5 عصري معمولي
داستان فیلم کاراکتر اصلی (مهرداد پرهام) با بازی «سیامک انصاری» است که مخاطب را در موقعیتهای مختلف اجتماعی در چند اپیزود با خود همراه میکند. این داستان در واقع شرح و نمایش یک روز از زندگی «مهرداد پرهام» به عنوان یک وکیل است. فیلمی که با یدک کشیدن نگاهی انتقادی در پی به تصویر کشیدن وضعیتهای اجتماعی است. اما آیا «مهران مدیری» با سابقه درخشانی که در فیلمسازی دارد توانسته این ایده و هدف مهم را تحقق بخشد؟ این اثر تا چه حد توانسته در موقعیتسازی و ایجاد فضای مورد نظر و تعریف شدهاش به درستی عمل کند؟ شاید تصور شود که موقعیتسازیهای اجتماعی در سایه موقعیتهای کمیک قرار گرفته اما مساله اینجاست که چند اپیزود به ظاهر گسسته تا چه چقدر قادر به ایجاد فضای طنز بودهاند؟ آیا ایدهها فاقد پتانسیل لازم برای خلق طنز بودهاند یا پرداخت نامناسبی صورت گرفته است که مخاطب را آنطور که باید نمیخنداند؟ به صراحت در بدو امر میتوان گفت که اثرنه تنها مشکلات اجتماعی نتوانسته در قالب طنز به چالش بکشد بلکه باعث شده تماشاگر با ناامیدی از کسی که سبک و سیاق خاصی را در طنزپردازی دارد سالن سینما را ترک میکند. اما با اندکی تامل میتوان
فهمید که نمیشود به راحتی از اندیشه «مدیری» برای خلق فیلم طنز گذشت و فیلم او را سطحی و ضعیف قلمداد کرد. شاید بتوان راه گریزی برای او باقی گذاشت و اینطور بیان کرد که مخاطب سینمای ایران به دیدن فیلمهای نه چندان خوب در ژانر کمیک عادت کرده و به خوبی نتوانسته معناهای مورد نظر «مدیری» را در خلال دیالوگها و موقعیتها استنباط کند، این موضوع هم جای تحلیل و بررسی دارد. «ساعت پنج عصر» به تصویر کشیدن موضوعات روزمرهای است که هر شخص در ارتباط نزدیک با آن قرار دارد اما توان و انگیزه توجه به آن را در این عصر از دست داده و با همین ویژگی برای دیدن فیلم به سالن سینما میرود؛ دیدی سطی به قضایا بدون اینکه به خود زحمت فهمیدن و کندوکاو لایههای پنهان اثر را بدهد. فیلمی که هنگام تبلیغاتش انتظار میرفت ویژگی اصلیاش «عامهپسند بودن» باشد اما اینطور نبود. هرچند عدم تحقق این امر به خودی خود نقص محسوب نمیشود و به نظر میرسد فیلم را در جهت مفهومی بودن سوق میدهد.
تهیهکننده و کارگردان : : مهران مدیری
نویسنده فیلمنامه: مهران مدیری، خشایار الوند
بازیگران :سیامک انصاری، آزاده صمدی، امیر جعفری، مهران مدیری.
داستان فیلم کاراکتر اصلی (مهرداد پرهام) با بازی «سیامک انصاری» است که مخاطب را در موقعیتهای مختلف اجتماعی در چند اپیزود با خود همراه میکند. این داستان در واقع شرح و نمایش یک روز از زندگی «مهرداد پرهام» به عنوان یک وکیل است. فیلمی که با یدک کشیدن نگاهی انتقادی در پی به تصویر کشیدن وضعیتهای اجتماعی است. اما آیا «مهران مدیری» با سابقه درخشانی که در فیلمسازی دارد توانسته این ایده و هدف مهم را تحقق بخشد؟ این اثر تا چه حد توانسته در موقعیتسازی و ایجاد فضای مورد نظر و تعریف شدهاش به درستی عمل کند؟ شاید تصور شود که موقعیتسازیهای اجتماعی در سایه موقعیتهای کمیک قرار گرفته اما مساله اینجاست که چند اپیزود به ظاهر گسسته تا چه چقدر قادر به ایجاد فضای طنز بودهاند؟ آیا ایدهها فاقد پتانسیل لازم برای خلق طنز بودهاند یا پرداخت نامناسبی صورت گرفته است که مخاطب را آنطور که باید نمیخنداند؟ به صراحت در بدو امر میتوان گفت که اثرنه تنها مشکلات اجتماعی نتوانسته در قالب طنز به چالش بکشد بلکه باعث شده تماشاگر با ناامیدی از کسی که سبک و سیاق خاصی را در طنزپردازی دارد سالن سینما را ترک میکند. اما با اندکی تامل میتوان
فهمید که نمیشود به راحتی از اندیشه «مدیری» برای خلق فیلم طنز گذشت و فیلم او را سطحی و ضعیف قلمداد کرد. شاید بتوان راه گریزی برای او باقی گذاشت و اینطور بیان کرد که مخاطب سینمای ایران به دیدن فیلمهای نه چندان خوب در ژانر کمیک عادت کرده و به خوبی نتوانسته معناهای مورد نظر «مدیری» را در خلال دیالوگها و موقعیتها استنباط کند، این موضوع هم جای تحلیل و بررسی دارد. «ساعت پنج عصر» به تصویر کشیدن موضوعات روزمرهای است که هر شخص در ارتباط نزدیک با آن قرار دارد اما توان و انگیزه توجه به آن را در این عصر از دست داده و با همین ویژگی برای دیدن فیلم به سالن سینما میرود؛ دیدی سطی به قضایا بدون اینکه به خود زحمت فهمیدن و کندوکاو لایههای پنهان اثر را بدهد. فیلمی که هنگام تبلیغاتش انتظار میرفت ویژگی اصلیاش «عامهپسند بودن» باشد اما اینطور نبود. هرچند عدم تحقق این امر به خودی خود نقص محسوب نمیشود و به نظر میرسد فیلم را در جهت مفهومی بودن سوق میدهد.
تهیهکننده و کارگردان : : مهران مدیری
نویسنده فیلمنامه: مهران مدیری، خشایار الوند
بازیگران :سیامک انصاری، آزاده صمدی، امیر جعفری، مهران مدیری.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.