|

جوشش از درون

بهزاد سلیمی‌بنی، مدیرعامل گازهای صنعتی شهرکرد، در توضیح اقتصاد مقاومتی معتقد است درون‌زابودن در اقتصاد مقاومتی یعنی تولید از درون بجوشد. به باور او تولید در داخل از سرحلقه دانایی ایجاد می‌شود. یعنی در ابتدا باید دانش را در داخل تولید کرد اما بیزینسی که از روی دست فرد دیگری و با دانش و ایده خلاقانه او کپی شده است، امکان صادرات ندارد. معنای اقتصاد مقاومتی این است که ما داخل کشور دانشی را تولید کنیم که دیگری خریدار این دانش باشد.

‌تعریف شما از بومی‌سازی چیست؟
بومی‌سازی اگر به معنای کپی‌سازی از طریق مهندسی معکوس باشد، چندان اعتقاد من نیست. چراکه اولین حلقه برای درون‌زابودن اقتصاد، تولید دانایی است. تولید دانایی می‌تواند از طریق اکتساب دانایی از آنچه دیگران ساخته‌اند باشد، ولی بومی‌سازی به معنای متعارفی که در جامعه ما وجود دارد، یعنی فناوری ساخته دیگران را که به تولید انبوه هم رسانده شده، شبیه‌سازی و کپی کنیم. این کار چندان منطبق با اقتصاد مقاومتی نیست. دلیلش واضح است چون با کپی‌کاری ما همیشه سر سطر هستیم. به عبارت دیگر دانش طراحی و توسعه فناوری را به دست نمی‌آوریم.
درون‌زابودن در اقتصاد مقاومتی یعنی تولید از درون بجوشد. تولید در داخل هم از سرحلقه دانایی ایجاد می‌شود. یعنی شما باید ابتدا دانش را در داخل تولید کنید اما بیزینسی که ما از روی دست فردی دیگر و با دانش و ایده خلاقانه او کپی کردیم، امکان صادرات دارد؟ این رویکرد قطعا نمی‌تواند در دسته‌بندی اقتصاد مقاومتی جای گیرد، چراکه اقتصاد مقاومتی معنایش این می‌شود که ما در داخل کشور دانشی تولید کنیم که دیگری خریدار این دانش باشد.
به‌این‌ترتیب من می‌توانم بگویم کاری که من انجام داده‌ام، درون‌زاست و برون‌نگر. زیرا چشم به بازارهای جهانی برای صادرات این فناوری دارم. کاری که ما در گاز کربنیک شهرکرد کردیم، این است؛ پِلنتی را در این سال‌ها طراحی کردیم و ساختیم که این پلنت نه‌تنها هیچ شباهتی به پلنت‌های موجود در دنیا ندارد، بلکه نسبت به آنها امتیازات متعددی دارد. یعنی ما رفتیم و هر آنچه در دنیا انجام شده بود را مطالعه کردیم ولی در‌عین‌حال طرح‌های خلاقانه خودمان را به کار بستیم و الان بالغ بر ١٠ پَتنت روی این کار داریم که این پتنت‌ها کاملا ویژه ماست.
‌در مسیر کار خود با چه چالش‌ها و نگاه‌هایی روبه‌رو بودید؟
به باور من صنعت باید بتواند روی پای خودش بایستد. به عبارتی به‌هیچ‌وجه اعتقاد به صنعتی ندارم که با حمایت دولت سر شده است. صنعت باید بتواند برای خودش توجیه اقتصادی داشته باشد. قرار نیست یک نفر بیاید و پولی به ما بدهد که ما بتوانیم سر پا بایستیم. اما از نظر فرهنگی ما خیلی اذیت شدیم. یک نمونه بگویم که شاید هنوز هم وجود داشته باشد؛ در فرم‌های ادارات کل صنایع وقتی شما واحدی را تأسیس کنید، سؤال‌هایی هست که باید به آنها پاسخ داده شود. در این سؤالات پرتعداد، نحوه انتقال تکنولوژی را می‌پرسند. یعنی شما چگونه می‌خواهید این فناوری را وارد کنید؟ وقتی من می‌نوشتم این فناوری را خودم ابداع کرده‌ام، همواره با پوزخندی روبه‌رو می‌شدم. یعنی هیچ‌کس باور نمی‌کرد که یک نفر آمده و می‌گوید من می‌خواهم یک کارخانه تأسیس کنم که فناوری‌اش را خودم تولید کرده‌ام. در آن مقطع اصلا به این خودباوری نرسیده بودیم و هنوز هم فکر می‌کنم کاستی‌هایی وجود داشته باشد برای اینکه باور کنیم خودمان هم می‌توانیم فناوری ابداع کنیم. ما خودمان را گذاشته‌ایم در جایگاه اینکه در بهترین شرایط تکنولوژی 10 بار آزموده‌شده و به وسیله دیگران کشف رمز شده، نمونه‌سازی کنیم، سپس مهندسی معکوس روی آن انجام دهیم و با شبیه‌سازی اسم آن را بگذاریم «بومی‌سازی».
‌بحثی در کشور تحت عنوان شرکت‌های دانش‌بنیان مطرح شده است. شما ابتدا یک شرکت تولیدی بودید و اصلا دانش‌بنیان نبودید، چه شد که فضای کاری‌تان را تغییر دادید و به سمت دانش‌بنیانی حرکت کردید؟
به طور اساسی و ریشه‌ای ما از همان ابتدا دانش‌بنیان بودیم. اما به‌طورکلی دانش‌بنیان به شرکتی گفته می‌شود که می‌خواهد تولید دانایی و آن را تبدیل به ارزش‌افزوده کند. ما از روز اول قصدمان همین بوده منتها این مفاهیم در اقتصاد ما جدید است و چندسالی است که باب شده و چقدر هم به درستی اتفاق افتاده است. بنابراین ما خودمان را از همان روزهای آغاز دانش‌بنیان می‌دانستیم، منتها وقتی شرکت‌های دانش‌بنیان ایجاد شد و دسته‌بندی‌هایی درست کردند برای دانش‌بنیان‌بودن مثل کارهای نرم‌افزاری، نانوتکنولوژی، رادیودارو و امثال آن، بخشی را هم اختصاص دادند به سایر حوزه‌ها که شامل نفت، گاز و پتروشیمی، محیط زیست و ... می‌شد که ما می‌توانستیم در بسیاری از این شاخه‌ها جا بگیریم.

بهزاد سلیمی‌بنی، مدیرعامل گازهای صنعتی شهرکرد، در توضیح اقتصاد مقاومتی معتقد است درون‌زابودن در اقتصاد مقاومتی یعنی تولید از درون بجوشد. به باور او تولید در داخل از سرحلقه دانایی ایجاد می‌شود. یعنی در ابتدا باید دانش را در داخل تولید کرد اما بیزینسی که از روی دست فرد دیگری و با دانش و ایده خلاقانه او کپی شده است، امکان صادرات ندارد. معنای اقتصاد مقاومتی این است که ما داخل کشور دانشی را تولید کنیم که دیگری خریدار این دانش باشد.

‌تعریف شما از بومی‌سازی چیست؟
بومی‌سازی اگر به معنای کپی‌سازی از طریق مهندسی معکوس باشد، چندان اعتقاد من نیست. چراکه اولین حلقه برای درون‌زابودن اقتصاد، تولید دانایی است. تولید دانایی می‌تواند از طریق اکتساب دانایی از آنچه دیگران ساخته‌اند باشد، ولی بومی‌سازی به معنای متعارفی که در جامعه ما وجود دارد، یعنی فناوری ساخته دیگران را که به تولید انبوه هم رسانده شده، شبیه‌سازی و کپی کنیم. این کار چندان منطبق با اقتصاد مقاومتی نیست. دلیلش واضح است چون با کپی‌کاری ما همیشه سر سطر هستیم. به عبارت دیگر دانش طراحی و توسعه فناوری را به دست نمی‌آوریم.
درون‌زابودن در اقتصاد مقاومتی یعنی تولید از درون بجوشد. تولید در داخل هم از سرحلقه دانایی ایجاد می‌شود. یعنی شما باید ابتدا دانش را در داخل تولید کنید اما بیزینسی که ما از روی دست فردی دیگر و با دانش و ایده خلاقانه او کپی کردیم، امکان صادرات دارد؟ این رویکرد قطعا نمی‌تواند در دسته‌بندی اقتصاد مقاومتی جای گیرد، چراکه اقتصاد مقاومتی معنایش این می‌شود که ما در داخل کشور دانشی تولید کنیم که دیگری خریدار این دانش باشد.
به‌این‌ترتیب من می‌توانم بگویم کاری که من انجام داده‌ام، درون‌زاست و برون‌نگر. زیرا چشم به بازارهای جهانی برای صادرات این فناوری دارم. کاری که ما در گاز کربنیک شهرکرد کردیم، این است؛ پِلنتی را در این سال‌ها طراحی کردیم و ساختیم که این پلنت نه‌تنها هیچ شباهتی به پلنت‌های موجود در دنیا ندارد، بلکه نسبت به آنها امتیازات متعددی دارد. یعنی ما رفتیم و هر آنچه در دنیا انجام شده بود را مطالعه کردیم ولی در‌عین‌حال طرح‌های خلاقانه خودمان را به کار بستیم و الان بالغ بر ١٠ پَتنت روی این کار داریم که این پتنت‌ها کاملا ویژه ماست.
‌در مسیر کار خود با چه چالش‌ها و نگاه‌هایی روبه‌رو بودید؟
به باور من صنعت باید بتواند روی پای خودش بایستد. به عبارتی به‌هیچ‌وجه اعتقاد به صنعتی ندارم که با حمایت دولت سر شده است. صنعت باید بتواند برای خودش توجیه اقتصادی داشته باشد. قرار نیست یک نفر بیاید و پولی به ما بدهد که ما بتوانیم سر پا بایستیم. اما از نظر فرهنگی ما خیلی اذیت شدیم. یک نمونه بگویم که شاید هنوز هم وجود داشته باشد؛ در فرم‌های ادارات کل صنایع وقتی شما واحدی را تأسیس کنید، سؤال‌هایی هست که باید به آنها پاسخ داده شود. در این سؤالات پرتعداد، نحوه انتقال تکنولوژی را می‌پرسند. یعنی شما چگونه می‌خواهید این فناوری را وارد کنید؟ وقتی من می‌نوشتم این فناوری را خودم ابداع کرده‌ام، همواره با پوزخندی روبه‌رو می‌شدم. یعنی هیچ‌کس باور نمی‌کرد که یک نفر آمده و می‌گوید من می‌خواهم یک کارخانه تأسیس کنم که فناوری‌اش را خودم تولید کرده‌ام. در آن مقطع اصلا به این خودباوری نرسیده بودیم و هنوز هم فکر می‌کنم کاستی‌هایی وجود داشته باشد برای اینکه باور کنیم خودمان هم می‌توانیم فناوری ابداع کنیم. ما خودمان را گذاشته‌ایم در جایگاه اینکه در بهترین شرایط تکنولوژی 10 بار آزموده‌شده و به وسیله دیگران کشف رمز شده، نمونه‌سازی کنیم، سپس مهندسی معکوس روی آن انجام دهیم و با شبیه‌سازی اسم آن را بگذاریم «بومی‌سازی».
‌بحثی در کشور تحت عنوان شرکت‌های دانش‌بنیان مطرح شده است. شما ابتدا یک شرکت تولیدی بودید و اصلا دانش‌بنیان نبودید، چه شد که فضای کاری‌تان را تغییر دادید و به سمت دانش‌بنیانی حرکت کردید؟
به طور اساسی و ریشه‌ای ما از همان ابتدا دانش‌بنیان بودیم. اما به‌طورکلی دانش‌بنیان به شرکتی گفته می‌شود که می‌خواهد تولید دانایی و آن را تبدیل به ارزش‌افزوده کند. ما از روز اول قصدمان همین بوده منتها این مفاهیم در اقتصاد ما جدید است و چندسالی است که باب شده و چقدر هم به درستی اتفاق افتاده است. بنابراین ما خودمان را از همان روزهای آغاز دانش‌بنیان می‌دانستیم، منتها وقتی شرکت‌های دانش‌بنیان ایجاد شد و دسته‌بندی‌هایی درست کردند برای دانش‌بنیان‌بودن مثل کارهای نرم‌افزاری، نانوتکنولوژی، رادیودارو و امثال آن، بخشی را هم اختصاص دادند به سایر حوزه‌ها که شامل نفت، گاز و پتروشیمی، محیط زیست و ... می‌شد که ما می‌توانستیم در بسیاری از این شاخه‌ها جا بگیریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.