|

تعهد اخلاقی در عصر ترامپ

معصومه هوشمند: همین دو ماه اخیر، آمریکای امروز غیرقابل‌تصور بود. دامنه انحراف سیاسی آن غیرقابل‌پیش‌بینی بود. اما اینکه آیا توافقی در مورد اتحادیه بود یا نه، اینکه آیا این‌یک کابوس واقعی است یا اینکه به دولت جدید باید «یک شانس داده شود»، همه این‌ها برای من یک معمای اخلاقی است: ازآنجاکه اطلاعات مربوط به اخبار روزانه به‌صورت باورنکردنی دردناک شده‌اند، آیا من به‌طور اخلاقی ملزم به ماندن در کنار آن‌ها هستم؟ از همه مهم‌تر، با سردرگمی‌ام چه کنم؟با افزایش نگران‌کننده ناسیونالیسم در سراسر جهان، همه باید تاریخ را بدانند تا خودشان آن را احساس کرده و دریابند. در کتاب «فاشیسم جاودان» رمان‌نویس و فیلسوف اخیر ایتالیایی، امبرتو اکو، چندین ویژگی متعدد که «سبک» فاشیسم «بنیتو موسولینی» را شرح می‌دهد، طبقه‌بندی کرده است. بسیاری از این ویژگی‌ها، توسط کمپین ترامپ تکرار شده است: طرح‌های پیشنهادی برای قربانی کردن حقوق فردی در حمایت از «مردم»، یک نهاد یکپارچه بیان‌کننده ارادۀ مشترک؛ رستاخیز «فرقه سنت» ( آمریکای عظیم را دوباره می‌سازیم) که وعده بازگشت به یک دوره ساختگی نظم و رفاه اجتماعی مشترک است؛ استفاده از نخبه‌گرایی محبوب (با این ادعای کاملاً ساده و بی‌تکلف که ما بهترین در جهان هستیم)؛ جستجوی توافق با استثمار و تشدید کردن ترس ذاتی از اختلافها؛ و فهرستی که ادامه دارد. پذیرش کمپین پیروز (درصورتی‌که نادیده گرفته شود) از یک مدل شرّ در اینجا نکته اصلی نیست. در حقیقت موضوع اصلی در عقلگرایی و فردگرایی، پتانسیل اثبات‌شده تاریخی برای ساختارهای انبوه، معنویت، خشونت روانی و بی‌توجهی است.حتی قبل از به دست گرفتن قدرت، دولت آینده به رسمیت شناختن ائتلاف حیاتی بین‌الملل و سنت دیپلماتیک، حقوق زنان، کثرت‌گرایی و حمایت‌های قانون اساسی، حقوق بشر که توسط کنوانسیون ژنو، علوم زیست‌محیطی به‌عنوان اصل مهمی برای سیاره ما برشمرده شده بود و... را تهدید کرد. اگر آگاهی از اخبار یک وظیفه مدنی است، پس آیا «ندانستن» به‌عنوان یک ضرورت اخلاقی الزام‌آور تلقی می‌شود؟
پاسخ باید مثبت باشد. دوستان و همکارانم از تمام دنیا از من درخواست کردند که «توضیح دهید چگونه این اتفاق می‌تواند بیفتد.» من می‌توانم به آنها بگویم که بسیاری از آمریکاییها در ابتدا شوکه شدند اما مصمم ایستادند که ما اکنون از نهادهای در معرض خطر بیش از هر زمان دیگر حمایت می‌کنیم؛ همانطور که بهبود می‌یابیم، تمرکزمان را به عقب بر روی حقوق محروم شده خود متمرکز می‌کنیم.با اینکه افرادی ساده‌لوح با وعده توجه و کمکی که احتمالاً هرگز دریافت نخواهند کرد،به حاشیه رانده می‌شوند اما در حال جستجو برای زمینه‌های مشترک با کسانی که به شیوه‌های دیگری رأی دادند هستیم. سعی خواهیم کرد ۴۰ درصد مردمی را که با این تفکر که رأی آنها نیز مانند خودشان بی‌معنی هستند و رأی ندادند را متقاعد کنیم تا افتخار خود را با دیگران به اشتراک بگذارند و وظیفه دارند تفاوتهای انتخابات میان‌دوره‌ای را در گوشه و کنار سامان دهند.من همیشه و از اعماق وجودم معتقد بوده‌ام کشوری که برای اجداد من پناهگاه فراهم می‌کند و پایگاهی برای من می‌شود تا هر بار که در خارج از آن قرار دارم آن را تحسین کنم، نماد بله است: اصول بشردوستانه گسترده‌ای که راه را برای فرصت، ورود و تحقق رؤیاهایمان فراهم می‌کند و با هزاران نفری که در فقر مطلق زندگی می‌کنند مدارا می‌کند اکنون توسط دولتهای خود نادیده گرفته می‌شوند، از منابع عمومی عاری هستند و کمترین امیدی دارند من آمده‌ام تا بشریتی را به‌طور کامل درک کنم که اصول دموکراتیک شکننده، کمیاب و باارزش ما، زیربنایی آن است. این همان چیزی است که ما باید مجدداً آن را تصدیق کنیم. بیشترین تعهدات الزام‌آور اخلاقی ما در حال حاضر همگام و در رخوتی از بی‌عدالتی نهفته است و مانند فانوس دریایی و نمادی از امید ایستاده است.
نویسنده: آرون رز
منبع: www.usnews.com

معصومه هوشمند: همین دو ماه اخیر، آمریکای امروز غیرقابل‌تصور بود. دامنه انحراف سیاسی آن غیرقابل‌پیش‌بینی بود. اما اینکه آیا توافقی در مورد اتحادیه بود یا نه، اینکه آیا این‌یک کابوس واقعی است یا اینکه به دولت جدید باید «یک شانس داده شود»، همه این‌ها برای من یک معمای اخلاقی است: ازآنجاکه اطلاعات مربوط به اخبار روزانه به‌صورت باورنکردنی دردناک شده‌اند، آیا من به‌طور اخلاقی ملزم به ماندن در کنار آن‌ها هستم؟ از همه مهم‌تر، با سردرگمی‌ام چه کنم؟با افزایش نگران‌کننده ناسیونالیسم در سراسر جهان، همه باید تاریخ را بدانند تا خودشان آن را احساس کرده و دریابند. در کتاب «فاشیسم جاودان» رمان‌نویس و فیلسوف اخیر ایتالیایی، امبرتو اکو، چندین ویژگی متعدد که «سبک» فاشیسم «بنیتو موسولینی» را شرح می‌دهد، طبقه‌بندی کرده است. بسیاری از این ویژگی‌ها، توسط کمپین ترامپ تکرار شده است: طرح‌های پیشنهادی برای قربانی کردن حقوق فردی در حمایت از «مردم»، یک نهاد یکپارچه بیان‌کننده ارادۀ مشترک؛ رستاخیز «فرقه سنت» ( آمریکای عظیم را دوباره می‌سازیم) که وعده بازگشت به یک دوره ساختگی نظم و رفاه اجتماعی مشترک است؛ استفاده از نخبه‌گرایی محبوب (با این ادعای کاملاً ساده و بی‌تکلف که ما بهترین در جهان هستیم)؛ جستجوی توافق با استثمار و تشدید کردن ترس ذاتی از اختلافها؛ و فهرستی که ادامه دارد. پذیرش کمپین پیروز (درصورتی‌که نادیده گرفته شود) از یک مدل شرّ در اینجا نکته اصلی نیست. در حقیقت موضوع اصلی در عقلگرایی و فردگرایی، پتانسیل اثبات‌شده تاریخی برای ساختارهای انبوه، معنویت، خشونت روانی و بی‌توجهی است.حتی قبل از به دست گرفتن قدرت، دولت آینده به رسمیت شناختن ائتلاف حیاتی بین‌الملل و سنت دیپلماتیک، حقوق زنان، کثرت‌گرایی و حمایت‌های قانون اساسی، حقوق بشر که توسط کنوانسیون ژنو، علوم زیست‌محیطی به‌عنوان اصل مهمی برای سیاره ما برشمرده شده بود و... را تهدید کرد. اگر آگاهی از اخبار یک وظیفه مدنی است، پس آیا «ندانستن» به‌عنوان یک ضرورت اخلاقی الزام‌آور تلقی می‌شود؟
پاسخ باید مثبت باشد. دوستان و همکارانم از تمام دنیا از من درخواست کردند که «توضیح دهید چگونه این اتفاق می‌تواند بیفتد.» من می‌توانم به آنها بگویم که بسیاری از آمریکاییها در ابتدا شوکه شدند اما مصمم ایستادند که ما اکنون از نهادهای در معرض خطر بیش از هر زمان دیگر حمایت می‌کنیم؛ همانطور که بهبود می‌یابیم، تمرکزمان را به عقب بر روی حقوق محروم شده خود متمرکز می‌کنیم.با اینکه افرادی ساده‌لوح با وعده توجه و کمکی که احتمالاً هرگز دریافت نخواهند کرد،به حاشیه رانده می‌شوند اما در حال جستجو برای زمینه‌های مشترک با کسانی که به شیوه‌های دیگری رأی دادند هستیم. سعی خواهیم کرد ۴۰ درصد مردمی را که با این تفکر که رأی آنها نیز مانند خودشان بی‌معنی هستند و رأی ندادند را متقاعد کنیم تا افتخار خود را با دیگران به اشتراک بگذارند و وظیفه دارند تفاوتهای انتخابات میان‌دوره‌ای را در گوشه و کنار سامان دهند.من همیشه و از اعماق وجودم معتقد بوده‌ام کشوری که برای اجداد من پناهگاه فراهم می‌کند و پایگاهی برای من می‌شود تا هر بار که در خارج از آن قرار دارم آن را تحسین کنم، نماد بله است: اصول بشردوستانه گسترده‌ای که راه را برای فرصت، ورود و تحقق رؤیاهایمان فراهم می‌کند و با هزاران نفری که در فقر مطلق زندگی می‌کنند مدارا می‌کند اکنون توسط دولتهای خود نادیده گرفته می‌شوند، از منابع عمومی عاری هستند و کمترین امیدی دارند من آمده‌ام تا بشریتی را به‌طور کامل درک کنم که اصول دموکراتیک شکننده، کمیاب و باارزش ما، زیربنایی آن است. این همان چیزی است که ما باید مجدداً آن را تصدیق کنیم. بیشترین تعهدات الزام‌آور اخلاقی ما در حال حاضر همگام و در رخوتی از بی‌عدالتی نهفته است و مانند فانوس دریایی و نمادی از امید ایستاده است.
نویسنده: آرون رز
منبع: www.usnews.com

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.