گزارش فيسبوكي استاندار بوشهر؛
از ميزباني آيت الله رفسنجاني در بوشهر تا بدرقه در تهران
استاندار بوشهر در تازهترين نوشته خود در فيسبوك، جزئياتي از سفر آيتاللههاشمي را به بوشهر بيان کرد. (( امروز به عنوان ميزبان آخرين سفر آيتاللههاشمي رفسنجاني، رفتيم تا بدرقه کننده سفر آخرتش باشيم. جمعيت و بالاخص حضور جوانان، خيرهكننده بود. در نگاهها و چهرهها ميخواندي كه همه با عشق و علاقه و برای قدرشناسي آمدهاند.چه باعزت رفت ولي ناگهاني. اين عروج آسماني، ملتي را به اندوه فرو برد زيرا نگاهش به آينده، همواره اميدآفرین بود و چه نعمتي برتر از اميد.حين مراسم تشييع تا پايان تدفين، لحظه به لحظه، آخرين سفر استاني و حضورشان در بوشهر از جلوي چشمانم عبور ميكند. لحظاتي كه در خارگ، از صنايعي كه عمليات اجرايي آنها در زمان رئيسجمهوريشان در دولت سازندگي شروع شده بود، را بازديد ميكرد و شوق و لبخند ایشان از اينكه اكنون آنها را فعال و مولد ميديد. هنگامي كه با مردم خارگ نشست و درددل ها و گلايهمنديهايشان را شنيد كه گفتند: ما همانيم كه در سال ٥٧ و پیش از پيروزي انقلاب به عنوان يك مبارز آمديد و مشكلات ما را ديديد، ما همانيم كه در دفاع مقدس، متوسط هر روز يكبار با كاركنان صنعت نفت، مورد حمله هوايي صدام بوديم، ما
همانيم كه با هم عهد بستيم تا مبارزه كنيم تا با هم شهيد و مجروح شويم... آيتالله در پاسخ گفت: كلامتان درست است، من کارهای نیستم ولی به زنگنه توصیه میکنم تا اين گلايهمندي را حل و فصل كند.
(بنده هم از مهندس زنگنه خواهم خواست اين كلام و قول آيت الله را بر زمين نگذارد).
هنگاميكه در استقبال و بدرقه در خارگ، با خضوع بينظير، دست همه حاضرين و ميزبانان را به گرمي و صميمانه ميفشرد.
هنگام صرف شام، صحبتهايي با آقاي باستي (معاون عمراني استانداري و از رزمندگان دفاع مقدس) در مورد عمليات والفجر ٨ و كربلاي ٥ داشتند.شب در مهمانسرا، با همه همكاران احوالپرسي كرد، و چه باحوصله و متواضع، به درخواست آنها ميايستاد و عكس ميگرفت.
صبح زود، خلاصه اخبار را روي لپتاپ به ايشان دادند و خواندند و شنيدند، سپس آمدند براي صبحانه. لحظات بازديد ايشان از تاسيسات بندري و دهكده گردشگري در اين سفر، همه فراموشناشدني است.موقعي كه يكي از شهروندان غافلگيرانه دستشان را بوسيد و گفت؛ «آقاي هاشمي شما را دوست دارم»، چه زیبا گفتند: «هر كسي را دوست داري، اين كار را با او نكن، مغرور ميشود.»
هيچ ميهماني به قدر ايشان، به توسعه دهكده گردشگري بوشهر و تأثيرش بر روي شهر و استان تأكيد نكرد. گفت: «كار خلاقانه اي است كه بايد ادامه بدهيد. از اين ظرفيت طبيعي براي گردشگري و اشتغالزايي استفاده كنيد.» و با اين سخنان، خستگيهاي اين كار را از تنمان زدود.در تمام سفر، آقايان سعادت و خدري (نمايندگان استان در مجلس) همراه بودند. گفتم كه از مجلس مرخصي گرفته تا ميزبان شما باشند. با اينكه آقاي سعادت كسالت شديد هم داشت ولي بنا به علاقهمندی، آمده بود تا به رسم ادب، ميزباني كند.در نشست با نخبگان اجتماعي و اقتصادي، وقتي يكي از حضار در تمجيد از وي، به زندگي پر فراز و نشيبش اشاره كرد و بطور اختصار خدماتش را با طبع هنرمندانه اش بازگو ميكرد، اشك از چشمانش سرازير بود. صحبت بقيه را هم با احترام و دقت گوش ميكرد. در سخنانش از مرحوم نبوي (نماينده پيشين استان در مجلس) گفت و از علاقهاش به ايشان و اينكه از همرزمان انقلابياش در بوشهر بوده و اینکه در مبارزاتشان از رئیسعلی دلواری شما الهام و الگو میگرفتیم و سپس با شناخت دقيق از بوشهر سخن گفت و اينكه بوشهر، قبلا دروازه ايران بوده است و الان هم بايد همينگونه شود.آن لحظه كه در
نشست عصر با اهل سنت استان، عصر بخیر گفت و با يكايك افراد با صميميت احوالپرسي و دست داد. جالب اينكه در هنگام عكس گرفتن با اهل سنت، چهره دو همكاري كه بين مهمانان بودند، را شناخت و گفت:" شما كه با هم بودهايم". باز از حافظه ايشان متعجب شدم.موقع خروج از ميهمانسرا، با يكايك كاركنان آنجا، خداحافظي كرد و به درخواست آنها عكس يادگاري گرفت. وقتی سوار ماشين شديم براي رفتن به عاليشهر، چند متر كه رفتيم، وقتي پاسداران استان كه طبق ضوابط، حلقه ٢ حفاظت از ايشان را عهده دار بودند و چند نفر همكاران ديگر را در محوطه ديدند، به راننده گفتند بايست. پياده شد. با حدود ٢٥- ٢٠ نفر كه بودند دست داد و تشكر كرد و برگشت و سوار ماشين شد.
در عاليشهر، در جمع مدرسين و كاركنان دانشگاه آزاد نيز چه نيك و دقيق از تكنولوژي جديدتر از نانو سخن گفت. پس از جلسه عاليشهر، همانجا، من و آقاي زرين فر (معاون استانداري) و يكي از همكارانش، پشت سر ايشان نماز مغرب و عشاء را به جماعت خوانديم و سپس عازم فرودگاه شديم.براي بدرقه، پشت سر ايشان، پلكان هواپيما را بالا رفتم، گفتم كه اين دو روز با تمام وجود ميخواستيم ميزبان خوبي باشيم و ايشان لبخندي زدند و گفتند كه: «چه كاري ميشد كه شما نكرديد؟» و با اين سخن رضايتآميز، لذت حضورشان را دو چندان كرد و اين پيام را به همكاران نيز ابلاغ كردم.
در فرودگاه بوشهر با اين كلام ايشان، بدرقه آخرين سفر استاني آيتاللههاشمي رفسنجاني خاتمه يافت و سهشنبه بدرقه سفر اخروي ايشان. ولی اولی چه نشاطبخش بود و دومی چه تلخ و حزنانگیز.فضاي حرم امام هم سنگين و اندوهگين بود. چه قبل از تدفين كه پشت سر حاج سیدحسن آقا، نماز خوانديم و چه پس از آن كه دكتر جهانگيري، دكتر لاريجاني، حاج سیدحسن آقا و ... در اتاقي با حضور چندين نفر ديگر، لحظاتي نشستيم و اندوه سنگيني حاكم بود.ميگويند حدود 3/5 ميليون نفر جمعيت براي تشييع آمدند و شاهد این جمعیت بودم که تنها و تنها از سر علاقه و قدرشناسي آمده بودند.
هفته گذشته بزرگمردي تأثيرگذار را بدرقه كرديم كه مردم ايران در فراقش اندوهناك هستند.
یادش گرامی و آرمانهایش پر رهرو باد.
استاندار بوشهر در تازهترين نوشته خود در فيسبوك، جزئياتي از سفر آيتاللههاشمي را به بوشهر بيان کرد. (( امروز به عنوان ميزبان آخرين سفر آيتاللههاشمي رفسنجاني، رفتيم تا بدرقه کننده سفر آخرتش باشيم. جمعيت و بالاخص حضور جوانان، خيرهكننده بود. در نگاهها و چهرهها ميخواندي كه همه با عشق و علاقه و برای قدرشناسي آمدهاند.چه باعزت رفت ولي ناگهاني. اين عروج آسماني، ملتي را به اندوه فرو برد زيرا نگاهش به آينده، همواره اميدآفرین بود و چه نعمتي برتر از اميد.حين مراسم تشييع تا پايان تدفين، لحظه به لحظه، آخرين سفر استاني و حضورشان در بوشهر از جلوي چشمانم عبور ميكند. لحظاتي كه در خارگ، از صنايعي كه عمليات اجرايي آنها در زمان رئيسجمهوريشان در دولت سازندگي شروع شده بود، را بازديد ميكرد و شوق و لبخند ایشان از اينكه اكنون آنها را فعال و مولد ميديد. هنگامي كه با مردم خارگ نشست و درددل ها و گلايهمنديهايشان را شنيد كه گفتند: ما همانيم كه در سال ٥٧ و پیش از پيروزي انقلاب به عنوان يك مبارز آمديد و مشكلات ما را ديديد، ما همانيم كه در دفاع مقدس، متوسط هر روز يكبار با كاركنان صنعت نفت، مورد حمله هوايي صدام بوديم، ما
همانيم كه با هم عهد بستيم تا مبارزه كنيم تا با هم شهيد و مجروح شويم... آيتالله در پاسخ گفت: كلامتان درست است، من کارهای نیستم ولی به زنگنه توصیه میکنم تا اين گلايهمندي را حل و فصل كند.
(بنده هم از مهندس زنگنه خواهم خواست اين كلام و قول آيت الله را بر زمين نگذارد).
هنگاميكه در استقبال و بدرقه در خارگ، با خضوع بينظير، دست همه حاضرين و ميزبانان را به گرمي و صميمانه ميفشرد.
هنگام صرف شام، صحبتهايي با آقاي باستي (معاون عمراني استانداري و از رزمندگان دفاع مقدس) در مورد عمليات والفجر ٨ و كربلاي ٥ داشتند.شب در مهمانسرا، با همه همكاران احوالپرسي كرد، و چه باحوصله و متواضع، به درخواست آنها ميايستاد و عكس ميگرفت.
صبح زود، خلاصه اخبار را روي لپتاپ به ايشان دادند و خواندند و شنيدند، سپس آمدند براي صبحانه. لحظات بازديد ايشان از تاسيسات بندري و دهكده گردشگري در اين سفر، همه فراموشناشدني است.موقعي كه يكي از شهروندان غافلگيرانه دستشان را بوسيد و گفت؛ «آقاي هاشمي شما را دوست دارم»، چه زیبا گفتند: «هر كسي را دوست داري، اين كار را با او نكن، مغرور ميشود.»
هيچ ميهماني به قدر ايشان، به توسعه دهكده گردشگري بوشهر و تأثيرش بر روي شهر و استان تأكيد نكرد. گفت: «كار خلاقانه اي است كه بايد ادامه بدهيد. از اين ظرفيت طبيعي براي گردشگري و اشتغالزايي استفاده كنيد.» و با اين سخنان، خستگيهاي اين كار را از تنمان زدود.در تمام سفر، آقايان سعادت و خدري (نمايندگان استان در مجلس) همراه بودند. گفتم كه از مجلس مرخصي گرفته تا ميزبان شما باشند. با اينكه آقاي سعادت كسالت شديد هم داشت ولي بنا به علاقهمندی، آمده بود تا به رسم ادب، ميزباني كند.در نشست با نخبگان اجتماعي و اقتصادي، وقتي يكي از حضار در تمجيد از وي، به زندگي پر فراز و نشيبش اشاره كرد و بطور اختصار خدماتش را با طبع هنرمندانه اش بازگو ميكرد، اشك از چشمانش سرازير بود. صحبت بقيه را هم با احترام و دقت گوش ميكرد. در سخنانش از مرحوم نبوي (نماينده پيشين استان در مجلس) گفت و از علاقهاش به ايشان و اينكه از همرزمان انقلابياش در بوشهر بوده و اینکه در مبارزاتشان از رئیسعلی دلواری شما الهام و الگو میگرفتیم و سپس با شناخت دقيق از بوشهر سخن گفت و اينكه بوشهر، قبلا دروازه ايران بوده است و الان هم بايد همينگونه شود.آن لحظه كه در
نشست عصر با اهل سنت استان، عصر بخیر گفت و با يكايك افراد با صميميت احوالپرسي و دست داد. جالب اينكه در هنگام عكس گرفتن با اهل سنت، چهره دو همكاري كه بين مهمانان بودند، را شناخت و گفت:" شما كه با هم بودهايم". باز از حافظه ايشان متعجب شدم.موقع خروج از ميهمانسرا، با يكايك كاركنان آنجا، خداحافظي كرد و به درخواست آنها عكس يادگاري گرفت. وقتی سوار ماشين شديم براي رفتن به عاليشهر، چند متر كه رفتيم، وقتي پاسداران استان كه طبق ضوابط، حلقه ٢ حفاظت از ايشان را عهده دار بودند و چند نفر همكاران ديگر را در محوطه ديدند، به راننده گفتند بايست. پياده شد. با حدود ٢٥- ٢٠ نفر كه بودند دست داد و تشكر كرد و برگشت و سوار ماشين شد.
در عاليشهر، در جمع مدرسين و كاركنان دانشگاه آزاد نيز چه نيك و دقيق از تكنولوژي جديدتر از نانو سخن گفت. پس از جلسه عاليشهر، همانجا، من و آقاي زرين فر (معاون استانداري) و يكي از همكارانش، پشت سر ايشان نماز مغرب و عشاء را به جماعت خوانديم و سپس عازم فرودگاه شديم.براي بدرقه، پشت سر ايشان، پلكان هواپيما را بالا رفتم، گفتم كه اين دو روز با تمام وجود ميخواستيم ميزبان خوبي باشيم و ايشان لبخندي زدند و گفتند كه: «چه كاري ميشد كه شما نكرديد؟» و با اين سخن رضايتآميز، لذت حضورشان را دو چندان كرد و اين پيام را به همكاران نيز ابلاغ كردم.
در فرودگاه بوشهر با اين كلام ايشان، بدرقه آخرين سفر استاني آيتاللههاشمي رفسنجاني خاتمه يافت و سهشنبه بدرقه سفر اخروي ايشان. ولی اولی چه نشاطبخش بود و دومی چه تلخ و حزنانگیز.فضاي حرم امام هم سنگين و اندوهگين بود. چه قبل از تدفين كه پشت سر حاج سیدحسن آقا، نماز خوانديم و چه پس از آن كه دكتر جهانگيري، دكتر لاريجاني، حاج سیدحسن آقا و ... در اتاقي با حضور چندين نفر ديگر، لحظاتي نشستيم و اندوه سنگيني حاكم بود.ميگويند حدود 3/5 ميليون نفر جمعيت براي تشييع آمدند و شاهد این جمعیت بودم که تنها و تنها از سر علاقه و قدرشناسي آمده بودند.
هفته گذشته بزرگمردي تأثيرگذار را بدرقه كرديم كه مردم ايران در فراقش اندوهناك هستند.
یادش گرامی و آرمانهایش پر رهرو باد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.