در گفتگو با نگین کریمی نائب رئیس هیئت فوتبال بانه
مسئولین نمیدانند که ما وجود داریم
نگين كريمى نایبرییس هیئت فوتبال بانه یکی از بانوان فعال ورزشی این شهرستان است. کریمی متولد سال 13٦١ است که از سال ٧٩ فوتسال را شروع كرد.از سال 90 تاکنون در سمت نایبرییس هیئت فوتبال شهرستان بانه بوده و بیش از 7 سال مربیگری تیم فوتسال بانوان بانه را بر عهده داشته است. کریمی مدرک مربیگری درجه 3 فوتبال، مدرک مربیگری دانشافزایی پاتزیشیا گنزالس و داوری درجه سه را در طول این سالها کسب کرده و چندین بار از طرف هیئت استان بهعنوان مربی، تیم استان کردستان را در مسابقات کشوری همراهی کرده است. همچنین در لیک برتر بانوان کشور برای تیم رهیاب ملل نماینده استان کردستان بازی کرده است.
اصلیترین مشكل بانوان ورزشكار خصوصاً در رشتههایی مانند فوتبال و در شهرهاي كوچكي مانند بانه را در چه میدانید؟
از اصلیترین مشکلات بانوان درزمینه ورزشهایی مانند فوتبال در شهرهای کوچک ، نگرش خانوادهها و دیدگاه آنها به نسبت این رشته است. اکثر خانوادهها این رشته را بهعنوان رشتهای که مخصوص آقایان است میبینید و بعضی از آنها نیز کلاً با مقوله ورزش باشگاهی فرزندانشان موافق نیستند خصوصاً برای دخترانشان و این به یکی از مهمترین دغدغه های ما تبدیلشده است.
یکی دیگر از مشکلات عمده در شهرهای کوچکی مانند بانه نداشتن فضا و زمان کافی برای تمرین است. اکثراً وقتهای مرده سالن مثلاً ساعت 1 یا 2 ظهر در اختیار بانوان قرار میگیرد و مدتزمان تمرین هم در فصلهای پاییز و زمستان به 45 دقیقه کاهش مییابد که اصلاً استاندارد نیست.
کلاً پیشرفت در شهرهای کوچک و مطرحشدن بسیار سختتر از شهرهایی مثل سنندج و اطراف آن است. در تیم های لیگ برتری بازیکنانی را دیدم که در مقایسه با بازیکنان ما در سطح پایینتری بودند اما چون حمایت شدند راحت توانستهاند در لیگ برتر کشور حضور یابند..
نایبرییسها تا چه اندازه میتوانند مسائل مربوط به بانوان را پیش ببرند؟ آیا حرف آخر در مورد بانوان را نایبرییسها میزنند یا رییس هیئتها؟ در کل آیا نایبرییسها آزادی عمل دارند؟
روزبهروز بر آزادی عمل نایبرییسها افزوده میشود و دیدگاه رییس هیئت نسبت به مسئله بانوان بازتر میشود. درواقع فرهنگ و دیدگاه جامعه نسبت به ورزش بانوان بهشدت در حال تغییر است خصوصاً با مقامها و افتخاراتی که بانوان ایرانی در سالهای اخیر کسب نمودهاند این راه روزبهروز هموارتر میشود.. من اکثر کارهای بانوان را با رییس هیئت هماهنگ می کتم که به جر چند بار در سالهای اول تاکنون مشکلی در این زمینه نداشتهام و در اکثر موارد تصمیمگیرنده خودم بودهام.
به جر مشکلات مالی آیا مسائلی هستند که نایبرییسها نتوانند بهراحتی بیان کنند؟
مشکلات مالی مهمترین دغدغه تمام ورزشکاران علی الخصوص بانوان است، ولی در کنارش مشکلات عمده دیگری هم هست ازجمله اینکه چند سال است که نتوانستهایم برای هیچ مسابقهای میزبانی بگیریم و دلیلش هم نداشتن خوابگاه بوده، هر بار که برای خوابگاه به اداره ورزش و جوانان مراجعه کردهایم همیشه جواب این بوده که خوابگاه نداریم این سؤال در ذهن من همیشه هست که چرا فقط برای ما خوابگاه ندارند؟
یکی دیگر از مشکلات همانطور که قبلاً هم اشاره کردم خانوادههای ورزشکاران هستند تا جایی که گاها بیشتر وقت من صرف صحبت کردن با خانوادهها و جلب رضایت آنان درزمینه¬های مختلف ازجمله شرکت در مسابقات است. اکثر خانوادهها با شرکت فرزندانشان در مسابقاتی که در شهرهای دیگر برگزار میشود موافقت نمیکنند و همیشه قبل از مسابقات دغدغه اصلی ما جلب رضایت آنان است نه خود مسابقه...
آیا ارتباطی که باید بین مسئولین و بانوان ورزشکار وجود داشته باشد را در سطح مطلوبی میبینید؟
در مورد رییس هیئتهایی که تاکنون بودهاند همیشه کمکحال ما بودهاند، اما در مورد مسئولین سالنها متأسفانه اینگونه نبوده و مشکلات جدی در این زمینه داشتیم. تا جایی که گاها از آنها به دلایل مختلف توهین هم شنیدهایم. درواقع مسئولین سالنها گاها تنها درآمد سالنها برایشان ملاک بوده و به این منظور مشکلات عمدهای برای ما چه ازنظر زمان و چه مکان به وجود آوردهاند. ارتباط دیگر مسئولین بسیار ضعیف بوده و گاها در حد رفع تکلیف بوده است.
آیا در زمان سیاستگذاری کلی سطح شهرستان از نایبرییسها هم دعوت به عمل میآید؟؟
نه متأسفانه من در طول این هشت سال فقط یکبار آن در جلسه با حضور آقای مرادی سرپرست اداره ورزش و جوانان شهرستان حضورداشتهام و در هیچ جلسه دیگری حتی جلسات هیئت فوتبال نبودم(درواقع دعوت نشدم). هرچند به نظر من چون نیمی از جامعه زنان هستند (حتی جامعه ورزشکاران) باید نایبرییسها هم در تمام جلسات حضور یابند اما تاکنون چنین چیزی اتفاق نیافتاده است و امید ما این است مه سرپرست جدید ورزش و جوانان دید بازتری نسبت به ورزش بانوان داشته باشد.
دید مسئولین فرادست ازجمله مدیرکل و هیئت استان نسبت به بانوان ورزشکار شهرهای کوچک چیست؟
به نظر من آنها حتی نمیدانند که ما وجود داریم!
بیشتر چه عواملی سبب موفقیتهای کسبشده توسط شما و تیمتان شده است؟
موفقیت در شهرهای کوچک خصوصاً در ورزشهای تیمی واقعاً سخت به دست میآید، همراهی دوستانی مانند شهلا شعبانی و شب بو محمدیانی که هیچگاه تیم را تنها نگذاشتهاند ار عوامل مهم در موفقیت تیم بودهاند.پشتکار و علاقه ورزشکاران هم همیشه از دیگر عوامل موفقیتمان بوده است. البته نباید نقش بعضی از خانوادهها را هم در این زمینه نادیده بگیریم که بادید بار همیشه یاور ما بودهاند.
دلایل شکستهایتان چطور؟
مهمترین عامل شکست ما نداشتن مربی باتجربه و حرفهای در کنار تیم بوده، بارها به مسئولین اعلام کردم که تیم نیازمند مربی باتجربه است. در فوتبال بانوان بیعدالتی یکی دیگر از دلایل شکست تیم های شهرهای کوچک است.
آیا ازنظر شما ورزش بانوان مورد ظلم واقعشده؟
بله بسیار زیاد، واقعاً گاهی دلم به حال بانوان ورزشکارمی سوزد . یکی از بهترین بازیکنان استان شایسته نصر الهی است که متولد 80 است و پارسال هم به تیم لیگ برتر دعوت شد اما به دلیل سنش نتوانست قرارداد ببندد. درحالیکه دو دوره با تیم منتخب استان در مسابقات کشوری شرکت کرد. بازیکنان بسیار عالی دیگری مانند سوزان امینی و حتی زیر 12 سال داریم که متأسفانه به دلایل متعدد و گاها مالی نتوانسته اند به جایگاهی که شایستهشان است برسند.
مهمترین دغدغه بانوان چیست؟
درزمینه فوتبال مهمترین دغدغه ما دید و نگرش مردم و مسئولین نسبت به ورزش فوتبال برای بانوان است که گاها صراحتاً اعلام میکنند که این ورزش مناسب بانوان نیست. و شاید تمایل قلبی آنان به حذف این رشته است و اگر پافشاریهای بانوان نبود چهبسا تا الآن دیگر فوتبال بانوانی وجود نداشت. دغدغه مالی هم به دلیل نداشتن اسپانسر از دیگر مشکلات عمده بانوان است.
آیا راهکارهایی برای حل مشکلاتی که بیان کردید دارید؟
فرهنگسازی خصوصاً در رشتههایی مانند فوتبال بانوان، اولین کاری است که باید توجه جدی به آن شود. باید از خودمان، از فوتبالیستهای مرد، از مربیان و مسئولین شروع کنیم تا درنهایت بتوانیم روی دید کل مردم تأثیر بگذاریم. یکی از مربیان آقا که تمریناتشان بعد از زمان ما بود چون ما با تأخیر از سالن بیرون آمدیم شاگردانش قبل از خروج ما وارد سالن شدند و به زور از سالن خارج شدند و وقتی من به مربی شون اعتراض کردم در جواب گفتند میتوانید باحجاب کامل ورزش کنید مشکل شما هستید نه ما، راهحل دیگر این است که باید این ورزشها را از مدارس توسعه دهیم درواقع باید تفاهمنامههایی بین آموزش و پرورش و اداره ورزش و جوانان برای همکاری دوطرفه منعقد گردد تا بتوان در بین دانش آموزان استعدادیابی کرد.
حرف آخرتان؟
با تشکر از روزنامه شرق امیدواریم که صدای ما به گوش مسئولین برسد و در راستای حل مشکلات ورزشی بانوان قدمهای مؤثری بردارند. آرزوی قلبی من پیشرفت بانوان فوتبالی شهرم است و در این راه تمام تلاش خود را خواهم کرد و انتظار من هم از مسئولین همین است که آنها هم بهنوبه خود تلاش کنند تا دغدغه های ورزش خصوصا بانوان ورزشکار کم شود.
نگين كريمى نایبرییس هیئت فوتبال بانه یکی از بانوان فعال ورزشی این شهرستان است. کریمی متولد سال 13٦١ است که از سال ٧٩ فوتسال را شروع كرد.از سال 90 تاکنون در سمت نایبرییس هیئت فوتبال شهرستان بانه بوده و بیش از 7 سال مربیگری تیم فوتسال بانوان بانه را بر عهده داشته است. کریمی مدرک مربیگری درجه 3 فوتبال، مدرک مربیگری دانشافزایی پاتزیشیا گنزالس و داوری درجه سه را در طول این سالها کسب کرده و چندین بار از طرف هیئت استان بهعنوان مربی، تیم استان کردستان را در مسابقات کشوری همراهی کرده است. همچنین در لیک برتر بانوان کشور برای تیم رهیاب ملل نماینده استان کردستان بازی کرده است.
اصلیترین مشكل بانوان ورزشكار خصوصاً در رشتههایی مانند فوتبال و در شهرهاي كوچكي مانند بانه را در چه میدانید؟
از اصلیترین مشکلات بانوان درزمینه ورزشهایی مانند فوتبال در شهرهای کوچک ، نگرش خانوادهها و دیدگاه آنها به نسبت این رشته است. اکثر خانوادهها این رشته را بهعنوان رشتهای که مخصوص آقایان است میبینید و بعضی از آنها نیز کلاً با مقوله ورزش باشگاهی فرزندانشان موافق نیستند خصوصاً برای دخترانشان و این به یکی از مهمترین دغدغه های ما تبدیلشده است.
یکی دیگر از مشکلات عمده در شهرهای کوچکی مانند بانه نداشتن فضا و زمان کافی برای تمرین است. اکثراً وقتهای مرده سالن مثلاً ساعت 1 یا 2 ظهر در اختیار بانوان قرار میگیرد و مدتزمان تمرین هم در فصلهای پاییز و زمستان به 45 دقیقه کاهش مییابد که اصلاً استاندارد نیست.
کلاً پیشرفت در شهرهای کوچک و مطرحشدن بسیار سختتر از شهرهایی مثل سنندج و اطراف آن است. در تیم های لیگ برتری بازیکنانی را دیدم که در مقایسه با بازیکنان ما در سطح پایینتری بودند اما چون حمایت شدند راحت توانستهاند در لیگ برتر کشور حضور یابند..
نایبرییسها تا چه اندازه میتوانند مسائل مربوط به بانوان را پیش ببرند؟ آیا حرف آخر در مورد بانوان را نایبرییسها میزنند یا رییس هیئتها؟ در کل آیا نایبرییسها آزادی عمل دارند؟
روزبهروز بر آزادی عمل نایبرییسها افزوده میشود و دیدگاه رییس هیئت نسبت به مسئله بانوان بازتر میشود. درواقع فرهنگ و دیدگاه جامعه نسبت به ورزش بانوان بهشدت در حال تغییر است خصوصاً با مقامها و افتخاراتی که بانوان ایرانی در سالهای اخیر کسب نمودهاند این راه روزبهروز هموارتر میشود.. من اکثر کارهای بانوان را با رییس هیئت هماهنگ می کتم که به جر چند بار در سالهای اول تاکنون مشکلی در این زمینه نداشتهام و در اکثر موارد تصمیمگیرنده خودم بودهام.
به جر مشکلات مالی آیا مسائلی هستند که نایبرییسها نتوانند بهراحتی بیان کنند؟
مشکلات مالی مهمترین دغدغه تمام ورزشکاران علی الخصوص بانوان است، ولی در کنارش مشکلات عمده دیگری هم هست ازجمله اینکه چند سال است که نتوانستهایم برای هیچ مسابقهای میزبانی بگیریم و دلیلش هم نداشتن خوابگاه بوده، هر بار که برای خوابگاه به اداره ورزش و جوانان مراجعه کردهایم همیشه جواب این بوده که خوابگاه نداریم این سؤال در ذهن من همیشه هست که چرا فقط برای ما خوابگاه ندارند؟
یکی دیگر از مشکلات همانطور که قبلاً هم اشاره کردم خانوادههای ورزشکاران هستند تا جایی که گاها بیشتر وقت من صرف صحبت کردن با خانوادهها و جلب رضایت آنان درزمینه¬های مختلف ازجمله شرکت در مسابقات است. اکثر خانوادهها با شرکت فرزندانشان در مسابقاتی که در شهرهای دیگر برگزار میشود موافقت نمیکنند و همیشه قبل از مسابقات دغدغه اصلی ما جلب رضایت آنان است نه خود مسابقه...
آیا ارتباطی که باید بین مسئولین و بانوان ورزشکار وجود داشته باشد را در سطح مطلوبی میبینید؟
در مورد رییس هیئتهایی که تاکنون بودهاند همیشه کمکحال ما بودهاند، اما در مورد مسئولین سالنها متأسفانه اینگونه نبوده و مشکلات جدی در این زمینه داشتیم. تا جایی که گاها از آنها به دلایل مختلف توهین هم شنیدهایم. درواقع مسئولین سالنها گاها تنها درآمد سالنها برایشان ملاک بوده و به این منظور مشکلات عمدهای برای ما چه ازنظر زمان و چه مکان به وجود آوردهاند. ارتباط دیگر مسئولین بسیار ضعیف بوده و گاها در حد رفع تکلیف بوده است.
آیا در زمان سیاستگذاری کلی سطح شهرستان از نایبرییسها هم دعوت به عمل میآید؟؟
نه متأسفانه من در طول این هشت سال فقط یکبار آن در جلسه با حضور آقای مرادی سرپرست اداره ورزش و جوانان شهرستان حضورداشتهام و در هیچ جلسه دیگری حتی جلسات هیئت فوتبال نبودم(درواقع دعوت نشدم). هرچند به نظر من چون نیمی از جامعه زنان هستند (حتی جامعه ورزشکاران) باید نایبرییسها هم در تمام جلسات حضور یابند اما تاکنون چنین چیزی اتفاق نیافتاده است و امید ما این است مه سرپرست جدید ورزش و جوانان دید بازتری نسبت به ورزش بانوان داشته باشد.
دید مسئولین فرادست ازجمله مدیرکل و هیئت استان نسبت به بانوان ورزشکار شهرهای کوچک چیست؟
به نظر من آنها حتی نمیدانند که ما وجود داریم!
بیشتر چه عواملی سبب موفقیتهای کسبشده توسط شما و تیمتان شده است؟
موفقیت در شهرهای کوچک خصوصاً در ورزشهای تیمی واقعاً سخت به دست میآید، همراهی دوستانی مانند شهلا شعبانی و شب بو محمدیانی که هیچگاه تیم را تنها نگذاشتهاند ار عوامل مهم در موفقیت تیم بودهاند.پشتکار و علاقه ورزشکاران هم همیشه از دیگر عوامل موفقیتمان بوده است. البته نباید نقش بعضی از خانوادهها را هم در این زمینه نادیده بگیریم که بادید بار همیشه یاور ما بودهاند.
دلایل شکستهایتان چطور؟
مهمترین عامل شکست ما نداشتن مربی باتجربه و حرفهای در کنار تیم بوده، بارها به مسئولین اعلام کردم که تیم نیازمند مربی باتجربه است. در فوتبال بانوان بیعدالتی یکی دیگر از دلایل شکست تیم های شهرهای کوچک است.
آیا ازنظر شما ورزش بانوان مورد ظلم واقعشده؟
بله بسیار زیاد، واقعاً گاهی دلم به حال بانوان ورزشکارمی سوزد . یکی از بهترین بازیکنان استان شایسته نصر الهی است که متولد 80 است و پارسال هم به تیم لیگ برتر دعوت شد اما به دلیل سنش نتوانست قرارداد ببندد. درحالیکه دو دوره با تیم منتخب استان در مسابقات کشوری شرکت کرد. بازیکنان بسیار عالی دیگری مانند سوزان امینی و حتی زیر 12 سال داریم که متأسفانه به دلایل متعدد و گاها مالی نتوانسته اند به جایگاهی که شایستهشان است برسند.
مهمترین دغدغه بانوان چیست؟
درزمینه فوتبال مهمترین دغدغه ما دید و نگرش مردم و مسئولین نسبت به ورزش فوتبال برای بانوان است که گاها صراحتاً اعلام میکنند که این ورزش مناسب بانوان نیست. و شاید تمایل قلبی آنان به حذف این رشته است و اگر پافشاریهای بانوان نبود چهبسا تا الآن دیگر فوتبال بانوانی وجود نداشت. دغدغه مالی هم به دلیل نداشتن اسپانسر از دیگر مشکلات عمده بانوان است.
آیا راهکارهایی برای حل مشکلاتی که بیان کردید دارید؟
فرهنگسازی خصوصاً در رشتههایی مانند فوتبال بانوان، اولین کاری است که باید توجه جدی به آن شود. باید از خودمان، از فوتبالیستهای مرد، از مربیان و مسئولین شروع کنیم تا درنهایت بتوانیم روی دید کل مردم تأثیر بگذاریم. یکی از مربیان آقا که تمریناتشان بعد از زمان ما بود چون ما با تأخیر از سالن بیرون آمدیم شاگردانش قبل از خروج ما وارد سالن شدند و به زور از سالن خارج شدند و وقتی من به مربی شون اعتراض کردم در جواب گفتند میتوانید باحجاب کامل ورزش کنید مشکل شما هستید نه ما، راهحل دیگر این است که باید این ورزشها را از مدارس توسعه دهیم درواقع باید تفاهمنامههایی بین آموزش و پرورش و اداره ورزش و جوانان برای همکاری دوطرفه منعقد گردد تا بتوان در بین دانش آموزان استعدادیابی کرد.
حرف آخرتان؟
با تشکر از روزنامه شرق امیدواریم که صدای ما به گوش مسئولین برسد و در راستای حل مشکلات ورزشی بانوان قدمهای مؤثری بردارند. آرزوی قلبی من پیشرفت بانوان فوتبالی شهرم است و در این راه تمام تلاش خود را خواهم کرد و انتظار من هم از مسئولین همین است که آنها هم بهنوبه خود تلاش کنند تا دغدغه های ورزش خصوصا بانوان ورزشکار کم شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.