|

تمرینات پلایومتریک

فرزاد عباسی. کارشناس ارشد تربیت بدنی دانشگاه تهران

« فیتنس» از ورزش های پر طرفداری است که عموما با بدنسازی اشتباه گرفته می شود. در فیتنس دیگر از آن حجم های افراطی که در پرورش اندام دیده می شود خبری نیست. در واقع فیتنس یک نوع آمادگی جسمانی است که با تمرینات سبک با دستگاه های بدنسازی و ترکیب ورزش های هوازی و قدرتی و پیروی از یک رژیم غذایی سالم می توانید به اندامی زیبا و متناسب برسید. یکی از تمرینات مناسب در فیتنس تمرینات پلایومتریک است. این کلمه اولین بار در سال 1975 توسط فرد ولیت که تمرین دهنده ورز ش های میدانی بود معرفی شد. پلایو متریک از دو کلمه پلایو به معنای افزایش و متریک به معنای اندازه گیری تشکیل شده است. نمونه ای از این تمرینات که در فیتنس می توان انجام داد:
پرش جفت، چرش جفت روی جعبه، پرش عمودی، پرش مرکب، پرش عمقی و استارت های سرعتی و ... است. این تمرینات جایگزین مناسبی برای تمرینات روزمره و خارج شدن از بیش تمرینی می باشد.
تمرینات پلایومتریک اغلب توام با سایر تمرینات افزایش قدرت انجام می شود. با هدف ایجاد بیشترین قدرت و استقامت در این برنامه فیتنس گنجانده می شود. این تمرینات با الزامات جدی همراه است و برای هر کسی مناسب نیست، پس بهتر است قبل از انجام این پنج فاکتور را بررسی کنید:
1- سن تان: تمرینات پلایومتریک نیازمند سیستم استخوان بندی و عضلانی قوی و بالغ است به همین علت برای بچه های 14 سال به پایین مناسب نیست. همچنین این تمرینات برای افراد بالای 50 سال هم معمولا مناسب نیست. چون با بالا رفتن سن ظرفیت عضلات، مفاصل و اعصاب برای تمرینات شدیدا کاهش می یابد.
2-محدودیت های جسمی و وضع سلامتی: تعداد کسانی که می توانند در تمرینات با وزن بدن حرکاتشان را کنترل کنند زیاد نیست، تمرینات پلایو متریک نیاز به بهترین انعطاف پذیری، تعادل و هماهنگی مفاصل را دارد و جزو تمریناتی است که فشار زیادی را به ستون فقرات، مفاصل و عظلات وارد می کند.
3- تفاوت های جسمی، سلامیت و ژنتیکی: ساختار ژنتیکی، عملکرد و محدودیت های فیزیکی، نشانگر های خوبی برای تعیین توانایی فرد جهت پیشرفت او هستند، این تمرینات روی هر فرد به گونه ای مختلف عمل می کند، پس تفائت ها را در نظر بگیرید.
4- تجربه: بعضی از افراد که هرگز ستبقه ای در زمینه ورزش نداشته اند ممکن است در تمرینات پلایومتریک عملکرد خوبی داشته باشند، حال آنکه برخی از ورزشکاران با سابقه عملکردشان ضعیف است. عواملی همچون تکنیک های ناقص و ضعیف، محدودیت های جسمی و ساخار بدنی عملکرد شما را تحت الشعاع قرار می دهد.
5-‌ اساس تمرینات استقامتی: تمرینات استقامتی یکی از بهترین تمرینات تکمیلی برای پلایو متریک هستند، بااین‌حال شما مجبور نیستید که تمام روز را در باشگاه باشید، بلکه کافی است با انجام حرکاتی مانند لانگز و اسکات، قدرت انفجاری‌تان را افزایش دهید و یک شوک به تمریناتتان بدهید

« فیتنس» از ورزش های پر طرفداری است که عموما با بدنسازی اشتباه گرفته می شود. در فیتنس دیگر از آن حجم های افراطی که در پرورش اندام دیده می شود خبری نیست. در واقع فیتنس یک نوع آمادگی جسمانی است که با تمرینات سبک با دستگاه های بدنسازی و ترکیب ورزش های هوازی و قدرتی و پیروی از یک رژیم غذایی سالم می توانید به اندامی زیبا و متناسب برسید. یکی از تمرینات مناسب در فیتنس تمرینات پلایومتریک است. این کلمه اولین بار در سال 1975 توسط فرد ولیت که تمرین دهنده ورز ش های میدانی بود معرفی شد. پلایو متریک از دو کلمه پلایو به معنای افزایش و متریک به معنای اندازه گیری تشکیل شده است. نمونه ای از این تمرینات که در فیتنس می توان انجام داد:
پرش جفت، چرش جفت روی جعبه، پرش عمودی، پرش مرکب، پرش عمقی و استارت های سرعتی و ... است. این تمرینات جایگزین مناسبی برای تمرینات روزمره و خارج شدن از بیش تمرینی می باشد.
تمرینات پلایومتریک اغلب توام با سایر تمرینات افزایش قدرت انجام می شود. با هدف ایجاد بیشترین قدرت و استقامت در این برنامه فیتنس گنجانده می شود. این تمرینات با الزامات جدی همراه است و برای هر کسی مناسب نیست، پس بهتر است قبل از انجام این پنج فاکتور را بررسی کنید:
1- سن تان: تمرینات پلایومتریک نیازمند سیستم استخوان بندی و عضلانی قوی و بالغ است به همین علت برای بچه های 14 سال به پایین مناسب نیست. همچنین این تمرینات برای افراد بالای 50 سال هم معمولا مناسب نیست. چون با بالا رفتن سن ظرفیت عضلات، مفاصل و اعصاب برای تمرینات شدیدا کاهش می یابد.
2-محدودیت های جسمی و وضع سلامتی: تعداد کسانی که می توانند در تمرینات با وزن بدن حرکاتشان را کنترل کنند زیاد نیست، تمرینات پلایو متریک نیاز به بهترین انعطاف پذیری، تعادل و هماهنگی مفاصل را دارد و جزو تمریناتی است که فشار زیادی را به ستون فقرات، مفاصل و عظلات وارد می کند.
3- تفاوت های جسمی، سلامیت و ژنتیکی: ساختار ژنتیکی، عملکرد و محدودیت های فیزیکی، نشانگر های خوبی برای تعیین توانایی فرد جهت پیشرفت او هستند، این تمرینات روی هر فرد به گونه ای مختلف عمل می کند، پس تفائت ها را در نظر بگیرید.
4- تجربه: بعضی از افراد که هرگز ستبقه ای در زمینه ورزش نداشته اند ممکن است در تمرینات پلایومتریک عملکرد خوبی داشته باشند، حال آنکه برخی از ورزشکاران با سابقه عملکردشان ضعیف است. عواملی همچون تکنیک های ناقص و ضعیف، محدودیت های جسمی و ساخار بدنی عملکرد شما را تحت الشعاع قرار می دهد.
5-‌ اساس تمرینات استقامتی: تمرینات استقامتی یکی از بهترین تمرینات تکمیلی برای پلایو متریک هستند، بااین‌حال شما مجبور نیستید که تمام روز را در باشگاه باشید، بلکه کافی است با انجام حرکاتی مانند لانگز و اسکات، قدرت انفجاری‌تان را افزایش دهید و یک شوک به تمریناتتان بدهید

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.