نگاه
"گدام" یا سیاه چادر؛ نماد برجسته زندگی سنتی قوم بلوچ
گدام که بعضی گدان و به پارسی پلاس و یا همان سیاه چادر بخشی از فرهنگ و تاریخ مردم بلوچ در نقاط مختلف کشور و از جمله منطقه خاش و سیستان و بلوچستان بوده، که امروزه تقریبا تحت تاثیر شهرنشینی در حال نابودی و فراموشی است.شاید این مسکن عشایر بلوچ در گذشته نه چندان دور را فقط در ایام نوروز در ورودی بعضی شهرهای بلوچستان می بینیم.و هر مسافری را کنجکاو تا لحظه ای درنگ و در سایه گدام بنشیند و شاید بدون اینکه از گذشته و تاریخ گدام و گدام نشینان اطلاعاتی کسب کند به راه خویش ادامه دهد.اما باید دانست گدام تنها یک سرپناه سنتی و بومی برای ما نبوده، بلکه نمادی از خودکفایی در شرایط سخت زندگی، تلاش، زندگی با صفا و صمیمیت و کسب روزی حلال و پاک بوده است.گرچه امروز گدام جاذبه ای برای گردشگران و مسافران نوروزی است ولی حکایتهای فراوان از مردمی دارد که سالهای سال در گوشه ایی از کویر با عزت و کرامت و در آرامش و صلح وصفا در سایه ی گدام زندگی کردند و در گدام بود که واژه های فرموش شده (حشر، پتر، کاسه و باجی، عهد و کلام، بجار، زحم و کپن، میار و میار جلی و....در یک کلام صداقت و انسانیت معنی پیدا می کرد.گدام هرگز در بر روی میهمان نمی بست و
ساکنانش در حصار و چارچوب دیوار زندانی نبودند.گدام گر چه به رنگ سیاه بود ولی ساکنانش قلبی به پاکی انسانیت و سپیدی برف داشتند.در همسایگی گدام گرسنهای سر بر بالین نمیگذاشت و غذای ساده ای که در آن پخت می شد سفره ای با سخاوت می گستراند.و همه گدام نشینان احساس می کردند از یک خانواده اند و در غم و شادی هم شریک بودند در گدام کودکانش شاداب و کم توقع، جوانانش سر حال و قبراق و بیگانه با اعتیاد و اهل کار و تلاش.مردانش اهل ایمان، مقاوم در برابر مشکلات روزگار، زنان و دخترانش پاک و با نجابت.و در فصل بهار آنقدر گدام در دشت و دمن بر افراشته می شد که به دشت و صحرا جان و حیات می داد و غلغله ای بر پا می شد از تلاش و کوشش برای بدست آوردن روزی حلال و پاک.و امروز برای مردمی که از زندگی زندان گونه آپارتمانی خسته و افسرده شده اند، نشستن لحظه ای در گدام به انسان احساس آزادی و رهایی از زندگی بی روح ماشینی می دهد و مسافران نوروزی را با گوشه ایی از فرهنگ ما آشنا می کند تا بدانند این گدام نشینان بودند که در شرایط سخت زندگی اقتصاد مقاومتی که امروز از آن صحبت می کنیم سالهای نه بلکه قرنها پیش در گدام با موفقیت تجربه کرده اند.اما گرچه
زحمت و تلاش عزیزانی که گدام را نماد زندگی گذشته این مردم انتخاب و معرفی می کنند قابل ستایش و تقدیر است ولی آنچه شاید فراموش شده به تصویر کشیدن یک گدام بر اساس آنچه در واقعیت بوده هست، کاش مي توانستيم در حین اینکه گدام را برپا می کردیم، زندگی و دکوراسیون گدام را طبیعی و همانطوریکه بوده طراحی می کردیم تا هم مسافران و هم نسل جدید اطلاعات بیشتری از گذشته داشته باشند.به هر حال شاید تا چندسال دیگر گدام هم جمع شود و تنها تصویری از آن در ذهن و خاطر مسافرانی بماند که اندکی در گدام نشستند و یا چند عکس یادگاری گرفتند.
هیات سرمایه گذاری کشورهند ازظرفیت های اقتصادی وتجاری چابهار دیدن کرد
چابهار- ایرنا- مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار در جنوب سیستان وبلوچستان گفت: اعضای هیات سرمایه گذاری کشور هند متشکل از نمایندگان شرکت نالکو از ظرفیت های اقتصادی، ترانزیتی، تجاری و صنعتی چابهار دیدن کردند. عبدالرحیم کردی روز سه شنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: هیات سرمایه گذاری شرکت نالکو هند در سفر یک روزه از پیکره های صنعتی و تولیدی منطقه، شرکت فولاد مکران، بندر شهید بهشتی و کلانتری دیدن کردند.وی ادامه داد: در نشستی با این هیات سرمایه گذار خارجی اطلاعات لازم و فرآیند سرمایه گذاری تشریح خواهد شد و زمینه فعالیت حوزه سرمایه گذاری آنان مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.وی افزود: چابهار ظرفیت بالایی برای سرمایه گذاری در زمینه تجارت، ترانزیت، صنایع و ایجاد کارگاههای تولیدی دارد و شرکت ها و افراد داخلی و خارجی می توانند فرصت را غنیمت شمرده و فعالیت ها را آغاز کنند.رئیس هیات مدیره و مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار بیان کرد: حضور بیش از 110 هیات سرمایه گذاری در یک سال اخیر نشاندهنده اهمیت بالای منطقه راهبردی چابهار است.کردی گفت: چابهار پس از تکمیل زیرساخت ها و پسکرانه ها میتواند نقش مهمی برای
توسعه ایران اسلامی ایفا کند.
"گدام" یا سیاه چادر؛ نماد برجسته زندگی سنتی قوم بلوچ
گدام که بعضی گدان و به پارسی پلاس و یا همان سیاه چادر بخشی از فرهنگ و تاریخ مردم بلوچ در نقاط مختلف کشور و از جمله منطقه خاش و سیستان و بلوچستان بوده، که امروزه تقریبا تحت تاثیر شهرنشینی در حال نابودی و فراموشی است.شاید این مسکن عشایر بلوچ در گذشته نه چندان دور را فقط در ایام نوروز در ورودی بعضی شهرهای بلوچستان می بینیم.و هر مسافری را کنجکاو تا لحظه ای درنگ و در سایه گدام بنشیند و شاید بدون اینکه از گذشته و تاریخ گدام و گدام نشینان اطلاعاتی کسب کند به راه خویش ادامه دهد.اما باید دانست گدام تنها یک سرپناه سنتی و بومی برای ما نبوده، بلکه نمادی از خودکفایی در شرایط سخت زندگی، تلاش، زندگی با صفا و صمیمیت و کسب روزی حلال و پاک بوده است.گرچه امروز گدام جاذبه ای برای گردشگران و مسافران نوروزی است ولی حکایتهای فراوان از مردمی دارد که سالهای سال در گوشه ایی از کویر با عزت و کرامت و در آرامش و صلح وصفا در سایه ی گدام زندگی کردند و در گدام بود که واژه های فرموش شده (حشر، پتر، کاسه و باجی، عهد و کلام، بجار، زحم و کپن، میار و میار جلی و....در یک کلام صداقت و انسانیت معنی پیدا می کرد.گدام هرگز در بر روی میهمان نمی بست و
ساکنانش در حصار و چارچوب دیوار زندانی نبودند.گدام گر چه به رنگ سیاه بود ولی ساکنانش قلبی به پاکی انسانیت و سپیدی برف داشتند.در همسایگی گدام گرسنهای سر بر بالین نمیگذاشت و غذای ساده ای که در آن پخت می شد سفره ای با سخاوت می گستراند.و همه گدام نشینان احساس می کردند از یک خانواده اند و در غم و شادی هم شریک بودند در گدام کودکانش شاداب و کم توقع، جوانانش سر حال و قبراق و بیگانه با اعتیاد و اهل کار و تلاش.مردانش اهل ایمان، مقاوم در برابر مشکلات روزگار، زنان و دخترانش پاک و با نجابت.و در فصل بهار آنقدر گدام در دشت و دمن بر افراشته می شد که به دشت و صحرا جان و حیات می داد و غلغله ای بر پا می شد از تلاش و کوشش برای بدست آوردن روزی حلال و پاک.و امروز برای مردمی که از زندگی زندان گونه آپارتمانی خسته و افسرده شده اند، نشستن لحظه ای در گدام به انسان احساس آزادی و رهایی از زندگی بی روح ماشینی می دهد و مسافران نوروزی را با گوشه ایی از فرهنگ ما آشنا می کند تا بدانند این گدام نشینان بودند که در شرایط سخت زندگی اقتصاد مقاومتی که امروز از آن صحبت می کنیم سالهای نه بلکه قرنها پیش در گدام با موفقیت تجربه کرده اند.اما گرچه
زحمت و تلاش عزیزانی که گدام را نماد زندگی گذشته این مردم انتخاب و معرفی می کنند قابل ستایش و تقدیر است ولی آنچه شاید فراموش شده به تصویر کشیدن یک گدام بر اساس آنچه در واقعیت بوده هست، کاش مي توانستيم در حین اینکه گدام را برپا می کردیم، زندگی و دکوراسیون گدام را طبیعی و همانطوریکه بوده طراحی می کردیم تا هم مسافران و هم نسل جدید اطلاعات بیشتری از گذشته داشته باشند.به هر حال شاید تا چندسال دیگر گدام هم جمع شود و تنها تصویری از آن در ذهن و خاطر مسافرانی بماند که اندکی در گدام نشستند و یا چند عکس یادگاری گرفتند.
هیات سرمایه گذاری کشورهند ازظرفیت های اقتصادی وتجاری چابهار دیدن کرد
چابهار- ایرنا- مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار در جنوب سیستان وبلوچستان گفت: اعضای هیات سرمایه گذاری کشور هند متشکل از نمایندگان شرکت نالکو از ظرفیت های اقتصادی، ترانزیتی، تجاری و صنعتی چابهار دیدن کردند. عبدالرحیم کردی روز سه شنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: هیات سرمایه گذاری شرکت نالکو هند در سفر یک روزه از پیکره های صنعتی و تولیدی منطقه، شرکت فولاد مکران، بندر شهید بهشتی و کلانتری دیدن کردند.وی ادامه داد: در نشستی با این هیات سرمایه گذار خارجی اطلاعات لازم و فرآیند سرمایه گذاری تشریح خواهد شد و زمینه فعالیت حوزه سرمایه گذاری آنان مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.وی افزود: چابهار ظرفیت بالایی برای سرمایه گذاری در زمینه تجارت، ترانزیت، صنایع و ایجاد کارگاههای تولیدی دارد و شرکت ها و افراد داخلی و خارجی می توانند فرصت را غنیمت شمرده و فعالیت ها را آغاز کنند.رئیس هیات مدیره و مدیرعامل سازمان منطقه آزاد چابهار بیان کرد: حضور بیش از 110 هیات سرمایه گذاری در یک سال اخیر نشاندهنده اهمیت بالای منطقه راهبردی چابهار است.کردی گفت: چابهار پس از تکمیل زیرساخت ها و پسکرانه ها میتواند نقش مهمی برای
توسعه ایران اسلامی ایفا کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.