|

دوره ابتدایی آموزگار ثابت می‌خواهد

محمد سعادتمند

در ابتدای هر سال تحصیلی؛ اولیای دانش‌آموزان دبستانی نگران هستند که پسر یا دخترشان در کلاس کدام آموزگار است و این آموزگار چه اخلاقی دارد، سواد علمی‌اش چطور است، روش تدریسش چگونه است و تمایل دارند که فرزندشان در کلاسی باشد که بهترین آموزگاران در آن هستند. پدران و مادران همیشه بهترین‌ها را برای فرزندانشان آرزو می‌کنند و می‌خواهند و قطعا انتخاب بهترین آموزگار هم از این قاعده مستثنا نیست. بیشتر آموزگاران در دوره دبستان از روش‌های تدریس ویژه‌ای استفاده می‌کنند که متناسب با سن دانش‌آموزان بوده و فرآیند یاددهی-یادگیری را در کلاس درس تسهیل و تسریع می‌کند.گاهی کودکان را به بازی تشویق می‌کنند و گاهی با جدیت به محتوای درسی می‌پردازند، نمایش اجرا می‌کنند و از روش مشاهدات علمی استفاده می‌برند. یکی از تفاوت‌های مهم آموزگار ابتدایی با دیگر معلمان این است که در دوره ابتدایی ساعات زیادی را با دانش‌آموزانی می‌گذرانند که در دوره حساس رشدی هستند. این ساعات طولانی باعث می‌شود آموزگاران به خوبی دانش‌آموزان را بشناسند و نقاط قوت و ضعف آن‌ها را شناسایی کنند و با توجه به تفاوت‌های فردی تکلیف‌های جداگانه‌ای در اختیار دانش‌آموزان بگذارند و با تشویق دانش آموزان در کلاس درسی که در آن پیشرفت داشته‌اند مانع کاهش اعتماد به نفس آن ها شده و چه بسا بتوانند باعث نوآوری و خلاقیت دانش‌آموزان شوند.هر از چندگاهی است که در کلاس درس ابتدایی نیز مانند دوره متوسطه از چند معلم استفاده می‌کنند و هر آموزگار با توجه به علاقه و تخصص بیشتر در هر درس اداره آن را برعهده می‌گیرد. اگرچه این روش سواد علمی آموزگار را بالاتر می‌برد و ایضا علاقه آموزگار به تدریس آن درس را. اما متاسفانه به دلیل کمبود وقت ارتباط عاطفی ضعیف‌تری بین آموزگار و شاگرد ایجاد می‌شود و دانش‌آموز نمی تواند الگوی درست و ثابتی برگزیند. تحقیقات نشان می‌دهد که دانش‌آموزان ابتدایی در پایه‌های بالاتر بیشتر دچار بی‌نظمی، پرخاشگری، انجام ناقص تکالیف و حرف شنوی کمتر می‌شوند. یکی از دلایل آن می‌تواند حضور چند آموزگار در کلاس درس باشد که ما این روش را بیشتر در پایه‌های بالاتر می‌بینیم.ساعت کلاسی نیز با توجه به سن دانش‌آموزان و میزان تحمل و عدم خستگی آن‌ها 45 دقیقه در نظر گرفته شده است که با طرح چند معلمی همخوانی ندارد، زیرا زمان کوتاهی برای جمع کردن یک مبحث در اختیار آموزگار است و ممکن است ساعت بعد هم در اختیار همان آموزگار نباشد. اولیا نیز برای جویا شدن از وضعیت درسی فرزندشان سردرگم می شوند. بهتر آن است که به جای استفاده از این روش نادرست با برگزاری کلاس‌های ضمن خدمت برای آموزگاران و توجه بیشتر به معیشت آنان کلاس درس بهتری را برای فرزندان این سرزمین ایجاد کنیم.

در ابتدای هر سال تحصیلی؛ اولیای دانش‌آموزان دبستانی نگران هستند که پسر یا دخترشان در کلاس کدام آموزگار است و این آموزگار چه اخلاقی دارد، سواد علمی‌اش چطور است، روش تدریسش چگونه است و تمایل دارند که فرزندشان در کلاسی باشد که بهترین آموزگاران در آن هستند. پدران و مادران همیشه بهترین‌ها را برای فرزندانشان آرزو می‌کنند و می‌خواهند و قطعا انتخاب بهترین آموزگار هم از این قاعده مستثنا نیست. بیشتر آموزگاران در دوره دبستان از روش‌های تدریس ویژه‌ای استفاده می‌کنند که متناسب با سن دانش‌آموزان بوده و فرآیند یاددهی-یادگیری را در کلاس درس تسهیل و تسریع می‌کند.گاهی کودکان را به بازی تشویق می‌کنند و گاهی با جدیت به محتوای درسی می‌پردازند، نمایش اجرا می‌کنند و از روش مشاهدات علمی استفاده می‌برند. یکی از تفاوت‌های مهم آموزگار ابتدایی با دیگر معلمان این است که در دوره ابتدایی ساعات زیادی را با دانش‌آموزانی می‌گذرانند که در دوره حساس رشدی هستند. این ساعات طولانی باعث می‌شود آموزگاران به خوبی دانش‌آموزان را بشناسند و نقاط قوت و ضعف آن‌ها را شناسایی کنند و با توجه به تفاوت‌های فردی تکلیف‌های جداگانه‌ای در اختیار دانش‌آموزان بگذارند و با تشویق دانش آموزان در کلاس درسی که در آن پیشرفت داشته‌اند مانع کاهش اعتماد به نفس آن ها شده و چه بسا بتوانند باعث نوآوری و خلاقیت دانش‌آموزان شوند.هر از چندگاهی است که در کلاس درس ابتدایی نیز مانند دوره متوسطه از چند معلم استفاده می‌کنند و هر آموزگار با توجه به علاقه و تخصص بیشتر در هر درس اداره آن را برعهده می‌گیرد. اگرچه این روش سواد علمی آموزگار را بالاتر می‌برد و ایضا علاقه آموزگار به تدریس آن درس را. اما متاسفانه به دلیل کمبود وقت ارتباط عاطفی ضعیف‌تری بین آموزگار و شاگرد ایجاد می‌شود و دانش‌آموز نمی تواند الگوی درست و ثابتی برگزیند. تحقیقات نشان می‌دهد که دانش‌آموزان ابتدایی در پایه‌های بالاتر بیشتر دچار بی‌نظمی، پرخاشگری، انجام ناقص تکالیف و حرف شنوی کمتر می‌شوند. یکی از دلایل آن می‌تواند حضور چند آموزگار در کلاس درس باشد که ما این روش را بیشتر در پایه‌های بالاتر می‌بینیم.ساعت کلاسی نیز با توجه به سن دانش‌آموزان و میزان تحمل و عدم خستگی آن‌ها 45 دقیقه در نظر گرفته شده است که با طرح چند معلمی همخوانی ندارد، زیرا زمان کوتاهی برای جمع کردن یک مبحث در اختیار آموزگار است و ممکن است ساعت بعد هم در اختیار همان آموزگار نباشد. اولیا نیز برای جویا شدن از وضعیت درسی فرزندشان سردرگم می شوند. بهتر آن است که به جای استفاده از این روش نادرست با برگزاری کلاس‌های ضمن خدمت برای آموزگاران و توجه بیشتر به معیشت آنان کلاس درس بهتری را برای فرزندان این سرزمین ایجاد کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.