|

گزارش سفر یک‌روزه؛

با خبرنگار ما در نمایشگاه نفت و گاز عسلویه

شعله‌های روشن ناشی از سوختن گاز در کنار جنب و جوش هزاران نفر از کارکنان عسلویه فضایی امیدوار‌کننده را پیش روی آینده صنعت قرار می‌دهد که بی‌شک با مدیریت صحیح می‌تواند بخش عمده‌ای از معضلات اقتصادی و اشتغال را با رونق هرچه بیشتر این منطقه به‌دست فراموشی سپارد. منطقه‌ای که عظمتش چشم هر بازدیدکننده‌ای را به خود خیره می‌کند و مجاورتش در کنار کوه و دریا صحنه‌های طبیعی و زیبایی را پیش از ورد به شهر پیش چشم مسافران قرار می‌دهد.
سفر به شهر عسلویه آن هم برای یک ماموریت کاری و بازدید نمایشگاهی همراه با دیگر خبرنگاران می‌توانست اتفاق بسیار خوبی را چه به‌طور شخصی و چه در بحث کاری رقم بزند که خوشبختانه تا حدودی زیادی تحقق یافت. اما نکات جالبی هم در آن بین اتفاق افتاد که قابل توجه بود. بر طبق قرار قبلی مقرر شد ساعت 5:30 صبح در ابتدای بلوار امام علی سوار اتوبوسی شویم که از قبل توسط منطقه ویژه اقتصادی برای جا‌به‌جایی خبرنگاران تدارک دیده شده بود. با این فکر که قرار است با عده زیادی از همکاران راهی سفر شویم خود را به اتوبوس مورد نظر رساندم که ظاهرا با‌توجه به تماس یک ربع قبل، در انتظار من به سر می‌برد. متاسفانه با سوار‌شدن به اتوبوس تمام رویای داشتن همسفران خبرنگار رنگ باخت و من با دیدن صندلی‌های خالی اتوبوس از استقبال بی‌نظیر همکارانم از این سفر به‌وجد آمدم!
با خود گفتم احتمالا در دیگر شهرستان‌ها که قرار بود اتوبوس در آن‌ها توقف داشته باشد، همکاران دیگری به من و عکاس مجموعه‌مان ملحق خواهند شد‌. پیش‌بینی که باز هم رنگ واقعیت به خود ندید و ما ماندیم و 44 صندلی خالی اتوبوسی که اصلا نفهمیدم چرا به آن زحمت دادیم در حالی‌که تعداد ما توان پر‌کردن ترک یک موتور را هم نداشت. به هرشکل سعی کردم با توجه به این‌که صبح بسیار زود از خواب بیدار شدم ساعتی را با درود‌فرستادن به یاد آن شخصی که برای نخستین بار صبح زود را آغازگر یک روز کاری نام نهاد به استراحت و خواب بگذرانم.‌ با استشمام بوی خوش گوگرد و گاز که نشان از نزدیک‌شدن ما به مقصد می‌داد از خواب بیدار شدم تا خود را برای گذراندن یک روز کامل در شهری که نخستین‌بار بود به آن سفر می کردم، آماده کنم. با این شرایط با همان 2 سرنشین وارد منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی شده و راه سالن همایش‌های خلیج فارس را در پیش گرفتیم تا در افتتاحیه هشتمین نمایشگاه گاز و نفت شرکت کنیم. شروع مراسم با خواندن آیاتی از قرآن مجید همراه بود و سپس مهندس یوسفی، مدیر منطقه ویژه پارس جنوبی و شاه‌دایی، معاون وزیر محترم نفت به ایراد سخنرانی و بیان نظرات خود پیرامون نمایشگاه پرداختند. از نکات مثبت این همایش می‌توان به سر وقت برگزار‌شدن آن طبق وعده قبلی اشاره کرد. د‌رلابه‌لای صحبت‌های یوسفی و شاه‌دایی هم نکات کلیدی بسیار به‌چشم می‌خورد که بارزترین آن تاکید به حمایت از تولید داخلی و فراهم‌کردن شرایطی بود که در آن حداقل نیاز به شرکت‌های خارجی وجود داشته باشد. پس از پایان این بخش از مراسم از تمام حضار دعوت شد تا در مکان برگزاری نمایشگاه برای افتتاح رسمی آن حضور پیدا کنند. برای این مراسم هم دو دستگاه اتوبوس در نظر گرفته شده بود که اصرار حضار به حضور هرچه سریع‌تر در نمایشگاه، باعث شلوغی بیش از حد اتوبوس اول که دیگر شبیه به مترو تهران و ایستگاه دروازه دولت شده بود، شد. در این شرایط به محل نمایشگاه رسیدیم و همراه با مهندس یوسفی و جمع همراهان به بازدید از نمایشگاهی پرداختیم که انصافا شرایط مناسبی را به‌خود می‌دید. نمایشگاه در چهار قسمت برگزار شده بود که هر قسمت غرفه‌های بسیاری را درون خود جای داده بود که غرفه‌داران در آن‌ها به‌معرفی محصولات خود می‌پرداختند. همراه با مهندس یوسفی در بازدید از این غرفه‌ها به یک غرفه صنایع دستی و محصولات غذایی رسیدیم که اصرار غرفه‌دار به مهندس یوسفی برای تست مواد غذایی و محصولات خوراکی باعث شد تا او به شوخی اعلام کند «وضع تناسب اندامش در خطر است.» در نهایت با پایان بازدید از نمایشگاه مهدی یوسفی به مصاحبه با خبرنگاران و صدا و سیما پرداخت تا در این بین فرصتی فراهم شود تا با برخی غرفه‌داران به گفت‌و‌گو بنشینیم. پس از این گپ و گفت‌های دوستانه با تولید‌کنندگان راهی برنامه اصلی سفر!! که همان ناهار بود، شدیم که اتفاقا بسیار هم خوب از آب درآمد و توانستیم فشار صبح تا ظهر را با خوردن یک وعده غذای خوب جبران کنیم. پایان این سفر نزدیک بود و ما با همکاری راننده گشتی هم در بین پتروشیمی‌ها زدیم که جدا از بحث آلودگی، فضای خوبی را ميهمان ذهن می‌کرد. سفر یک‌روزه ما به سوی دیار نفت و گاز به پایان رسید و حداقل می‌توان گفت از جهات مختلف امیدوار‌کننده بود. امیدی که نه‌تنها از صحبت‌ها و وعده‌های مسوولان بلکه از مشاهدات خود ما به‌دست آمد. مشاهداتی که حاکی از توجه مدیران مجموعه نفت به بحث حمایت از تولیدکنندگان داخلی بود تا در کنار برنامه‌هایی که در بحث محیط زیست در دست پیگیری و اجرا بود، آینده روشنی را پیش روی استان و حتی کشور قرار دهد. این 2مورد را اگر در کنار صحبت‌های مهدی یوسفی در رابطه با تلاش برای افزایش اشتغال بومیان در منطقه و الویت‌داشتن آن‌ها در بحث استخدامی‌ها قرار دهیم، می‌بینیم پس از سال‌ها که شنیدن وعده‌های بی‌سرانجام، این‌بار در منطقه عسلویه و مجموعه پتروشیمی‌ها اتفاقات بسیار خوبی در دست انجام است که اگر با همت دیگرمسوولان استانی و همین‌طور مدیران کشوری همراه شود، شاهد آینده‌ای درخشان در بحث صنعت و پتروشیمی‌ها خواهیم بود.

شعله‌های روشن ناشی از سوختن گاز در کنار جنب و جوش هزاران نفر از کارکنان عسلویه فضایی امیدوار‌کننده را پیش روی آینده صنعت قرار می‌دهد که بی‌شک با مدیریت صحیح می‌تواند بخش عمده‌ای از معضلات اقتصادی و اشتغال را با رونق هرچه بیشتر این منطقه به‌دست فراموشی سپارد. منطقه‌ای که عظمتش چشم هر بازدیدکننده‌ای را به خود خیره می‌کند و مجاورتش در کنار کوه و دریا صحنه‌های طبیعی و زیبایی را پیش از ورد به شهر پیش چشم مسافران قرار می‌دهد.
سفر به شهر عسلویه آن هم برای یک ماموریت کاری و بازدید نمایشگاهی همراه با دیگر خبرنگاران می‌توانست اتفاق بسیار خوبی را چه به‌طور شخصی و چه در بحث کاری رقم بزند که خوشبختانه تا حدودی زیادی تحقق یافت. اما نکات جالبی هم در آن بین اتفاق افتاد که قابل توجه بود. بر طبق قرار قبلی مقرر شد ساعت 5:30 صبح در ابتدای بلوار امام علی سوار اتوبوسی شویم که از قبل توسط منطقه ویژه اقتصادی برای جا‌به‌جایی خبرنگاران تدارک دیده شده بود. با این فکر که قرار است با عده زیادی از همکاران راهی سفر شویم خود را به اتوبوس مورد نظر رساندم که ظاهرا با‌توجه به تماس یک ربع قبل، در انتظار من به سر می‌برد. متاسفانه با سوار‌شدن به اتوبوس تمام رویای داشتن همسفران خبرنگار رنگ باخت و من با دیدن صندلی‌های خالی اتوبوس از استقبال بی‌نظیر همکارانم از این سفر به‌وجد آمدم!
با خود گفتم احتمالا در دیگر شهرستان‌ها که قرار بود اتوبوس در آن‌ها توقف داشته باشد، همکاران دیگری به من و عکاس مجموعه‌مان ملحق خواهند شد‌. پیش‌بینی که باز هم رنگ واقعیت به خود ندید و ما ماندیم و 44 صندلی خالی اتوبوسی که اصلا نفهمیدم چرا به آن زحمت دادیم در حالی‌که تعداد ما توان پر‌کردن ترک یک موتور را هم نداشت. به هرشکل سعی کردم با توجه به این‌که صبح بسیار زود از خواب بیدار شدم ساعتی را با درود‌فرستادن به یاد آن شخصی که برای نخستین بار صبح زود را آغازگر یک روز کاری نام نهاد به استراحت و خواب بگذرانم.‌ با استشمام بوی خوش گوگرد و گاز که نشان از نزدیک‌شدن ما به مقصد می‌داد از خواب بیدار شدم تا خود را برای گذراندن یک روز کامل در شهری که نخستین‌بار بود به آن سفر می کردم، آماده کنم. با این شرایط با همان 2 سرنشین وارد منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی شده و راه سالن همایش‌های خلیج فارس را در پیش گرفتیم تا در افتتاحیه هشتمین نمایشگاه گاز و نفت شرکت کنیم. شروع مراسم با خواندن آیاتی از قرآن مجید همراه بود و سپس مهندس یوسفی، مدیر منطقه ویژه پارس جنوبی و شاه‌دایی، معاون وزیر محترم نفت به ایراد سخنرانی و بیان نظرات خود پیرامون نمایشگاه پرداختند. از نکات مثبت این همایش می‌توان به سر وقت برگزار‌شدن آن طبق وعده قبلی اشاره کرد. د‌رلابه‌لای صحبت‌های یوسفی و شاه‌دایی هم نکات کلیدی بسیار به‌چشم می‌خورد که بارزترین آن تاکید به حمایت از تولید داخلی و فراهم‌کردن شرایطی بود که در آن حداقل نیاز به شرکت‌های خارجی وجود داشته باشد. پس از پایان این بخش از مراسم از تمام حضار دعوت شد تا در مکان برگزاری نمایشگاه برای افتتاح رسمی آن حضور پیدا کنند. برای این مراسم هم دو دستگاه اتوبوس در نظر گرفته شده بود که اصرار حضار به حضور هرچه سریع‌تر در نمایشگاه، باعث شلوغی بیش از حد اتوبوس اول که دیگر شبیه به مترو تهران و ایستگاه دروازه دولت شده بود، شد. در این شرایط به محل نمایشگاه رسیدیم و همراه با مهندس یوسفی و جمع همراهان به بازدید از نمایشگاهی پرداختیم که انصافا شرایط مناسبی را به‌خود می‌دید. نمایشگاه در چهار قسمت برگزار شده بود که هر قسمت غرفه‌های بسیاری را درون خود جای داده بود که غرفه‌داران در آن‌ها به‌معرفی محصولات خود می‌پرداختند. همراه با مهندس یوسفی در بازدید از این غرفه‌ها به یک غرفه صنایع دستی و محصولات غذایی رسیدیم که اصرار غرفه‌دار به مهندس یوسفی برای تست مواد غذایی و محصولات خوراکی باعث شد تا او به شوخی اعلام کند «وضع تناسب اندامش در خطر است.» در نهایت با پایان بازدید از نمایشگاه مهدی یوسفی به مصاحبه با خبرنگاران و صدا و سیما پرداخت تا در این بین فرصتی فراهم شود تا با برخی غرفه‌داران به گفت‌و‌گو بنشینیم. پس از این گپ و گفت‌های دوستانه با تولید‌کنندگان راهی برنامه اصلی سفر!! که همان ناهار بود، شدیم که اتفاقا بسیار هم خوب از آب درآمد و توانستیم فشار صبح تا ظهر را با خوردن یک وعده غذای خوب جبران کنیم. پایان این سفر نزدیک بود و ما با همکاری راننده گشتی هم در بین پتروشیمی‌ها زدیم که جدا از بحث آلودگی، فضای خوبی را ميهمان ذهن می‌کرد. سفر یک‌روزه ما به سوی دیار نفت و گاز به پایان رسید و حداقل می‌توان گفت از جهات مختلف امیدوار‌کننده بود. امیدی که نه‌تنها از صحبت‌ها و وعده‌های مسوولان بلکه از مشاهدات خود ما به‌دست آمد. مشاهداتی که حاکی از توجه مدیران مجموعه نفت به بحث حمایت از تولیدکنندگان داخلی بود تا در کنار برنامه‌هایی که در بحث محیط زیست در دست پیگیری و اجرا بود، آینده روشنی را پیش روی استان و حتی کشور قرار دهد. این 2مورد را اگر در کنار صحبت‌های مهدی یوسفی در رابطه با تلاش برای افزایش اشتغال بومیان در منطقه و الویت‌داشتن آن‌ها در بحث استخدامی‌ها قرار دهیم، می‌بینیم پس از سال‌ها که شنیدن وعده‌های بی‌سرانجام، این‌بار در منطقه عسلویه و مجموعه پتروشیمی‌ها اتفاقات بسیار خوبی در دست انجام است که اگر با همت دیگرمسوولان استانی و همین‌طور مدیران کشوری همراه شود، شاهد آینده‌ای درخشان در بحث صنعت و پتروشیمی‌ها خواهیم بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.