چرا روحانی؟
ابراهیم شریفپور
1- چند سال قبل نوشتم و اکنون هم مدعی هستم که کنش سیاسی ما کردها در قریب به اتفاق موارد توام با درایت، آگاهی و فهم و بینش سیاسی بوده و در مواجهه با صندوق آرا، رفتاری قابل دفاع و همراه با تحلیل و معنی دار را به نمایش گذاشتهایم. برای اثبات این ادعای خود در همان یادداشت، افکار عمومی را به گذشتهای نه چندان دور یعنی پنجمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ارجاع دادم و در بیان دلیلی دیگر بر صحت و درستی ادعای خود، گشایش فصل جدیدی از سیاستورزی، ذیل گفتمانی مطالبهمحور در جریان یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری را یادآور میشوم که باعث بهوجود آمدن جریانی پویا مبتنی بر مطالبات و خواستههای مشروع و قانونی در کردستان شد که با تکیه بر منطق و مستهظر به رای قاطع هفتاد و پنج درصدی مردم کردستان، به کاندیدای مورد حمایت خود و حمایت جریانات مدنی، موفق شد که خود را به عنوان یک جریان اصیل سیاسی بر حاکمیت تحمیل و ایفای نقش کند. هر چند در نحوه بهره گرفتن از فرصت بهوجود آمده و چگونگی اثرگذاری این جریان بر تصمیمسازیها و تصمیمگیریها و چگونگی مواجهه آن با مدیران دولت و حاکمیت در استان نقد بسیار است و مستلزم یک آسیب شناسی و
بازنگری دقیق و منصفانه در فرصت و مجال مناسب دیگری است، اما بر این باورم نفس بهوجود آمدن این جریان و بهرسمیت شناخته شدن آن بصورت غیر رسمی در کردستان، حرکتی میمون و مبارک بوده که ریشه در دولت اصلاحات داشته اما در دولت تدبیر و امید به منصه ظهور رسید و بنام آقای روحانی ماندگار شد؛ که بدون شک دولت یازدهم از این منظر قابل دفاع است. در این راستا هر چند تمام وعدههای انتخاباتی آقای روحانی به کردستان که در قالب بیانیه ١٠مادهای موسوم به بیانیه اقوام و مذاهب متبلور و تجلی یافته بود، به دلایل متعددی امکان تحقق نیافت؛ اما چون دولت بر همان عهد و میثاق خود پایبند بوده و هست، لذا باید فرصتی دوباره برای عمل به این وعدهها برای آقای روحانی فراهم و اعتماد دوباره به ایشان از این منظر دارای توجیه و پشتوانه یک خرد سیاسی است. از منظر ساختار حاکم بر افکار و نحوه نگرش سلایق متنوع فعال در عرصه سیاسی کشور و کاووش و بازنگری مختصری از نحوه موضع گیری این جریانات در قبال خواستههای مشروع و قانونی کردها، به نظر میرسد مطالبات سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و مذهبی در استان کردستان نیز همواره ذیل جریانهای تحولخواه قابل تعریف و دسترسی بوده
است. 2-آنچه در آستانه هر انتخاباتی مطرح و در مقطع فعلی هم زمزمههای آن شنیده میشود، بحث امتناع از شرکت در انتخابات و خودداری از دادن رای است. گرچه دادن رای و مشارکت در انتخابات به عنوان یکی از مظاهر مدرن دموکراسی و مردمسالاری، جزئی از حقوق شهروندی بوده که فرد در تصمیم گیری مبنی بر استفاده یا عدم استفاده از حق خود صاحب اختیار است؛ اما در جوامعی که دموکراسی در آنها از ثبات و استحکام مناسبی برخوردار نیست الگوهای اصلاح از بالا از منظر راهبردی برای حاکمیت و نهادینه شدن دموکراسی، رسیدن به توسعه پایدار و همه جانبه و استقرار عدالت اجتماعی به منظور دسترسی یکسان و برابر بر اساس شایستگیها به مناصب، منابع و فرصتها، حرکتی عقیم و سترون بوده و خیالی بیش نیست.
اما انتخابات و مراجعه به صندوق آرا، میتواند به عنوان تاکتیک و فرصتی برای تحقق مطالبات مردم مدنظر واقع شود، تا امکان تغییرات تدریجی را میسر کرده و از مشكلات جلوگیری کند. خوانندگان این سطور قطعا با اینجانب همنظرند که آثار زیانبار تحریم رفراندوم اخیر قانون اساسی ترکیه توسط کردهای ساکن در آن کشور، حیات سیاسی و اجتماعی آنان را به سمت آیندهای مبهم و نامعلوم سوق داده و این فرصت را برای سلطان متوهم و مغرور ترک فراهم تا علاوه بر تثبیت قدرت حزب حاکم وابسته به خود و به حاشیه راندن مخالفان بتواند تغییرات مدنظر خود را در قانون اساسی آن کشور اعمال و برای سالها بستر برای ریاست به ظاهر جمهور وی فراهم و رویای سلطانیسم وی به واقعیت تبدیل شود. لذا بر این باورم برای جلوگیری از تسلط جریانی که جز عوام فریبی، در عالم سیاست به هیچ ارزشی پایبند نیست، بر سکان قوه اجرایی کشور جلوگیری نمود. به همین منظور کلیه کسانیکه دل در گرو عقلانیت، تدبیر و آگاهی دارند باید با شرکت فعالانه در انتخابات و رای قاطع و بالا به روحانی، قدرت جسارت و چانه زنی او را برای مقابله با مشکلات و تحقق مطالبات مردم علی الخصوص مناطق قومیتی بالا برده و از این
طریق او را حمایت نمایند.
3- برای کسانیکه اندک شناختی از سپهر سیاسی ایران و جریانات سیاسی فعال در آنرا داشته باشند، روشن و مبرهن است در رقابتهای انتخاباتی ایران رقابت بین دو گفتمان و تفکر رایج و شناخته شده، قابل تعریف و ارائه بوده است، جریانی معتقد به دمکراسی خواهی و تمکین به قدرت برآمده از رای مردم و جریانی که رای مردم را ویترینی نمایشی میدانند.
لذا گرایش و تفکر دیگری برای انتخاب وجود ندارد. گفتمان اخیر در انتخابات پیش رو با رویهای نامطلوب و با ترفند دروغ و فریب و نگاه کردن به دوربین و دادن وعدههای عوام فریبانه و غیر قابل تحقق به مقابله با جریان عاقله و تحول خواه برخواسته و در صددند که به هر طریق و قیمتی و با بهره گیری از هر وسیله و ابزاری به اهداف خود دست یابند.پیشینه و صبغه این جریان موید این واقعیت است که با مشکلات و موضوعاتی مانند آنچه در کردستان می گذرد برنامه و راهکار منطقی و علمی نداشته و سر بزنگاه کلیه گزینه ها از جمله نگاه و راهکارهای امنیت محور بر سر میز آنان برای استفاده قرار دارد در حالیکه این شیوه نگاه به مطالبات در شیوه حکمرانی مدرن منسوخ و ناکارآمد شده است.در دولت روحانی نیز نگاه غيركارشناسي نسبت به مناطق قومیتی خصوصا در فضای سیاسی و فرهنگی کردستان در سالهای اخیر تا حدودی کم رنگ که خواستگاه این مهم ریشه در دولتهای برآمده از جریانهای تحول خواه دارد.لذا انتخاب مجدد روحانی بصورت مستقیم و غیر مستقیم به ادامه این روند کمک و آنرا تثبیت خواهد نمود.
4-باور غالب بر این نکته تاکید دارد یکی از دلایلی که انحصار طلبان و دلواپسان را در رسیدن به اجماع و اتحاد ناکام می گذارد نوع نگاه آنان است آنان به جای اینکه در فکر رسیدن به تفاهم اجتماعی و تلاش برای ایجاد همدلی،همبستگی و تقویت اعتماد و سرمایه اجتماعی باشند در اندیشه تشدید تقابلها،ایجاد دو قطبی های کاذب،متشنج نمودن فضای ذهنی جامعه،تولید... خود میباشند چیزی که جریان اصلاح طلب و رهبران آن که حامی و پشتیبان روحانی هستند از این بداخلاقیهای رایج در گفتمان طرف مقابل تبری جستهاند لذا رای به روحانی از پشتوانه محکم اخلاقی هم برخوردار است
5- قاطبه کارشناسان و عقلای ملک و ملت معتقدند که روحانی در چهار سال آینده توفیقات بیشتری را در عرصه اقتصاد،سیاست و اداره صحیح امور نصیب کشور خواهد نمود.تداوم دولت روحانی برای کشور طی چهار سال آینده برای تثبیت نهضت دموکراسی خواهی،شتاب در حرکت به سوی پیشرفت و توسعه پایدار و استقرار عدالت اجتماعی در حکم بودن آب و هوا برای ادامه حیات انسانهاست.لذا علیرغم تمام انتقادات و ناخرسندی از مشکلات و کمبودهای موجود و احیانا فرصت سوزیها بویژه در سطح مدیریت استان اما برای کمک به تداوم روند توسعه ای که پس از آواربرداری از خرابی های حاصل از هشت سال فعالیت دولت معجزه هزاره سوم و مهرورزان توسط دولت روحانی آغاز گردیده و به نتایج آن نیز امیدوارم،به جناب آقای روحانی رای خواهم داد.
1- چند سال قبل نوشتم و اکنون هم مدعی هستم که کنش سیاسی ما کردها در قریب به اتفاق موارد توام با درایت، آگاهی و فهم و بینش سیاسی بوده و در مواجهه با صندوق آرا، رفتاری قابل دفاع و همراه با تحلیل و معنی دار را به نمایش گذاشتهایم. برای اثبات این ادعای خود در همان یادداشت، افکار عمومی را به گذشتهای نه چندان دور یعنی پنجمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ارجاع دادم و در بیان دلیلی دیگر بر صحت و درستی ادعای خود، گشایش فصل جدیدی از سیاستورزی، ذیل گفتمانی مطالبهمحور در جریان یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری را یادآور میشوم که باعث بهوجود آمدن جریانی پویا مبتنی بر مطالبات و خواستههای مشروع و قانونی در کردستان شد که با تکیه بر منطق و مستهظر به رای قاطع هفتاد و پنج درصدی مردم کردستان، به کاندیدای مورد حمایت خود و حمایت جریانات مدنی، موفق شد که خود را به عنوان یک جریان اصیل سیاسی بر حاکمیت تحمیل و ایفای نقش کند. هر چند در نحوه بهره گرفتن از فرصت بهوجود آمده و چگونگی اثرگذاری این جریان بر تصمیمسازیها و تصمیمگیریها و چگونگی مواجهه آن با مدیران دولت و حاکمیت در استان نقد بسیار است و مستلزم یک آسیب شناسی و
بازنگری دقیق و منصفانه در فرصت و مجال مناسب دیگری است، اما بر این باورم نفس بهوجود آمدن این جریان و بهرسمیت شناخته شدن آن بصورت غیر رسمی در کردستان، حرکتی میمون و مبارک بوده که ریشه در دولت اصلاحات داشته اما در دولت تدبیر و امید به منصه ظهور رسید و بنام آقای روحانی ماندگار شد؛ که بدون شک دولت یازدهم از این منظر قابل دفاع است. در این راستا هر چند تمام وعدههای انتخاباتی آقای روحانی به کردستان که در قالب بیانیه ١٠مادهای موسوم به بیانیه اقوام و مذاهب متبلور و تجلی یافته بود، به دلایل متعددی امکان تحقق نیافت؛ اما چون دولت بر همان عهد و میثاق خود پایبند بوده و هست، لذا باید فرصتی دوباره برای عمل به این وعدهها برای آقای روحانی فراهم و اعتماد دوباره به ایشان از این منظر دارای توجیه و پشتوانه یک خرد سیاسی است. از منظر ساختار حاکم بر افکار و نحوه نگرش سلایق متنوع فعال در عرصه سیاسی کشور و کاووش و بازنگری مختصری از نحوه موضع گیری این جریانات در قبال خواستههای مشروع و قانونی کردها، به نظر میرسد مطالبات سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و مذهبی در استان کردستان نیز همواره ذیل جریانهای تحولخواه قابل تعریف و دسترسی بوده
است. 2-آنچه در آستانه هر انتخاباتی مطرح و در مقطع فعلی هم زمزمههای آن شنیده میشود، بحث امتناع از شرکت در انتخابات و خودداری از دادن رای است. گرچه دادن رای و مشارکت در انتخابات به عنوان یکی از مظاهر مدرن دموکراسی و مردمسالاری، جزئی از حقوق شهروندی بوده که فرد در تصمیم گیری مبنی بر استفاده یا عدم استفاده از حق خود صاحب اختیار است؛ اما در جوامعی که دموکراسی در آنها از ثبات و استحکام مناسبی برخوردار نیست الگوهای اصلاح از بالا از منظر راهبردی برای حاکمیت و نهادینه شدن دموکراسی، رسیدن به توسعه پایدار و همه جانبه و استقرار عدالت اجتماعی به منظور دسترسی یکسان و برابر بر اساس شایستگیها به مناصب، منابع و فرصتها، حرکتی عقیم و سترون بوده و خیالی بیش نیست.
اما انتخابات و مراجعه به صندوق آرا، میتواند به عنوان تاکتیک و فرصتی برای تحقق مطالبات مردم مدنظر واقع شود، تا امکان تغییرات تدریجی را میسر کرده و از مشكلات جلوگیری کند. خوانندگان این سطور قطعا با اینجانب همنظرند که آثار زیانبار تحریم رفراندوم اخیر قانون اساسی ترکیه توسط کردهای ساکن در آن کشور، حیات سیاسی و اجتماعی آنان را به سمت آیندهای مبهم و نامعلوم سوق داده و این فرصت را برای سلطان متوهم و مغرور ترک فراهم تا علاوه بر تثبیت قدرت حزب حاکم وابسته به خود و به حاشیه راندن مخالفان بتواند تغییرات مدنظر خود را در قانون اساسی آن کشور اعمال و برای سالها بستر برای ریاست به ظاهر جمهور وی فراهم و رویای سلطانیسم وی به واقعیت تبدیل شود. لذا بر این باورم برای جلوگیری از تسلط جریانی که جز عوام فریبی، در عالم سیاست به هیچ ارزشی پایبند نیست، بر سکان قوه اجرایی کشور جلوگیری نمود. به همین منظور کلیه کسانیکه دل در گرو عقلانیت، تدبیر و آگاهی دارند باید با شرکت فعالانه در انتخابات و رای قاطع و بالا به روحانی، قدرت جسارت و چانه زنی او را برای مقابله با مشکلات و تحقق مطالبات مردم علی الخصوص مناطق قومیتی بالا برده و از این
طریق او را حمایت نمایند.
3- برای کسانیکه اندک شناختی از سپهر سیاسی ایران و جریانات سیاسی فعال در آنرا داشته باشند، روشن و مبرهن است در رقابتهای انتخاباتی ایران رقابت بین دو گفتمان و تفکر رایج و شناخته شده، قابل تعریف و ارائه بوده است، جریانی معتقد به دمکراسی خواهی و تمکین به قدرت برآمده از رای مردم و جریانی که رای مردم را ویترینی نمایشی میدانند.
لذا گرایش و تفکر دیگری برای انتخاب وجود ندارد. گفتمان اخیر در انتخابات پیش رو با رویهای نامطلوب و با ترفند دروغ و فریب و نگاه کردن به دوربین و دادن وعدههای عوام فریبانه و غیر قابل تحقق به مقابله با جریان عاقله و تحول خواه برخواسته و در صددند که به هر طریق و قیمتی و با بهره گیری از هر وسیله و ابزاری به اهداف خود دست یابند.پیشینه و صبغه این جریان موید این واقعیت است که با مشکلات و موضوعاتی مانند آنچه در کردستان می گذرد برنامه و راهکار منطقی و علمی نداشته و سر بزنگاه کلیه گزینه ها از جمله نگاه و راهکارهای امنیت محور بر سر میز آنان برای استفاده قرار دارد در حالیکه این شیوه نگاه به مطالبات در شیوه حکمرانی مدرن منسوخ و ناکارآمد شده است.در دولت روحانی نیز نگاه غيركارشناسي نسبت به مناطق قومیتی خصوصا در فضای سیاسی و فرهنگی کردستان در سالهای اخیر تا حدودی کم رنگ که خواستگاه این مهم ریشه در دولتهای برآمده از جریانهای تحول خواه دارد.لذا انتخاب مجدد روحانی بصورت مستقیم و غیر مستقیم به ادامه این روند کمک و آنرا تثبیت خواهد نمود.
4-باور غالب بر این نکته تاکید دارد یکی از دلایلی که انحصار طلبان و دلواپسان را در رسیدن به اجماع و اتحاد ناکام می گذارد نوع نگاه آنان است آنان به جای اینکه در فکر رسیدن به تفاهم اجتماعی و تلاش برای ایجاد همدلی،همبستگی و تقویت اعتماد و سرمایه اجتماعی باشند در اندیشه تشدید تقابلها،ایجاد دو قطبی های کاذب،متشنج نمودن فضای ذهنی جامعه،تولید... خود میباشند چیزی که جریان اصلاح طلب و رهبران آن که حامی و پشتیبان روحانی هستند از این بداخلاقیهای رایج در گفتمان طرف مقابل تبری جستهاند لذا رای به روحانی از پشتوانه محکم اخلاقی هم برخوردار است
5- قاطبه کارشناسان و عقلای ملک و ملت معتقدند که روحانی در چهار سال آینده توفیقات بیشتری را در عرصه اقتصاد،سیاست و اداره صحیح امور نصیب کشور خواهد نمود.تداوم دولت روحانی برای کشور طی چهار سال آینده برای تثبیت نهضت دموکراسی خواهی،شتاب در حرکت به سوی پیشرفت و توسعه پایدار و استقرار عدالت اجتماعی در حکم بودن آب و هوا برای ادامه حیات انسانهاست.لذا علیرغم تمام انتقادات و ناخرسندی از مشکلات و کمبودهای موجود و احیانا فرصت سوزیها بویژه در سطح مدیریت استان اما برای کمک به تداوم روند توسعه ای که پس از آواربرداری از خرابی های حاصل از هشت سال فعالیت دولت معجزه هزاره سوم و مهرورزان توسط دولت روحانی آغاز گردیده و به نتایج آن نیز امیدوارم،به جناب آقای روحانی رای خواهم داد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.