|

نسل سوم و دغدغه‌ی عدم اعتماد

محمدمهدی علیپور

شرق: «ذهن خلاق،انرژی مضاعف و انگیزه فزاینده،سه ضلع اصلی و شاخص ثمرات جوان‌گرایی در حوزه مدیریتی محسوب می‌شود.»در کشورهای توسعه‌یافته به‌کارگیری افراد در منصب‌های مختلف قواعد و ضوابط خاص خود دارد مثلاً تخصص مهم‌ترین فاکتور در انتخاب و تفویض مسئولیت‌هاست و بیشتر افراد جامعه برای رسیدن به مناصب بالاتر قطعاً مسیر مناسبی را طی کرده و به‌صورت پلکانی حرکت کرده‌اند و غالباً این نگاه ماشینی موجبات توسعه و پیشرفت پایدار می‌گردد.یکی دیگر از ویژگی‌های کشورهای توسعه‌یافته توازن سنی در مدیریت‌ها و مجموعه‌های مختلف کشور است به‌طوری‌که این موازنه تجربه و تخصص را پیوند مناسبی برقرار کرده است و درنتیجه توسعه پایدار همراه با خلاقیت‌های نوین و نیازسنجی لازم یک جامعه در همه‌ی حوزه‌ها را محقق کرده است.اما در کشور ما تا کنون وضع به گونه‌ی دگر بوده است ،‌البته دلایل مختلفی هم دارد که مهم‌ترین و تأثیرگذارترین وجه آن دگرگوني سیاسی و در پی آن تغییر سیستم دولتی و دگرگونی ساختار انسانی اداره کشور بوده است. ازاین‌رو نسل اول با هر تخصص و کارکرد به دلیل کمبود و گاهی نبود نیروی انسانی در مسئولیت‌های مختلفی گمارده شدند و غالباً هم سال‌های ابتدایی در حال کسب تجربه و دوران آزمون‌ وخطا بودند که این خود گاه خسارت‌های جبران‌ناپذیری در بر داشت غالب این نوع افراد نسل اول بین ۲۸ تا ۳۵ سال بودند و مهم‌ترین مسئولیت‌های کشور در دهه‌ی شصت را بر عهده داشتند البته ناگفته نماند که کشور دوران خاصی نیز سپری می‌کرد و جنگ کشور را از هر حیث متلاطم کرده بود و اتفاقاً خیلی از همین افراد در حال تجربه توانستند در آن شرایط بحرانی روسفید درآیند ولی بعد از گذار دوران اول انقلاب تغییر نسل مدیریت متوقف شد و کشور در حوزه‌ی مدیریت دچارتوقف مدیریت شد و از وکلای مجلس گرفته تا مدیران کشوری و لشکری مصادره همان نسل اول گردید . این روند تا اواسط دهه‌ی هشتاد ادامه داشت تا زمان روی کار آمدن دولت نهم که یک تغییر گسترده در سطح مدیران صورت گرفت و نسل جوانی در سطح اول و دوم مدیریت کشور دیده شد که این خود نشانه‌ی خوبی بود ولی اشکال اساسی آن عدم تخصص بود و فقط تغییرات ایدئولوژیک و صرف حذف مدیران قبلی بود که قطعاً به شکست انجامید و این شتاب‌زدگی تغییر خسارت‌های متعددی در حوزه‌های سیاسی و اقتصادی به کشور وارد کرد. با روی کار آمدن دولت یازدهم جوانان خود را بیش‌ازپیش آمده حضور جدی در عرصه‌ی مدیریت در سطوح مختلف کردند و با توجه به گذشت بیش از سه دهه از انقلاب دیگر امید به تغییر نسل اول در رأس مدیریت کشور داشتند ولی انتخاب کابینه تلنگري در ذهن همگان بود و ترکیب یکدستی از مدیران دهه‌ی شصتی بازهم ما را به عقب راند و نسل جوان را مجدد مأیوس از رسیدن پلکانی به سطح بالای مدیریت کرد ولی تصمیم دولت یازدهم به به‌کارگیری نسل جوان در سطح دو و سه مدیریت کشور مجدد بارقه‌ی امید را زنده کرد . طرح وزارت کشور در انتخاب بخشداران با شرط سنی زیر ۴۰ سال و یا انتخاب مشاوران و مدیران ستادی و حتی فرمانداران جوان ،حرکتی بس قابل‌تحسین بود و این خود نوعی پوست‌اندازی و حرکت پلکانی را در آینده نزدیک رقم خواهد زد . ما هم باید مشوق و حامی چنین حرکت‌هایی در مدیریت کشور باشیم تا در آینده نزدیک همین نسل جوان و پویا که به تحلیل این‌جانب " ذهن خلاق،انرژی مضاعف و انگیزه فزاینده،سه ضلع اصلی و شاخص ثمرات جوان‌گرایی در حوزه مدیریتی محسوب می‌شود" و با در نظر گرفتن این اصل که در برخی از حوزه‌های بسیار حساس که البته نمی‌توان آن را به‌تمامی عرصه‌های مدیریتی تعمیم داد، ضرورت استفاده و بهره‌گیری از مدیریت کارکشته،کارآزموده و مجرب اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد و بدون ترس از عدم‌تأیید و اعتماد نسل گذشته، زمام امور اجرایی کشور را در دست‌گیرند.

شرق: «ذهن خلاق،انرژی مضاعف و انگیزه فزاینده،سه ضلع اصلی و شاخص ثمرات جوان‌گرایی در حوزه مدیریتی محسوب می‌شود.»در کشورهای توسعه‌یافته به‌کارگیری افراد در منصب‌های مختلف قواعد و ضوابط خاص خود دارد مثلاً تخصص مهم‌ترین فاکتور در انتخاب و تفویض مسئولیت‌هاست و بیشتر افراد جامعه برای رسیدن به مناصب بالاتر قطعاً مسیر مناسبی را طی کرده و به‌صورت پلکانی حرکت کرده‌اند و غالباً این نگاه ماشینی موجبات توسعه و پیشرفت پایدار می‌گردد.یکی دیگر از ویژگی‌های کشورهای توسعه‌یافته توازن سنی در مدیریت‌ها و مجموعه‌های مختلف کشور است به‌طوری‌که این موازنه تجربه و تخصص را پیوند مناسبی برقرار کرده است و درنتیجه توسعه پایدار همراه با خلاقیت‌های نوین و نیازسنجی لازم یک جامعه در همه‌ی حوزه‌ها را محقق کرده است.اما در کشور ما تا کنون وضع به گونه‌ی دگر بوده است ،‌البته دلایل مختلفی هم دارد که مهم‌ترین و تأثیرگذارترین وجه آن دگرگوني سیاسی و در پی آن تغییر سیستم دولتی و دگرگونی ساختار انسانی اداره کشور بوده است. ازاین‌رو نسل اول با هر تخصص و کارکرد به دلیل کمبود و گاهی نبود نیروی انسانی در مسئولیت‌های مختلفی گمارده شدند و غالباً هم سال‌های ابتدایی در حال کسب تجربه و دوران آزمون‌ وخطا بودند که این خود گاه خسارت‌های جبران‌ناپذیری در بر داشت غالب این نوع افراد نسل اول بین ۲۸ تا ۳۵ سال بودند و مهم‌ترین مسئولیت‌های کشور در دهه‌ی شصت را بر عهده داشتند البته ناگفته نماند که کشور دوران خاصی نیز سپری می‌کرد و جنگ کشور را از هر حیث متلاطم کرده بود و اتفاقاً خیلی از همین افراد در حال تجربه توانستند در آن شرایط بحرانی روسفید درآیند ولی بعد از گذار دوران اول انقلاب تغییر نسل مدیریت متوقف شد و کشور در حوزه‌ی مدیریت دچارتوقف مدیریت شد و از وکلای مجلس گرفته تا مدیران کشوری و لشکری مصادره همان نسل اول گردید . این روند تا اواسط دهه‌ی هشتاد ادامه داشت تا زمان روی کار آمدن دولت نهم که یک تغییر گسترده در سطح مدیران صورت گرفت و نسل جوانی در سطح اول و دوم مدیریت کشور دیده شد که این خود نشانه‌ی خوبی بود ولی اشکال اساسی آن عدم تخصص بود و فقط تغییرات ایدئولوژیک و صرف حذف مدیران قبلی بود که قطعاً به شکست انجامید و این شتاب‌زدگی تغییر خسارت‌های متعددی در حوزه‌های سیاسی و اقتصادی به کشور وارد کرد. با روی کار آمدن دولت یازدهم جوانان خود را بیش‌ازپیش آمده حضور جدی در عرصه‌ی مدیریت در سطوح مختلف کردند و با توجه به گذشت بیش از سه دهه از انقلاب دیگر امید به تغییر نسل اول در رأس مدیریت کشور داشتند ولی انتخاب کابینه تلنگري در ذهن همگان بود و ترکیب یکدستی از مدیران دهه‌ی شصتی بازهم ما را به عقب راند و نسل جوان را مجدد مأیوس از رسیدن پلکانی به سطح بالای مدیریت کرد ولی تصمیم دولت یازدهم به به‌کارگیری نسل جوان در سطح دو و سه مدیریت کشور مجدد بارقه‌ی امید را زنده کرد . طرح وزارت کشور در انتخاب بخشداران با شرط سنی زیر ۴۰ سال و یا انتخاب مشاوران و مدیران ستادی و حتی فرمانداران جوان ،حرکتی بس قابل‌تحسین بود و این خود نوعی پوست‌اندازی و حرکت پلکانی را در آینده نزدیک رقم خواهد زد . ما هم باید مشوق و حامی چنین حرکت‌هایی در مدیریت کشور باشیم تا در آینده نزدیک همین نسل جوان و پویا که به تحلیل این‌جانب " ذهن خلاق،انرژی مضاعف و انگیزه فزاینده،سه ضلع اصلی و شاخص ثمرات جوان‌گرایی در حوزه مدیریتی محسوب می‌شود" و با در نظر گرفتن این اصل که در برخی از حوزه‌های بسیار حساس که البته نمی‌توان آن را به‌تمامی عرصه‌های مدیریتی تعمیم داد، ضرورت استفاده و بهره‌گیری از مدیریت کارکشته،کارآزموده و مجرب اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد و بدون ترس از عدم‌تأیید و اعتماد نسل گذشته، زمام امور اجرایی کشور را در دست‌گیرند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.