|

با اُميد به آينده مي نگريم

قاسم مقیمی.دانش‌آموخته‌ی پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی شیراز و کاندیدای پنجمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر شیراز - ائتلاف امید (اصلاح طلبان)

راه‌هاي مشاركت مدني در تعيين روزهاي سرنوشت متعدد و حوزه هاي فعليت آن متغير است؛ از جمله‌ي اين موارد انتخابات است كه ملموس‌ترين شيوه‌ي تعيين آينده‌ي فردي و جمعي است. ايران در زمره‌ي اولين كشورهاي جهان از منظر تكثر و تعدد انتخاب-ها خصوصا انتخابات رياست جمهوري، خبرگان رهبري، مجلس شوراي اسلامي و شوراهاي شهر و روستا‌ است.
در اين مجال به آخرين مورد يعني انتخابات شوراهاي شهر و روستا و جزئي‌تر به پنجمين دوره‌ي انتخابات شوراي اسلامي شهر شيراز پرداخته مي‌شود.
شيراز با گستره‌ی جمعيتي يك و نيم ميليون نفر، چهار دوره تجربه‌ی انتخابات شوراهاي شهر را مثل ديگر شهرها پشت سر گذاشته است و نمايندگان متفاوتي را از حيث تخصص و تجربه و تحزب وارد صحن شورا نموده است. بررسي كاركرد آنها و تحليل سياستگذاري‌هايي كه در طي هجده سال گذشته اتفاق افتاده است نشان مي‌دهد هنوز هم شوراي شهر شيراز تا بلوغ كامل فاصله زیادی دارد. به نظر هنوز درك درستي از نيازمندي ها و مختصات سياسي، فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي، بهداشتي و درماني اين شهر ايفاد نشده است. عليرغم اقدامات مثبتي كه در بعضي دوره‌ها انجام شده است، بعضا اقدامات نسنجيده‌ي گذشته تبعات منفي زيادي به همراه داشته كه هنوز هم گريبان حوزه‌هاي مختلف از جمله سلامت، محيط زيست و محيط شهري را گرفته است. هنوز هم روان مردم شيراز از ساخت و سازهاي بي قاعده و نابجا آزرده است؛ هنوز حيات وحش در ارتفاعات اين شهر محترم شمرده نمي‌شود؛ هنوز محيط زيست در تصميمات عمراني محلي از اعراب ندارد؛ هنوز مردم در انتخاب شاخصه‌هاي محل سكونت تابع قوانين مندرس و غير بومي هستند؛ هنوز هم استانداردهاي سليقه‌اي بر هندسه‌ي شهر اعمال مي شود؛ هنوز كودكان اين شهر احساس راحتي در اماكن عمومي ندارند؛ هنوز زنان و دختران اين شهر از امنيت اجتماعي سهمي ندارند؛ هنوز الفباي سلامتي در اين شهر فراگير نشده است و جايگاه سلامت جزو اولويت‌ها شمرده نمي‌شود و به بهانه‌ي توسعه و درآمد پايدار، با تراكم فروشي راحتي زندگي را از خانواده‌ها در كوچه هاي كم عرض و به دور از نور و هوا گرفته اند؛ و صدها هنوزهاي ديگر كه در مجالي بيشتر ذكر مي‌شود.
اينك بر ماست تا دوباره عزم كنيم؛ دوباره انگشت‌هاي خود را به رنگ سرنوشت آغشته كنيم تا روزهايي سبز رقم زنيم. دوباره از يأس و نوميدي فاصله گيريم و با اميد زندگي جديدي را آغاز نماييم. مي‌شود دوباره چشم ها را شست و جور ديگر ديد. تغيير، نياز و درون‌مايه اين ديگر ديدن است. احساس مسئوليت را دوباره تكرار كنيم و با تغيير اساسي در چيدمان نمايندگان انتخابي خود در پنجمين دوره شوراي اسلامي شهر شيراز ضمن مشاركتي فراگير نقش كنشگري خود را به منصه‌ي ظهور برسانيم. حضور اميدوارانه در پاي صندوق‌هاي رأي قطعا ما را به نتيجه مطلوب مي ‌رساند.

راه‌هاي مشاركت مدني در تعيين روزهاي سرنوشت متعدد و حوزه هاي فعليت آن متغير است؛ از جمله‌ي اين موارد انتخابات است كه ملموس‌ترين شيوه‌ي تعيين آينده‌ي فردي و جمعي است. ايران در زمره‌ي اولين كشورهاي جهان از منظر تكثر و تعدد انتخاب-ها خصوصا انتخابات رياست جمهوري، خبرگان رهبري، مجلس شوراي اسلامي و شوراهاي شهر و روستا‌ است.
در اين مجال به آخرين مورد يعني انتخابات شوراهاي شهر و روستا و جزئي‌تر به پنجمين دوره‌ي انتخابات شوراي اسلامي شهر شيراز پرداخته مي‌شود.
شيراز با گستره‌ی جمعيتي يك و نيم ميليون نفر، چهار دوره تجربه‌ی انتخابات شوراهاي شهر را مثل ديگر شهرها پشت سر گذاشته است و نمايندگان متفاوتي را از حيث تخصص و تجربه و تحزب وارد صحن شورا نموده است. بررسي كاركرد آنها و تحليل سياستگذاري‌هايي كه در طي هجده سال گذشته اتفاق افتاده است نشان مي‌دهد هنوز هم شوراي شهر شيراز تا بلوغ كامل فاصله زیادی دارد. به نظر هنوز درك درستي از نيازمندي ها و مختصات سياسي، فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي، بهداشتي و درماني اين شهر ايفاد نشده است. عليرغم اقدامات مثبتي كه در بعضي دوره‌ها انجام شده است، بعضا اقدامات نسنجيده‌ي گذشته تبعات منفي زيادي به همراه داشته كه هنوز هم گريبان حوزه‌هاي مختلف از جمله سلامت، محيط زيست و محيط شهري را گرفته است. هنوز هم روان مردم شيراز از ساخت و سازهاي بي قاعده و نابجا آزرده است؛ هنوز حيات وحش در ارتفاعات اين شهر محترم شمرده نمي‌شود؛ هنوز محيط زيست در تصميمات عمراني محلي از اعراب ندارد؛ هنوز مردم در انتخاب شاخصه‌هاي محل سكونت تابع قوانين مندرس و غير بومي هستند؛ هنوز هم استانداردهاي سليقه‌اي بر هندسه‌ي شهر اعمال مي شود؛ هنوز كودكان اين شهر احساس راحتي در اماكن عمومي ندارند؛ هنوز زنان و دختران اين شهر از امنيت اجتماعي سهمي ندارند؛ هنوز الفباي سلامتي در اين شهر فراگير نشده است و جايگاه سلامت جزو اولويت‌ها شمرده نمي‌شود و به بهانه‌ي توسعه و درآمد پايدار، با تراكم فروشي راحتي زندگي را از خانواده‌ها در كوچه هاي كم عرض و به دور از نور و هوا گرفته اند؛ و صدها هنوزهاي ديگر كه در مجالي بيشتر ذكر مي‌شود.
اينك بر ماست تا دوباره عزم كنيم؛ دوباره انگشت‌هاي خود را به رنگ سرنوشت آغشته كنيم تا روزهايي سبز رقم زنيم. دوباره از يأس و نوميدي فاصله گيريم و با اميد زندگي جديدي را آغاز نماييم. مي‌شود دوباره چشم ها را شست و جور ديگر ديد. تغيير، نياز و درون‌مايه اين ديگر ديدن است. احساس مسئوليت را دوباره تكرار كنيم و با تغيير اساسي در چيدمان نمايندگان انتخابي خود در پنجمين دوره شوراي اسلامي شهر شيراز ضمن مشاركتي فراگير نقش كنشگري خود را به منصه‌ي ظهور برسانيم. حضور اميدوارانه در پاي صندوق‌هاي رأي قطعا ما را به نتيجه مطلوب مي ‌رساند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.