نقشه راه «پیروزی» مجدد «روحانی» در انتخابات
اکبر مختاری. مدرس دانشگاه
تجدید پیروزیهای انتخاباتی از موفقیت اولیه سختتر و دشوارتر است. موفقیتهای ابتدایی را ترکیبی از شعارهای زیبا، حمایت جریانهای مختلف سیاسی و گذر از سیاستهای دولتمردان مستقر، میسر میسازد لیکن ادامه موفقیت با توجه به شناخت نسبی مردم و چالشهای پیش رو و درک منفعت سیاستها در حوزههای مختلف بخصوص اقتصادی بسی دشوار خواهد بود.
پیروزیهای تاثیرگذار انتخاباتی بدون درک بستر زمانی و مکانی و فلسفه وجودی آنها صورت نمیپذیرد. خرداد 92 حسن روحانی در حالی وارد رقابت انتخابات ریاست جمهوری شد که کشور با تورم چهل درصدی، نرخ ارز حدود چهار هزار تومانی، تحریمهای فزاینده اقتصادی و سیاسی و نوعی نا امیدی به آینده پیشرو ایران ازسوی مردم روبرو بود.
در چنین فضایی حسن روحانی با سخن از حل پرونده هستهای و رفع تحریمهای اقتصادی و کنترل تورم و در نهایت عادیسازی فضای کشور به ریاست جمهوری رسید. با شروع دولت، حسن روحانی مهمترین تمرکز خویش را بر کسب و دستیابی به توافق هستهای قرار داد همانی که پس از دو سال تلاش مستمر به ثمر نشست. هماکنون فرصت زیادی به پایان اردیبهشت ماه پیش رو و انتخابات ریاست جمهوری باقی نمانده است، بنابراین نگارنده تلاش دارد با توجه به فضای کنونی کشور نقشه راه پیروزی انتخاباتی روحانی را به نمایش گذارد.ضلع اول این مربع سیاسی است.که خود شامل دو حوزه سیاست داخلی و خارجی میشود. در بعد سیاست داخلی تلاش در جهت دفاع هرچه محکمتر از کنشگران سیاسی در برابر هجمههای موجود و احتمالی می باشد.سستی در دفاع از سیاست ورزی قانونی سبب سلب احساس امنیت از سوی حامیان میگردد و چنین احساسی دفاع جدی از حضور مجدد دولت فعلی را خالی از فایده و منطق سیاسی میسازد.در حوزه سیاست خارجی پیگیری قدرتمندانه مفاد برجام و پیگیری منافع اقتصادی و سیاسی حاصله از آن ضروری مینماید.در شرایط روی کارآمدن رییسجمهوری منتقد برجام درآمریکا آمادگی برای هرنوع سناریوی بدبینانه و
چگونگی عبور از مشکل الزامی مینماید. دیپلماسی فعالانه دولت همچون موفقیت مذاکرات نفتی در اجلاس اوپک در وین سبب ارتقا جایگاه دولت روحانی نزد افکارعمومی خواهد شد. ( ادامه دارد...)
تجدید پیروزیهای انتخاباتی از موفقیت اولیه سختتر و دشوارتر است. موفقیتهای ابتدایی را ترکیبی از شعارهای زیبا، حمایت جریانهای مختلف سیاسی و گذر از سیاستهای دولتمردان مستقر، میسر میسازد لیکن ادامه موفقیت با توجه به شناخت نسبی مردم و چالشهای پیش رو و درک منفعت سیاستها در حوزههای مختلف بخصوص اقتصادی بسی دشوار خواهد بود.
پیروزیهای تاثیرگذار انتخاباتی بدون درک بستر زمانی و مکانی و فلسفه وجودی آنها صورت نمیپذیرد. خرداد 92 حسن روحانی در حالی وارد رقابت انتخابات ریاست جمهوری شد که کشور با تورم چهل درصدی، نرخ ارز حدود چهار هزار تومانی، تحریمهای فزاینده اقتصادی و سیاسی و نوعی نا امیدی به آینده پیشرو ایران ازسوی مردم روبرو بود.
در چنین فضایی حسن روحانی با سخن از حل پرونده هستهای و رفع تحریمهای اقتصادی و کنترل تورم و در نهایت عادیسازی فضای کشور به ریاست جمهوری رسید. با شروع دولت، حسن روحانی مهمترین تمرکز خویش را بر کسب و دستیابی به توافق هستهای قرار داد همانی که پس از دو سال تلاش مستمر به ثمر نشست. هماکنون فرصت زیادی به پایان اردیبهشت ماه پیش رو و انتخابات ریاست جمهوری باقی نمانده است، بنابراین نگارنده تلاش دارد با توجه به فضای کنونی کشور نقشه راه پیروزی انتخاباتی روحانی را به نمایش گذارد.ضلع اول این مربع سیاسی است.که خود شامل دو حوزه سیاست داخلی و خارجی میشود. در بعد سیاست داخلی تلاش در جهت دفاع هرچه محکمتر از کنشگران سیاسی در برابر هجمههای موجود و احتمالی می باشد.سستی در دفاع از سیاست ورزی قانونی سبب سلب احساس امنیت از سوی حامیان میگردد و چنین احساسی دفاع جدی از حضور مجدد دولت فعلی را خالی از فایده و منطق سیاسی میسازد.در حوزه سیاست خارجی پیگیری قدرتمندانه مفاد برجام و پیگیری منافع اقتصادی و سیاسی حاصله از آن ضروری مینماید.در شرایط روی کارآمدن رییسجمهوری منتقد برجام درآمریکا آمادگی برای هرنوع سناریوی بدبینانه و
چگونگی عبور از مشکل الزامی مینماید. دیپلماسی فعالانه دولت همچون موفقیت مذاکرات نفتی در اجلاس اوپک در وین سبب ارتقا جایگاه دولت روحانی نزد افکارعمومی خواهد شد. ( ادامه دارد...)
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.