از جنس فولاد
جهانبخش شکری، مدیرعامل جهانفولاد غرب، از عدم سرمایهگذاری و تخصیص منابع در استانهای محروم کشور گلایه میکند و این موضوع را دستاندازی بزرگ در مسیر تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی میداند. به اعتقاد او زمانی که شرایط در مناطق محروم با شرایط در استانهایی مثل یزد یکی است، چه کسی در استان کرمانشاه سرمایهگذاری میکند؟ بالاترین میزان بیکاری هم در این استان است، 30 درصد بیکاری در استان وجود دارد. ما واقعا از دولت و مجلس میخواهیم کمک کنند تا بتوانیم این مناطق را آباد کنیم، یکسری امتیازات برای این مناطق بگذارند که لااقل از معضل بیکاری و فقر نجات یابند.
شما به عنوان یک شرکت دانشبنیان معرفی شدهاید. این امر مربوط به جهانفولاد است یا ماشینسازی؟
مرتبط با شرکت ماشینسازی. گروه تحقیقاتی داریم که چندین سال قبل با جهاد دانشگاهی همکاری داشتند و یک شرکتی است به نام «جهان زرکاوان» که تولیدکننده کودهای شیمیایی و طرح دانشبنیانی تولید مس بود از سنگ مس.
شما در بحث دانشبنیان فعال هستید و خط تولید نورد را در کشور بومیسازی کردید، میخواهم از ایده آن بگویید که از کجا شروع شد؟ برای چه رفتید به سمت این کار و پذیرفتید این ریسک را در شرکت خودتان انجام دهید؟
شرکت جهانصنعت که ماشینسازی است، حدود 30 سال سابقه خدمت دارد و در کار ماشینسازی برای کارخانجات مختلفی سفارش میگرفتند و کار میکردند. در آن مجموعه سعی کردیم نیروهای علمی و کسانی را که دارای فکر صنعتی هستند و طرحها و اختراعات جدید دارند، جذب کنیم و جالب است وقتی شرکت جهانفولاد را تأسیس کردیم، ماشینآلات کارخانه را از ترکیه و ایتالیا وارد کردیم و وقتی راهاندازی کردیم، کمکم دیدیم به یدکی نیاز داریم و احساس نیاز شدیدی به داشتهها و استقلال در آنها پیدا کردیم. تصمیم گرفتیم خودمان کاری انجام دهیم و نشستهایی با گروه فنی ماشینسازی تشکیل دادیم و تصمیم گرفتیم یک خط نورد از صفر تا صد را شروع کنیم. 10 هکتار زمین در اختیارشان گذاشتیم و طرح توجیحی به اداره صنایع دادیم و مجوزها را گرفتیم و قبل از اینکه مجوزها را هم بدهند، بچهها شروع کردند به ساخت ماشینآلات و این کارخانه را در زمینی حدود 10 هکتار ایجاد کردند و زیربنای حدود 12 هزار متر سالن تولید، ساخت فونداسیون و... از صفر تا صد کل مجموعه را جهانصنعت عهدهدار شد و انجام داد و ماشینآلات از کوره گرفتند و استندها، گیربوکسها، بستر و همه اینها را خود مجموعه در
یکسالونیم ساختند.
چقدر سرمایهگذاری کردید؟
از صفر تا صد؛ از زمین گرفته تا ساخت سالنها؛ حدود 80 میلیارد تومان.
اشتغالزایی که این طرح ایجاد کرده است، چه تعدادی است؟
حدود 205 نفر مشغول به کار هستند و کارخانه هم خیلی مرتب است. آقای نعمتزاده که بازدید هم داشتند، قبل از راهاندازی کارخانه خیلی خوشحال بودند و آن را یکی از افتخارات صنعت فولاد میدانستند که ما توانستیم در کشور این خط نورد را راهاندازی کنیم، توانستیم بومیسازی کنیم و یکی از بهترین کارخانجات را در این زمینه راهاندازی کردیم. در تحریم توانستیم خیلی از مسائل را خودمان حل کنیم و انجام دهیم؛ یعنی به جای اینکه کالا وارد کنیم، به فکر این افتادیم که بسازیم و توانستیم.
ولی واقعیتی که وجود دارد، این است که شما ریسک بزرگی کردید؛ یعنی با توجه به اینکه خودتان هم سرمایهگذار بودید، این باور از کجا شکل گرفت؟ باور اینکه ما میتوانیم؟ به هر حال تکنولوژی مدرنی است و اگر این دستگاهها مشکلی پیدا کنند، شما زیان زیادی میبینید. این ریسکی که کردید و این باوری که داشتید، از کجا نشئت گرفت؟
ما برای کارخانه مجتمع جهانفولاد در زمان راهاندازی آن از سوی ترکها خیلی اذیت شدیم؛ یعنی طوری بود که 30، 40 نیروی آنها در مجموعه حضور داشتند و هر روز زمان میگذشت و اینها راهاندازی را به سختی انجام میدادند. به شکلهای مختلفی دستگاهها را معیوب میکردند، تولید انجام نمیشد. یک روز صبح رفتم به مجموعه و واقعا خسته شده بودم، به برادرم جهانشاه شکری و پسرم جهاندار شکری گفتم که از فردا هیچکدام از این 30 نفر دیگر به کارخانه نیایند، بلیتهایشان را بگیرید و یک هدیه هم به آنها بدهید و اگر لیاقت داشتید، این خط را راهاندازی میکنید، لیاقت هم نداشتید، در آن را ببندید، این وابستگی دیگر نمیشود، به هر شکلی داریم ذلت و خواری را تحمل میکنیم، نمیتوانیم این را قبول کنیم. پسرم و برادرم یک ماه در شرکت ماندند و بعد از یک ماه یک تیرآهن یکمتری برای من آوردند و گفتند تولید کردیم و از آنجا تصمیم گرفتم خط نورد را بومیسازی کنیم. سال 93 شروع کردند برای ساختن خط نورد، اوایل سال 95 به بهرهبرداری رسیدیم؛ یعنی اواخر سال 94 به طور آزمایشی به بهرهبرداری رسیدیم و 95 هم شروع کردیم به تولید و بعد رئیسجمهور هم آمدند، آن را افتتاح
کردند و استانداردها را هم گرفتیم و کار انجام شد.
الان ظرفیت تولید شما چقدر است؟
شرکت جهانفولاد 300 هزار تن تیرآهن و ناودانی و نبشی و شرکت سیمافولاد 200 هزار تن تولید میلهگرد دارد و این تولیدات خوب و مرغوب کشور است و منطقه را پوشش میدهد.
صادرات هم انجام میدهید؟
صادرات میلهگرد کم و تیرآهن بالاست.
مواد اولیه شما چیست؟
درحالحاضر شمش است که به خاطر نیاز از فولاد خوزستان و چند شرکت معتبر خریداری میکنیم، انشاءالله اگر کارخانه ذوبآهن بیستون راهاندازی شود، شمش تولید میکند برای این دو مجموعه؛ هم جهانفولاد و هم سیمافولادجهان.
شما مصداق بارز یک مجموعه خودباور هستید؛ یعنی باور کردید که میتوانید و توانستید یک کار اینچنینی انجام دهید و 80 میلیارد سرمایه گذاشتید و اعتماد کردید.
من هیچ تسهیلات بانکی هم برای کار نگرفتم، حتی یک ریال. با سرمایه خودم این کار را انجام دادیم و شاید بتوانم بگویم یکی از امتیازاتش این بوده است.
چه انتظاراتی از دولت دارید؟
خیلی سؤال خوبی است؛ 60 سال است کشور ما در صنعت فولاد نقش و حرفی برای گفتن دارد ولی هنوز قسمتی از آن را نتوانستهاند بومی کنند. توقع داریم لااقل در بخش تأمین سرمایه؛ چه سرمایه ثابت و چه سرمایه در گردش، بخش خصوصی را حمایت کنند تا این بخش در جهت تحقق اهداف اقتصادی بهویژه اقتصاد مقاومتی اقدام کند.
چقدر احتیاج دارید؟
حداقل 60 میلیارد تومان نیاز است که ما بتوانیم این تسهیلات را بگیریم. در منطقه غرب و کرمانشاه، هشت سال جنگ داشتیم، من در استان، رئیس خانه و رئیس کانون کارآفرینان استان هستم، در کشور هم رئیس هیئتمدیره تعاونی فولادسازان هستم. همهجا گفتهام؛ تمام استانهایی مانند آذربایجان، یزد، اصفهان، تهران و شیراز از ارزهای هفتتومانی و ارزهای ارزان استفاده کردند، از تسهیلات تبصرهای با بهرههای کم استفاده کردند و استانشان را توسعه دادند، متأسفانه در استانهایی مانند استان ما کردستان، لرستان، ایلام و خوزستان این اتفاقات نیفتاده است.
زمانی که شرایط در مناطق محروم با شرایط در استانهایی مثل یزد یکی است، چه کسی میآید در استان کرمانشاه سرمایهگذاری کند؟ بالاترین بیکاری هم در این استان است و 30 درصد بیکاری در استان وجود دارد، ما واقعا از دولت و مجلس میخواهیم کمک کنند تا بتوانیم این مناطق را آباد کنیم، یکسری امتیازات برای این مناطق بگذارند که لااقل از معضل بیکاری و فقر نجات یابند. خواهش میکنم این کار را انجام دهید؛ چرا ریشهای کار نکنیم، به جای ماهیخوردن، ماهیگیری یاد بدهیم. چند مجموعه بزرگ در منطقه ایجاد کنیم. بهترین کار این است که در این مناطق مشوقهایی بگذاریم که سرمایهگذار انگیزه داشته باشد؛ چه خارجی، چه داخلی بیاید و سرمایهگذاری کند.
متأسفانه دست استانداران هم بسته است؛ آنها در حد کمی اختیارات دارند. با خانه صنعت و اتاق بازرگانی و سازمان صنعت و معدن و تجارت استان یک همایش داشتیم و به معرفی فرصتهای سرمایهگذاری در استان پرداختیم. همچنین یک نمایشگاه با حدود 70 میهمان خارجی داشتیم. سفیر هندوستان، سفیر افغانستان، کارگزار پاکستان و چند کشور در آن حضور داشتند تا سرمایهگذاری کنند و محصولات استان را ببینند که بتوانیم قدمی برداریم. ناگفته نماند ما 370 کیلومتر مرز با عراق داریم، چندین بازارچه بزرگ داریم، صادرات عمدهای از این منطقه انجام میشود، باید انگیزه در استان داشته باشیم. برای واحدهای فعلی یک سرمایه در گردش نیاز داریم با تسهیلات بانکی کمبهره و دیگر اینکه استان کرمانشاه نیاز به حمایت و اعطای امتیازات ویژه دارد، نیاز به انگیزه دارد، این امتیازات باید برای استانهای محروم مصوب شود؛ مثل استان کرمانشاه. برای استانهای محرومی که هشت سال موشک خوردند، هشت سال معافیت و امتیاز بدهند تا انگیزه شود برای سرمایهگذاران خارجی و داخلی که سرمایهگذاری کنند. مطمئن باشید هر مجموعه و هر واحد تولیدی روی زمین گذاشته شود برای مردم است، ملی نگاه کنیم، برای
جهانبخش شکری و امثال او نیست، الان کارخانجاتی وجود دارد که صاحبان آنها فوت کردهاند و مردم دارند در آن کار میکنند و امیدوارم تجدیدنظری درباره این استانها شود. مجلس ما برای استانها مصوباتی بدهند و دولت هم همکاری کند که انشاءالله بتوانیم کشور را آباد کنیم و از این گرفتاری و وابستگی بیرون بیاییم. به نظر بنده لازمه توسعه پایدار توسعه متوازن است؛ یعنی همه استانها با هم به یک نسبت رشد کنند نه یکی کمتر و دیگری بیشتر؛ بنابراین باید کمکاری گذشته در حق استان ما جبران شود و این امر با همکاری دولت و مردم عملی میشود. مسلما پیشگامی دولت و ایجاد انگیزه در مردم و کارآفرینان خیلی اهمیت دارد. میگویم دولت؛ به این معنی نیست که دولت نقش اجرائی داشته باشد و فعالیت اقتصادی کند بلکه نقش نظارتی و حمایتی دولت اثرگذار است.
جهانبخش شکری، مدیرعامل جهانفولاد غرب، از عدم سرمایهگذاری و تخصیص منابع در استانهای محروم کشور گلایه میکند و این موضوع را دستاندازی بزرگ در مسیر تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی میداند. به اعتقاد او زمانی که شرایط در مناطق محروم با شرایط در استانهایی مثل یزد یکی است، چه کسی در استان کرمانشاه سرمایهگذاری میکند؟ بالاترین میزان بیکاری هم در این استان است، 30 درصد بیکاری در استان وجود دارد. ما واقعا از دولت و مجلس میخواهیم کمک کنند تا بتوانیم این مناطق را آباد کنیم، یکسری امتیازات برای این مناطق بگذارند که لااقل از معضل بیکاری و فقر نجات یابند.
شما به عنوان یک شرکت دانشبنیان معرفی شدهاید. این امر مربوط به جهانفولاد است یا ماشینسازی؟
مرتبط با شرکت ماشینسازی. گروه تحقیقاتی داریم که چندین سال قبل با جهاد دانشگاهی همکاری داشتند و یک شرکتی است به نام «جهان زرکاوان» که تولیدکننده کودهای شیمیایی و طرح دانشبنیانی تولید مس بود از سنگ مس.
شما در بحث دانشبنیان فعال هستید و خط تولید نورد را در کشور بومیسازی کردید، میخواهم از ایده آن بگویید که از کجا شروع شد؟ برای چه رفتید به سمت این کار و پذیرفتید این ریسک را در شرکت خودتان انجام دهید؟
شرکت جهانصنعت که ماشینسازی است، حدود 30 سال سابقه خدمت دارد و در کار ماشینسازی برای کارخانجات مختلفی سفارش میگرفتند و کار میکردند. در آن مجموعه سعی کردیم نیروهای علمی و کسانی را که دارای فکر صنعتی هستند و طرحها و اختراعات جدید دارند، جذب کنیم و جالب است وقتی شرکت جهانفولاد را تأسیس کردیم، ماشینآلات کارخانه را از ترکیه و ایتالیا وارد کردیم و وقتی راهاندازی کردیم، کمکم دیدیم به یدکی نیاز داریم و احساس نیاز شدیدی به داشتهها و استقلال در آنها پیدا کردیم. تصمیم گرفتیم خودمان کاری انجام دهیم و نشستهایی با گروه فنی ماشینسازی تشکیل دادیم و تصمیم گرفتیم یک خط نورد از صفر تا صد را شروع کنیم. 10 هکتار زمین در اختیارشان گذاشتیم و طرح توجیحی به اداره صنایع دادیم و مجوزها را گرفتیم و قبل از اینکه مجوزها را هم بدهند، بچهها شروع کردند به ساخت ماشینآلات و این کارخانه را در زمینی حدود 10 هکتار ایجاد کردند و زیربنای حدود 12 هزار متر سالن تولید، ساخت فونداسیون و... از صفر تا صد کل مجموعه را جهانصنعت عهدهدار شد و انجام داد و ماشینآلات از کوره گرفتند و استندها، گیربوکسها، بستر و همه اینها را خود مجموعه در
یکسالونیم ساختند.
چقدر سرمایهگذاری کردید؟
از صفر تا صد؛ از زمین گرفته تا ساخت سالنها؛ حدود 80 میلیارد تومان.
اشتغالزایی که این طرح ایجاد کرده است، چه تعدادی است؟
حدود 205 نفر مشغول به کار هستند و کارخانه هم خیلی مرتب است. آقای نعمتزاده که بازدید هم داشتند، قبل از راهاندازی کارخانه خیلی خوشحال بودند و آن را یکی از افتخارات صنعت فولاد میدانستند که ما توانستیم در کشور این خط نورد را راهاندازی کنیم، توانستیم بومیسازی کنیم و یکی از بهترین کارخانجات را در این زمینه راهاندازی کردیم. در تحریم توانستیم خیلی از مسائل را خودمان حل کنیم و انجام دهیم؛ یعنی به جای اینکه کالا وارد کنیم، به فکر این افتادیم که بسازیم و توانستیم.
ولی واقعیتی که وجود دارد، این است که شما ریسک بزرگی کردید؛ یعنی با توجه به اینکه خودتان هم سرمایهگذار بودید، این باور از کجا شکل گرفت؟ باور اینکه ما میتوانیم؟ به هر حال تکنولوژی مدرنی است و اگر این دستگاهها مشکلی پیدا کنند، شما زیان زیادی میبینید. این ریسکی که کردید و این باوری که داشتید، از کجا نشئت گرفت؟
ما برای کارخانه مجتمع جهانفولاد در زمان راهاندازی آن از سوی ترکها خیلی اذیت شدیم؛ یعنی طوری بود که 30، 40 نیروی آنها در مجموعه حضور داشتند و هر روز زمان میگذشت و اینها راهاندازی را به سختی انجام میدادند. به شکلهای مختلفی دستگاهها را معیوب میکردند، تولید انجام نمیشد. یک روز صبح رفتم به مجموعه و واقعا خسته شده بودم، به برادرم جهانشاه شکری و پسرم جهاندار شکری گفتم که از فردا هیچکدام از این 30 نفر دیگر به کارخانه نیایند، بلیتهایشان را بگیرید و یک هدیه هم به آنها بدهید و اگر لیاقت داشتید، این خط را راهاندازی میکنید، لیاقت هم نداشتید، در آن را ببندید، این وابستگی دیگر نمیشود، به هر شکلی داریم ذلت و خواری را تحمل میکنیم، نمیتوانیم این را قبول کنیم. پسرم و برادرم یک ماه در شرکت ماندند و بعد از یک ماه یک تیرآهن یکمتری برای من آوردند و گفتند تولید کردیم و از آنجا تصمیم گرفتم خط نورد را بومیسازی کنیم. سال 93 شروع کردند برای ساختن خط نورد، اوایل سال 95 به بهرهبرداری رسیدیم؛ یعنی اواخر سال 94 به طور آزمایشی به بهرهبرداری رسیدیم و 95 هم شروع کردیم به تولید و بعد رئیسجمهور هم آمدند، آن را افتتاح
کردند و استانداردها را هم گرفتیم و کار انجام شد.
الان ظرفیت تولید شما چقدر است؟
شرکت جهانفولاد 300 هزار تن تیرآهن و ناودانی و نبشی و شرکت سیمافولاد 200 هزار تن تولید میلهگرد دارد و این تولیدات خوب و مرغوب کشور است و منطقه را پوشش میدهد.
صادرات هم انجام میدهید؟
صادرات میلهگرد کم و تیرآهن بالاست.
مواد اولیه شما چیست؟
درحالحاضر شمش است که به خاطر نیاز از فولاد خوزستان و چند شرکت معتبر خریداری میکنیم، انشاءالله اگر کارخانه ذوبآهن بیستون راهاندازی شود، شمش تولید میکند برای این دو مجموعه؛ هم جهانفولاد و هم سیمافولادجهان.
شما مصداق بارز یک مجموعه خودباور هستید؛ یعنی باور کردید که میتوانید و توانستید یک کار اینچنینی انجام دهید و 80 میلیارد سرمایه گذاشتید و اعتماد کردید.
من هیچ تسهیلات بانکی هم برای کار نگرفتم، حتی یک ریال. با سرمایه خودم این کار را انجام دادیم و شاید بتوانم بگویم یکی از امتیازاتش این بوده است.
چه انتظاراتی از دولت دارید؟
خیلی سؤال خوبی است؛ 60 سال است کشور ما در صنعت فولاد نقش و حرفی برای گفتن دارد ولی هنوز قسمتی از آن را نتوانستهاند بومی کنند. توقع داریم لااقل در بخش تأمین سرمایه؛ چه سرمایه ثابت و چه سرمایه در گردش، بخش خصوصی را حمایت کنند تا این بخش در جهت تحقق اهداف اقتصادی بهویژه اقتصاد مقاومتی اقدام کند.
چقدر احتیاج دارید؟
حداقل 60 میلیارد تومان نیاز است که ما بتوانیم این تسهیلات را بگیریم. در منطقه غرب و کرمانشاه، هشت سال جنگ داشتیم، من در استان، رئیس خانه و رئیس کانون کارآفرینان استان هستم، در کشور هم رئیس هیئتمدیره تعاونی فولادسازان هستم. همهجا گفتهام؛ تمام استانهایی مانند آذربایجان، یزد، اصفهان، تهران و شیراز از ارزهای هفتتومانی و ارزهای ارزان استفاده کردند، از تسهیلات تبصرهای با بهرههای کم استفاده کردند و استانشان را توسعه دادند، متأسفانه در استانهایی مانند استان ما کردستان، لرستان، ایلام و خوزستان این اتفاقات نیفتاده است.
زمانی که شرایط در مناطق محروم با شرایط در استانهایی مثل یزد یکی است، چه کسی میآید در استان کرمانشاه سرمایهگذاری کند؟ بالاترین بیکاری هم در این استان است و 30 درصد بیکاری در استان وجود دارد، ما واقعا از دولت و مجلس میخواهیم کمک کنند تا بتوانیم این مناطق را آباد کنیم، یکسری امتیازات برای این مناطق بگذارند که لااقل از معضل بیکاری و فقر نجات یابند. خواهش میکنم این کار را انجام دهید؛ چرا ریشهای کار نکنیم، به جای ماهیخوردن، ماهیگیری یاد بدهیم. چند مجموعه بزرگ در منطقه ایجاد کنیم. بهترین کار این است که در این مناطق مشوقهایی بگذاریم که سرمایهگذار انگیزه داشته باشد؛ چه خارجی، چه داخلی بیاید و سرمایهگذاری کند.
متأسفانه دست استانداران هم بسته است؛ آنها در حد کمی اختیارات دارند. با خانه صنعت و اتاق بازرگانی و سازمان صنعت و معدن و تجارت استان یک همایش داشتیم و به معرفی فرصتهای سرمایهگذاری در استان پرداختیم. همچنین یک نمایشگاه با حدود 70 میهمان خارجی داشتیم. سفیر هندوستان، سفیر افغانستان، کارگزار پاکستان و چند کشور در آن حضور داشتند تا سرمایهگذاری کنند و محصولات استان را ببینند که بتوانیم قدمی برداریم. ناگفته نماند ما 370 کیلومتر مرز با عراق داریم، چندین بازارچه بزرگ داریم، صادرات عمدهای از این منطقه انجام میشود، باید انگیزه در استان داشته باشیم. برای واحدهای فعلی یک سرمایه در گردش نیاز داریم با تسهیلات بانکی کمبهره و دیگر اینکه استان کرمانشاه نیاز به حمایت و اعطای امتیازات ویژه دارد، نیاز به انگیزه دارد، این امتیازات باید برای استانهای محروم مصوب شود؛ مثل استان کرمانشاه. برای استانهای محرومی که هشت سال موشک خوردند، هشت سال معافیت و امتیاز بدهند تا انگیزه شود برای سرمایهگذاران خارجی و داخلی که سرمایهگذاری کنند. مطمئن باشید هر مجموعه و هر واحد تولیدی روی زمین گذاشته شود برای مردم است، ملی نگاه کنیم، برای
جهانبخش شکری و امثال او نیست، الان کارخانجاتی وجود دارد که صاحبان آنها فوت کردهاند و مردم دارند در آن کار میکنند و امیدوارم تجدیدنظری درباره این استانها شود. مجلس ما برای استانها مصوباتی بدهند و دولت هم همکاری کند که انشاءالله بتوانیم کشور را آباد کنیم و از این گرفتاری و وابستگی بیرون بیاییم. به نظر بنده لازمه توسعه پایدار توسعه متوازن است؛ یعنی همه استانها با هم به یک نسبت رشد کنند نه یکی کمتر و دیگری بیشتر؛ بنابراین باید کمکاری گذشته در حق استان ما جبران شود و این امر با همکاری دولت و مردم عملی میشود. مسلما پیشگامی دولت و ایجاد انگیزه در مردم و کارآفرینان خیلی اهمیت دارد. میگویم دولت؛ به این معنی نیست که دولت نقش اجرائی داشته باشد و فعالیت اقتصادی کند بلکه نقش نظارتی و حمایتی دولت اثرگذار است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.