محمد مهدی جعفری بزرگمرد فرزانه
فریبا کرمی. روزنامهنگار
سید محمد مهدی جعفری را سه ماه پیش در مراسم بزرگداشتش در تهران از نزدیک دیدم. مراسمی که همه حق شرکت و حرف زدن در آن را داشتند از مبارزان دوران انقلاب اسلامی تا استاد دانشگاه و همرزم و هم دیدگاه دکتر جعفری.
تقریبا یک ماه پیش بود که زمزمههایی مبنی بر برگزاری بزرگداشت برای نخستین نماینده مردم دشتستان در مجلس شورای اسلامی توسط مردم شهرش شنیده میشد. اما فضا به گونهای پیش رفت که این شخصیت برجسته در بیانیهای ضمن تشکر از مردم دشتستان، خواستار لغو مراسم شد. فعالان مدنی و اجتماعی و بنیاد ملی نخبگان اما اینبار از پای ننشستند و درصدد برگزاري این مراسم با تاخیری یک ماهه در مرکز استان شدند.
مراسمی که به پاس زحمات این بزرگ مرد فرزانه برپا شد وچه غریبانه در فاصله سی کیلومتری با زادگاهش در سالن نفت و گاز دانشگاه خلیج فارس در میان مسوولان و دانشجویان حضور یافت تا این بزرگداشت پر سر و صدا به هر نحوی برگزار شد و آنچه در این میان حائز اهمیت است، تقدیر از مردی است که تمام سالهای عمر خود را صرف مطالعات فرهنگی کرد و خواست به فرزندان این مرز و بوم بیاموزد که دانش و دانشافزایی از پر شکوهترین مصادیق مجاهدت و مبارزه در راه اندیشه و کسب آزادی است.
دکتر جعفری هم مسلمان مکتبی بود، هم مبارز بود و هم مولد بود، کارهای تولیدی تفسیر قرآن و پژوهش نهج البلاغه داشت. مردی که در زندان قصر، تفسیر آقای طالقانی را تقریر و پاکنویس میکردند و به حروف چین تحویل میدادند و در طول دادگاه آقای طالقانی، جلد اول تفسیر منتشر شد و حضرت امام این تفسیر را تایید کردند.
نقش دکتر جعفری در جمعآوری و انتشار تفسیرهای آیت اله طالقانی که کتبی راهگشا برای انقلابیون بودند بسیار تاثیرگذار است؛حال با این وجود برگزاری مراسم برای این نخبه بزرگ استان، باید از فیلترهایی رد شود که جز قدرنشناس بودن چیزی دیگری را در پی ندارد.
مراسم بزرگداشت چهارشنبه برگزار شد اما با کمترین سخن از مردی که برایش بزرگداشت گرفتند و بدون سخنرانی دبیر این مراسم. سخنرانیهایی از پیش تعیین شده و مطالبی که از قبل مجوز گرفته و دیکته شده بودند.
سید محمد مهدی جعفری چهرهای ماندگار است. او عمری راه تبیین کلام معنای عدالت، علی(ع) پیموده است. چهرهای که سالها به جرم مبارزه با استبداد در محبس بوده است.
سید محمدمهدی جعفری (زاده ۵ مهر ۱۳۱۸ خورشیدی مطابق با ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۹ میلادی؛ شهرستان دشتستان) نویسنده، مترجم، پژوهشگر متون دینی، استاد بازنشسته دانشگاه شیراز است.
از ترجمههای او میتوان به همکاریهای اجتماعی (شیخ محمد ابوزهره)، نهضت بیدارگری در جهان اسلام (چند نویسنده از دائرةالمعارف اسلام متن انگلیسی)، روش تربیتی اسلام (محمد قطب)، امام علیبنابیطالب عبدالفتاح عبدالمقصود (۸ جلد)، برترین هدف در برترین نهاد یا زندگانی امام حسین (ع) شیخ عبداللهالعلائلی (۳ جلد)، نهج البلاغه (سید رضی)، آفرینشهای ادبی در گفتار نبوی (سید رضی) و.... اشاره کرد.
از دیگر آثار او میتوان به تألیف و تحقیق و نگارش، تصحیح و مقاله نیز اشاره کرد.
مردی از تبار استان نخبه ساز بوشهر و شهرستان دشتستان، که قطعا این قلم در شرح اندیشه این بزرگوار ناتوان است.
بگذاریم نخبگان دیروز ما در ذهن آیندگان جا گرفته و هر روز فرد دیگری به شناختن بزرگمردانی چون سید محمد مهدی جعفری روی بیاورند.
مردانی بیادعا، که باید به بهترین شکل ممکن از آنها قدردانی شود.
سید محمد مهدی جعفری را سه ماه پیش در مراسم بزرگداشتش در تهران از نزدیک دیدم. مراسمی که همه حق شرکت و حرف زدن در آن را داشتند از مبارزان دوران انقلاب اسلامی تا استاد دانشگاه و همرزم و هم دیدگاه دکتر جعفری.
تقریبا یک ماه پیش بود که زمزمههایی مبنی بر برگزاری بزرگداشت برای نخستین نماینده مردم دشتستان در مجلس شورای اسلامی توسط مردم شهرش شنیده میشد. اما فضا به گونهای پیش رفت که این شخصیت برجسته در بیانیهای ضمن تشکر از مردم دشتستان، خواستار لغو مراسم شد. فعالان مدنی و اجتماعی و بنیاد ملی نخبگان اما اینبار از پای ننشستند و درصدد برگزاري این مراسم با تاخیری یک ماهه در مرکز استان شدند.
مراسمی که به پاس زحمات این بزرگ مرد فرزانه برپا شد وچه غریبانه در فاصله سی کیلومتری با زادگاهش در سالن نفت و گاز دانشگاه خلیج فارس در میان مسوولان و دانشجویان حضور یافت تا این بزرگداشت پر سر و صدا به هر نحوی برگزار شد و آنچه در این میان حائز اهمیت است، تقدیر از مردی است که تمام سالهای عمر خود را صرف مطالعات فرهنگی کرد و خواست به فرزندان این مرز و بوم بیاموزد که دانش و دانشافزایی از پر شکوهترین مصادیق مجاهدت و مبارزه در راه اندیشه و کسب آزادی است.
دکتر جعفری هم مسلمان مکتبی بود، هم مبارز بود و هم مولد بود، کارهای تولیدی تفسیر قرآن و پژوهش نهج البلاغه داشت. مردی که در زندان قصر، تفسیر آقای طالقانی را تقریر و پاکنویس میکردند و به حروف چین تحویل میدادند و در طول دادگاه آقای طالقانی، جلد اول تفسیر منتشر شد و حضرت امام این تفسیر را تایید کردند.
نقش دکتر جعفری در جمعآوری و انتشار تفسیرهای آیت اله طالقانی که کتبی راهگشا برای انقلابیون بودند بسیار تاثیرگذار است؛حال با این وجود برگزاری مراسم برای این نخبه بزرگ استان، باید از فیلترهایی رد شود که جز قدرنشناس بودن چیزی دیگری را در پی ندارد.
مراسم بزرگداشت چهارشنبه برگزار شد اما با کمترین سخن از مردی که برایش بزرگداشت گرفتند و بدون سخنرانی دبیر این مراسم. سخنرانیهایی از پیش تعیین شده و مطالبی که از قبل مجوز گرفته و دیکته شده بودند.
سید محمد مهدی جعفری چهرهای ماندگار است. او عمری راه تبیین کلام معنای عدالت، علی(ع) پیموده است. چهرهای که سالها به جرم مبارزه با استبداد در محبس بوده است.
سید محمدمهدی جعفری (زاده ۵ مهر ۱۳۱۸ خورشیدی مطابق با ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۹ میلادی؛ شهرستان دشتستان) نویسنده، مترجم، پژوهشگر متون دینی، استاد بازنشسته دانشگاه شیراز است.
از ترجمههای او میتوان به همکاریهای اجتماعی (شیخ محمد ابوزهره)، نهضت بیدارگری در جهان اسلام (چند نویسنده از دائرةالمعارف اسلام متن انگلیسی)، روش تربیتی اسلام (محمد قطب)، امام علیبنابیطالب عبدالفتاح عبدالمقصود (۸ جلد)، برترین هدف در برترین نهاد یا زندگانی امام حسین (ع) شیخ عبداللهالعلائلی (۳ جلد)، نهج البلاغه (سید رضی)، آفرینشهای ادبی در گفتار نبوی (سید رضی) و.... اشاره کرد.
از دیگر آثار او میتوان به تألیف و تحقیق و نگارش، تصحیح و مقاله نیز اشاره کرد.
مردی از تبار استان نخبه ساز بوشهر و شهرستان دشتستان، که قطعا این قلم در شرح اندیشه این بزرگوار ناتوان است.
بگذاریم نخبگان دیروز ما در ذهن آیندگان جا گرفته و هر روز فرد دیگری به شناختن بزرگمردانی چون سید محمد مهدی جعفری روی بیاورند.
مردانی بیادعا، که باید به بهترین شکل ممکن از آنها قدردانی شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.