|

شيراز اُميد مي‌خواهد...

جمشید آراسته.عضو هیأت علمی دانشکده هنر و معماری دانشگاه شیراز

در گامه اي ديگر از مشاركت مدني در تعيين روزهاي خوب زندگي، در گستره اي به درازاي تاريخ، به بلنداي فرهنگ و به پهناي ادب و هنر، شيراز، واقع شده ايم.بهانه، گزينش صاحبان انديشه و اراده در جهت مشاورت و مديريت شهر مهوشان طرب و طريقت باشد. شهري كه داشته هاي بالقوه اش رشك برانگيز زمين و زمان و داشته هاي بالفعلش نماد فخر ايران و اسلام گشته است. چنين الماسي شايسته است كه بر نمط صواب طَيّ طريق كند و اين نشايد جز با انتصاب مردان و زناني از جنس صداقت و بصيرت بر مسند شوراي شهر شيراز.آنچه دستيافت به اين مهم را سهل مي نمايد استشمام حس اميد از وراي شكوفه هاي جوان ارديبهشت شيراز است. اعتدال بهاري بشارت نوانديشي و تغيير باشد و اين اداي دين بر شهروندان و شهرنشينان شهر شعر و شعور لازم است تا الفباي خردورزي را هجي نمايند و سبز قامتاني از جنس سرو برگزينند كه سعادت ستيغ سخن؛ سعدي و حرمت حلّه‌ي حرم؛ حافظ را مقدم بر منفعت فردي دانند. اگرچه گل هايي به وسعت فهم و بضاعت متولیان در همه دوران هاي مديريتي بر سر اين شهر زده شده و از دايره انصاف به دور است كه قدردان مجاهدت هاي مديران شهري شيراز در همه ادوار نبود، حافظه‌ی تاريخ اما گوشزد مي كند كه ديار معنويت و عرفان حس خوشايندي از جولان برخي ناپخته در عرصه‌ي سياستگذاري مديريت شهري نداشته و مجالي نيز براي بازگشت به گذشته ندارد.حوزه‌ی مديريت شهري چون شيراز تشنه‌‌ی نقشه‌ی راهي كوته مدت و نیز بلند زمان است، نه روزمره‌گي و رخوت؛ كه به جرأت در هیچ دورانی شاهد آن نبوده ایم و یا به اجرا درنیامده است و می طلبد تا نخبگان جوانی و تجربه، آستین همت بالا کشند و سند راهی تدوین سازند تا چرخش نیروی انسانی آسیبی بر چشم اندازها وارد نسازد.شایسته است قاعده‌ی حاکم بر شورا و مدیریت شهری مبتنی بر اقتصاد شیشه ای باشد تا حجره های خواص و شرکاء؛ و بر مردم رواست تا بنا بر اصول مصرح آیین نامه‌ی شورای شهر، سالیانه امکان نظاره کردن بده بستان های مالی را پیدا نمایند.بایسته نیست شهرفروشی عادت دیرینه‌ی مدیریت شهری شیراز شود. سطوح افقی به مصطبه هایی عمودی مبدل می شود؛ بلندمرتبه سازان در یمین و یسار این شهر مدرنیته را تقلید می‌کنند، راه را بر وزش باد شمال سد می نمایند و دیری نپاید که اشکِ سبزینه های باغات و بوستان های شهر از بن بست جریان طبیعیِ باد درآید.بر ماست: بر شهرنشینان و شهروندان شهر شیراز، که پررنگ تر از همیشه اثر انگشت خود را "تَکرار" کنیم تا قدری به التیام شکستن ها بنشینیم .این شدنی است: با جرعه ای امید. آری! شیراز امید می خواهد.

در گامه اي ديگر از مشاركت مدني در تعيين روزهاي خوب زندگي، در گستره اي به درازاي تاريخ، به بلنداي فرهنگ و به پهناي ادب و هنر، شيراز، واقع شده ايم.بهانه، گزينش صاحبان انديشه و اراده در جهت مشاورت و مديريت شهر مهوشان طرب و طريقت باشد. شهري كه داشته هاي بالقوه اش رشك برانگيز زمين و زمان و داشته هاي بالفعلش نماد فخر ايران و اسلام گشته است. چنين الماسي شايسته است كه بر نمط صواب طَيّ طريق كند و اين نشايد جز با انتصاب مردان و زناني از جنس صداقت و بصيرت بر مسند شوراي شهر شيراز.آنچه دستيافت به اين مهم را سهل مي نمايد استشمام حس اميد از وراي شكوفه هاي جوان ارديبهشت شيراز است. اعتدال بهاري بشارت نوانديشي و تغيير باشد و اين اداي دين بر شهروندان و شهرنشينان شهر شعر و شعور لازم است تا الفباي خردورزي را هجي نمايند و سبز قامتاني از جنس سرو برگزينند كه سعادت ستيغ سخن؛ سعدي و حرمت حلّه‌ي حرم؛ حافظ را مقدم بر منفعت فردي دانند. اگرچه گل هايي به وسعت فهم و بضاعت متولیان در همه دوران هاي مديريتي بر سر اين شهر زده شده و از دايره انصاف به دور است كه قدردان مجاهدت هاي مديران شهري شيراز در همه ادوار نبود، حافظه‌ی تاريخ اما گوشزد مي كند كه ديار معنويت و عرفان حس خوشايندي از جولان برخي ناپخته در عرصه‌ي سياستگذاري مديريت شهري نداشته و مجالي نيز براي بازگشت به گذشته ندارد.حوزه‌ی مديريت شهري چون شيراز تشنه‌‌ی نقشه‌ی راهي كوته مدت و نیز بلند زمان است، نه روزمره‌گي و رخوت؛ كه به جرأت در هیچ دورانی شاهد آن نبوده ایم و یا به اجرا درنیامده است و می طلبد تا نخبگان جوانی و تجربه، آستین همت بالا کشند و سند راهی تدوین سازند تا چرخش نیروی انسانی آسیبی بر چشم اندازها وارد نسازد.شایسته است قاعده‌ی حاکم بر شورا و مدیریت شهری مبتنی بر اقتصاد شیشه ای باشد تا حجره های خواص و شرکاء؛ و بر مردم رواست تا بنا بر اصول مصرح آیین نامه‌ی شورای شهر، سالیانه امکان نظاره کردن بده بستان های مالی را پیدا نمایند.بایسته نیست شهرفروشی عادت دیرینه‌ی مدیریت شهری شیراز شود. سطوح افقی به مصطبه هایی عمودی مبدل می شود؛ بلندمرتبه سازان در یمین و یسار این شهر مدرنیته را تقلید می‌کنند، راه را بر وزش باد شمال سد می نمایند و دیری نپاید که اشکِ سبزینه های باغات و بوستان های شهر از بن بست جریان طبیعیِ باد درآید.بر ماست: بر شهرنشینان و شهروندان شهر شیراز، که پررنگ تر از همیشه اثر انگشت خود را "تَکرار" کنیم تا قدری به التیام شکستن ها بنشینیم .این شدنی است: با جرعه ای امید. آری! شیراز امید می خواهد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.