|

بدهی بزرگ شهرداری بوشهر

مرتضی رضایی‌ .‌ فعال رسانه‌ای

شرق:
تصویر اول:
الهام بارگاهی در شهریورماه سال جاری در نطق پیش از دستور خود گفت: «بیم عمده بنده در خصوص عملکرد شهرداری در سال جاری این است که ما در سال پایانی بنا داریم شهرداری را به چه صورت به دوره بعد از خود تحویل دهیم. همه ما دوست داریم بوشهر رشد کند و توسعه پیدا کند و این پروژه های تعریف شده اجرایی شود، اما بیم آن می‌رود تعجیل در اجرایی کردن این حجم از پروژه‌ها و ایجاد تعهدات مالی در حالی که شهرداری بیم آن دارد و مدام تأکید می‌کند که بودجه 203 میلیارد تومانی ممکن است محقق نشود، عواقب مالی بدی برای آینده داشته باشد... این در حالی است که علی رغم این «اگر» گویی‌های جناب شهردار، 95% پروژه ها به مناقصه رفته است یا مناقصاتشان پایان گرفته و در مرحله اجرایی شدن هستند. جای پرسش جدی است که در 5 ماهه گذشته از سال 95، پنج دوازدهم بودجه محقق شده؟»
تصویر دوم:
چند ماه بعد، یعنی در آبان ماه عبدالامیر قاسمی معاون امور مالی و اقتصادی شهرداری در جلسه 308 شورای شهر در پاسخ به اعتراضات یک طلبکار که با گذشت بیش از یک سال از پایان قرارداد و تحویل کار، طلبش پرداخت نشده بود، گفت:«در حال حاضر وضعیت اقتصادی شهرداری به صورتی است که در پرداخت حقوق کارکنان خویش نیز دچار اشکالات جدی است و چون ساخت و سازها به شدت راکد شده، ما درآمدهایمان افت شدیدی داشته و حتی کفاف هزینه‌های جاری هم نمی‌دهد».
تصویر سوم:
نصرالله اسدی یک ماه بعد از سخنان قاسمی در آذرماه و جلسه 333 شورای شهر اعلام کرد که «امسال بودجه ما 203 میلیارد تومان است که می‌دانم با روندی که الان به ما اعلام شده این بودجه محقق نخواهد شد». وی پیشتر نیز عنوان کرده بود که چیزی بیشتر از 70 درصد بودجه پیش‌بینی شده سال 95 محقق نمی‌گردد که این مبلغ چیزی حدود 142 میلیارد تومان خواهد شد.
موضوع از چه قرار است؟
شهرداری بوشهر در گامی بلندپروازانه و به پیروی از شهردار پر آوازة شهر، بودجه سال جاری را 203 میلیارد تومان پیش بینی کرد. این بودجه با توجه به کثرت و تنوع پروژه‌های عمرانی تعریف شده‌اش به دل اعضای شورای شهر نشست تا در سال منتهی به سال انتخابات، با تغییرات گسترده و شگرف در سطح شهر، بتوانند هم نام نیکی از خود به میراث بگذارند و هم با دست پر وارد گود انتخابات شوند. در نتیجه این بودجه بلندپروازانه به تأیید و تصویب اعضای شورا رسید تا فصلی جدید در عمران و آبادی شهر ایجاد شود.
اما هنوز پنج ماه از سال 95 نگذشته بود که تردیدهای شهردار در تحقق بودجه‌اش هویدا شد. کار به اما و اگرهای مسئولان شهری که کشید، الهام بارگاهی در نطقی مفصل که یکی از چالشی‌ترین نطق‌هایش در شورای شهر شد، به این اما و اگرگویی‌ها اعتراض کرد و خواهان تدبیر مؤثر شورا و شهرداری برای عدم به وجود آمدن بحران بدهی‌ها شد. آن جلسه با واکنشهای تند برزگرزاده مواجه شد و بارگاهی را متهم به کم‌اطلاعی از فنون بودجه‌ریزی و ناآشنا با مسائل شهری قلمداد کرد.
با پایان شش ماهه سال اول و در حالی که هنوز هیچ گزارشی از دخل و هزینه شهرداری به اطلاع عموم نرسیده است، معاون مالی شهرداری اعلام می‌کند که چالش‌های مالی ما آنقدر عمیق است که مهم‌ترین اولویت کنونی ما پرداخت دستمزدها است. آن سخن شاید در لا به لای اخبار دیده نشد، اما زنگ هشدار اکنون که ده ماه از سال گذشته است با شدت تمام به صدا درآمده. این بار هم رئیس کمیسیون بودجه شورا، هم رئییس کمیسیون عمران شورا و هم خود شهردار به علنی‌ترین شکل ممکن از وجود چالش‌های مالی در شهرداری خبر می‌دهند که بنا به گفته رئیس کمیسیون عمران چیزی حدود 142 میلیارد تومان از 203 میلیارد محقق خواهد شد و این به معنای کسری بودجه 61 میلیارد تومانی شهرداری است. رئیس کمیسیون بودجه شورا نیز با اعلام اینکه تنها 70 میلیارد تومان در شش ماهه اول امسال درآمد داشته‌ایم، برای نیمة دوم سال نیز همین مقدار را قابل تحقق دانست.
اما این تنها یک سوی قضیه است. شهردار بوشهر و شورای شهر، تا کنون هیچ آمار دقیقی از میزان بدهی‌های جاری شهرداری عنوان نکرده‌اند. تنها می‌شنویم که سازمان‌هایی مثل اتوبوس‌رانی، پسماند و... ورشکسته هستند. یا اعلام می‌شود که دیون هنگفتی بالغ بر 60 تا 70 میلیارد تومان از دوره آقای آزادشهرکی بر دست میگلی نژاد باقی مانده است. اما چقدر این سازمان‌ها بدهی دارند؟ چه میزان از بدهی‌های شهرداری پرداخت شده و چه میزان باقی مانده است؟ پاسخ روشنی برای این پرسش‌ها نیست. اگر فرض کنیم نصف این بدهی‌ها کماکان باقی مانده باشد، چیزی حدود 35 میلیارد تومان بدهی از سال‌های ماضی هم اکنون بر دست شهرداری باقی مانده و اگر این مبلغ را با کسری بودجه سال جاری که می تواند مبدل به بدهی برای سال آینده شود، جمع کنیم چیزی حدود 96 میلیارد تومان بدهی بر دست شهردار و شورای بعدی باقی خواهد ماند.
از سوی دیگر به میزان درآمد چهار سال اخیر شهرداری نظری بیندازیم: سال 92 بودجه ای حدود 50 میلیارد تومان، سال 93 حدود 93 میلیارد تومان، سال 94 حدود140 میلیارد تومان بودجه داشته‌ایم. در سال جاری نیز بنا به پیش بینی‌ها حدود 140 میلیارد تومان بودجه محقق خواهد شد. این اعداد و ارقام به ما نشان می‌دهد که میانگین درآمد شهرداری در این چهار سال 105 میلیارد تومان می‌شود؛ این منهای آن 24 میلیارد تومانی است که بنا به گفته شهردار خرج دیون شده و الهام بارگاهی به شدت بر سر نحوة هزینه‌کرد آن اعتراض داشته است. بنابراین منطقی است که برای سال آینده شهرداری نیز چیزی بین 100 تا 140 میلیارد تومان پیشبینی درآمد کنیم. دو سال متوالی بودجه شهرداری بندر بوشهر چیزی بیشتر از 140 میلیارد تومان نشده است لذا با توجه به شرایط اقتصادی کشور و رکودی که حاکم است بسیار بعید به نظر می رسد که جهش قابل ملاحظه‌ای در این مبلغ رخ بدهد.
بنا به این آمار هم اکنون شهرداری بوشهر با کسر بودجه‌ای بسیار شدید مواجه است. افتخار این شورا و شهردار بلندپرواز آن این است که چهرة شهر را دگرگون کرده‌اند. اما هرگز راست‌گو نیستند یا دست‌کم همه واقعیت را بیان نمی‌کنند. اگر چهره شهر عوض شده است چون مبلغی معادل نصف بودجه سال آینده، یعنی سال 96 را در بودجه سال 95 هزینه کرده‌اند تا در کنار مبالغ هنگفت بدهی‌های باقی مانده بر دست شهرداری، چیزی معادل کل بودجة یک سال شهر بوشهر بسان کوهی از بدهی‌های کمرشکن برای دوره بعدی به میراث گذاشته شود. شورا و شهردار بعدی تنها باید بکوشند و هنر کنند تا بتوانند این حجم شگفت‌انگیز از بدهی‌ها را جبران کرده و تاوان این سیاست‌گذاری غلط شورای تحت رهبری برزگرزاده و شهرداری میگلی نژاد را بپردازد. طنز ماجرا اینجاست که رئیس شورای شهر به جای آنکه به فکر علاج و درمانی بر بحران بودجه سال جاری برآید، ضمن تکذیب وجود هر گونه چالش مالی در شهرداری، در جلسه 333 شورا عنوان می‌کند که «الحمدلله شهرداری هیچ مشکل مالی ندارد و کارها خوب پیش می‌رود».
تراژدی داستان هم جایی است که میگلی‌نژاد از وجود چالش عمیق مالی در شهرداری و کسر بودجة آن به صراحت حکایت می‌کند، اما نه تنها حاضر به پذیرش اشتباه خود در بودجه‌ریزی سال جاری نیست، بلکه اخبار روایت از آن دارند که هیچ عزمی هم برای ارسال اصلاحیه و متمم بودجه برای جبران پیش بینی‌های غلط بودجه در شهرداری وجود ندارد. پرسش امروز این است که آیا برزگرزاده و میگلی‌نژاد با این سیاست‌‌های غلط، همانگونه که دولت نهم و دهم جز زمینی سوخته و عظیم‌ترین بدهی‌های کل تاریخ معاصر ایران برای دولت بعد از خود به جا نگذاشت، آنان نیز برهوت و زمینی خاکستر شده را برای شورا و شهرداری بعدی به میراث خواهند گذاشت؟ سرنوشت این شهر در سال 96 چگونه رقم خواهد خورد؟

شرق:
تصویر اول:
الهام بارگاهی در شهریورماه سال جاری در نطق پیش از دستور خود گفت: «بیم عمده بنده در خصوص عملکرد شهرداری در سال جاری این است که ما در سال پایانی بنا داریم شهرداری را به چه صورت به دوره بعد از خود تحویل دهیم. همه ما دوست داریم بوشهر رشد کند و توسعه پیدا کند و این پروژه های تعریف شده اجرایی شود، اما بیم آن می‌رود تعجیل در اجرایی کردن این حجم از پروژه‌ها و ایجاد تعهدات مالی در حالی که شهرداری بیم آن دارد و مدام تأکید می‌کند که بودجه 203 میلیارد تومانی ممکن است محقق نشود، عواقب مالی بدی برای آینده داشته باشد... این در حالی است که علی رغم این «اگر» گویی‌های جناب شهردار، 95% پروژه ها به مناقصه رفته است یا مناقصاتشان پایان گرفته و در مرحله اجرایی شدن هستند. جای پرسش جدی است که در 5 ماهه گذشته از سال 95، پنج دوازدهم بودجه محقق شده؟»
تصویر دوم:
چند ماه بعد، یعنی در آبان ماه عبدالامیر قاسمی معاون امور مالی و اقتصادی شهرداری در جلسه 308 شورای شهر در پاسخ به اعتراضات یک طلبکار که با گذشت بیش از یک سال از پایان قرارداد و تحویل کار، طلبش پرداخت نشده بود، گفت:«در حال حاضر وضعیت اقتصادی شهرداری به صورتی است که در پرداخت حقوق کارکنان خویش نیز دچار اشکالات جدی است و چون ساخت و سازها به شدت راکد شده، ما درآمدهایمان افت شدیدی داشته و حتی کفاف هزینه‌های جاری هم نمی‌دهد».
تصویر سوم:
نصرالله اسدی یک ماه بعد از سخنان قاسمی در آذرماه و جلسه 333 شورای شهر اعلام کرد که «امسال بودجه ما 203 میلیارد تومان است که می‌دانم با روندی که الان به ما اعلام شده این بودجه محقق نخواهد شد». وی پیشتر نیز عنوان کرده بود که چیزی بیشتر از 70 درصد بودجه پیش‌بینی شده سال 95 محقق نمی‌گردد که این مبلغ چیزی حدود 142 میلیارد تومان خواهد شد.
موضوع از چه قرار است؟
شهرداری بوشهر در گامی بلندپروازانه و به پیروی از شهردار پر آوازة شهر، بودجه سال جاری را 203 میلیارد تومان پیش بینی کرد. این بودجه با توجه به کثرت و تنوع پروژه‌های عمرانی تعریف شده‌اش به دل اعضای شورای شهر نشست تا در سال منتهی به سال انتخابات، با تغییرات گسترده و شگرف در سطح شهر، بتوانند هم نام نیکی از خود به میراث بگذارند و هم با دست پر وارد گود انتخابات شوند. در نتیجه این بودجه بلندپروازانه به تأیید و تصویب اعضای شورا رسید تا فصلی جدید در عمران و آبادی شهر ایجاد شود.
اما هنوز پنج ماه از سال 95 نگذشته بود که تردیدهای شهردار در تحقق بودجه‌اش هویدا شد. کار به اما و اگرهای مسئولان شهری که کشید، الهام بارگاهی در نطقی مفصل که یکی از چالشی‌ترین نطق‌هایش در شورای شهر شد، به این اما و اگرگویی‌ها اعتراض کرد و خواهان تدبیر مؤثر شورا و شهرداری برای عدم به وجود آمدن بحران بدهی‌ها شد. آن جلسه با واکنشهای تند برزگرزاده مواجه شد و بارگاهی را متهم به کم‌اطلاعی از فنون بودجه‌ریزی و ناآشنا با مسائل شهری قلمداد کرد.
با پایان شش ماهه سال اول و در حالی که هنوز هیچ گزارشی از دخل و هزینه شهرداری به اطلاع عموم نرسیده است، معاون مالی شهرداری اعلام می‌کند که چالش‌های مالی ما آنقدر عمیق است که مهم‌ترین اولویت کنونی ما پرداخت دستمزدها است. آن سخن شاید در لا به لای اخبار دیده نشد، اما زنگ هشدار اکنون که ده ماه از سال گذشته است با شدت تمام به صدا درآمده. این بار هم رئیس کمیسیون بودجه شورا، هم رئییس کمیسیون عمران شورا و هم خود شهردار به علنی‌ترین شکل ممکن از وجود چالش‌های مالی در شهرداری خبر می‌دهند که بنا به گفته رئیس کمیسیون عمران چیزی حدود 142 میلیارد تومان از 203 میلیارد محقق خواهد شد و این به معنای کسری بودجه 61 میلیارد تومانی شهرداری است. رئیس کمیسیون بودجه شورا نیز با اعلام اینکه تنها 70 میلیارد تومان در شش ماهه اول امسال درآمد داشته‌ایم، برای نیمة دوم سال نیز همین مقدار را قابل تحقق دانست.
اما این تنها یک سوی قضیه است. شهردار بوشهر و شورای شهر، تا کنون هیچ آمار دقیقی از میزان بدهی‌های جاری شهرداری عنوان نکرده‌اند. تنها می‌شنویم که سازمان‌هایی مثل اتوبوس‌رانی، پسماند و... ورشکسته هستند. یا اعلام می‌شود که دیون هنگفتی بالغ بر 60 تا 70 میلیارد تومان از دوره آقای آزادشهرکی بر دست میگلی نژاد باقی مانده است. اما چقدر این سازمان‌ها بدهی دارند؟ چه میزان از بدهی‌های شهرداری پرداخت شده و چه میزان باقی مانده است؟ پاسخ روشنی برای این پرسش‌ها نیست. اگر فرض کنیم نصف این بدهی‌ها کماکان باقی مانده باشد، چیزی حدود 35 میلیارد تومان بدهی از سال‌های ماضی هم اکنون بر دست شهرداری باقی مانده و اگر این مبلغ را با کسری بودجه سال جاری که می تواند مبدل به بدهی برای سال آینده شود، جمع کنیم چیزی حدود 96 میلیارد تومان بدهی بر دست شهردار و شورای بعدی باقی خواهد ماند.
از سوی دیگر به میزان درآمد چهار سال اخیر شهرداری نظری بیندازیم: سال 92 بودجه ای حدود 50 میلیارد تومان، سال 93 حدود 93 میلیارد تومان، سال 94 حدود140 میلیارد تومان بودجه داشته‌ایم. در سال جاری نیز بنا به پیش بینی‌ها حدود 140 میلیارد تومان بودجه محقق خواهد شد. این اعداد و ارقام به ما نشان می‌دهد که میانگین درآمد شهرداری در این چهار سال 105 میلیارد تومان می‌شود؛ این منهای آن 24 میلیارد تومانی است که بنا به گفته شهردار خرج دیون شده و الهام بارگاهی به شدت بر سر نحوة هزینه‌کرد آن اعتراض داشته است. بنابراین منطقی است که برای سال آینده شهرداری نیز چیزی بین 100 تا 140 میلیارد تومان پیشبینی درآمد کنیم. دو سال متوالی بودجه شهرداری بندر بوشهر چیزی بیشتر از 140 میلیارد تومان نشده است لذا با توجه به شرایط اقتصادی کشور و رکودی که حاکم است بسیار بعید به نظر می رسد که جهش قابل ملاحظه‌ای در این مبلغ رخ بدهد.
بنا به این آمار هم اکنون شهرداری بوشهر با کسر بودجه‌ای بسیار شدید مواجه است. افتخار این شورا و شهردار بلندپرواز آن این است که چهرة شهر را دگرگون کرده‌اند. اما هرگز راست‌گو نیستند یا دست‌کم همه واقعیت را بیان نمی‌کنند. اگر چهره شهر عوض شده است چون مبلغی معادل نصف بودجه سال آینده، یعنی سال 96 را در بودجه سال 95 هزینه کرده‌اند تا در کنار مبالغ هنگفت بدهی‌های باقی مانده بر دست شهرداری، چیزی معادل کل بودجة یک سال شهر بوشهر بسان کوهی از بدهی‌های کمرشکن برای دوره بعدی به میراث گذاشته شود. شورا و شهردار بعدی تنها باید بکوشند و هنر کنند تا بتوانند این حجم شگفت‌انگیز از بدهی‌ها را جبران کرده و تاوان این سیاست‌گذاری غلط شورای تحت رهبری برزگرزاده و شهرداری میگلی نژاد را بپردازد. طنز ماجرا اینجاست که رئیس شورای شهر به جای آنکه به فکر علاج و درمانی بر بحران بودجه سال جاری برآید، ضمن تکذیب وجود هر گونه چالش مالی در شهرداری، در جلسه 333 شورا عنوان می‌کند که «الحمدلله شهرداری هیچ مشکل مالی ندارد و کارها خوب پیش می‌رود».
تراژدی داستان هم جایی است که میگلی‌نژاد از وجود چالش عمیق مالی در شهرداری و کسر بودجة آن به صراحت حکایت می‌کند، اما نه تنها حاضر به پذیرش اشتباه خود در بودجه‌ریزی سال جاری نیست، بلکه اخبار روایت از آن دارند که هیچ عزمی هم برای ارسال اصلاحیه و متمم بودجه برای جبران پیش بینی‌های غلط بودجه در شهرداری وجود ندارد. پرسش امروز این است که آیا برزگرزاده و میگلی‌نژاد با این سیاست‌‌های غلط، همانگونه که دولت نهم و دهم جز زمینی سوخته و عظیم‌ترین بدهی‌های کل تاریخ معاصر ایران برای دولت بعد از خود به جا نگذاشت، آنان نیز برهوت و زمینی خاکستر شده را برای شورا و شهرداری بعدی به میراث خواهند گذاشت؟ سرنوشت این شهر در سال 96 چگونه رقم خواهد خورد؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.