گره وصول مطالبات
شرکت صنایع فروآلیاژ ایران (سهامی عام) با هدف تولید فروسیلیسیم بهعنوان یکی از اصلیترین مواد اولیه استراتژیک صنایع فولاد و چدن در سال 1365 تأسیس و عملیات اجرای فاز اول آن در بهمنماه 1372 رسما بهرهبرداری شد. هماکنون این شرکت بزرگترین تولیدکننده فروسیلیسیم و پتروسیلیکا در خاورمیانه است. با توجه به تأکیدات در زمینه اقتصاد مقاومتی این شرکت همچنان به روند تولید خود ادامه داده و موفق نیز بوده است. عباس منصوریان، مدیرعامل شرکت صنایع فروآلیاژ ایران، تأکید میکند که اگر بتوانیم صنعت خودمان را توسعه دهیم، صادرات درخورتوجهی خواهیم داشت؛ اما متأسفانه به علت ناهماهنگی و نبود برنامههای جامع در زمینه حمایت از صادرات و واردات غیرمتعارف، نوسانات قیمت ارز و دیگر مسائل، چالشهای جدی در روند کار و تولید بهینه ایجاد میشود.
پیرامون تأسیس و فعالیت شرکت صنایع فروآلیاژ ایران توضیح دهید. این مجموعه بهعنوان بخش خصوصی چقدر در اشتغالزایی موفق بوده است؟
طرح اولیه شرکت فروآلیاژ 1365 با توجه به وجود منابع معدنی غنی فروسیلیسیم که مهمترین ماده در تولید فولاد است، در ازنای لرستان کلید خورد.
این طرح از زمان آغاز کارهای تحقیقاتی و پژوهشی با طی فرازونشیبهای زیاد بعد از هفت سال در سال 1372 به بهرهبرداری رسید و در سال 1381 به بخش خصوصی واگذار شد. با واگذاری طرح به بخش خصوصی، تولید کارخانه نزدیک به سه برابر افزایش پیدا کرد
. در این مدت یک کوره 20هزارتنی و یک کوره 15هزارتنی به مجموعه اضافه کردیم که در همین راستا با اقدامات صورتگرفته ظرفیت تولید کارخانه به شش هزار تن رسید و از ظرفیت 25 هزار تن به 60 هزار تن رسیدیم. این کارخانه در زمینه اشتغال نیز ظرفیت خوبی ایجاد کرده است و هماکنون به صورت مستقیم 700 نیرو در کارخانه مشغول به کار هستند.
این مسئله اهمیت و قدرت واقعی بخش خصوصی را نشان میدهد؛ درواقع اگر بخش خصوصی به طور جدی و واقعی وارد عرصه عمل شده و به آن بها داده شود و عزم جدی برای خصوصیسازی در معنای واقعی کلمه صورت بگیرد، میتوانیم به عرصههای خوبی وارد شویم. درحالحاضر فروآلیاژ بزرگترین تولیدکننده فروسیلیسیم در ایران و خاورمیانه است.
در زمینه تولید محصول و صادرات آن وضعیت شما چگونه است؟ آیا در این زمینه موفقیتهایی کسب کردهاید؟
خوشبختانه در این زمینه خاص موفق عمل کردهایم و چندین سال بهعنوان صادرکننده نمونه شناخته شدهایم. در 10ماهه اخیر سال جاری حدود 16 میلیون دلار صادرات داشتهایم و پیشبینی میشود که میزان صادرات امسال ما 16 هزار تن باشد. این مسئله نشاندهنده میزان ارزشافزودهای است که این صنعت میتواند ایجاد کند. در صورتی که صنعت بهویژه بخش خصوصی به صورت جدی مورد حمایت قرار بگیرد، میتواند این میزان را به چندین برابر برساند. هرچند متأسفانه این قابلیت و ظرفیت خیلی مورد توجه قرار نمیگیرد. ما اگر بتوانیم صنعت خودمان را توسعه دهیم، صادرات درخورتوجهی خواهیم داشت؛ اما متأسفانه به علت ناهماهنگی و نبود برنامههای جامع در زمینه حمایت از صادرات و واردات غیرمتعارف، نوسانات قیمت ارز و دیگر مسائل چالشهای جدی در روند کار و تولید بهینه ایجاد میشود.
با توجه به اینکه حمایتهای دولتی بهویژه در زمینه سیاستگذاری و برنامهریزی میتواند فلسفه وجودی صنایعی مانند صنعت شما را دربر بگیرد و هماکنون یک اصل در اقتصاد مقاومتی است، دیدگاه خود را در این زمینه بیان کنید؟
مطمئنا بدون حمایت آن هم از نوع حمایتهای نرمافزاری در مسئله سیاستگذاریهای کلان، این کار غیرممکن است. این مسئله تنها مسئله کشور ما نیست این فرایندی است که شامل همه کشورهای جهان میشود. بهطور مثال آمریکا بهعنوان کشوری که کاملا سیاست و اقتصادی مبتنی بر تجارت آزاد هم دارد، درحالحاضر با توجه به اهمیت صنعت فولاد و در راستای حمایت از تولید داخلی، تعرفه واردات فولاد را چهار برابر کرده است. غیر از این هم نمیشود، ما معتقدیم حتما باید از زنجیره تولید فولاد حمایت شود، این الفبای اولیه تجارت در صنایع زیربنایی است.
این مسئله بهویژه در حمایت از صادرات محصولات غیرنفتی بسیار اساسی است. دولت باید هم در زمینه واردات و هم در زمینه حمایتهای جانبی مانند ضمانت پرداختیهای خارجی و اموری از این دست صنایع را حمایت کند. در تشویقها و جوایز صادراتی باید حداقل 10 درصد جایزه صادراتی برای صادرکنندهها در نظر گرفته شود. اگر دولت مشکل دارد و نمیتواند به صورت مالی از آنها حمایت کند، حداقل میتواند در زمینه کسر مالیات حمایتهایی داشته باشد. این موضوع در امر صادرات برای صاحبان صنایع بسیار مفید خواهد بود؛ امری که دیگر کشورها نظیر چینیها چندین سال است که آن را انجام میدهند.
در بحث وصول مطالبات چالشهای شما چگونه است؟ آیا در این مورد با مشکل مواجه هستید؟
این مشکلی است که به صورت جدی دچار آن هستیم. مشتریهای ما اغلب صنایع فولاد بزرگ مانند فولاد مبارکه، فولاد خوزستان، ذوبآهن، فولاد خراسان و فولاد هرمزگان هستند که متأسفانه به دلیل رکودی که در بخش مسکن اتفاق افتاده و عدم امکان سودآوری صادرات، این کارخانجات با ظرفیتهای پایین در حال تولید و کار هستند بنابراین در پرداخت معوقات خود دچار مشکل هستند که این مسئله به کارخانه ما بهعنوان بخش خصوصی که در منطقه محرومی هم هستیم، فشار زیادی وارد میکند. متأسفانه برخی از این کارخانهها مانند فولاد مبارکه محصول موردنیاز خود را از خارج تهیه میکنند که این مسئله اجحافی بزرگ به صنایع داخلی است و در تضاد واقعی با بحث اقتصاد مقاومتی و بحث درونزابودن اقتصاد است.
هرچند با حمایتهای استاندار برخی از مشکلاتی که در زمینه مالی گریبانگیر ما بود رفع شده؛ اما کماکان در وصول مطالبات دچار چالشهای جدی هستیم. در این زمینه مسئله حمایتهاست که باید جدی گرفته شود. وقتی یکی از بدهکاران ما بهطور مثال ذوبآهن میگوید نمیتوانم پرداخت کنم، باید چه کرد؟ بدون شک آنها هم مشکل دارند؛ اما مشکلاتی است که میتواند منجر به بستهشدن و تعطیلی کارخانههایی نظیر کارخانه ما شود؛ قطعا در این راستا باید نظام بانکی یا دولتی به نحوی وارد عمل شود.
اهمیتدادن به بخش خصوصی چقدر در تحقق اقتصاد مقاومتی مؤثر است؟
با توجه به چالشهایی که به آنها اشاره کردم، اهمیت خروج از اقتصاد دولتی مشهودتر است. اقتصادهایی که پایه آنها دولتی است، اقتصادهای موفقی نبودهاند؛ این را تجربه جهانی نشان میدهد. در این راستا اجرائیشدن اصل 44 قانون اساسی برای اقتصاد کشور یک ضرورت اساسی است. بنابراین حمایت از بخش خصوصی واقعی و به نوعی اجرای اصل 44 بههرحال خواستهای است که کشور برای موفقیت و حفظ پایههای انقلاب به آن نیاز دارد. اکنون با طرح مسئله اقتصاد مقاومتی، فرصتی برای کشور ایجاد شده است که اگر به صورت جدی به آن توجه شود و اراده لازم در عمل وجود داشته باشد، راه برونرفت از بسیاری از مشکلات اقتصادی کشور خواهد بود.
شرکت صنایع فروآلیاژ ایران (سهامی عام) با هدف تولید فروسیلیسیم بهعنوان یکی از اصلیترین مواد اولیه استراتژیک صنایع فولاد و چدن در سال 1365 تأسیس و عملیات اجرای فاز اول آن در بهمنماه 1372 رسما بهرهبرداری شد. هماکنون این شرکت بزرگترین تولیدکننده فروسیلیسیم و پتروسیلیکا در خاورمیانه است. با توجه به تأکیدات در زمینه اقتصاد مقاومتی این شرکت همچنان به روند تولید خود ادامه داده و موفق نیز بوده است. عباس منصوریان، مدیرعامل شرکت صنایع فروآلیاژ ایران، تأکید میکند که اگر بتوانیم صنعت خودمان را توسعه دهیم، صادرات درخورتوجهی خواهیم داشت؛ اما متأسفانه به علت ناهماهنگی و نبود برنامههای جامع در زمینه حمایت از صادرات و واردات غیرمتعارف، نوسانات قیمت ارز و دیگر مسائل، چالشهای جدی در روند کار و تولید بهینه ایجاد میشود.
پیرامون تأسیس و فعالیت شرکت صنایع فروآلیاژ ایران توضیح دهید. این مجموعه بهعنوان بخش خصوصی چقدر در اشتغالزایی موفق بوده است؟
طرح اولیه شرکت فروآلیاژ 1365 با توجه به وجود منابع معدنی غنی فروسیلیسیم که مهمترین ماده در تولید فولاد است، در ازنای لرستان کلید خورد.
این طرح از زمان آغاز کارهای تحقیقاتی و پژوهشی با طی فرازونشیبهای زیاد بعد از هفت سال در سال 1372 به بهرهبرداری رسید و در سال 1381 به بخش خصوصی واگذار شد. با واگذاری طرح به بخش خصوصی، تولید کارخانه نزدیک به سه برابر افزایش پیدا کرد
. در این مدت یک کوره 20هزارتنی و یک کوره 15هزارتنی به مجموعه اضافه کردیم که در همین راستا با اقدامات صورتگرفته ظرفیت تولید کارخانه به شش هزار تن رسید و از ظرفیت 25 هزار تن به 60 هزار تن رسیدیم. این کارخانه در زمینه اشتغال نیز ظرفیت خوبی ایجاد کرده است و هماکنون به صورت مستقیم 700 نیرو در کارخانه مشغول به کار هستند.
این مسئله اهمیت و قدرت واقعی بخش خصوصی را نشان میدهد؛ درواقع اگر بخش خصوصی به طور جدی و واقعی وارد عرصه عمل شده و به آن بها داده شود و عزم جدی برای خصوصیسازی در معنای واقعی کلمه صورت بگیرد، میتوانیم به عرصههای خوبی وارد شویم. درحالحاضر فروآلیاژ بزرگترین تولیدکننده فروسیلیسیم در ایران و خاورمیانه است.
در زمینه تولید محصول و صادرات آن وضعیت شما چگونه است؟ آیا در این زمینه موفقیتهایی کسب کردهاید؟
خوشبختانه در این زمینه خاص موفق عمل کردهایم و چندین سال بهعنوان صادرکننده نمونه شناخته شدهایم. در 10ماهه اخیر سال جاری حدود 16 میلیون دلار صادرات داشتهایم و پیشبینی میشود که میزان صادرات امسال ما 16 هزار تن باشد. این مسئله نشاندهنده میزان ارزشافزودهای است که این صنعت میتواند ایجاد کند. در صورتی که صنعت بهویژه بخش خصوصی به صورت جدی مورد حمایت قرار بگیرد، میتواند این میزان را به چندین برابر برساند. هرچند متأسفانه این قابلیت و ظرفیت خیلی مورد توجه قرار نمیگیرد. ما اگر بتوانیم صنعت خودمان را توسعه دهیم، صادرات درخورتوجهی خواهیم داشت؛ اما متأسفانه به علت ناهماهنگی و نبود برنامههای جامع در زمینه حمایت از صادرات و واردات غیرمتعارف، نوسانات قیمت ارز و دیگر مسائل چالشهای جدی در روند کار و تولید بهینه ایجاد میشود.
با توجه به اینکه حمایتهای دولتی بهویژه در زمینه سیاستگذاری و برنامهریزی میتواند فلسفه وجودی صنایعی مانند صنعت شما را دربر بگیرد و هماکنون یک اصل در اقتصاد مقاومتی است، دیدگاه خود را در این زمینه بیان کنید؟
مطمئنا بدون حمایت آن هم از نوع حمایتهای نرمافزاری در مسئله سیاستگذاریهای کلان، این کار غیرممکن است. این مسئله تنها مسئله کشور ما نیست این فرایندی است که شامل همه کشورهای جهان میشود. بهطور مثال آمریکا بهعنوان کشوری که کاملا سیاست و اقتصادی مبتنی بر تجارت آزاد هم دارد، درحالحاضر با توجه به اهمیت صنعت فولاد و در راستای حمایت از تولید داخلی، تعرفه واردات فولاد را چهار برابر کرده است. غیر از این هم نمیشود، ما معتقدیم حتما باید از زنجیره تولید فولاد حمایت شود، این الفبای اولیه تجارت در صنایع زیربنایی است.
این مسئله بهویژه در حمایت از صادرات محصولات غیرنفتی بسیار اساسی است. دولت باید هم در زمینه واردات و هم در زمینه حمایتهای جانبی مانند ضمانت پرداختیهای خارجی و اموری از این دست صنایع را حمایت کند. در تشویقها و جوایز صادراتی باید حداقل 10 درصد جایزه صادراتی برای صادرکنندهها در نظر گرفته شود. اگر دولت مشکل دارد و نمیتواند به صورت مالی از آنها حمایت کند، حداقل میتواند در زمینه کسر مالیات حمایتهایی داشته باشد. این موضوع در امر صادرات برای صاحبان صنایع بسیار مفید خواهد بود؛ امری که دیگر کشورها نظیر چینیها چندین سال است که آن را انجام میدهند.
در بحث وصول مطالبات چالشهای شما چگونه است؟ آیا در این مورد با مشکل مواجه هستید؟
این مشکلی است که به صورت جدی دچار آن هستیم. مشتریهای ما اغلب صنایع فولاد بزرگ مانند فولاد مبارکه، فولاد خوزستان، ذوبآهن، فولاد خراسان و فولاد هرمزگان هستند که متأسفانه به دلیل رکودی که در بخش مسکن اتفاق افتاده و عدم امکان سودآوری صادرات، این کارخانجات با ظرفیتهای پایین در حال تولید و کار هستند بنابراین در پرداخت معوقات خود دچار مشکل هستند که این مسئله به کارخانه ما بهعنوان بخش خصوصی که در منطقه محرومی هم هستیم، فشار زیادی وارد میکند. متأسفانه برخی از این کارخانهها مانند فولاد مبارکه محصول موردنیاز خود را از خارج تهیه میکنند که این مسئله اجحافی بزرگ به صنایع داخلی است و در تضاد واقعی با بحث اقتصاد مقاومتی و بحث درونزابودن اقتصاد است.
هرچند با حمایتهای استاندار برخی از مشکلاتی که در زمینه مالی گریبانگیر ما بود رفع شده؛ اما کماکان در وصول مطالبات دچار چالشهای جدی هستیم. در این زمینه مسئله حمایتهاست که باید جدی گرفته شود. وقتی یکی از بدهکاران ما بهطور مثال ذوبآهن میگوید نمیتوانم پرداخت کنم، باید چه کرد؟ بدون شک آنها هم مشکل دارند؛ اما مشکلاتی است که میتواند منجر به بستهشدن و تعطیلی کارخانههایی نظیر کارخانه ما شود؛ قطعا در این راستا باید نظام بانکی یا دولتی به نحوی وارد عمل شود.
اهمیتدادن به بخش خصوصی چقدر در تحقق اقتصاد مقاومتی مؤثر است؟
با توجه به چالشهایی که به آنها اشاره کردم، اهمیت خروج از اقتصاد دولتی مشهودتر است. اقتصادهایی که پایه آنها دولتی است، اقتصادهای موفقی نبودهاند؛ این را تجربه جهانی نشان میدهد. در این راستا اجرائیشدن اصل 44 قانون اساسی برای اقتصاد کشور یک ضرورت اساسی است. بنابراین حمایت از بخش خصوصی واقعی و به نوعی اجرای اصل 44 بههرحال خواستهای است که کشور برای موفقیت و حفظ پایههای انقلاب به آن نیاز دارد. اکنون با طرح مسئله اقتصاد مقاومتی، فرصتی برای کشور ایجاد شده است که اگر به صورت جدی به آن توجه شود و اراده لازم در عمل وجود داشته باشد، راه برونرفت از بسیاری از مشکلات اقتصادی کشور خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.