|

تأمین مالی جمعی، راه‌حلی نوآورانه در توسعه عدالت آموزشی

حمیده حبیبی.مدیر توسعه کسب‌وکار وب‌سایت تأمین مالی جمعی فاندوران

گسترش روزافزون استفاده از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی متعددی که بر پایه آن شکل‌ گرفته‌اند، موجب شده بشر امروز فراتر از آنچه تصور می‌شده است، قدرت ارتباطی کسب کند.
بهبود قابلیت‌های ارتباطی موجب توسعه‌ شبکه‌های مختلف و ایجاد سرمایه‌های اجتماعی شده است. بر اساس این شبکه‌ها و سرمایه‌های اجتماعی، مفاهیمی تازه و راهکارهای بدیعی ایجاد شده که پیش از این امکان‌پذیر نبوده است. یکی از این موارد، مفاهیم «جمع‌سپاری» یا crowdsourcing‌ و «تأمین مالی جمعی» یا crowdfunding است.
یکی از عواملی که به رشد و سرعت‌گرفتن چنین روندهایی دامن زده است، مفهوم و پارادایم وب 0. 2 (Web 2. 0) است. در این مفهوم به نقش کاربران به عنوان یکی از کلیدی‌ترین عوامل تولید و کنترل محتوا توجه زیادی شده است و این پارادایم در 10 سال گذشته موجب حرکت‌ها و روندهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی متعددی شده است.
در تمام تاریخ بشریت، برای آنکه یک جمعیت مفهوم و هویت پیدا کند، باید افراد تشکیل‌دهنده آن، در کنار یکدیگر و به صورت فیزیکی جمع شوند. ظهور اینترنت به عنوان یک ابزار ارتباطی همگانی باعث شد ما هویت جدیدی به نام جمعیت مجازی داشته باشیم. اکنون مردم می‌توانند به‌راحتی اشتراکات خود را در اینترنت جست‌وجو کنند و علایق مشترک آنها در مقیاسی بسیار بزرگ‌تر از آنچه تصور می‌شد، به عنوان محرک، اجتماعات اینترنتی متعددی را شکل می‌دهد. این روند یک تغییر بنیادین در تمامی ابعاد زندگی بشر ایجاد کرده است و جوامع متعددی فقط با تکیه بر همین علایق مشترک (احساسی، هنری، دغدغه اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و...) شکل گرفته‌اند.
نکته جالب اینکه برخلاف آن چه تصور می‌شد، در بیشتر موارد کیفیت فعالیت‌ها و خروجی فرایند جمع‌سپاری برابر یا بیشتر از نتایج مورد انتظار از یک متخصص در آن حوزه خواهد بود. شعور جمعی و درک عمومی نسبت به مفاهیم، بسیار بیشتر از آن چیزی است که جامعه‌شناسان و محققان تصور می‌کردند و اکنون بخش اعظمی از تئوری‌های مربوط به خرد جمعی قابل اثبات شده است. زیرا آنچه تا پیش از این خرد و هوش جمعی را نامتصور کرد بود، نبود شبکه‌ و ارتباطات مناسب در سطح جامعه بود که ظهور اینترنت این پدیده را تشدید کرد.
شناخته‌شده‌ترین مدل استفاده‌شده در جمع‌سپاری Crowdfunding است. Crowdfunding یا جذب سرمایه مردمی یا سرمایه‌گذاری اجتماعی یا تأمین مالی جمعی، کمپینی برای حمایت جمعی افراد مختلف از یک جامعه (معمولا جامعه کاربران اینترنت) و پرداخت بخشی از سرمایه موردنیاز برای آغاز یک پروژه به وسیله افراد یا سازمان برگزارکننده کمپین است. در این روش صاحبان ایده سعی می‌کنند با بیان طرح خود، ضمن ایجاد جذابیت‌های لازم برای علاقه‌مند‌کردن افراد به پروژه‌های خود، بتوانند موافقت آنها برای تأمین سرمایه (هرچند مبالغ اندک و ناچیز) را جلب کنند. البته از این متد به شکل‌های مختلف و در طول تاریخ استفاده شده است ولی شکل و نوع استفاده از آن در سال‌های اخیر تغییرات زیادی کرده است.
در سال ۱۸۸۴ کمیته ساخت مجسمه آزادی اعلام کرد بودجه ساخت مجسمه آزادی به اتمام رسیده است. جوزف پولیتزر، ناشر روزنامه نیویورک‌ورلد از مردم آمریکا خواست برای اهدای کمک‌های مالی برای ادامه ساخت مجسمه آزادی به پای کیوسک‌های این روزنامه بروند. پولیتزر بیش از صد هزار دلار در شش ماه از سوی بیش از 125 هزار نفر دریافت کرد که همگی یک یا کمتر از یک دلار بودند. این قدیمی‌ترین جذب سرمایه مردمی ثبت‌شده در تاریخ است. با پیشرفت فناوری و روی‌کارآمدن رسانه‌های ارتباط‌جمعی جدید، این نوع کمپین‌ها رنگ و بوی تازه‌ای به خود گرفتند؛ از کمک به سازمان‌های خیریه ساخت مدرسه به وسیله پیامک، تا جمع‌آوری هزینه ساخت و ارسال تلسکوپ به فضا! در این بین اینترنت بیشترین سهم را در کمک به جذب این نوع سرمایه بلاعوض داشته است.
آموزش و توسعه امکانات آموزشی نیز یکی از مهم‌ترین موضوعات سال‌های اخیر در جوامع مختلف بوده که در صورت نبود آن و دسترسی‌نداشتن عموم کودکان به آموزش باکیفیت و یکسان، موجب فقر دائمی و سرنوشتی تلخ از جنس توانمندی در مهارت زندگی و شغلی خواهد شد.
توسعه عدالت آموزشی، مانند دیگر موضوعات اجتماعی یکی از دغدغه‌های فعلی جامعه است که جمعیت بسیار زیادی را می‌تواند متوجه اهمیت خود کند، آنچه پرواضح است جهت‌گیری خرد جمعی به سمت و سوی حل این مسئله و کاهش آثار جبران‌ناپذیر این معضل است که خود اقدامی بنیادین است. ارتباطات و ظهور مفاهیم تأمین مالی جمعی به واسطه تصمیم خرد جمعی، امروز امکانی نو و جدید است که در فضای آموزش می‌تواند مانع از فقر مادام‌العمر کسانی شود که تنها فقر امکانات، آنها را در چرخه تبعیض قرار داده است.

گسترش روزافزون استفاده از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی متعددی که بر پایه آن شکل‌ گرفته‌اند، موجب شده بشر امروز فراتر از آنچه تصور می‌شده است، قدرت ارتباطی کسب کند.
بهبود قابلیت‌های ارتباطی موجب توسعه‌ شبکه‌های مختلف و ایجاد سرمایه‌های اجتماعی شده است. بر اساس این شبکه‌ها و سرمایه‌های اجتماعی، مفاهیمی تازه و راهکارهای بدیعی ایجاد شده که پیش از این امکان‌پذیر نبوده است. یکی از این موارد، مفاهیم «جمع‌سپاری» یا crowdsourcing‌ و «تأمین مالی جمعی» یا crowdfunding است.
یکی از عواملی که به رشد و سرعت‌گرفتن چنین روندهایی دامن زده است، مفهوم و پارادایم وب 0. 2 (Web 2. 0) است. در این مفهوم به نقش کاربران به عنوان یکی از کلیدی‌ترین عوامل تولید و کنترل محتوا توجه زیادی شده است و این پارادایم در 10 سال گذشته موجب حرکت‌ها و روندهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی متعددی شده است.
در تمام تاریخ بشریت، برای آنکه یک جمعیت مفهوم و هویت پیدا کند، باید افراد تشکیل‌دهنده آن، در کنار یکدیگر و به صورت فیزیکی جمع شوند. ظهور اینترنت به عنوان یک ابزار ارتباطی همگانی باعث شد ما هویت جدیدی به نام جمعیت مجازی داشته باشیم. اکنون مردم می‌توانند به‌راحتی اشتراکات خود را در اینترنت جست‌وجو کنند و علایق مشترک آنها در مقیاسی بسیار بزرگ‌تر از آنچه تصور می‌شد، به عنوان محرک، اجتماعات اینترنتی متعددی را شکل می‌دهد. این روند یک تغییر بنیادین در تمامی ابعاد زندگی بشر ایجاد کرده است و جوامع متعددی فقط با تکیه بر همین علایق مشترک (احساسی، هنری، دغدغه اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و...) شکل گرفته‌اند.
نکته جالب اینکه برخلاف آن چه تصور می‌شد، در بیشتر موارد کیفیت فعالیت‌ها و خروجی فرایند جمع‌سپاری برابر یا بیشتر از نتایج مورد انتظار از یک متخصص در آن حوزه خواهد بود. شعور جمعی و درک عمومی نسبت به مفاهیم، بسیار بیشتر از آن چیزی است که جامعه‌شناسان و محققان تصور می‌کردند و اکنون بخش اعظمی از تئوری‌های مربوط به خرد جمعی قابل اثبات شده است. زیرا آنچه تا پیش از این خرد و هوش جمعی را نامتصور کرد بود، نبود شبکه‌ و ارتباطات مناسب در سطح جامعه بود که ظهور اینترنت این پدیده را تشدید کرد.
شناخته‌شده‌ترین مدل استفاده‌شده در جمع‌سپاری Crowdfunding است. Crowdfunding یا جذب سرمایه مردمی یا سرمایه‌گذاری اجتماعی یا تأمین مالی جمعی، کمپینی برای حمایت جمعی افراد مختلف از یک جامعه (معمولا جامعه کاربران اینترنت) و پرداخت بخشی از سرمایه موردنیاز برای آغاز یک پروژه به وسیله افراد یا سازمان برگزارکننده کمپین است. در این روش صاحبان ایده سعی می‌کنند با بیان طرح خود، ضمن ایجاد جذابیت‌های لازم برای علاقه‌مند‌کردن افراد به پروژه‌های خود، بتوانند موافقت آنها برای تأمین سرمایه (هرچند مبالغ اندک و ناچیز) را جلب کنند. البته از این متد به شکل‌های مختلف و در طول تاریخ استفاده شده است ولی شکل و نوع استفاده از آن در سال‌های اخیر تغییرات زیادی کرده است.
در سال ۱۸۸۴ کمیته ساخت مجسمه آزادی اعلام کرد بودجه ساخت مجسمه آزادی به اتمام رسیده است. جوزف پولیتزر، ناشر روزنامه نیویورک‌ورلد از مردم آمریکا خواست برای اهدای کمک‌های مالی برای ادامه ساخت مجسمه آزادی به پای کیوسک‌های این روزنامه بروند. پولیتزر بیش از صد هزار دلار در شش ماه از سوی بیش از 125 هزار نفر دریافت کرد که همگی یک یا کمتر از یک دلار بودند. این قدیمی‌ترین جذب سرمایه مردمی ثبت‌شده در تاریخ است. با پیشرفت فناوری و روی‌کارآمدن رسانه‌های ارتباط‌جمعی جدید، این نوع کمپین‌ها رنگ و بوی تازه‌ای به خود گرفتند؛ از کمک به سازمان‌های خیریه ساخت مدرسه به وسیله پیامک، تا جمع‌آوری هزینه ساخت و ارسال تلسکوپ به فضا! در این بین اینترنت بیشترین سهم را در کمک به جذب این نوع سرمایه بلاعوض داشته است.
آموزش و توسعه امکانات آموزشی نیز یکی از مهم‌ترین موضوعات سال‌های اخیر در جوامع مختلف بوده که در صورت نبود آن و دسترسی‌نداشتن عموم کودکان به آموزش باکیفیت و یکسان، موجب فقر دائمی و سرنوشتی تلخ از جنس توانمندی در مهارت زندگی و شغلی خواهد شد.
توسعه عدالت آموزشی، مانند دیگر موضوعات اجتماعی یکی از دغدغه‌های فعلی جامعه است که جمعیت بسیار زیادی را می‌تواند متوجه اهمیت خود کند، آنچه پرواضح است جهت‌گیری خرد جمعی به سمت و سوی حل این مسئله و کاهش آثار جبران‌ناپذیر این معضل است که خود اقدامی بنیادین است. ارتباطات و ظهور مفاهیم تأمین مالی جمعی به واسطه تصمیم خرد جمعی، امروز امکانی نو و جدید است که در فضای آموزش می‌تواند مانع از فقر مادام‌العمر کسانی شود که تنها فقر امکانات، آنها را در چرخه تبعیض قرار داده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.