفاده از سقف کاذب بدون هیچ‌گونه سیستم گرمایشی و سرمایشی ساخته شد. اعتراض‌ها به عدم امکانات پاییز 94 با تجمع در جلوی استانداری شروع شد.یکی از اساتید مؤسسه به خبرنگار شرق گفت: ما فقط خانم ش را می‌شناختیم و همسر او م.خ به‌عنوان هیئت مؤسس نقشی نداشت و برخی از اعضای هیئت مؤسس صوری بودند. پیگیری‌های خبرنگار شرق برای گفتگو با اعضای هیئت مؤسس بی‌نتیجه ماند.
همان استاد درباره پیگیری اعتراضات به شرق گفت: از دو سال پیش از طرف استانداری و دانشگاه رازی قول‌هایی داده شد اما پیگیری‌ها روند کندی داشت. او تصریح کرد: «با پیگیری‌های سی‌ودو نفر از اساتید و نامه‌نگاری به وزارت علوم و دانشگاه رازی موسسه گنجینه هنر از لیست وزارت علوم خارج‌شده و دیگر اجازه پذیرش دانشجو را ندارد.» اما دکتر نیا پرست بابیان اینکه دانشگاه رازی از سال 1391 شروع به دادن اخطار به این مؤسسه کرده است، گفت: «دانشگاه رازی از سال 1391 با دیدن تخلفات شروع به دادن تذکر کرد. طی نامه‌ای اولین تذکر را در تاریخ 23/7/1391 به مؤسسه داد. با نادیده گرفتن اخطارها از سوی مؤسسه سرانجام در تاریخ 22/9/94 در نامه‌ای به وزارت علوم به‌طور رسمی درخواست انحلال مؤسسه داده‌شد. حدود دوماه پیش آخرین اخطار حضوری هم به خانم ش داده شد.» یکی از دانشجویان گفت: ما در این مدت از طریق دستگاه کارت‌خوان شهریه ها را واریز می‌کردیم و گاهی وسط ترم بی دلیل از ما شهریه می خواستند. یکی دیگر از اساتید هم گفت:« خانم ش در دانشگاه حضور نداشت و همهٔ کارهای او از طریق تلفن یا به‌صورت مجازی انجام می‌شد و یک نایب داشتند به نام خانم ق که نه‌تنها معاون پژوهشی و آموزشی بودند، بلکه همه ی کارها از طریق ایشان انجام می‌شد. مؤسسه هر کارمندی را که استخدام می‌کرد بعد از یک ماه بدون اینکه حقوق یا بیمه به او تعلق بگیرد اخراج می‌کرد.» نیا پرست در خصوص مطالبات اساتید گفت: «دانشگاه رازی که نمی‌تواند این مسائل را تقبل کند چون وظیفه ما فقط نظارت و ارزیابی است. البته وزارتخانه ابزارهایی دارد و وثیقه‌های لازم را دارد ولی خوب فرایند طولانی است و این بحث‌ها حقوقی هستند.»
او ادامه داد: «من همیشه می‌گویم باید مسئولیت تقسیم شود. من بارها به دانشجویان گفتم که برچه اساسی پول واریز کردید؟ آیا شما نباید می‌پرسیدید؟! ما از سال 91 متوجه این تخلفات بودیم اما چون آن زمان شکایتی وجود نداشت و دانشجویان و اساتید کارشان راه می‌افتاد، شاکی نبودند، اما ما همان زمان اخطارهای لازم را دادیم. هیئت نظارت حدود ده بار از این مؤسسه دیدن کرده و بارها تذکر و اخطار لازم داده شد. اتفاقاً دربند 15 از 16 بندی که به‌عنوان تخلف از طرف هیئت نظارت ذکرشده به همین موضوع گرفتن وجه غیرقانونی اشاره‌شده است؛ اما ازآنجایی‌که این مسائل در هیچ جا ثبت‌نشده است و قابل‌اثبات نیست، ما نه می‌توانیم تأیید کنیم و نه رد کنیم. ولی شکایت علیهشان وجود دارد. تنها مدرک دانشجویان رسیدهای ای‌تی‌ام هست که آن‌هم متأسفانه بعد از یک هفته رنگشان رفته و چیزی معلوم نیست تا ما از این طریق اقدام کنیم. متأسفانه دانشجویان و اساتید به حقوق خود آشنا نبودند و زمانی این مسائل طرح‌شده که مشکل پیچیده و بغرنج شده است. تمام افراد مسئول در مؤسسه گنجینه هنر ازجمله معاونان همه از بستگان خانم ش هستند و خود ایشان در مؤسسه حضور نداشتند و مؤسسه قائم‌مقام نداشته است. فردی که خودش را به‌عنوان قائم‌مقام معرفی کرده، حکم رسمی نداشته است. متأسفانه از جانب اساتید هم خیلی مسائل رعایت نشده. به‌عنوان نمونه، یک مدرس عضو هیئت‌علمی، قراردادی برای تدریس در مؤسسه امضا کرده درحالی‌که طرف مقابل که مؤسسه هست امضا نکرده، خوب این قابل‌طرح در دادگاه نیست، چون قابل‌اثبات نیست. یکی دو نفر هم نبوده‌اند. این مشکل خیلی از اساتید است. این مشکل به خاطر آشنا نبودن دانشجویان، اساتید و کارمندان با حقوقشان است و این فقط مشکل این افراد نیست بلکه مشکل کل جامعه است.» از صحبت‌های دانشجویان این مؤسسه نیز همین موضوع برمی‌آید که با همه جوانب موضوع آشنا نیستند. یکی از این دانشجویان به شرق گفت: «ما همیشه نارضایتی خود را به حراست مؤسسه اعلام می‌کردیم اما تأثیری نداشت. مؤسسه در ابتدا دانشگاه بوده و بعد از مدتی تبدیل به مؤسسه آموزشی شده است.» دکتر نیا پرست در خصوص این ادعا که مؤسسه ابتدا دانشگاه بوده ضمن رد این موضوع گفت: «چنین چیزی صحت ندارد و از ابتدا مؤسسه بوده و اساساً تمام این مراکز به شکل مؤسسه هستند.»
تلاش‌های ما برای تماس با م.ش مدیر مؤسسه آموزش عالی گنجینه هنر و معماری بی نتیجه ماند و خانم ق که از او به عنوان معاونت آموزشی و همه کاره موسسه نام برده می شود نیز حاضر به پاسخگویی به پرسشهای خبرنگار شرق نشد.
دکتر نیا پرست در جواب پرسش شرق مبنی بر این‌که چرا از ابتدا و قبل از صدور مجوز برای صدور مؤسسه شرایط لازم سنجیده نشده است، ضمن پذیرش این موضوع گفت: «در یک مقطعی هدف وزارت علوم صرفاً گسترش کمی بود و بحث کیفیت مطرح نبود. درحالی‌که در دولت فعلی توسعه کیفی مدنظر هست و دیگر اجازه صدور مجوز بی‌حساب داده نمی‌شود.»

مؤسسه غیرانتفاعی آموزش عالی گنجینه هنر و معماری کرمانشاه در آستانه انحلال است. طبق تأیید «قره باغی» کارشناس نظارت و ارزشیابی وزارت علوم در گفتگو با شرق بيان شدبعد از تصویب شورای گسترش، انحلال موسسه قطعی می‌شود. این در حالی است که «دکتر نیاپرست» دبیر هیئت نظارت، ارزیابی و کنترل کیفیت وزارت علوم در استان کرمانشاه در گفتگو با خبرنگار شرق گفت: «تا زمانی که به شکل قانونی به ما چیزی ابلاغ نشود ما نمی‌توانیم تأیید کنیم. درواقع کمیسیون ماده 9 که صدور مجوز و انحلال مؤسسات را به عهده دارد، بر اساس گزارش‌های استانی، در تاریخ 23/3/1396 رأی به انحلال داده اما رأی کمیسیون نیاز به تأیید وزیر دارد. درواقع نقش کمیسیون مشورتی است و تا زمانی که به شکل قانونی چیزی ابلاغ نشود ما نمی‌توانیم تأیید کنیم.متاسفانه این فرایند طولانی و سرعت آن کند است.» طولانی شدن این فرایند در حالی است که هنوز تکلیف مدارک دانشجویان مشخص نیست و نگرانی زیادی در بین آن‌ها وجود دارد و عده‌ایی نیز فارغ‌التحصیل نشده‌اند. قره‌باغی گفت: تصمیم‌گیری در مورد مدارک دانشجویان به عهده هیئت نظارت و ارزیابی استان است. نیاپرست در خصوص مدارک دانشجویان گفت: «جای نگرانی برای این مسئله نیست و برای این مشکل فکری اندیشیده شده است. دانشجویانی که مدارکشان امضاشده مشکلی ندارند و حتی پیش‌بینی‌شده چنانچه مؤسسه منحل شود دانشجوها به مؤسسات دیگر منتقل شوند.»
علاوه براین مشکلات، اتهام‌های متعددی برعلیه م. ش رئیس مؤسسه مبنی برعدم ارائه امکانات و کیفیت آموزشی، گرفتن شهریه‌های بالا، عدم پرداخت بیش از دو سال حق‌التدریس و حقوق کارکنان و غیره مطرح‌شده است. طبق ادعای برخی از اساتید و کارمندان دانشگاه، دانشجویان، اساتید و برخی از کارمندان مؤسسه گنجینه هنر از خانم ش به مراجع ذی‌صلاح شکایت کرده‌اند. این مؤسسه در سال 90، از طریق آزمون سراسری، زیر نظر دانشگاه رازی به ریاست م .ش کار خود را با پذیرش دانشجو در رشته‌های معماری، گرافیک، طراحی دوخت و نقاشی آغاز کرد. ساختمان اولیه مؤسسه در شهرک الهیه بود و بعد به خیابان سیلو منتقل شد. اما مشکلات با انتقال مؤسسه به ساختمانی قدیمی در خیابان کارگر که آسایشگاه سالمندان بود، بیشتر شد. بخش اداری به ساختمان آسایشگاه منتقل شد و کلاس‌های درس و کارگاه‌ها به‌اندازه چهاردر چهارمتر در حیاط، با استفاده از سقف کاذب بدون هیچ‌گونه سیستم گرمایشی و سرمایشی ساخته شد. اعتراض‌ها به عدم امکانات پاییز 94 با تجمع در جلوی استانداری شروع شد.یکی از اساتید مؤسسه به خبرنگار شرق گفت: ما فقط خانم ش را می‌شناختیم و همسر او م.خ به‌عنوان هیئت مؤسس نقشی نداشت و برخی از اعضای هیئت مؤسس صوری بودند. پیگیری‌های خبرنگار شرق برای گفتگو با اعضای هیئت مؤسس بی‌نتیجه ماند.
همان استاد درباره پیگیری اعتراضات به شرق گفت: از دو سال پیش از طرف استانداری و دانشگاه رازی قول‌هایی داده شد اما پیگیری‌ها روند کندی داشت. او تصریح کرد: «با پیگیری‌های سی‌ودو نفر از اساتید و نامه‌نگاری به وزارت علوم و دانشگاه رازی موسسه گنجینه هنر از لیست وزارت علوم خارج‌شده و دیگر اجازه پذیرش دانشجو را ندارد.» اما دکتر نیا پرست بابیان اینکه دانشگاه رازی از سال 1391 شروع به دادن اخطار به این مؤسسه کرده است، گفت: «دانشگاه رازی از سال 1391 با دیدن تخلفات شروع به دادن تذکر کرد. طی نامه‌ای اولین تذکر را در تاریخ 23/7/1391 به مؤسسه داد. با نادیده گرفتن اخطارها از سوی مؤسسه سرانجام در تاریخ 22/9/94 در نامه‌ای به وزارت علوم به‌طور رسمی درخواست انحلال مؤسسه داده‌شد. حدود دوماه پیش آخرین اخطار حضوری هم به خانم ش داده شد.» یکی از دانشجویان گفت: ما در این مدت از طریق دستگاه کارت‌خوان شهریه ها را واریز می‌کردیم و گاهی وسط ترم بی دلیل از ما شهریه می خواستند. یکی دیگر از اساتید هم گفت:« خانم ش در دانشگاه حضور نداشت و همهٔ کارهای او از طریق تلفن یا به‌صورت مجازی انجام می‌شد و یک نایب داشتند به نام خانم ق که نه‌تنها معاون پژوهشی و آموزشی بودند، بلکه همه ی کارها از طریق ایشان انجام می‌شد. مؤسسه هر کارمندی را که استخدام می‌کرد بعد از یک ماه بدون اینکه حقوق یا بیمه به او تعلق بگیرد اخراج می‌کرد.» نیا پرست در خصوص مطالبات اساتید گفت: «دانشگاه رازی که نمی‌تواند این مسائل را تقبل کند چون وظیفه ما فقط نظارت و ارزیابی است. البته وزارتخانه ابزارهایی دارد و وثیقه‌های لازم را دارد ولی خوب فرایند طولانی است و این بحث‌ها حقوقی هستند.»
او ادامه داد: «من همیشه می‌گویم باید مسئولیت تقسیم شود. من بارها به دانشجویان گفتم که برچه اساسی پول واریز کردید؟ آیا شما نباید می‌پرسیدید؟! ما از سال 91 متوجه این تخلفات بودیم اما چون آن زمان شکایتی وجود نداشت و دانشجویان و اساتید کارشان راه می‌افتاد، شاکی نبودند، اما ما همان زمان اخطارهای لازم را دادیم. هیئت نظارت حدود ده بار از این مؤسسه دیدن کرده و بارها تذکر و اخطار لازم داده شد. اتفاقاً دربند 15 از 16 بندی که به‌عنوان تخلف از طرف هیئت نظارت ذکرشده به همین موضوع گرفتن وجه غیرقانونی اشاره‌شده است؛ اما ازآنجایی‌که این مسائل در هیچ جا ثبت‌نشده است و قابل‌اثبات نیست، ما نه می‌توانیم تأیید کنیم و نه رد کنیم. ولی شکایت علیهشان وجود دارد. تنها مدرک دانشجویان رسیدهای ای‌تی‌ام هست که آن‌هم متأسفانه بعد از یک هفته رنگشان رفته و چیزی معلوم نیست تا ما از این طریق اقدام کنیم. متأسفانه دانشجویان و اساتید به حقوق خود آشنا نبودند و زمانی این مسائل طرح‌شده که مشکل پیچیده و بغرنج شده است. تمام افراد مسئول در مؤسسه گنجینه هنر ازجمله معاونان همه از بستگان خانم ش هستند و خود ایشان در مؤسسه حضور نداشتند و مؤسسه قائم‌مقام نداشته است. فردی که خودش را به‌عنوان قائم‌مقام معرفی کرده، حکم رسمی نداشته است. متأسفانه از جانب اساتید هم خیلی مسائل رعایت نشده. به‌عنوان نمونه، یک مدرس عضو هیئت‌علمی، قراردادی برای تدریس در مؤسسه امضا کرده درحالی‌که طرف مقابل که مؤسسه هست امضا نکرده، خوب این قابل‌طرح در دادگاه نیست، چون قابل‌اثبات نیست. یکی دو نفر هم نبوده‌اند. این مشکل خیلی از اساتید است. این مشکل به خاطر آشنا نبودن دانشجویان، اساتید و کارمندان با حقوقشان است و این فقط مشکل این افراد نیست بلکه مشکل کل جامعه است.» از صحبت‌های دانشجویان این مؤسسه نیز همین موضوع برمی‌آید که با همه جوانب موضوع آشنا نیستند. یکی از این دانشجویان به شرق گفت: «ما همیشه نارضایتی خود را به حراست مؤسسه اعلام می‌کردیم اما تأثیری نداشت. مؤسسه در ابتدا دانشگاه بوده و بعد از مدتی تبدیل به مؤسسه آموزشی شده است.» دکتر نیا پرست در خصوص این ادعا که مؤسسه ابتدا دانشگاه بوده ضمن رد این موضوع گفت: «چنین چیزی صحت ندارد و از ابتدا مؤسسه بوده و اساساً تمام این مراکز به شکل مؤسسه هستند.»
تلاش‌های ما برای تماس با م.ش مدیر مؤسسه آموزش عالی گنجینه هنر و معماری بی نتیجه ماند و خانم ق که از او به عنوان معاونت آموزشی و همه کاره موسسه نام برده می شود نیز حاضر به پاسخگویی به پرسشهای خبرنگار شرق نشد.
دکتر نیا پرست در جواب پرسش شرق مبنی بر این‌که چرا از ابتدا و قبل از صدور مجوز برای صدور مؤسسه شرایط لازم سنجیده نشده است، ضمن پذیرش این موضوع گفت: «در یک مقطعی هدف وزارت علوم صرفاً گسترش کمی بود و بحث کیفیت مطرح نبود. درحالی‌که در دولت فعلی توسعه کیفی مدنظر هست و دیگر اجازه صدور مجوز بی‌حساب داده نمی‌شود.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.