|

چرا مشارکت در انتخابات؟

انتخابات هفتنمین دوره ریاست جمهوری در دوم خرداد 1376، سر آغازی بر نگرش نو به مقوله مشارکت سیاسی در جمهوری اسلامی ایران شد چرا که تا قبل از انتخابات دوم خرداد 76، به دلیل اینکه رقابت‌هاي سیاسی بین جناح های فعال در صحنه سیاسی هنوز به سطح افکار عمومی سرایت نکرده بود و منازعه گفتمانی در سطح جامعه پدیدار نشده بود به همین سبب انتخابات در بازه زمانی قبل دوم خرداد بیشتر نماد و حرکتی بود در راستای تجدید بیعت مردم با نظام جمهوری اسلامی از دیگر ویژگی رای گیری های عصر پیش از اصلاحات، فاصله کم دیدگاه نمایندگان طیف های مختلف در زمینه مسائل کلان ملی و منطقه ای و بین المللی بود اما از انتخابات دوم خرداد 1376 به این سو شاهد آنیم که با توجه به فاصله روزافزون دیدگاه جناح های سیاسی در قبال مقولات گوناگون مبتلا به جامعه، طیف گوناگونی از مطالبات و خواسته ها پیرامون مواضع جناح های اصلی سیاسی فعال در سپهر سیاسی شکل گرفت به صورتی که تقریبا از میانه دهه 70 طیف وسیعتری از شهروندان را در قالب کنشگران سیاسی - مدنی از طریق احزاب سیاسی و سازمانهای مردم نهاد سازمان دهی شدند. نتایجه این رخ داد و تغییر شگرف تبدیل سیاست اجماع به سیاست رقابت حول مطالبات عمومی طیفهای گوناگون جامعه می باشد که عملا مختصات و ساختار انتخابات در ایران عصر امروز را دچار تغییر و دگرگونی اصولی نموده است. با توجه به تغییر فوق الذکر در مناسبات رقابت سیاسی ، نفس مشارکت سیاسی که انتخابات و رای دهی، اولین و بدیهی ترین نمود آن می باشد، نمودی نو و دگرگون پیدا کرده است به طوری که تک تک شهروندان، به خوبی می دانند که با توجه به مطرح شدن طیف های گوناگونی از روشها و راهکارها در قبال مسائل گوناگون فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، نحوه حضور و بروز آنها در انتخابات تاثیر به سزایی در شکل دهی به سبک زندگی آنها از جهات گوناگون خواهد شد. بنابراین هر گونه غفلت از مقوله انتخابات و بی توجهی به دیدگاه ها و برنامه های ارایه شده از جانب طیف های گوناگون، به منزله در اختیار دادن فرصت و اختیار به طیف رقیب برای تحمیل و به کرسی نشاندن دیدگاه خود از حیث گوناگون خواهد شد و سیاست مدارانی که ممکن است بر خلاف نیل ما عمل کنند را به قدرت خواهد نشاند.
انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری اسلامی در روز ۲۹ اردیبهشت ماه باتوجه به مباحث طرح شده در بالا می تواند آزمونی سخت و شگرفی در جهت شناخت این واقعیت باشد که نخبگان سیاسی، ‌فرهنگی و اجتماعی از یک سو و آحاد مردم به مثابه شهروندان ذی نفع در تحولات سیاسی، تا چه اندازه به تاثیر گذاری نقش بی بدیل خود در رقم زدن امور مملکت واقف هستند.

انتخابات هفتنمین دوره ریاست جمهوری در دوم خرداد 1376، سر آغازی بر نگرش نو به مقوله مشارکت سیاسی در جمهوری اسلامی ایران شد چرا که تا قبل از انتخابات دوم خرداد 76، به دلیل اینکه رقابت‌هاي سیاسی بین جناح های فعال در صحنه سیاسی هنوز به سطح افکار عمومی سرایت نکرده بود و منازعه گفتمانی در سطح جامعه پدیدار نشده بود به همین سبب انتخابات در بازه زمانی قبل دوم خرداد بیشتر نماد و حرکتی بود در راستای تجدید بیعت مردم با نظام جمهوری اسلامی از دیگر ویژگی رای گیری های عصر پیش از اصلاحات، فاصله کم دیدگاه نمایندگان طیف های مختلف در زمینه مسائل کلان ملی و منطقه ای و بین المللی بود اما از انتخابات دوم خرداد 1376 به این سو شاهد آنیم که با توجه به فاصله روزافزون دیدگاه جناح های سیاسی در قبال مقولات گوناگون مبتلا به جامعه، طیف گوناگونی از مطالبات و خواسته ها پیرامون مواضع جناح های اصلی سیاسی فعال در سپهر سیاسی شکل گرفت به صورتی که تقریبا از میانه دهه 70 طیف وسیعتری از شهروندان را در قالب کنشگران سیاسی - مدنی از طریق احزاب سیاسی و سازمانهای مردم نهاد سازمان دهی شدند. نتایجه این رخ داد و تغییر شگرف تبدیل سیاست اجماع به سیاست رقابت حول مطالبات عمومی طیفهای گوناگون جامعه می باشد که عملا مختصات و ساختار انتخابات در ایران عصر امروز را دچار تغییر و دگرگونی اصولی نموده است. با توجه به تغییر فوق الذکر در مناسبات رقابت سیاسی ، نفس مشارکت سیاسی که انتخابات و رای دهی، اولین و بدیهی ترین نمود آن می باشد، نمودی نو و دگرگون پیدا کرده است به طوری که تک تک شهروندان، به خوبی می دانند که با توجه به مطرح شدن طیف های گوناگونی از روشها و راهکارها در قبال مسائل گوناگون فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، نحوه حضور و بروز آنها در انتخابات تاثیر به سزایی در شکل دهی به سبک زندگی آنها از جهات گوناگون خواهد شد. بنابراین هر گونه غفلت از مقوله انتخابات و بی توجهی به دیدگاه ها و برنامه های ارایه شده از جانب طیف های گوناگون، به منزله در اختیار دادن فرصت و اختیار به طیف رقیب برای تحمیل و به کرسی نشاندن دیدگاه خود از حیث گوناگون خواهد شد و سیاست مدارانی که ممکن است بر خلاف نیل ما عمل کنند را به قدرت خواهد نشاند.
انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری اسلامی در روز ۲۹ اردیبهشت ماه باتوجه به مباحث طرح شده در بالا می تواند آزمونی سخت و شگرفی در جهت شناخت این واقعیت باشد که نخبگان سیاسی، ‌فرهنگی و اجتماعی از یک سو و آحاد مردم به مثابه شهروندان ذی نفع در تحولات سیاسی، تا چه اندازه به تاثیر گذاری نقش بی بدیل خود در رقم زدن امور مملکت واقف هستند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.