اعتماد ميوه گفت وگوست
حسين گنجي.روزنامه نگار
مدت هاست كه كارشناسان و اساتيد جامعه شناس دانشگاه بر اين نكته اذعان دارند و پيرامونش كتاب ها و سخنراني ها داشته اند؛ كه فاصله دولت- ملت ها رو به فزوني است و برخي تا آنجا هشدار مي دهند كه از ان به شكافي عميق چونان دره اي ياد مي كنند كه ديگر درمان و علاج برايش نيست. اين نگراني را هم در پژوهش هاي ميداني و اكادميك مي توان سراغ گرفت كه مي گويد اعتماد بين فردي رو به كاهش است و هم در ميان مشاهدات روزمره و اخباري كه به گوشمان مي رسد.
وقتي دولت ها يا نهاد هاي دولتي خواسته اي دارند و مردم نسبت بدان مقاومت مي كنند و اين مقاومت مردم و اين عدم ميل انها را به رفتاري بر خلاف قوانين و بايد و نبايد هاي دولت ها مي كشاند. اينكه در يك پياده روي ساده شاهد چندين تابلوي عدم خسارت به اموال عمومي هستيم و شاهد مشاهدات فراواني از همين تخريب هاي عمومي هستيم مگر نه اين است كه شهروند به عنوان ملت جامعه را از خود دور و غير و غريبه مي داند كه نه تنها در بهبود آن تلاش و مشاركتي نمي كند كه سعي در تخريب يا اگر نگويم تخريب عدم همراهي با ان سياست ها و برنامه ها و اقدامات دارد.
اين موضوع و اين ستيهندگي پنهان و خاموش كه در دنياي غرب از ان به عنوان آنتاگونيسم ياد مي شود، چيزي است كه مي تواند نه تنها شكاف دولت ملت را در نسل هاي بعد افزايش دهد كه حتي مي تواند مانع بزرگي براي توسعه يافتگي كشور گردد. زيرا دولت و ملت دو نيروي بسيار عظيم و قدرتمند هستند كه همراهي و اعتماد في مابين شان مي تواند توسعه و رشد اقتصادي و به تبع ان رفاه عمومي را به ارمغان بياورد.
حال بايد ديد براي اين شكاف كشور هاي ديگر چه كرده اند و اعتماد را چطور جلب كرده و ملت را با دولت و دولت را با ملت چگونه توانسته اند همراه و نزديك كنند.
خاصه اين براي كشوري مثل ايران كه اكنون بيش از ٢٢ ميليون جوان دارد بسيار حياتي تر از هر دوره و ملتي است، زيرا اكنون مي تواند سرنوشت ميزان اين شكاف و ستيهندگي و انتاگونيسم را در نسل هاي بعد و براي دولت هاي بعد خود تعيين و با برنامه اي مدون كاهش دهد.
آنچه تمامي كشورها و اساتيد دانشگاه براي كاهش اين شكاف بدان رسيده اند، يك دستور العمل ساده دارد و آن تنها گفت و گوست.
اعتماد ميوه درخت گفت و گوست.
آنچه دوشنبه بيست و نه آذر اين ماه آخر پاييز، در سالن كوچك اجلاس سران اتفاق افتاد، در ديروز تمام نخواهد شد.
گردهمايي و هم انديشي كه جوانان با دولت مردان داشتند، فرصت مغتنمي ايجاد كرد كه از يك سو به دو نياز جدي اين سن يعني ديده شدن و شنيده شدن پاسخ داده شد و باب گفت و گوي باز شد كه ديگر بسته نخواهد ماند و از طرف ديگر دولت ها كه همواره از پاسخگوي در رنج هستند ترسشان ريخته و خود را در فضاي كاملا دلگرم كننده يافتند.
از سوي جوانان در چند حوزه مختلف مقام اصلي كشور خود را از نزديك و بي واهمه و بي سانسور و بي بايد، نبايد ديدار كردند و خودشان يا نمايندگانشان را براي مطرح كردن انچه نياز دارند و دغدغه شان است به صحبت دعوت كردند و از سوي دولت مردان با جامعه جواني مواجه شدند كه شايد برخلاف تصور شان بسيار با انگيزه، اميد بخش و در عين بيان انتقادات و دغدغه هاي خود، همراه و ياري دهنده است.
اين هم انديشي به عينه اثبات كرد كه براي پر كردن شكاف ميان دولت ملت ها و در كادري ديگر بين جوانان با بزرگ سالان و در بستر ي ديگر بين حاكميت و مردم نبايد دست به كارهاي خارق العاده و غير قابل دسترسي زد و مي توان با چنين برنامه هاي جوان به عنوان سرمايه اجتماعي را به مشاركت جويي و گفت و گو دعوت كرد. و اين اقدامي است كه از اين منظر كه ميوه اش اعتماد خواهد بود آثارش در ان روز دفن و خاموش نخواهد شد و ادامه خواهد داشت.
مدت هاست كه كارشناسان و اساتيد جامعه شناس دانشگاه بر اين نكته اذعان دارند و پيرامونش كتاب ها و سخنراني ها داشته اند؛ كه فاصله دولت- ملت ها رو به فزوني است و برخي تا آنجا هشدار مي دهند كه از ان به شكافي عميق چونان دره اي ياد مي كنند كه ديگر درمان و علاج برايش نيست. اين نگراني را هم در پژوهش هاي ميداني و اكادميك مي توان سراغ گرفت كه مي گويد اعتماد بين فردي رو به كاهش است و هم در ميان مشاهدات روزمره و اخباري كه به گوشمان مي رسد.
وقتي دولت ها يا نهاد هاي دولتي خواسته اي دارند و مردم نسبت بدان مقاومت مي كنند و اين مقاومت مردم و اين عدم ميل انها را به رفتاري بر خلاف قوانين و بايد و نبايد هاي دولت ها مي كشاند. اينكه در يك پياده روي ساده شاهد چندين تابلوي عدم خسارت به اموال عمومي هستيم و شاهد مشاهدات فراواني از همين تخريب هاي عمومي هستيم مگر نه اين است كه شهروند به عنوان ملت جامعه را از خود دور و غير و غريبه مي داند كه نه تنها در بهبود آن تلاش و مشاركتي نمي كند كه سعي در تخريب يا اگر نگويم تخريب عدم همراهي با ان سياست ها و برنامه ها و اقدامات دارد.
اين موضوع و اين ستيهندگي پنهان و خاموش كه در دنياي غرب از ان به عنوان آنتاگونيسم ياد مي شود، چيزي است كه مي تواند نه تنها شكاف دولت ملت را در نسل هاي بعد افزايش دهد كه حتي مي تواند مانع بزرگي براي توسعه يافتگي كشور گردد. زيرا دولت و ملت دو نيروي بسيار عظيم و قدرتمند هستند كه همراهي و اعتماد في مابين شان مي تواند توسعه و رشد اقتصادي و به تبع ان رفاه عمومي را به ارمغان بياورد.
حال بايد ديد براي اين شكاف كشور هاي ديگر چه كرده اند و اعتماد را چطور جلب كرده و ملت را با دولت و دولت را با ملت چگونه توانسته اند همراه و نزديك كنند.
خاصه اين براي كشوري مثل ايران كه اكنون بيش از ٢٢ ميليون جوان دارد بسيار حياتي تر از هر دوره و ملتي است، زيرا اكنون مي تواند سرنوشت ميزان اين شكاف و ستيهندگي و انتاگونيسم را در نسل هاي بعد و براي دولت هاي بعد خود تعيين و با برنامه اي مدون كاهش دهد.
آنچه تمامي كشورها و اساتيد دانشگاه براي كاهش اين شكاف بدان رسيده اند، يك دستور العمل ساده دارد و آن تنها گفت و گوست.
اعتماد ميوه درخت گفت و گوست.
آنچه دوشنبه بيست و نه آذر اين ماه آخر پاييز، در سالن كوچك اجلاس سران اتفاق افتاد، در ديروز تمام نخواهد شد.
گردهمايي و هم انديشي كه جوانان با دولت مردان داشتند، فرصت مغتنمي ايجاد كرد كه از يك سو به دو نياز جدي اين سن يعني ديده شدن و شنيده شدن پاسخ داده شد و باب گفت و گوي باز شد كه ديگر بسته نخواهد ماند و از طرف ديگر دولت ها كه همواره از پاسخگوي در رنج هستند ترسشان ريخته و خود را در فضاي كاملا دلگرم كننده يافتند.
از سوي جوانان در چند حوزه مختلف مقام اصلي كشور خود را از نزديك و بي واهمه و بي سانسور و بي بايد، نبايد ديدار كردند و خودشان يا نمايندگانشان را براي مطرح كردن انچه نياز دارند و دغدغه شان است به صحبت دعوت كردند و از سوي دولت مردان با جامعه جواني مواجه شدند كه شايد برخلاف تصور شان بسيار با انگيزه، اميد بخش و در عين بيان انتقادات و دغدغه هاي خود، همراه و ياري دهنده است.
اين هم انديشي به عينه اثبات كرد كه براي پر كردن شكاف ميان دولت ملت ها و در كادري ديگر بين جوانان با بزرگ سالان و در بستر ي ديگر بين حاكميت و مردم نبايد دست به كارهاي خارق العاده و غير قابل دسترسي زد و مي توان با چنين برنامه هاي جوان به عنوان سرمايه اجتماعي را به مشاركت جويي و گفت و گو دعوت كرد. و اين اقدامي است كه از اين منظر كه ميوه اش اعتماد خواهد بود آثارش در ان روز دفن و خاموش نخواهد شد و ادامه خواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.