|

به بهانه 13آذر روزجانبازان ومعلولین گفتگو با آسمانخراش چالوسی

خدا بغلش کرده است

به بهانه 13 آذر روز جانبازان و معلولین نشر گفتگوی خواندنی مرتضی مهرزاد آسمانخراش چالوسی باخاطره علی نسب که درهمشهری سرنخ به چاپ رسیده بود و سایت برترینها نیز دوباره آن را برروی خروجی خود گذاشت خالی ازلطف نیست

اوحالادیگرمعلولی نیست که درکنج خانه بنشیند و به خاطر قد بلندش زانوی غم بغل بگیرد. مرتضی مهرزادبا تمام معلولیتش توانسته است یک قهرمان ملی شود.حتی رسانه های خارجی لقب آسمانخراش ایرانی را به او داده اند. قهرمان 40/2 سانتیمتری که در پارالمپیک غوغا کرد . شهریور 1366 وقتی «مرتضی مهرزاد» به دنیا آمد، نه قدش بلندتر از نوزادهای دیگر بود و نه هیچ اثری ازیک بیماری در ظاهرش دیده می شد اما سال ها بعد یکباره همه چیز تغییر کرد. زمانی که مرتضی سرکلاس پنجم ابتدایی نشسته بود یک تغییر باعث شد احساس کند که یک فرد غیرعادی است.قد او با سرعت زیادی درحال رشد بود وخیلی زود این قد بلند باعث شد او چندین سال از همکلاسی‌هایش بزرگ تر به نظر برسد. کم کم رشد سریع قدش اعضای خانواده را نگران کرد و دکتر رفتنها شروع شد. نظر پزشکان این بود که مرتضی دچار بیماری به نام آدنوم هیپوفیز»شده است. کلاس دوم راهنمایی بود که خرج و مخارج زندگی آنقدر به خانواده مهرزاد فشار آورد که مرتضی مجبور شد در نبود پدر ترک تحصیل کند و در نانوایی محل کار کند تا بتواند به خانواده کمک کند. حدود یک سال خرج و مخارج خانواده را به عهده گرفته بود تا این که یک روز دچار کمر درد بسیارشدیدی شد. دوباره دوا و دکتر شروع شد. بررسی‌های پزشکان نشان می داد او مشکلاتی در ناحیه مفاصل و لگن دارد و باید تحت جراحی قرار بگیرد اما بعد از آن عمل جراحی، یکی از پاهای مرتضی 10 سانتیمتر کوتاهتر از دیگری شد. او در این زمان دو متر قد کشیده بودو با کمک عصا راه می‌رفت.حرکت کردن برایش به سخت‌ترین کار دنیا تبدیل شده بود و به همین دلیل ترجیح داد خانه نشین شود. مدتی نگذشته بود که ضعف بینایی و شنوایی هم گریبانش را گرفت و او را تنها‌تر از قبل کرد. مرتضی هر روز افسرده تر از قبل می‌شد.درچنین شرایطی بود که خبرنگار همشهری سرنخ مهرزاد را پیداکرد. این پسر با تمام بیماری هایی که به دوش می‌کشید، یک امتیاز داشت. او در ایران رکورددار بود و برای همین هفته نامه شگفتی‌های سرنخ در بیمارستانی که در آنجا تحت درمان بود به سراغش رفت و لقب بلندقدترین مردایرانی به او داده شد.پس از این مصاحبه بود که مهرزادراهی برنامه«ماه عسل» شد و حضور در این برنامه بود که «گلچین» - کاپیتان والیبال نشسته - که در حال تماشای این برنامه بود، به این نتیجه برسد که او می تواند ستاره آینده تیمش باشد. گلچین از طریق برنامه ماه عسل، مرتضی را پیدا کرد و او با باشگاه ثامن قرارداد بست و زندگی‌اش شدتوپ و تور.
استعدادی به نام قد
درمدت زمان کوتاهی مهرزاد به شهرت رسید.مربی‌ها حدس می‌زدند او می‌تواند با 2متر و 40سانتیمتر قدیکی از بهترین‌های والیبال نشسته باشد.» هنوز هم خوب به خاطر دارم اولین باری که مصاحبه کردم با مجله سر نخ بود. آن روزها خیلی افسرده بودم. یعنی تا قبل از دعوت شدنم به تیم دسته یکی مشهد،حتی یک بارهم دستم به توپ والیبال نخورده بود ولی بعد از دیده شدنم، حالا از من می‌خواستند تا تست بدهم و برای یک تیم حرفه‌ای بازی کنم.» «مدتی در یکی از تیم‌های مشهد کار کردم و بعد درسال94 به تیم ملی والیبال نشسته دعوت شدم.بعدازتست درتیم ب بازی کردم و مدتی که گذشت به تیم الف دعوت شدم و همراه تیم ملی ایران به پارالمپیک رفتم. مهرزاد ادامه می دهد: «قبل از این که والیبال بازی کنم به حدی افسرده بودم که فکرش را هم نمی‌کردم بتوانم ورزش کنم. یعنی این که با آن همه مشکلی که داشتم، ورزش برایم چندان جدی نبود. حتی وقتی هم که به تیم دعوت شدم، از این هراس داشتم که نتوانم با دیگر بازیکنان ارتباط خوبی داشته باشم اماوقتی درجمع بچه های تیم قرار گرفتم و دیدم که همه مثل من بامشکلات جسمی مبارزه می کنند، تصمیم گرفتم که بجنگم. آسمانخراش تیم ملی والیبال نشسته می گوید که این روزها خیلی خوشحال است که توانسته همراه با هم تیمی‌هایش دل مردم را شاد کند. «من در این مدتی که وارد رشته والیبال شدم خیلی سختی کشیدم و سعی کردم که خوب تمرین کنم و تجربه به دست بیاورم و بالاخره سختی هایی که من و هم تیمی‌هایم کشیدیم جواب داد و حالا من به تیم جنگنده مان می بالم. ما توانستیم در مسابقاتی در بالاترین سطح دنیا توانایی های مان را به رخ حریفان بکشیم.
خارجی‌ها و سوژه ای به نام مهرزاد
مرتضی درمسابقات پاراالمپیک 2016 نشان داد که یک پدیده در رشته والیبال نشسته دنیاست. رسانه های دنیا از او به عنوان اعجوبه 2مترو 40سانتیمتری ایران یادمی کردند.والیبالیست تیم ملی ایران درباره این که چرا سوژه رسانه‌های دنیا شده است با صمیمیت و سادگی غیرقابل باوری می‌گوید: «به نظر خودم از لحاظ تکنیکی سطح کارم آنقدر بالا نیست که مرا اعجوبه بدانند و برای همین فکر می‌کنم به خاطر قدم بود که دوربین‌های رسانه‌ها دائم مرا پوشش می‌دادند. تا حالا خبرنگاران فردی هم قد مرا ندیده بودند و برای همین سرگذشت مرا از دوستان و هم تیمی‌هایم می‌پرسیدند. در دوران مسابقات و بعد از آن، مطالبی درباره خودم در رسانه های معتبر دنیا خواندم. آنها نوشته بودند که این بازیکن ایرانی به خاطر فیزیک خاصی که دارد، مورد توجه قرار گرفته و سوژه عکاسان شده است.»البته کارشناسان برخلاف نظر شخصی مهرزاد درباره خودش، او را واقعا اعجوبه این مسابقات می دانند. ضربه های قدرتی وسرعتی که مهرزاد در مسابقات پارالمپیک می زد باعث شد دل هم تیمی هایش به او گرم باشد و با اعتماد به نفس بیشتری بازی را اداره کنند. «من قدبلندترین عضو تیم والیبال نشسته ایران هستم.خوب معلوم است که بازیکنان دفاع تیم مقابل با دیدن من تعجب می‌کنند و سعی می کنند جلوی ضربه های من را بگیرند اما آنها هر کاری می کردند، نمی‌توانستند در مقابل ضربات من قد علم کنند.» بعد از این مسابقات بود که کارشناسان ورزشی نوشتند از این به بعد تیم‌های والیبال نشسته دنیا سعی خواهند کرد تا از اعجوبه‌هایی مانند مرتضی در تیم های والیبال نشسته خود استفاده کنند.والیبالیست بلندقامت با تشکر از مسئولان ورزشی ایران می گوید: «من در پارالمپیک2016 شرکت کردم. این فضا را مسئولان ایرانی برای اولین بار به من دادند و به من اعتماد کردند. حالا کشورهای دیگر با دیدن من به این فکر افتاده اند تا افراد معلول قد بلند را پیدا کنند و به تیم‌های‌شان ببرند. خوب این خیلی جالب است. خیلی ذوق می‌‌کنم ببینم در مسابقات بعدی افراد قدبلندی شبیه خودم مقابل مان بازی می کنند. آسمانخراش تیم ملی ادامه می دهد: «اگر مسئولان هر کشوری بیشتر به معلولان بها بدهند و به آنها کمک کنند تا از کنج خانه بیرون بیایند و وارد جامعه شوند، هم برای ورزش میهن‌شان قدمی برداشته اند و هم به این معلولان کمک بزرگی کرده اند. معلوم است که یک معلول وقتی ببیند‌ازدستش هیچ کاری بر نمی‌آید،هر روز آرزوی مرگ می‌کند اما اگر همان معلول خودش را در زمین مسابقه ببیند و زندگی‌اش هدف‌دار شود، به خودش می‌بالد و باور می‌کند که با همین معلولیت افتخار یک ملت است.
برزیل خسته ام نکرد
آقا مرتضی با آن که به تازگی از برزیل برگشته است اما می‌گوید نه تنها خسته نشده که سرحال‌تر از قبل است. «این روزها آماده و سرحالم. آنقدر آماده هستم که بتوانم همین حالا در یک پارالمپیک دیگر هم شرکت کنم.«زمانی که مهرزادبه ایران برگشت با استقبال بی نظیری از طرف مردم و مخصوصا همشهری‌هایش روبرو شد. «مردم و مسئولان خیلی خوب از من و هم تیمی‌هایم استقبال کردند. وقتی به ایران آمدم خیلی شوکه شدم. تاکنون چنین استقبالی ندیده بودم. در بازگشت به خانه زمانی که در مسیر مرزن آباد در حرکت بودیم، بارها بنری با عکس‌های خودم و سایر هم تیمی‌هایم دیدم. البته این بنرها را در تهران هم دیدم و کلی ذوق زده شدم.زمانی که به روستای«اجاکله»که روستای خودمان است رسیدم، از خوشحالی گریه ام گرفت. بچه های روستا برای استقبال از من صف کشیده بودند. همه‌شان گل به دست داشتند و نامم را صدا می زدند. بچه محل‌هایم واقعا سنگ تمام گذاشتند. باورتان می‌شود آنقدر برای استقبال از من تدارک دیده بودند که با خودم گفتم نکندخواب می‌بینم و در رویا هستم.« آقا مرتضی هیچ وقت دنبال شهرت نبوده و برای همین است که می گوید مشهور شدن برایش اصلا مهم نیست اما زمانی که از هم تیمی‌ها و آشناهایش می‌شنود که در صفحه‌های اجتماعی از او به عنوان یک پدیده یاد شده و صفحه‌های مختلفی هم با نامش ساخته‌اند احساس می‌کند که خدا خیلی دوستش دارد و به عبارت ساده تر خدا بغلش کرده است.»ببینید من سرگرم زندگی خودم بودم که خبرنگاری آمد و بعد از مصاحبه با من نوشت که من رکورددار قد ایران هستم. بعد از آن، از برنامه ماه عسل گفتند که مصاحبه ام را خوانده اند و دعوتم کردند تا میهمان برنامه باشم، بعد از آن به خانه‌مان برگشتم ولی آقای گلچین پیدایم کرد و به جای آن که من به سراغ والیبال و شهرت بروم، والیبال و شهرت بود که به دنبال من آمد. شما جای من بودید فکر نمی کردید که خدا خیلی دوست تان داشته است.«آقا مرتضی البته از سوءاستفاده ای که برخی از افراد از نام او می کنند ناراحت است و می‌گوید که هیچ وقت دنبال شهرت نبوده، صفحه‌ای هم در اینستاگرام یا هر صفحه اجتماعی دیگری ندارد اما حالا هر روز یکی از آشنایانش با او تماس می گیرد و می‌گوید که صفحه ای با نام او باز شده است. «صفحات اجتماعی باز می‌کنند و می‌نویسند زیر نظر مرتضی مهرزاد. اینها اصلا حقیقت ندارد. این صفحه‌ها را هرگز دنبال نکنید.«مهرزاد روی تمام شایعات دیگری که درباره اش گفته شده است هم خط می کشد. «من همیشه دوست داشتم علی کریمی را ببینم، سال 88 بعد از برنامه ماه عسل ترتیبی داده شد تا علی کریمی را ببینم آن هم فقط یک ساعت. پس از آن هیچ وقت علی کریمی را ندیدم اما شایعه ها دست از سرم بر نمی داشت. زمانی که همره تیم به آلمان و هلند رفته بودیم می گفتند که علی کریمی به مهرزاد 70 میلیون تومان پول هدیه داده است تا مهرزاد به این کشورها سفر کند. اینها حقیقت ندارد. بعد از مسابقات شنیدم که علی آقا عکسی از من در صفحه شخصی اش گذاشته و تشویقم کرده است.

به بهانه 13 آذر روز جانبازان و معلولین نشر گفتگوی خواندنی مرتضی مهرزاد آسمانخراش چالوسی باخاطره علی نسب که درهمشهری سرنخ به چاپ رسیده بود و سایت برترینها نیز دوباره آن را برروی خروجی خود گذاشت خالی ازلطف نیست

اوحالادیگرمعلولی نیست که درکنج خانه بنشیند و به خاطر قد بلندش زانوی غم بغل بگیرد. مرتضی مهرزادبا تمام معلولیتش توانسته است یک قهرمان ملی شود.حتی رسانه های خارجی لقب آسمانخراش ایرانی را به او داده اند. قهرمان 40/2 سانتیمتری که در پارالمپیک غوغا کرد . شهریور 1366 وقتی «مرتضی مهرزاد» به دنیا آمد، نه قدش بلندتر از نوزادهای دیگر بود و نه هیچ اثری ازیک بیماری در ظاهرش دیده می شد اما سال ها بعد یکباره همه چیز تغییر کرد. زمانی که مرتضی سرکلاس پنجم ابتدایی نشسته بود یک تغییر باعث شد احساس کند که یک فرد غیرعادی است.قد او با سرعت زیادی درحال رشد بود وخیلی زود این قد بلند باعث شد او چندین سال از همکلاسی‌هایش بزرگ تر به نظر برسد. کم کم رشد سریع قدش اعضای خانواده را نگران کرد و دکتر رفتنها شروع شد. نظر پزشکان این بود که مرتضی دچار بیماری به نام آدنوم هیپوفیز»شده است. کلاس دوم راهنمایی بود که خرج و مخارج زندگی آنقدر به خانواده مهرزاد فشار آورد که مرتضی مجبور شد در نبود پدر ترک تحصیل کند و در نانوایی محل کار کند تا بتواند به خانواده کمک کند. حدود یک سال خرج و مخارج خانواده را به عهده گرفته بود تا این که یک روز دچار کمر درد بسیارشدیدی شد. دوباره دوا و دکتر شروع شد. بررسی‌های پزشکان نشان می داد او مشکلاتی در ناحیه مفاصل و لگن دارد و باید تحت جراحی قرار بگیرد اما بعد از آن عمل جراحی، یکی از پاهای مرتضی 10 سانتیمتر کوتاهتر از دیگری شد. او در این زمان دو متر قد کشیده بودو با کمک عصا راه می‌رفت.حرکت کردن برایش به سخت‌ترین کار دنیا تبدیل شده بود و به همین دلیل ترجیح داد خانه نشین شود. مدتی نگذشته بود که ضعف بینایی و شنوایی هم گریبانش را گرفت و او را تنها‌تر از قبل کرد. مرتضی هر روز افسرده تر از قبل می‌شد.درچنین شرایطی بود که خبرنگار همشهری سرنخ مهرزاد را پیداکرد. این پسر با تمام بیماری هایی که به دوش می‌کشید، یک امتیاز داشت. او در ایران رکورددار بود و برای همین هفته نامه شگفتی‌های سرنخ در بیمارستانی که در آنجا تحت درمان بود به سراغش رفت و لقب بلندقدترین مردایرانی به او داده شد.پس از این مصاحبه بود که مهرزادراهی برنامه«ماه عسل» شد و حضور در این برنامه بود که «گلچین» - کاپیتان والیبال نشسته - که در حال تماشای این برنامه بود، به این نتیجه برسد که او می تواند ستاره آینده تیمش باشد. گلچین از طریق برنامه ماه عسل، مرتضی را پیدا کرد و او با باشگاه ثامن قرارداد بست و زندگی‌اش شدتوپ و تور.
استعدادی به نام قد
درمدت زمان کوتاهی مهرزاد به شهرت رسید.مربی‌ها حدس می‌زدند او می‌تواند با 2متر و 40سانتیمتر قدیکی از بهترین‌های والیبال نشسته باشد.» هنوز هم خوب به خاطر دارم اولین باری که مصاحبه کردم با مجله سر نخ بود. آن روزها خیلی افسرده بودم. یعنی تا قبل از دعوت شدنم به تیم دسته یکی مشهد،حتی یک بارهم دستم به توپ والیبال نخورده بود ولی بعد از دیده شدنم، حالا از من می‌خواستند تا تست بدهم و برای یک تیم حرفه‌ای بازی کنم.» «مدتی در یکی از تیم‌های مشهد کار کردم و بعد درسال94 به تیم ملی والیبال نشسته دعوت شدم.بعدازتست درتیم ب بازی کردم و مدتی که گذشت به تیم الف دعوت شدم و همراه تیم ملی ایران به پارالمپیک رفتم. مهرزاد ادامه می دهد: «قبل از این که والیبال بازی کنم به حدی افسرده بودم که فکرش را هم نمی‌کردم بتوانم ورزش کنم. یعنی این که با آن همه مشکلی که داشتم، ورزش برایم چندان جدی نبود. حتی وقتی هم که به تیم دعوت شدم، از این هراس داشتم که نتوانم با دیگر بازیکنان ارتباط خوبی داشته باشم اماوقتی درجمع بچه های تیم قرار گرفتم و دیدم که همه مثل من بامشکلات جسمی مبارزه می کنند، تصمیم گرفتم که بجنگم. آسمانخراش تیم ملی والیبال نشسته می گوید که این روزها خیلی خوشحال است که توانسته همراه با هم تیمی‌هایش دل مردم را شاد کند. «من در این مدتی که وارد رشته والیبال شدم خیلی سختی کشیدم و سعی کردم که خوب تمرین کنم و تجربه به دست بیاورم و بالاخره سختی هایی که من و هم تیمی‌هایم کشیدیم جواب داد و حالا من به تیم جنگنده مان می بالم. ما توانستیم در مسابقاتی در بالاترین سطح دنیا توانایی های مان را به رخ حریفان بکشیم.
خارجی‌ها و سوژه ای به نام مهرزاد
مرتضی درمسابقات پاراالمپیک 2016 نشان داد که یک پدیده در رشته والیبال نشسته دنیاست. رسانه های دنیا از او به عنوان اعجوبه 2مترو 40سانتیمتری ایران یادمی کردند.والیبالیست تیم ملی ایران درباره این که چرا سوژه رسانه‌های دنیا شده است با صمیمیت و سادگی غیرقابل باوری می‌گوید: «به نظر خودم از لحاظ تکنیکی سطح کارم آنقدر بالا نیست که مرا اعجوبه بدانند و برای همین فکر می‌کنم به خاطر قدم بود که دوربین‌های رسانه‌ها دائم مرا پوشش می‌دادند. تا حالا خبرنگاران فردی هم قد مرا ندیده بودند و برای همین سرگذشت مرا از دوستان و هم تیمی‌هایم می‌پرسیدند. در دوران مسابقات و بعد از آن، مطالبی درباره خودم در رسانه های معتبر دنیا خواندم. آنها نوشته بودند که این بازیکن ایرانی به خاطر فیزیک خاصی که دارد، مورد توجه قرار گرفته و سوژه عکاسان شده است.»البته کارشناسان برخلاف نظر شخصی مهرزاد درباره خودش، او را واقعا اعجوبه این مسابقات می دانند. ضربه های قدرتی وسرعتی که مهرزاد در مسابقات پارالمپیک می زد باعث شد دل هم تیمی هایش به او گرم باشد و با اعتماد به نفس بیشتری بازی را اداره کنند. «من قدبلندترین عضو تیم والیبال نشسته ایران هستم.خوب معلوم است که بازیکنان دفاع تیم مقابل با دیدن من تعجب می‌کنند و سعی می کنند جلوی ضربه های من را بگیرند اما آنها هر کاری می کردند، نمی‌توانستند در مقابل ضربات من قد علم کنند.» بعد از این مسابقات بود که کارشناسان ورزشی نوشتند از این به بعد تیم‌های والیبال نشسته دنیا سعی خواهند کرد تا از اعجوبه‌هایی مانند مرتضی در تیم های والیبال نشسته خود استفاده کنند.والیبالیست بلندقامت با تشکر از مسئولان ورزشی ایران می گوید: «من در پارالمپیک2016 شرکت کردم. این فضا را مسئولان ایرانی برای اولین بار به من دادند و به من اعتماد کردند. حالا کشورهای دیگر با دیدن من به این فکر افتاده اند تا افراد معلول قد بلند را پیدا کنند و به تیم‌های‌شان ببرند. خوب این خیلی جالب است. خیلی ذوق می‌‌کنم ببینم در مسابقات بعدی افراد قدبلندی شبیه خودم مقابل مان بازی می کنند. آسمانخراش تیم ملی ادامه می دهد: «اگر مسئولان هر کشوری بیشتر به معلولان بها بدهند و به آنها کمک کنند تا از کنج خانه بیرون بیایند و وارد جامعه شوند، هم برای ورزش میهن‌شان قدمی برداشته اند و هم به این معلولان کمک بزرگی کرده اند. معلوم است که یک معلول وقتی ببیند‌ازدستش هیچ کاری بر نمی‌آید،هر روز آرزوی مرگ می‌کند اما اگر همان معلول خودش را در زمین مسابقه ببیند و زندگی‌اش هدف‌دار شود، به خودش می‌بالد و باور می‌کند که با همین معلولیت افتخار یک ملت است.
برزیل خسته ام نکرد
آقا مرتضی با آن که به تازگی از برزیل برگشته است اما می‌گوید نه تنها خسته نشده که سرحال‌تر از قبل است. «این روزها آماده و سرحالم. آنقدر آماده هستم که بتوانم همین حالا در یک پارالمپیک دیگر هم شرکت کنم.«زمانی که مهرزادبه ایران برگشت با استقبال بی نظیری از طرف مردم و مخصوصا همشهری‌هایش روبرو شد. «مردم و مسئولان خیلی خوب از من و هم تیمی‌هایم استقبال کردند. وقتی به ایران آمدم خیلی شوکه شدم. تاکنون چنین استقبالی ندیده بودم. در بازگشت به خانه زمانی که در مسیر مرزن آباد در حرکت بودیم، بارها بنری با عکس‌های خودم و سایر هم تیمی‌هایم دیدم. البته این بنرها را در تهران هم دیدم و کلی ذوق زده شدم.زمانی که به روستای«اجاکله»که روستای خودمان است رسیدم، از خوشحالی گریه ام گرفت. بچه های روستا برای استقبال از من صف کشیده بودند. همه‌شان گل به دست داشتند و نامم را صدا می زدند. بچه محل‌هایم واقعا سنگ تمام گذاشتند. باورتان می‌شود آنقدر برای استقبال از من تدارک دیده بودند که با خودم گفتم نکندخواب می‌بینم و در رویا هستم.« آقا مرتضی هیچ وقت دنبال شهرت نبوده و برای همین است که می گوید مشهور شدن برایش اصلا مهم نیست اما زمانی که از هم تیمی‌ها و آشناهایش می‌شنود که در صفحه‌های اجتماعی از او به عنوان یک پدیده یاد شده و صفحه‌های مختلفی هم با نامش ساخته‌اند احساس می‌کند که خدا خیلی دوستش دارد و به عبارت ساده تر خدا بغلش کرده است.»ببینید من سرگرم زندگی خودم بودم که خبرنگاری آمد و بعد از مصاحبه با من نوشت که من رکورددار قد ایران هستم. بعد از آن، از برنامه ماه عسل گفتند که مصاحبه ام را خوانده اند و دعوتم کردند تا میهمان برنامه باشم، بعد از آن به خانه‌مان برگشتم ولی آقای گلچین پیدایم کرد و به جای آن که من به سراغ والیبال و شهرت بروم، والیبال و شهرت بود که به دنبال من آمد. شما جای من بودید فکر نمی کردید که خدا خیلی دوست تان داشته است.«آقا مرتضی البته از سوءاستفاده ای که برخی از افراد از نام او می کنند ناراحت است و می‌گوید که هیچ وقت دنبال شهرت نبوده، صفحه‌ای هم در اینستاگرام یا هر صفحه اجتماعی دیگری ندارد اما حالا هر روز یکی از آشنایانش با او تماس می گیرد و می‌گوید که صفحه ای با نام او باز شده است. «صفحات اجتماعی باز می‌کنند و می‌نویسند زیر نظر مرتضی مهرزاد. اینها اصلا حقیقت ندارد. این صفحه‌ها را هرگز دنبال نکنید.«مهرزاد روی تمام شایعات دیگری که درباره اش گفته شده است هم خط می کشد. «من همیشه دوست داشتم علی کریمی را ببینم، سال 88 بعد از برنامه ماه عسل ترتیبی داده شد تا علی کریمی را ببینم آن هم فقط یک ساعت. پس از آن هیچ وقت علی کریمی را ندیدم اما شایعه ها دست از سرم بر نمی داشت. زمانی که همره تیم به آلمان و هلند رفته بودیم می گفتند که علی کریمی به مهرزاد 70 میلیون تومان پول هدیه داده است تا مهرزاد به این کشورها سفر کند. اینها حقیقت ندارد. بعد از مسابقات شنیدم که علی آقا عکسی از من در صفحه شخصی اش گذاشته و تشویقم کرده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.