|

اقتصاد مقاومتی و مشکلات آن

امان‌ا... شجاعی. نویسنده

شرق: اقتصاد مقاومتی نامش بوی جنگ و باروت میدهد ولی اصل و محتوایش راهبردی و درازمدت است. بوی جنگ و باروت در ذهن سرمایه‌گذار ناآگاه، ایجاد نگرانی و ناامنی می‌نماید ولی چنانچه بدرستی مطالعه و بررسی شود آنچه از مردم و مسوولین و نیز صاحب‌نظران خواسته شده و آن مواردی که در این برنامه آمده است، محلی برای نگرانی ندارد.
در ارتباط با اقتصاد مقاومتی سوال‌های زیادی مطرح می‌شود که برخی از آنها از این قبیل‌اند.
1) چرا اقتصاد مقاومتی که ویژه زمان جنگ و تحریم است به عنوان یک موضوع ادامه‌دار مطرح کرده‌اند، مگر قرار است همیشه در جنگ و تحریم باشیم؟
پاسخ: اینکه این برنامه‌ریزی برای مقاوم‌سازی کشور در مقابل هرگونه جنگ و تحریمی هم است شکی در آن نیست ولی یک برنامه جنگی و مقابله‌ای نیز نیست. این برنامه درازمدت و راهبردی برای توسعه‌سازی و نیز توسعه ایران است. توسعه‌ای درون‌زا و برون‌گرا، توسعه‌ای با اتکا به مردم و مشارکت آنها در ساختن ایران. این برنامه راهبردی برای این است که به تولید اتکا شود. شعارهای ارتباط در تولید در برنامه اقتصادی نباشد و تنها عملکردها مدنظر باشد. اگر همین یک مورد که این برنامه متکی به تولید است به درستی مدنظر قرار بگیرد بی‌شک به همراه خود تعامل و استفاده لازم و به موقع و همه جانبه از پیشرفت‌های بشری به همراه خواهد داشت.
تاکنون مشکلات ما کجا بوده است؟ مگر نه این است که مشکلات در این بوده که در استفاده از تجربه‌های بشری به توافق نمی‌رسیدیم و با تعامل با دیگران با مشکلات جدی مواجه بوده ایم؟ اگر قرار باشد اقتصاد مقاومتی به نتیجه برسد به طور قطع و یقین باید تولید انبوه، باکیفیت بالا و با قیمت مناسب داشته باشیم. اگر تولید انبوه با کیفیت بالا و با قیمت مناسب می‌خواهیم هم باید از بهترین و باکیفیت‌ترین ابزار و کارخانه‌های تولیدی و به‌روز استفاده کنیم تا هزینه پایین و بهره‌وری و کیفیت بالا در سطح جهان باشد. زیرا قرار نیست که فقط برای خودمان تولید کنیم باید تولیداتمان برای خودمان و برای تمام جهان باشد( به جز اسرائیل غاصب). حال چنانچه بخواهیم در سطح جهان بازار فروش داشته باشیم می‌بایست با صاحبان آن بازارها در تعامل باشیم، مذاکره کنیم، نشست و فعالیت‌هایی باشد، خرید و فروش‌هایی باشد، قراردادهایی باشدو...
کشورهایی که چنین برنامه‌ای دارند حتما می‌دانند که ورود به بازارهای دیگر و با توجه به فروشندگان زیاد می‌بایست با استفاده از تجار و فروشندگان بسیار خبره و جهان‌دیده صورت گیرد.
هیچ‌گاه افراد مبتدی و ناآگاه به روند و روال جهانی و ناآگاه به بازارهای بین‌المللی نمی‌توانند در این عرصه موفق باشند. حال در این رابطه چه باید کرد؟

شرق: اقتصاد مقاومتی نامش بوی جنگ و باروت میدهد ولی اصل و محتوایش راهبردی و درازمدت است. بوی جنگ و باروت در ذهن سرمایه‌گذار ناآگاه، ایجاد نگرانی و ناامنی می‌نماید ولی چنانچه بدرستی مطالعه و بررسی شود آنچه از مردم و مسوولین و نیز صاحب‌نظران خواسته شده و آن مواردی که در این برنامه آمده است، محلی برای نگرانی ندارد.
در ارتباط با اقتصاد مقاومتی سوال‌های زیادی مطرح می‌شود که برخی از آنها از این قبیل‌اند.
1) چرا اقتصاد مقاومتی که ویژه زمان جنگ و تحریم است به عنوان یک موضوع ادامه‌دار مطرح کرده‌اند، مگر قرار است همیشه در جنگ و تحریم باشیم؟
پاسخ: اینکه این برنامه‌ریزی برای مقاوم‌سازی کشور در مقابل هرگونه جنگ و تحریمی هم است شکی در آن نیست ولی یک برنامه جنگی و مقابله‌ای نیز نیست. این برنامه درازمدت و راهبردی برای توسعه‌سازی و نیز توسعه ایران است. توسعه‌ای درون‌زا و برون‌گرا، توسعه‌ای با اتکا به مردم و مشارکت آنها در ساختن ایران. این برنامه راهبردی برای این است که به تولید اتکا شود. شعارهای ارتباط در تولید در برنامه اقتصادی نباشد و تنها عملکردها مدنظر باشد. اگر همین یک مورد که این برنامه متکی به تولید است به درستی مدنظر قرار بگیرد بی‌شک به همراه خود تعامل و استفاده لازم و به موقع و همه جانبه از پیشرفت‌های بشری به همراه خواهد داشت.
تاکنون مشکلات ما کجا بوده است؟ مگر نه این است که مشکلات در این بوده که در استفاده از تجربه‌های بشری به توافق نمی‌رسیدیم و با تعامل با دیگران با مشکلات جدی مواجه بوده ایم؟ اگر قرار باشد اقتصاد مقاومتی به نتیجه برسد به طور قطع و یقین باید تولید انبوه، باکیفیت بالا و با قیمت مناسب داشته باشیم. اگر تولید انبوه با کیفیت بالا و با قیمت مناسب می‌خواهیم هم باید از بهترین و باکیفیت‌ترین ابزار و کارخانه‌های تولیدی و به‌روز استفاده کنیم تا هزینه پایین و بهره‌وری و کیفیت بالا در سطح جهان باشد. زیرا قرار نیست که فقط برای خودمان تولید کنیم باید تولیداتمان برای خودمان و برای تمام جهان باشد( به جز اسرائیل غاصب). حال چنانچه بخواهیم در سطح جهان بازار فروش داشته باشیم می‌بایست با صاحبان آن بازارها در تعامل باشیم، مذاکره کنیم، نشست و فعالیت‌هایی باشد، خرید و فروش‌هایی باشد، قراردادهایی باشدو...
کشورهایی که چنین برنامه‌ای دارند حتما می‌دانند که ورود به بازارهای دیگر و با توجه به فروشندگان زیاد می‌بایست با استفاده از تجار و فروشندگان بسیار خبره و جهان‌دیده صورت گیرد.
هیچ‌گاه افراد مبتدی و ناآگاه به روند و روال جهانی و ناآگاه به بازارهای بین‌المللی نمی‌توانند در این عرصه موفق باشند. حال در این رابطه چه باید کرد؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.