|

اقتصاد را باید بیمه کرد

نورالله‌زاده، مدیرعامل صندوق کارآفرینی امید، مي‌گويد که سیاست‌های این صندوق هم‌زمان با ابلاغ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی تغییر کرده است. به گفته او استراتژی صندوق قبلا به‌گونه‌ای طراحی شده بود که فقط وام‌دهنده بوده و به اینکه وام قرار است صرف چه کاری شود، توجهی نمی‌کرده است. یعنی صندوق با بانک‌های قرض‌الحسنه در تجهیز منابع و پرداخت تسهیلات رقابت می‌کرد اما اکنون الگو‏های مطرح در مصوبات اقتصاد مقاومتی را در دستور کار خود قرار داده است.

‌ به عنوان یک نهاد مالی، اقدامات خود را در راستای تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی بیان کنید؟
اقتصاد مقاومتی یعنی خودباوری و خوداتکایی اقتصادی در راستای اقتصادی پویا، مولد و پایدار. اقتصاد مقاومتی یعنی رهایی اقتصاد از خام‌فروشی و اتکانکردن آن به منابع نفتی. در این زمینه سیاست‌های اقتصادی باید به‌گونه‌ای باشد که نفت به‌عنوان یک متغیر تأثیرش در اقتصاد کاهش یابد و در اختیار صنایع داخلی قرار گیرد.
با این اوصاف اقتصاد مقاومتی، خوداتکایی اقتصادی، درون‌زابودن، اقتصاد برون‌گرایی، پایایی و مولدبودن اقتصاد است. این مسئله نهایتا می‌تواند همه جنبه‌های سیاست‌گذاری‌های اقتصادی در حیطه صنعت، تجارت، بازرگانی و برنامه‌ریزی پولی و مالی کشور را دربر گیرد. درواقع اقتصاد مقاومتی گفتمانی همه‌جانبه در حیطه اقتصاد، سیاست و فرهنگ است.
با این اوصاف مهم‌ترین هدف کلان ما در صندوق کارآفرینی امید، دستیابی به اهداف کلان سیاست اقتصاد مقاومتی و استفاده از این الگو در برنامه‌ها و سیاست‌گذاری‌هاست. در این راستا از سال 92 و ابلاغ آن از سوی مقام معظم رهبری، سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های صندوق در این جهت طراحی و اجرا شده است.
به‌ همین ‌دلیل تغییرات اساسی در استراتژی‌های صندوق با توجه به اهمیت موضوع در این راستا ایجاد شده است. استراتژی صندوق قبلا به‌گونه‌ای طراحی شده بود که صندوق فقط وام‌دهنده بوده و به اینکه وام قرار است صرف چه کاری شود، توجهی نمی‌کرده است.
بانک هیچ‌وقت سؤال نمی‌کند این وام را برای چه کاری می‌خواهید و بالطبع صندوق هم به این سمت گرایش پیدا کرده بود؛ یعنی صندوق با بانک‌های قرض‌الحسنه در تجهیز منابع و پرداخت تسهیلات رقابت می‌کرد.
‌ با ابلاغ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی استراتژی صندوق تغییر کرد؟
بله، با ابلاغ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی، استراتژی صندوق به طور کامل تغییر کرد و الگو‏های مطرح در مصوبات اقتصاد مقاومتی را در دستور کار خود قرار دادیم. یکی از بندهای اقتصاد مقاومتی، حمایت از ایجاد کسب‌وکار‌های کوچک بود و اتفاقا یکی از حلقه‌های مفقوده نظام تأمین مالی این است که به این بخش توجه زیادی ندارد؛ کسب‌وکارهای خرد و کوچکی که می‌تواند در برابر تکانه‌های اقتصادی مقاوم باشد و از بسیاری از تکانه‌های خارجی تأثیر نمی‌پذیرد و در مقابل سیاست‌های داخلی هم تقریبا باثبات است. با توجه به این موضوع و اهمیت آن استراتژی صندوق را در این‌ راستا تغییر دادیم و در این زمینه حدود 80 درصد از اعتبارات و تسهیلات خود را به این سمت‌ سوق دادیم.
با بررسی‌های انجام‌شده دو محور را در برنامه‌های خود قرار دادیم. در این ‌راستا حمایت از کسب‌وکار‌های کوچکی که به‌لحاظ تهیه مواد اولیه، تکنولوژی و بازار توانشان داخلی است، به صورت جدی در زمره برنامه حمایتی صندوق قرار گرفتند.
ضمن اینکه این کسب‌وکار‌های خرد توان عرضه و رقابت در بازار‌های خارجی را هم دارند و می‌توانند با توجه به مزیت‌های رقابتی‌شان بازار‌های خارجی را در اهداف خود قرار دهند. بنابراین استراتژی‌های صندوق به سمت حمایت از این کسب‌وکارها هدایت شده است. در واقع با این فلسفه به سمت درون‌زایی و برون‎‏گرایی اقتصادی حرکت کردیم.
با این تحلیل و در راستای پیاده‌سازی این استراتژی ابتدا در یک فرایند تحلیلی و آسیب‌شناسانه در زمینه کسب‌وکار‏های خرد، چالش‌ها و اشکالات آن را بررسی و شناسایی کردیم تا بتوانیم در این زمینه به صورت کارا و مفید وارد شویم.
این سیاست را به کار گرفتیم تا بتوانیم شبکه توزیع، لجستیک و فروش محصولات داخلی را با هماهنگی واحد‌های تولیدی بزرگ ساماندهی کنیم.
طبیعتا با تعدادی از واحدهای تولیدی بزرگ مذاکره کردیم و جلسه گذاشتیم و در روزنامه‌ها فراخوان دادیم و آمادگی خود را برای حمایت و در اختیار قراردادن برنامه‌های خود در زمینه برند‏سازی، لجستیک و زنجیره تولید اعلام کردیم. بنابراین با نزدیک به 80 برند توافق‌نامه نوشتیم و شبکه لجستیک و شبکه توزیع آنها را ساماندهی کردیم.
مثلا در حوزه صنعت کفش، اعلام کردیم حاضر به توسعه شبکه فروش تمام برندهایی هستیم که در حوزه مصنوعات چرمی تولیدکننده هستند. کفش پاندورا و مارال‌چرم در این زمره هستند.
پس یکی از استراتژی‌های ما این بود که شبکه توزیع، فروش و لجستیکِ برندهایی که درحال‌حاضر به‌عنوان محصولات داخلی وجود دارند را در شبکه ملی توسعه بدهیم؛ به دلیل اینکه دسترسی مردم به خرید محصول داخلی را فراهم کنیم، یعنی در اصل به توسعه اقتصاد مقاومتی، درون‌زایی و مردمی‌کردن اقتصاد کمک کردیم.
حوزه دوم این بود که بتوانیم کسب‌وکارهای کوچک را حمایت کنیم تا سرمایه‌گذاری در بخش تولید کوچک شکل بگیرد. در این زمینه دو راهبرد را تعریف و اجرا کردیم.
برای پیاده‌سازی این راهبرد‌ها مزیت‌ها و پتانسیل‌های رقابتی استان‌ها و مناطق مختلف کشور را ارزیابی و شناسایی کردیم.
این مزایا منابع طبیعی، نیروی انسانی و... را شامل می‌شود و آنها را محور توسعه استان قرار دادیم و روی آنها هدف‌گذاری کردیم؛ مثلا در دو روستای گیلان آن بخش از تولید را با توجه به مزیت رقابتی آنجا، مستقر کردیم.
شعار ما در این زمینه این است: «هر روستا یک محصول و هر خانه یک کارخانه». این استراتژی کل یک منطقه را درگیر تولید و توسعه می‌کند.
در زمینه پرداخت تسهیلات در این مورد خاص به‌تنهایی فردا را ندیدیم و یک زنجیره تولید در منطقه تعریف و از آن حمایت کردیم.
در واقع در تولید یک محصول، تمام زنجیره ارزش آن را در نظر گرفتیم. اگر خدمات گردشگری را ساماندهی کردیم، هر آنچه را به خدمات گردشگری سرویس می‌دهد، حمایت مالی کردیم.
‌ در چند روستا این کار را انجام داده‌اید؟
44 روستا در این زمینه ساماندهی شده‌اند. در حوزه شهر هم به همین شکل سعی کردیم شبکه‌های تولید و زنجیره‌های ارزش را به هم مرتبط کنیم. در این زمینه مثلا در حوزه صنایع دستی وارد شدیم. هم بازار داخلی و هم بازار خارجی هدف را شناسایی کردیم و برای اینکه بتوانند در بازار رقابتی وارد شوند، در زمینه برند‌سازی و کیفیت کالا پیوند خوبی را بین صنعت و صنایع دستی در این زمینه ایجاد کرده‌ایم.
بحث اصلی این بود که در این حوزه بتوانیم صنایع دستی را وارد زندگی مردم کنیم تا هم ارزش‌افزوده و اشتغال داشته باشیم هم از تولید داخلی مستقل که هیچ وابستگی‌ای به خارج نداشته باشد، حمایت کنیم. در حوزه شهری هم توانسته‌ایم این را به صورت شبکه‌ای ساماندهی کنیم تا واقعا به بخش تولید فقط به معنای ساخت توجه نکرده باشیم. این دومین سیاست ما در راستای اقتصاد مقاومتی بود. در این راستا 9 محصول داخلی را انتخاب کردیم که کاملا مزیت رقابتی در بازار داخلی و خارجی دارند.
در زمینه صنایع دستی، ما با سازمان میراث فرهنگی، تفاهم‌نامه‏ای را تنظیم کرده‏ایم تا به این وسیله کالا را وارد خانه‌های مردم کنیم و آن را از حالت یک کالای لوکس خارج و احیا کنیم. در این زمینه صندوق بیش از 44‌ میلیارد تومان تسهیلات پرداخت کرده است. در این راستا صنایع دیگری مانند فرش و چرم و دیگر صنایع به‌طور ویژه در دستور حمایتی ما قرار دارند.
در صنعت چرم به صورت ویژه وارد شده‌ایم. در این زمینه با وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و یونیدو تفاهم‌نامه امضا و روی شش استان مطالعه و نمایشگاهی را هم در این زمینه برگزار کرده‌ایم.
حوزه محصولات کشاورزی و صنایع تبدیلی، محصولات فکری، اسباب‌بازی و... از دیگر مواردی هستند که مورد حمایت ما قرار گرفتند.
اخیرا تفاهم‌نامه‏ای را هم با صندوق هنر برای تولید محصولات در زمینه پیوست فرهنگی امضا کرده‌ایم. نکته‌ای که چندین‌بار مقام معظم رهبری به آن اشاره کرده‌اند که محصولات ما نیاز به پیوست فرهنگی دارد، یک بحث حساب‌شده است که اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها خوب از آن استفاده کرده‌اند.
اگر فیلم تولید می‌شود، متناسب با آن شخصیت‌پردازی و شخصیت‌هایش را تولید کنیم، این هم در راستای سیاست‌های فرهنگی است و هم اقتصادی که به نظرم چیزی است که شاید ما تاکنون به آن کمتر توجه داشته‌ایم.
‌ با توجه به استراتژی‌های صندوق امید آیا در زمینه خیریه‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد هم اقداماتی انجام داده‌اید؟
یکی از کارهایی که مطالعه کردیم، توجه به همین مسئله است. در این زمینه با رویکرد حمایتی و در راستای توانمند‌سازی افراد و مؤسسات خیریه ورود کرده‌ایم. در این زمینه استراتژی صندوق این است که با مشورت با مؤسسات خیریه و در راستای توانمندسازی، افراد تحت پوشش آنها را در حوزه کارآفرینی قرار دهیم؛ یعنی اینها افرادشان را آموزش دهند و توانمند کنند و ما از آنها حمایت مالی کنیم تا کسب‌وکار راه‌اندازی کنند و خود مؤسسات نقش پشتیبان را برای آنها داشته باشند. در این زمینه تا حدود زیادی موفق عمل کرده‌ایم.
‌ مدل بانک‌داری شما از نوع خاص و ویژه‌ای است، آیا برای ترویج این نوع خاص سیاست‌گذاری بانکی تاکنون برنامه‌‏ای را در دستور کار خود قرار داده‌اید؟
بله، هرچند مدل و کاری که ما در این زمینه طراحی کرده‌ایم در راستای اقتصاد مقاومتی بوده است. در این زمینه باید گفت سیستم بانکی ما فاقد یک نظام تأمین مالی محلی بود؛ مثلا در زمینه اقدام برای شعار هر روستا یک محصول و هر خانه یک کارخانه، نیاز به یک شرایط پرداخت تسهیلات بود.
در ابتدا مشکلاتی داشتیم هرچند، برای اینکه ما 50 نفر را از روستا به شهر نیاوریم برای انجام امور اداری پرداخت وام، در روستای آنها تشکیل پرونده دادیم؛ برعکس جاهای دیگر که می‌آیند و در شهر تشکیل پرونده می‌دهند، ما افرادمان را اعزام کردیم و گفتیم همان جا تشکیل پرونده بدهند و امور اداری مربوطه همان جا انجام شود.
برای رفع این مشکل یک پروژه تعریف کردیم تحت عنوان پروژه طرح تأمین مالی خرد؛ 600 صندوق را در 600 روستا ایجاد کردیم. اینکه شما می‌گویید مدل‌سازی؛ این را مدل کردیم، الان 600 صندوق اعتبارات خرد در کشور ایجاد شده که در این روستاها امور مربوط به اعطای وام را انجام دهند و مدیریت آن را خود افراد محلی بر عهده بگیرند.
در این ارتباط ما در مساجد روستا‏ها جلسه می‌گذاریم، افراد را انتخاب می‌کنیم، سپس آنها را آموزش می‌دهیم و توانمند می‌کنیم و صندوق را با مشارکت افراد محلی راه‏اندازی می‌کنیم. در واقع صندوق‏های ما صندوق‏های مشارکتی و مردمی است. تمامی این فرایند‏ها در راستای مردمی‌کردن اقتصاد و درون‌زایی و برون‌گرایی اقتصاد است.

نورالله‌زاده، مدیرعامل صندوق کارآفرینی امید، مي‌گويد که سیاست‌های این صندوق هم‌زمان با ابلاغ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی تغییر کرده است. به گفته او استراتژی صندوق قبلا به‌گونه‌ای طراحی شده بود که فقط وام‌دهنده بوده و به اینکه وام قرار است صرف چه کاری شود، توجهی نمی‌کرده است. یعنی صندوق با بانک‌های قرض‌الحسنه در تجهیز منابع و پرداخت تسهیلات رقابت می‌کرد اما اکنون الگو‏های مطرح در مصوبات اقتصاد مقاومتی را در دستور کار خود قرار داده است.

‌ به عنوان یک نهاد مالی، اقدامات خود را در راستای تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی بیان کنید؟
اقتصاد مقاومتی یعنی خودباوری و خوداتکایی اقتصادی در راستای اقتصادی پویا، مولد و پایدار. اقتصاد مقاومتی یعنی رهایی اقتصاد از خام‌فروشی و اتکانکردن آن به منابع نفتی. در این زمینه سیاست‌های اقتصادی باید به‌گونه‌ای باشد که نفت به‌عنوان یک متغیر تأثیرش در اقتصاد کاهش یابد و در اختیار صنایع داخلی قرار گیرد.
با این اوصاف اقتصاد مقاومتی، خوداتکایی اقتصادی، درون‌زابودن، اقتصاد برون‌گرایی، پایایی و مولدبودن اقتصاد است. این مسئله نهایتا می‌تواند همه جنبه‌های سیاست‌گذاری‌های اقتصادی در حیطه صنعت، تجارت، بازرگانی و برنامه‌ریزی پولی و مالی کشور را دربر گیرد. درواقع اقتصاد مقاومتی گفتمانی همه‌جانبه در حیطه اقتصاد، سیاست و فرهنگ است.
با این اوصاف مهم‌ترین هدف کلان ما در صندوق کارآفرینی امید، دستیابی به اهداف کلان سیاست اقتصاد مقاومتی و استفاده از این الگو در برنامه‌ها و سیاست‌گذاری‌هاست. در این راستا از سال 92 و ابلاغ آن از سوی مقام معظم رهبری، سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های صندوق در این جهت طراحی و اجرا شده است.
به‌ همین ‌دلیل تغییرات اساسی در استراتژی‌های صندوق با توجه به اهمیت موضوع در این راستا ایجاد شده است. استراتژی صندوق قبلا به‌گونه‌ای طراحی شده بود که صندوق فقط وام‌دهنده بوده و به اینکه وام قرار است صرف چه کاری شود، توجهی نمی‌کرده است.
بانک هیچ‌وقت سؤال نمی‌کند این وام را برای چه کاری می‌خواهید و بالطبع صندوق هم به این سمت گرایش پیدا کرده بود؛ یعنی صندوق با بانک‌های قرض‌الحسنه در تجهیز منابع و پرداخت تسهیلات رقابت می‌کرد.
‌ با ابلاغ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی استراتژی صندوق تغییر کرد؟
بله، با ابلاغ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی، استراتژی صندوق به طور کامل تغییر کرد و الگو‏های مطرح در مصوبات اقتصاد مقاومتی را در دستور کار خود قرار دادیم. یکی از بندهای اقتصاد مقاومتی، حمایت از ایجاد کسب‌وکار‌های کوچک بود و اتفاقا یکی از حلقه‌های مفقوده نظام تأمین مالی این است که به این بخش توجه زیادی ندارد؛ کسب‌وکارهای خرد و کوچکی که می‌تواند در برابر تکانه‌های اقتصادی مقاوم باشد و از بسیاری از تکانه‌های خارجی تأثیر نمی‌پذیرد و در مقابل سیاست‌های داخلی هم تقریبا باثبات است. با توجه به این موضوع و اهمیت آن استراتژی صندوق را در این‌ راستا تغییر دادیم و در این زمینه حدود 80 درصد از اعتبارات و تسهیلات خود را به این سمت‌ سوق دادیم.
با بررسی‌های انجام‌شده دو محور را در برنامه‌های خود قرار دادیم. در این ‌راستا حمایت از کسب‌وکار‌های کوچکی که به‌لحاظ تهیه مواد اولیه، تکنولوژی و بازار توانشان داخلی است، به صورت جدی در زمره برنامه حمایتی صندوق قرار گرفتند.
ضمن اینکه این کسب‌وکار‌های خرد توان عرضه و رقابت در بازار‌های خارجی را هم دارند و می‌توانند با توجه به مزیت‌های رقابتی‌شان بازار‌های خارجی را در اهداف خود قرار دهند. بنابراین استراتژی‌های صندوق به سمت حمایت از این کسب‌وکارها هدایت شده است. در واقع با این فلسفه به سمت درون‌زایی و برون‎‏گرایی اقتصادی حرکت کردیم.
با این تحلیل و در راستای پیاده‌سازی این استراتژی ابتدا در یک فرایند تحلیلی و آسیب‌شناسانه در زمینه کسب‌وکار‏های خرد، چالش‌ها و اشکالات آن را بررسی و شناسایی کردیم تا بتوانیم در این زمینه به صورت کارا و مفید وارد شویم.
این سیاست را به کار گرفتیم تا بتوانیم شبکه توزیع، لجستیک و فروش محصولات داخلی را با هماهنگی واحد‌های تولیدی بزرگ ساماندهی کنیم.
طبیعتا با تعدادی از واحدهای تولیدی بزرگ مذاکره کردیم و جلسه گذاشتیم و در روزنامه‌ها فراخوان دادیم و آمادگی خود را برای حمایت و در اختیار قراردادن برنامه‌های خود در زمینه برند‏سازی، لجستیک و زنجیره تولید اعلام کردیم. بنابراین با نزدیک به 80 برند توافق‌نامه نوشتیم و شبکه لجستیک و شبکه توزیع آنها را ساماندهی کردیم.
مثلا در حوزه صنعت کفش، اعلام کردیم حاضر به توسعه شبکه فروش تمام برندهایی هستیم که در حوزه مصنوعات چرمی تولیدکننده هستند. کفش پاندورا و مارال‌چرم در این زمره هستند.
پس یکی از استراتژی‌های ما این بود که شبکه توزیع، فروش و لجستیکِ برندهایی که درحال‌حاضر به‌عنوان محصولات داخلی وجود دارند را در شبکه ملی توسعه بدهیم؛ به دلیل اینکه دسترسی مردم به خرید محصول داخلی را فراهم کنیم، یعنی در اصل به توسعه اقتصاد مقاومتی، درون‌زایی و مردمی‌کردن اقتصاد کمک کردیم.
حوزه دوم این بود که بتوانیم کسب‌وکارهای کوچک را حمایت کنیم تا سرمایه‌گذاری در بخش تولید کوچک شکل بگیرد. در این زمینه دو راهبرد را تعریف و اجرا کردیم.
برای پیاده‌سازی این راهبرد‌ها مزیت‌ها و پتانسیل‌های رقابتی استان‌ها و مناطق مختلف کشور را ارزیابی و شناسایی کردیم.
این مزایا منابع طبیعی، نیروی انسانی و... را شامل می‌شود و آنها را محور توسعه استان قرار دادیم و روی آنها هدف‌گذاری کردیم؛ مثلا در دو روستای گیلان آن بخش از تولید را با توجه به مزیت رقابتی آنجا، مستقر کردیم.
شعار ما در این زمینه این است: «هر روستا یک محصول و هر خانه یک کارخانه». این استراتژی کل یک منطقه را درگیر تولید و توسعه می‌کند.
در زمینه پرداخت تسهیلات در این مورد خاص به‌تنهایی فردا را ندیدیم و یک زنجیره تولید در منطقه تعریف و از آن حمایت کردیم.
در واقع در تولید یک محصول، تمام زنجیره ارزش آن را در نظر گرفتیم. اگر خدمات گردشگری را ساماندهی کردیم، هر آنچه را به خدمات گردشگری سرویس می‌دهد، حمایت مالی کردیم.
‌ در چند روستا این کار را انجام داده‌اید؟
44 روستا در این زمینه ساماندهی شده‌اند. در حوزه شهر هم به همین شکل سعی کردیم شبکه‌های تولید و زنجیره‌های ارزش را به هم مرتبط کنیم. در این زمینه مثلا در حوزه صنایع دستی وارد شدیم. هم بازار داخلی و هم بازار خارجی هدف را شناسایی کردیم و برای اینکه بتوانند در بازار رقابتی وارد شوند، در زمینه برند‌سازی و کیفیت کالا پیوند خوبی را بین صنعت و صنایع دستی در این زمینه ایجاد کرده‌ایم.
بحث اصلی این بود که در این حوزه بتوانیم صنایع دستی را وارد زندگی مردم کنیم تا هم ارزش‌افزوده و اشتغال داشته باشیم هم از تولید داخلی مستقل که هیچ وابستگی‌ای به خارج نداشته باشد، حمایت کنیم. در حوزه شهری هم توانسته‌ایم این را به صورت شبکه‌ای ساماندهی کنیم تا واقعا به بخش تولید فقط به معنای ساخت توجه نکرده باشیم. این دومین سیاست ما در راستای اقتصاد مقاومتی بود. در این راستا 9 محصول داخلی را انتخاب کردیم که کاملا مزیت رقابتی در بازار داخلی و خارجی دارند.
در زمینه صنایع دستی، ما با سازمان میراث فرهنگی، تفاهم‌نامه‏ای را تنظیم کرده‏ایم تا به این وسیله کالا را وارد خانه‌های مردم کنیم و آن را از حالت یک کالای لوکس خارج و احیا کنیم. در این زمینه صندوق بیش از 44‌ میلیارد تومان تسهیلات پرداخت کرده است. در این راستا صنایع دیگری مانند فرش و چرم و دیگر صنایع به‌طور ویژه در دستور حمایتی ما قرار دارند.
در صنعت چرم به صورت ویژه وارد شده‌ایم. در این زمینه با وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و یونیدو تفاهم‌نامه امضا و روی شش استان مطالعه و نمایشگاهی را هم در این زمینه برگزار کرده‌ایم.
حوزه محصولات کشاورزی و صنایع تبدیلی، محصولات فکری، اسباب‌بازی و... از دیگر مواردی هستند که مورد حمایت ما قرار گرفتند.
اخیرا تفاهم‌نامه‏ای را هم با صندوق هنر برای تولید محصولات در زمینه پیوست فرهنگی امضا کرده‌ایم. نکته‌ای که چندین‌بار مقام معظم رهبری به آن اشاره کرده‌اند که محصولات ما نیاز به پیوست فرهنگی دارد، یک بحث حساب‌شده است که اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها خوب از آن استفاده کرده‌اند.
اگر فیلم تولید می‌شود، متناسب با آن شخصیت‌پردازی و شخصیت‌هایش را تولید کنیم، این هم در راستای سیاست‌های فرهنگی است و هم اقتصادی که به نظرم چیزی است که شاید ما تاکنون به آن کمتر توجه داشته‌ایم.
‌ با توجه به استراتژی‌های صندوق امید آیا در زمینه خیریه‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد هم اقداماتی انجام داده‌اید؟
یکی از کارهایی که مطالعه کردیم، توجه به همین مسئله است. در این زمینه با رویکرد حمایتی و در راستای توانمند‌سازی افراد و مؤسسات خیریه ورود کرده‌ایم. در این زمینه استراتژی صندوق این است که با مشورت با مؤسسات خیریه و در راستای توانمندسازی، افراد تحت پوشش آنها را در حوزه کارآفرینی قرار دهیم؛ یعنی اینها افرادشان را آموزش دهند و توانمند کنند و ما از آنها حمایت مالی کنیم تا کسب‌وکار راه‌اندازی کنند و خود مؤسسات نقش پشتیبان را برای آنها داشته باشند. در این زمینه تا حدود زیادی موفق عمل کرده‌ایم.
‌ مدل بانک‌داری شما از نوع خاص و ویژه‌ای است، آیا برای ترویج این نوع خاص سیاست‌گذاری بانکی تاکنون برنامه‌‏ای را در دستور کار خود قرار داده‌اید؟
بله، هرچند مدل و کاری که ما در این زمینه طراحی کرده‌ایم در راستای اقتصاد مقاومتی بوده است. در این زمینه باید گفت سیستم بانکی ما فاقد یک نظام تأمین مالی محلی بود؛ مثلا در زمینه اقدام برای شعار هر روستا یک محصول و هر خانه یک کارخانه، نیاز به یک شرایط پرداخت تسهیلات بود.
در ابتدا مشکلاتی داشتیم هرچند، برای اینکه ما 50 نفر را از روستا به شهر نیاوریم برای انجام امور اداری پرداخت وام، در روستای آنها تشکیل پرونده دادیم؛ برعکس جاهای دیگر که می‌آیند و در شهر تشکیل پرونده می‌دهند، ما افرادمان را اعزام کردیم و گفتیم همان جا تشکیل پرونده بدهند و امور اداری مربوطه همان جا انجام شود.
برای رفع این مشکل یک پروژه تعریف کردیم تحت عنوان پروژه طرح تأمین مالی خرد؛ 600 صندوق را در 600 روستا ایجاد کردیم. اینکه شما می‌گویید مدل‌سازی؛ این را مدل کردیم، الان 600 صندوق اعتبارات خرد در کشور ایجاد شده که در این روستاها امور مربوط به اعطای وام را انجام دهند و مدیریت آن را خود افراد محلی بر عهده بگیرند.
در این ارتباط ما در مساجد روستا‏ها جلسه می‌گذاریم، افراد را انتخاب می‌کنیم، سپس آنها را آموزش می‌دهیم و توانمند می‌کنیم و صندوق را با مشارکت افراد محلی راه‏اندازی می‌کنیم. در واقع صندوق‏های ما صندوق‏های مشارکتی و مردمی است. تمامی این فرایند‏ها در راستای مردمی‌کردن اقتصاد و درون‌زایی و برون‌گرایی اقتصاد است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.