استراتژی آموزش
محسن زمردیان، مدیرعامل شرکت مهندسی همپاانرژی (هدکو) تأکید میکند اگر هر روز نتوانیم فکر نوینی داشته باشیم و طرح جدیدی برای آینده بریزیم، قطعا غیر از نابودی سرنوشتی نداریم. او تأکید میکند که نیروهای زیادی در این شرکت شکل گرفته و تربیت شدهاند که برخی از آنان اکنون در خارج از کشور و در سطوح بالا در شرکتهای مشابه کار میکنند. البته در این زمینه نمیتوان حدی برای پیشرفت و ترقی قائل شد و بنابراین باید به آموزش مستمر بهعنوان یک استراتژی نگریسته شود.
چند سال پیش سخنرانیای تحت عنوان «آینده چگونه ساخته میشود» انجام دادید و در آن ابراز کردید که ایدهها و ارادهها آینده را میسازند. آیا شرکت مهندسی «هدکو» براساس همین باور شکل گرفت؟
بله، من همچنان معتقد هستم که آینده را ایدهها و ارادههایی میسازند که پایه و اساس آنها در زمان گذشته و حال شکل گرفته است. در مجموعهای که از آن نام بردید، نیز این حالت به صورت جمعی و نسبی وجود داشته و دارد. تأسیس هدکو به زمستان سال 86 باز میگردد. در آن سال شرکت مهندسی «همپا» که یک شرکت پیمانکاری بزرگ و باسابقه و در تهران مستقر بود، برنده مناقصه اجرای سه پروژه پتروشیمی تحت عنوان «پروژههای استانی گلستان، لردگان و زنجان» با مبلغی بالغ بر یک میلیارد یورو شد و از آنجا که ساختار آن شرکت ساختمان و نصب تجهیزات بود، به منظور عملیاتیکردن پروژههای مذکور به سراغ شرکتهای مهندسی داخلی و خارجی رفتند. در همین راستا و در مذاکراتی که با گروه مدیریت فعلی شرکت هدکو صورت گرفت، قرار شد شرکت مهندسی هدکو تأسیس شود و کار مهندسی هر سه پروژه را انجام دهد.
نهایتا «شرکت هدکو» که نام دقیق آن «شرکت مهندسی و طراحی همپاانرژی» است، تأسیس شد که 51 درصد سهام آن متعلق به «شرکت مهندسی همپا» و 49 درصد دیگرش متعلق به کارشناسان و نیروهای ارشد مجموعه است.
یکی از نقاط قوت «هدکو» متفاوتبودن آن نسبت به سایر شرکتهای همتراز، در زمینه بهرهگیری از فعالیتهای دانشبنیان است. ایده چنین اقدامی از ابتدا چگونه به وجود آمد؟
در پاسخ به سؤال شما درباره فعالیتهای دانشبنیان باید بگویم که ما در مجموعه مدیریت شرکت هدکو اعتقاد راسخ داریم که آینده فعالیتهای طراحی و مهندسی در کشور به فعالیتهای دانشبنیان گره خورده است و اگر تولید فکر و تبدیل ایده به عمل و چرخه تبدیل علم به ثروت جدی گرفته نشود، فعالیتهای مهندسی بهتنهایی آینده روشنی در کشور نخواهد داشت.
برای مثال در سالهای گذشته در شرکت هدکو در طراحی و مهندسی پایه و بنیادین مخازن سرد فعالیت زیادی انجام شد. مخازن سرد مخازنی هستند که دمای آنها زیر صفر درجه است؛ مثلا یکی از مخزنها مخزن آمونیاک است که در برودت منهای 37 درجه نگهداری میشود. تکنولوژی مخازن سرد پیش از این در کشور وجود نداشت. آنچه ما در هدکو انجام دادیم، این بود که با تشکیل کارگروه تحقیقاتی روی این موارد کار شد و امروز این دانش برای انواع مخازن سرد در کشور وجود دارد و بومیسازی شده است.
همچنین شرکت همپاانرژی تنها شرکتی است که در زمینه طراحی واحدهای تولید آمونیاک صاحب دانش فنی (لایسنس) است.
بدیهی است که برای بقا، هر سازمانی نیاز به روزآوری خود دارد. برنامه شرکت شما برای تداوم روند فعلی چیست؟
چندیپیش جملهای را در اِکونومیست دیدم که نوشته بود: «در جهان در حال تغییر وقتی بر قوانین مسلط میشوید، میبینید که خود آن قوانین نیز تغییر میکنند». واقعا ما در شرایط کاری حال حاضر، با چنین حالتی روبهرو هستیم. به این معنی که اگر هر روز نتوانیم فکر نوینی داشته باشیم و طرح جدیدی برای آینده بریزیم، قطعا غیر از نابودی سرنوشتی نداریم.
ما یک سازمان مهندسی هستیم و تقریبا کادر ثابتی داریم. از سوی دیگر میزان فعالیت روی پروژههای مهندسی نیز متغیر است، گاهی پروژهها فشار زیادی وارد میکنند و همکاران حتی مجبور به اضافهکاری میشوند. اما گاهی فشار کار کاهش مییابد. در این مواقع تلاش داریم شرایط را برای یادگیری، نوآوری و پیشرفت تکنولوژی فراهم کنیم؛ شعار ما در شرکت «یادگیری، نوآوری و بهرهوری» است.
برای جانشینپروری در شرکت خود چه کردید؟ این موضوع یکی از مباحث بهروز در کشور است. فکر میکنید نسل مدیران بعد از شما آمادگی لازم برای قبول پستهای مدیریتی را دارند؟ تشریح بفرمایید در این زمینه چه اقداماتی انجام دادهاید؟
هر دو جنبه مدیریت و تخصص در شرکتهای نظیر هدکو نقش اساسی دارند. کاری که یک متخصص انجام میدهد، مستلزم تجربه زیادی است تا بتواند آن کار را خوب انجام دهد. بنابراین در هر دو جنبه مدیریت و تخصص، مسئله آموزش در سازمان به عنوان یک مسئله جدی مورد توجه قرار گرفته است. در همین راستا حجم زیادی از توانمان را در شرکت در سالهای گذشته صرف آموزش کردیم. علاوه بر کلاسهای کاملا تخصصی و مرتبط با دانش فنی، کلاسهای متعددی را نیز در زمینههای متنوع مدیریتی برگزار کردهایم. کلاسهایی در زمینههایی مانند ارتباطات مؤثر، هوش هیجانی، توسعه فردی، آگاهی از تغییر، مدیریت دانش و... .
تأثیر اقدامات انجامشده در سازمان کاملا مشهود بوده و نیروهای ارشد شرکت در مدیریتهای ستادی و پروژهای با بینش وسیعتری مسئولیتها و فعالیتهای خود را انجام میدهند.
همچنین نیروهای زیادی در این شرکت شکل گرفته و تربیت شدهاند که برخی از آنان اکنون در خارج از کشور و در سطوح بالا در شرکتهای مشابه کار میکنند. البته در این زمینه نمیتوان حدی برای پیشرفت و ترقی قائل شد؛ بنابراین باید به آموزش مستمر بهعنوان یک استراتژی نگریسته شود.
به عنوان سؤال آخر، انتظارات شما از مسئولان برای رسیدن به اهداف عالیه شرکت که طیکردن مسیر در جهت توسعه اقتصاد مقاومتی است، چیست؟
از مسئولان انتظار داریم به اهمیت مقوله تولید داخل و طراحی و مهندسی داخلی توجه بیشتری و موانع پیشروی نوآوران، مبتکران و شرکتهای دانشبنیان را مرتفع کنند؛ به عنوان مثال حتی در مواردی که تکنولوژی خاصی را بومیسازی میکنیم و به کیفیت آن اطمینان کامل داریم و موارد اجراشده نیز وجود دارد، برای جلب مشتری با مشکل مواجه هستیم. در واقع در کل کشور مرجعی برای تلاش در جهت کاربرد تکنولوژیهای بومی وجود ندارد. مسائلی از قبیل بیاعتمادی و محدودیتهایی که منابع مالی اعمال میکنند، مشکلاتی هستند که توسعه کامل تکنولوژیهای بومی را با سختی و کندی مواجه میکنند. از آنجا که حل مشکلات عظیم اقتصادی و اجتماعی از طریق تولید هرچهبیشتر با تکیه بر دانش بومی ممکن است، مهمترین مسئولیت مدیران جامعه تشویق کاربرد دانشهای بومی و حمایت از آنهاست، در غیر این صورت تلاشهای پراکنده به جریان مؤثر اقتصادی تبدیل نخواهد شد.
محسن زمردیان، مدیرعامل شرکت مهندسی همپاانرژی (هدکو) تأکید میکند اگر هر روز نتوانیم فکر نوینی داشته باشیم و طرح جدیدی برای آینده بریزیم، قطعا غیر از نابودی سرنوشتی نداریم. او تأکید میکند که نیروهای زیادی در این شرکت شکل گرفته و تربیت شدهاند که برخی از آنان اکنون در خارج از کشور و در سطوح بالا در شرکتهای مشابه کار میکنند. البته در این زمینه نمیتوان حدی برای پیشرفت و ترقی قائل شد و بنابراین باید به آموزش مستمر بهعنوان یک استراتژی نگریسته شود.
چند سال پیش سخنرانیای تحت عنوان «آینده چگونه ساخته میشود» انجام دادید و در آن ابراز کردید که ایدهها و ارادهها آینده را میسازند. آیا شرکت مهندسی «هدکو» براساس همین باور شکل گرفت؟
بله، من همچنان معتقد هستم که آینده را ایدهها و ارادههایی میسازند که پایه و اساس آنها در زمان گذشته و حال شکل گرفته است. در مجموعهای که از آن نام بردید، نیز این حالت به صورت جمعی و نسبی وجود داشته و دارد. تأسیس هدکو به زمستان سال 86 باز میگردد. در آن سال شرکت مهندسی «همپا» که یک شرکت پیمانکاری بزرگ و باسابقه و در تهران مستقر بود، برنده مناقصه اجرای سه پروژه پتروشیمی تحت عنوان «پروژههای استانی گلستان، لردگان و زنجان» با مبلغی بالغ بر یک میلیارد یورو شد و از آنجا که ساختار آن شرکت ساختمان و نصب تجهیزات بود، به منظور عملیاتیکردن پروژههای مذکور به سراغ شرکتهای مهندسی داخلی و خارجی رفتند. در همین راستا و در مذاکراتی که با گروه مدیریت فعلی شرکت هدکو صورت گرفت، قرار شد شرکت مهندسی هدکو تأسیس شود و کار مهندسی هر سه پروژه را انجام دهد.
نهایتا «شرکت هدکو» که نام دقیق آن «شرکت مهندسی و طراحی همپاانرژی» است، تأسیس شد که 51 درصد سهام آن متعلق به «شرکت مهندسی همپا» و 49 درصد دیگرش متعلق به کارشناسان و نیروهای ارشد مجموعه است.
یکی از نقاط قوت «هدکو» متفاوتبودن آن نسبت به سایر شرکتهای همتراز، در زمینه بهرهگیری از فعالیتهای دانشبنیان است. ایده چنین اقدامی از ابتدا چگونه به وجود آمد؟
در پاسخ به سؤال شما درباره فعالیتهای دانشبنیان باید بگویم که ما در مجموعه مدیریت شرکت هدکو اعتقاد راسخ داریم که آینده فعالیتهای طراحی و مهندسی در کشور به فعالیتهای دانشبنیان گره خورده است و اگر تولید فکر و تبدیل ایده به عمل و چرخه تبدیل علم به ثروت جدی گرفته نشود، فعالیتهای مهندسی بهتنهایی آینده روشنی در کشور نخواهد داشت.
برای مثال در سالهای گذشته در شرکت هدکو در طراحی و مهندسی پایه و بنیادین مخازن سرد فعالیت زیادی انجام شد. مخازن سرد مخازنی هستند که دمای آنها زیر صفر درجه است؛ مثلا یکی از مخزنها مخزن آمونیاک است که در برودت منهای 37 درجه نگهداری میشود. تکنولوژی مخازن سرد پیش از این در کشور وجود نداشت. آنچه ما در هدکو انجام دادیم، این بود که با تشکیل کارگروه تحقیقاتی روی این موارد کار شد و امروز این دانش برای انواع مخازن سرد در کشور وجود دارد و بومیسازی شده است.
همچنین شرکت همپاانرژی تنها شرکتی است که در زمینه طراحی واحدهای تولید آمونیاک صاحب دانش فنی (لایسنس) است.
بدیهی است که برای بقا، هر سازمانی نیاز به روزآوری خود دارد. برنامه شرکت شما برای تداوم روند فعلی چیست؟
چندیپیش جملهای را در اِکونومیست دیدم که نوشته بود: «در جهان در حال تغییر وقتی بر قوانین مسلط میشوید، میبینید که خود آن قوانین نیز تغییر میکنند». واقعا ما در شرایط کاری حال حاضر، با چنین حالتی روبهرو هستیم. به این معنی که اگر هر روز نتوانیم فکر نوینی داشته باشیم و طرح جدیدی برای آینده بریزیم، قطعا غیر از نابودی سرنوشتی نداریم.
ما یک سازمان مهندسی هستیم و تقریبا کادر ثابتی داریم. از سوی دیگر میزان فعالیت روی پروژههای مهندسی نیز متغیر است، گاهی پروژهها فشار زیادی وارد میکنند و همکاران حتی مجبور به اضافهکاری میشوند. اما گاهی فشار کار کاهش مییابد. در این مواقع تلاش داریم شرایط را برای یادگیری، نوآوری و پیشرفت تکنولوژی فراهم کنیم؛ شعار ما در شرکت «یادگیری، نوآوری و بهرهوری» است.
برای جانشینپروری در شرکت خود چه کردید؟ این موضوع یکی از مباحث بهروز در کشور است. فکر میکنید نسل مدیران بعد از شما آمادگی لازم برای قبول پستهای مدیریتی را دارند؟ تشریح بفرمایید در این زمینه چه اقداماتی انجام دادهاید؟
هر دو جنبه مدیریت و تخصص در شرکتهای نظیر هدکو نقش اساسی دارند. کاری که یک متخصص انجام میدهد، مستلزم تجربه زیادی است تا بتواند آن کار را خوب انجام دهد. بنابراین در هر دو جنبه مدیریت و تخصص، مسئله آموزش در سازمان به عنوان یک مسئله جدی مورد توجه قرار گرفته است. در همین راستا حجم زیادی از توانمان را در شرکت در سالهای گذشته صرف آموزش کردیم. علاوه بر کلاسهای کاملا تخصصی و مرتبط با دانش فنی، کلاسهای متعددی را نیز در زمینههای متنوع مدیریتی برگزار کردهایم. کلاسهایی در زمینههایی مانند ارتباطات مؤثر، هوش هیجانی، توسعه فردی، آگاهی از تغییر، مدیریت دانش و... .
تأثیر اقدامات انجامشده در سازمان کاملا مشهود بوده و نیروهای ارشد شرکت در مدیریتهای ستادی و پروژهای با بینش وسیعتری مسئولیتها و فعالیتهای خود را انجام میدهند.
همچنین نیروهای زیادی در این شرکت شکل گرفته و تربیت شدهاند که برخی از آنان اکنون در خارج از کشور و در سطوح بالا در شرکتهای مشابه کار میکنند. البته در این زمینه نمیتوان حدی برای پیشرفت و ترقی قائل شد؛ بنابراین باید به آموزش مستمر بهعنوان یک استراتژی نگریسته شود.
به عنوان سؤال آخر، انتظارات شما از مسئولان برای رسیدن به اهداف عالیه شرکت که طیکردن مسیر در جهت توسعه اقتصاد مقاومتی است، چیست؟
از مسئولان انتظار داریم به اهمیت مقوله تولید داخل و طراحی و مهندسی داخلی توجه بیشتری و موانع پیشروی نوآوران، مبتکران و شرکتهای دانشبنیان را مرتفع کنند؛ به عنوان مثال حتی در مواردی که تکنولوژی خاصی را بومیسازی میکنیم و به کیفیت آن اطمینان کامل داریم و موارد اجراشده نیز وجود دارد، برای جلب مشتری با مشکل مواجه هستیم. در واقع در کل کشور مرجعی برای تلاش در جهت کاربرد تکنولوژیهای بومی وجود ندارد. مسائلی از قبیل بیاعتمادی و محدودیتهایی که منابع مالی اعمال میکنند، مشکلاتی هستند که توسعه کامل تکنولوژیهای بومی را با سختی و کندی مواجه میکنند. از آنجا که حل مشکلات عظیم اقتصادی و اجتماعی از طریق تولید هرچهبیشتر با تکیه بر دانش بومی ممکن است، مهمترین مسئولیت مدیران جامعه تشویق کاربرد دانشهای بومی و حمایت از آنهاست، در غیر این صورت تلاشهای پراکنده به جریان مؤثر اقتصادی تبدیل نخواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.