|

مهر در راه است

مهر در راه است ، با مهر به استقبال دانش آموزان برویم نه با فیش های نجومی کمک به مدرسه ، که هنوز می توان بر غیرقانونی بودن آنها تاکید داشت.
به گزارش خبرنگار شرق حق آموزش رایگان و همگانی از جمله حقوق شهروندان است که در زمره حقوق بنیادین بشر می باشد و اعلامیه جهانی حقوق بشر بر این حق تاکید دارد.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ملهم از آموزه ها و تعالیم دین مبین اسلام و همسویی با توافقات بین المللی بخصوص میثاق بین المللی حقوق فرهنگی اقتصادی و اجتماعی که دولت ایران از طریق مرجع قانونگذاری اجازه الحاق به میثاق مذکور را یافته است حق آموزش رایگان و همگانی را برای شهروندان به رسمیت می شناسد.
اصل ۳۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به صراحت بر رایگان بودن حق تحصیل شهروندان تاکید دارد : دولت موظف است وسائل آموزش وپرورش رایگان را تا پایان دوره متوسطه فراهم سازدو وسائل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفائی کشور به طور رایگان گسترش دهد.
اصولا در جامعه اسلامی علم و دانش در انحصار افراد خاصی نیست و همه مردم در این زمینه متساوی الحقوق هستند در آموزش و پرورش رایگان اهداف خاصی منظور است .
مساله آموزش نباید با عدم استطاعت مالی افراد اصطکاک داشته باشد تا همگان به طور عادلانه قادر به ادامه تحصیل باشند.
از طریق تاسیس مدارس خصوصی و جذب معلمان برجسته در آن مدارس ترجیحا استعداد ثروتمندان پرورش داده نشود و برای این طبقه اولویت در کسب مدارج عالی و راهیابی به دانشگاهها ایجاد نگردد تا موجبات اختلاف و سلطه طبقاتی و تحقیر اقشار متوسط و محروم ملت فراهم نشود.
با این توضیح و تصریح اصل رایگان بودن آموزش و پرورش تاسیس مدارس خصوصی در کشور از آن جهت که از محل شهریه محصلین اداره می شود اصولا قابل توجیه بنظر نمی رسد.اما باید پذیرفت آموزش و پرورش همواره هزینه بسیار سنگینی را به همراه دارد و قسمت اعظم بودجه کل کشور را تشکیل می دهد. کثرت هزینه آموزش و پرورش به حدی است که تامین کامل خدمات آموزشی با توجه به امکانات محدود دولت بسیار مشکل و حتی غیر ممکن بنظر می رسد .
هرچند انتقاداتی بر پیدایش و شکل گیری مدارس غیر انتفاعی و خصوصی وارد است و می تواند مصداقی بارز از تبعیض در آموزش به شمار بیاد که صراحتا با اصول قانون اساسی مبنی بر حق تحصیل رایگان و برابر برای همه ملت ایران از هر قوم و قبیله ای در تضاد است ، اما وجود اینگونه مراکز آموزشی در دنیای پسامدرن امروز امری اجتناب ناپذیر و ناگزیر می نماید و علاوه بر آن ، بررسی این مسئله در توان این یادداشت کوتاه نمی باشد.
اما آنچه در این روزها ذهن بسیاری از خانواده ها را به خود مشغول کرده است هزینه های سنگینی است که باید جهت ورود به مدارس دلبندانشان بپردازند، هزینه هایی که شاید بسیاری از آنان نقض صریح قانون باشد اما طی چندین سال به یک عرف تبدیل شده است .
اگر از این مسئله بگذریم که دانش آموزان طبقه متوسط به پایین که اتفاقا اکثریت غیر قابل انکار جامعه را نیز تشکیل می دهند به خاطر سنگین بودن هزینه ها ، نمی توانند در مدارس خصوصی و غیر انتفاعی تحصیل علم کنند ؛ مدارس دولتی نیز چند سالی است که توسط خود دانش آموزان یا بهتر بگوییم اولیای آنها اداره می شود.
چند نفر از مادران به صراحت اعلام کردند که مدرسه به خاطر اینکه ما نتوانسته ایم فیش های کمکی را واریز نماییم از دادن کارنامه تحصیلی فرزندانمان امتناع کرده است .
یکی دیگر از مادران گفت : با پیگیری و حتی به راه انداختن داد و بیداد توانسته ام کارنامه فرزندم را پس بگیرم ، اما اولیای مدرسه تهدید کرده اند که تا فیش کمکی به مدرسه را پرداخت نکنم از ثبت نام فرزندم خودداری خواهند کرد.

این موضوع در یکی از گروه های تلگرامی مورد بحث قرار گرفت و انتقادات بسیار زیادی دامن مدارس مریوان را گرفت و همگی کاربران بر این مهم تاکید داشتند که بیشتر خانواده ها در کمال فقر ناچار به پرداخت هزینه ای غیر قانونی به مدارس می باشند.
معاون مدرسه ای که اسمش را در گزارش ذکر نخواهیم کرد ، در گفتگو با خبرنگارما تصریح کرد : اینکه کارنامه دانش آموزی را به خاطر پرداخت نکردن کمک به مدرسه به عنوان ضمانت نگهه داشته باشیم کذب محض است و کاملا آن را تکذیب می کنم.
وی در ادامه خاطر نشان ساخت : اما ما هرساله فیش های کمکی دلبخواهی برای اولیای دانش آموزان در نظر گرفته ایم ، اما در پرداخت آن هیچ اجباری وجود ندارد.
با تلاش جهت تماسی که با فواد حسینی مدیر آموزش و پرورش مریوان داشتیم موفق به گفتگو با وی نشدیم ، اما این معاون آموزشی ادامه داد : این وضعیت مختص به مریوان نیست و در بیشتر شهر های ایران به یک عرف بدل شده است.
وی ضمن ابراز گلایه از وزارت آموزش و پرورش ، یادآور شد : بیشتر مدارس سالانه مبلغ ۱۰۰ هزارتومان برای مدیریت مدارس دریافت می کنند و با هزینه های گزاف آب ، برق ، گاز ، وسایل آموزشی مدرسه و… فکرش را بکنید که اگر کمک اولیا دانش آموزان نباشد تمامی مدرسه ها در ماه اول شروع بکار تعطیل خواهند شد.
آنچه رفت نقل قول صریح دو طرف ماجرا بود و شاید حق با هر دو طرف باشد ، اما آنچه مسلم و غیر قابل انکار است حق تحصیل رایگان برای شهروندان می باشد و غیر قانونی بودن وجوهی که از دانش آموزان توسط مدارس دریافت می شود.
البته این مسئله بارها حادثه ساز بوده است و حتی گزارشاتی از تخلف مالی مدیر مدرسه در تهران رسانه ای شد.
۷ آبان سال ۱۳۹۴ " کردتودی " خبر خودکشی نوجوانی ۱۱ ساله را به خاطر احساس شرمندگی از فقر خانواده در پرداخت نکردن وجوه کمکی به مدرسه منتشر کرد که دل های بسیاری را سوزاند.
" کرد تودی " در این خبر آورده بود : دانش آموز ۱۱ ساله کُرد در اشنویه آذربایجان غربی به نام "هاوری" ، سه روز پیش طنابی به گردن انداخت و با حلق‌آویز کردن خود از لوله گاز خانه‌شان به زندگی‌اش پایان داد.
روایات حاکی از این است خودکشی این دانش آموز با مسائل مالی که در مدرسه برای او ایجاد شده، ارتباط مستقیم دارد ، بطوریکه "هاوری" به پدر و مادرش گفته بود که مدرسه برای خرید تجهیزات از همه دانش‌آموزان پول خواسته و اگر آنها این پول را ندهند، او خودش را خواهد کشت. پدر و مادر هاوری وضعیت مالی خوبی نداشته‌اند و به او گفته‌اند پولی که مدرسه خواسته را نمی‌توانند بدهند.
مشارکت های مردمی که باید به صورت اختیاری از اولیای دانش آموزان دریافت شود اما مدیران با تهدید کردن اولیا مبنی بر کارنامه ندادن، افزایش پول دریافتی، خانواده ها را تحت فشار قرار می دهند.
بسیاری از مدیران دلیل دریافت پول از اولیا را عدم اعتبار و واریز سرانه دانش آموزی به مدارس بیان می کنند و مجبور هستند برای جبران و حل مشکلات مدرسه از اولیای دانش آموزان کمک بگیرند که البته این مسئله با دولتی بودن مدرسه تناقض پیدا می کند.
و این در حالی است که مدیران ارشد وزرات آموزش و پرورش بارها اعلام کرده اند که دریافت هرگونه وجهی از خانواده ها کاملا غیر قانونی است ، اما وضع موجود حکایتی کاملا متفاوت است و اتفاقا یکی از معلمان شهرستان مریوان از این وضعیت بسیار گله مند بود.
خانواده‌ها وقتی تاکید مقامات آموزش و پرورش بر ممنوعیت اخذ وجه را از رسانه‌ها می‌شنوند و در عمل در طول سال بارها از آنها پول گرفته می‌شود برای آنها سوال ایجاد می‌شود که دلیل این دوگانگی در گفتار و عمل چیست؟ این دوگانگی از اعتبار آموزش و پرورش در چشم خانواده‌ها نمی کاهد ؟
نگارنده بر این باور است که خانواده های متمکنی که توانایی کمک به مدارس را دارند می توانند در این امر که حسنه جاریه نیز می باشد مشارکت کنند ، اما هیچ کدام از مدارس و اولیاء مدارس از نظر قانونی حق دریافت اجباری وجوه کمکی از دانش آموزان را ندارند و ما آمادگی کامل داریم در صورت گزارش مستند از دریافت اجباری وجوه کمکی از دانش آموزان ، موضوع را پیگیری و رسانه ای نماییم. چرا که بر این باوریم نباید حق تحصیل رایگان به ورطه فراموشی سپرده شود و شهروندان ما نیز همانند سایر ممالک دنیا باید از این حق شرعی، عرفی و قانونی خود بهره مند شوند.
مهر در راه است ، با مهر به استقبال دانش آموزان برویم نه با فیش های نجومی دریافت کمک های مردمی به مدارس ، شاید که تمام توان پدری همان چند دفتر و قلمی است که برای فرزندش تهیه کرده است.

مهر در راه است ، با مهر به استقبال دانش آموزان برویم نه با فیش های نجومی کمک به مدرسه ، که هنوز می توان بر غیرقانونی بودن آنها تاکید داشت.
به گزارش خبرنگار شرق حق آموزش رایگان و همگانی از جمله حقوق شهروندان است که در زمره حقوق بنیادین بشر می باشد و اعلامیه جهانی حقوق بشر بر این حق تاکید دارد.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ملهم از آموزه ها و تعالیم دین مبین اسلام و همسویی با توافقات بین المللی بخصوص میثاق بین المللی حقوق فرهنگی اقتصادی و اجتماعی که دولت ایران از طریق مرجع قانونگذاری اجازه الحاق به میثاق مذکور را یافته است حق آموزش رایگان و همگانی را برای شهروندان به رسمیت می شناسد.
اصل ۳۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به صراحت بر رایگان بودن حق تحصیل شهروندان تاکید دارد : دولت موظف است وسائل آموزش وپرورش رایگان را تا پایان دوره متوسطه فراهم سازدو وسائل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفائی کشور به طور رایگان گسترش دهد.
اصولا در جامعه اسلامی علم و دانش در انحصار افراد خاصی نیست و همه مردم در این زمینه متساوی الحقوق هستند در آموزش و پرورش رایگان اهداف خاصی منظور است .
مساله آموزش نباید با عدم استطاعت مالی افراد اصطکاک داشته باشد تا همگان به طور عادلانه قادر به ادامه تحصیل باشند.
از طریق تاسیس مدارس خصوصی و جذب معلمان برجسته در آن مدارس ترجیحا استعداد ثروتمندان پرورش داده نشود و برای این طبقه اولویت در کسب مدارج عالی و راهیابی به دانشگاهها ایجاد نگردد تا موجبات اختلاف و سلطه طبقاتی و تحقیر اقشار متوسط و محروم ملت فراهم نشود.
با این توضیح و تصریح اصل رایگان بودن آموزش و پرورش تاسیس مدارس خصوصی در کشور از آن جهت که از محل شهریه محصلین اداره می شود اصولا قابل توجیه بنظر نمی رسد.اما باید پذیرفت آموزش و پرورش همواره هزینه بسیار سنگینی را به همراه دارد و قسمت اعظم بودجه کل کشور را تشکیل می دهد. کثرت هزینه آموزش و پرورش به حدی است که تامین کامل خدمات آموزشی با توجه به امکانات محدود دولت بسیار مشکل و حتی غیر ممکن بنظر می رسد .
هرچند انتقاداتی بر پیدایش و شکل گیری مدارس غیر انتفاعی و خصوصی وارد است و می تواند مصداقی بارز از تبعیض در آموزش به شمار بیاد که صراحتا با اصول قانون اساسی مبنی بر حق تحصیل رایگان و برابر برای همه ملت ایران از هر قوم و قبیله ای در تضاد است ، اما وجود اینگونه مراکز آموزشی در دنیای پسامدرن امروز امری اجتناب ناپذیر و ناگزیر می نماید و علاوه بر آن ، بررسی این مسئله در توان این یادداشت کوتاه نمی باشد.
اما آنچه در این روزها ذهن بسیاری از خانواده ها را به خود مشغول کرده است هزینه های سنگینی است که باید جهت ورود به مدارس دلبندانشان بپردازند، هزینه هایی که شاید بسیاری از آنان نقض صریح قانون باشد اما طی چندین سال به یک عرف تبدیل شده است .
اگر از این مسئله بگذریم که دانش آموزان طبقه متوسط به پایین که اتفاقا اکثریت غیر قابل انکار جامعه را نیز تشکیل می دهند به خاطر سنگین بودن هزینه ها ، نمی توانند در مدارس خصوصی و غیر انتفاعی تحصیل علم کنند ؛ مدارس دولتی نیز چند سالی است که توسط خود دانش آموزان یا بهتر بگوییم اولیای آنها اداره می شود.
چند نفر از مادران به صراحت اعلام کردند که مدرسه به خاطر اینکه ما نتوانسته ایم فیش های کمکی را واریز نماییم از دادن کارنامه تحصیلی فرزندانمان امتناع کرده است .
یکی دیگر از مادران گفت : با پیگیری و حتی به راه انداختن داد و بیداد توانسته ام کارنامه فرزندم را پس بگیرم ، اما اولیای مدرسه تهدید کرده اند که تا فیش کمکی به مدرسه را پرداخت نکنم از ثبت نام فرزندم خودداری خواهند کرد.

این موضوع در یکی از گروه های تلگرامی مورد بحث قرار گرفت و انتقادات بسیار زیادی دامن مدارس مریوان را گرفت و همگی کاربران بر این مهم تاکید داشتند که بیشتر خانواده ها در کمال فقر ناچار به پرداخت هزینه ای غیر قانونی به مدارس می باشند.
معاون مدرسه ای که اسمش را در گزارش ذکر نخواهیم کرد ، در گفتگو با خبرنگارما تصریح کرد : اینکه کارنامه دانش آموزی را به خاطر پرداخت نکردن کمک به مدرسه به عنوان ضمانت نگهه داشته باشیم کذب محض است و کاملا آن را تکذیب می کنم.
وی در ادامه خاطر نشان ساخت : اما ما هرساله فیش های کمکی دلبخواهی برای اولیای دانش آموزان در نظر گرفته ایم ، اما در پرداخت آن هیچ اجباری وجود ندارد.
با تلاش جهت تماسی که با فواد حسینی مدیر آموزش و پرورش مریوان داشتیم موفق به گفتگو با وی نشدیم ، اما این معاون آموزشی ادامه داد : این وضعیت مختص به مریوان نیست و در بیشتر شهر های ایران به یک عرف بدل شده است.
وی ضمن ابراز گلایه از وزارت آموزش و پرورش ، یادآور شد : بیشتر مدارس سالانه مبلغ ۱۰۰ هزارتومان برای مدیریت مدارس دریافت می کنند و با هزینه های گزاف آب ، برق ، گاز ، وسایل آموزشی مدرسه و… فکرش را بکنید که اگر کمک اولیا دانش آموزان نباشد تمامی مدرسه ها در ماه اول شروع بکار تعطیل خواهند شد.
آنچه رفت نقل قول صریح دو طرف ماجرا بود و شاید حق با هر دو طرف باشد ، اما آنچه مسلم و غیر قابل انکار است حق تحصیل رایگان برای شهروندان می باشد و غیر قانونی بودن وجوهی که از دانش آموزان توسط مدارس دریافت می شود.
البته این مسئله بارها حادثه ساز بوده است و حتی گزارشاتی از تخلف مالی مدیر مدرسه در تهران رسانه ای شد.
۷ آبان سال ۱۳۹۴ " کردتودی " خبر خودکشی نوجوانی ۱۱ ساله را به خاطر احساس شرمندگی از فقر خانواده در پرداخت نکردن وجوه کمکی به مدرسه منتشر کرد که دل های بسیاری را سوزاند.
" کرد تودی " در این خبر آورده بود : دانش آموز ۱۱ ساله کُرد در اشنویه آذربایجان غربی به نام "هاوری" ، سه روز پیش طنابی به گردن انداخت و با حلق‌آویز کردن خود از لوله گاز خانه‌شان به زندگی‌اش پایان داد.
روایات حاکی از این است خودکشی این دانش آموز با مسائل مالی که در مدرسه برای او ایجاد شده، ارتباط مستقیم دارد ، بطوریکه "هاوری" به پدر و مادرش گفته بود که مدرسه برای خرید تجهیزات از همه دانش‌آموزان پول خواسته و اگر آنها این پول را ندهند، او خودش را خواهد کشت. پدر و مادر هاوری وضعیت مالی خوبی نداشته‌اند و به او گفته‌اند پولی که مدرسه خواسته را نمی‌توانند بدهند.
مشارکت های مردمی که باید به صورت اختیاری از اولیای دانش آموزان دریافت شود اما مدیران با تهدید کردن اولیا مبنی بر کارنامه ندادن، افزایش پول دریافتی، خانواده ها را تحت فشار قرار می دهند.
بسیاری از مدیران دلیل دریافت پول از اولیا را عدم اعتبار و واریز سرانه دانش آموزی به مدارس بیان می کنند و مجبور هستند برای جبران و حل مشکلات مدرسه از اولیای دانش آموزان کمک بگیرند که البته این مسئله با دولتی بودن مدرسه تناقض پیدا می کند.
و این در حالی است که مدیران ارشد وزرات آموزش و پرورش بارها اعلام کرده اند که دریافت هرگونه وجهی از خانواده ها کاملا غیر قانونی است ، اما وضع موجود حکایتی کاملا متفاوت است و اتفاقا یکی از معلمان شهرستان مریوان از این وضعیت بسیار گله مند بود.
خانواده‌ها وقتی تاکید مقامات آموزش و پرورش بر ممنوعیت اخذ وجه را از رسانه‌ها می‌شنوند و در عمل در طول سال بارها از آنها پول گرفته می‌شود برای آنها سوال ایجاد می‌شود که دلیل این دوگانگی در گفتار و عمل چیست؟ این دوگانگی از اعتبار آموزش و پرورش در چشم خانواده‌ها نمی کاهد ؟
نگارنده بر این باور است که خانواده های متمکنی که توانایی کمک به مدارس را دارند می توانند در این امر که حسنه جاریه نیز می باشد مشارکت کنند ، اما هیچ کدام از مدارس و اولیاء مدارس از نظر قانونی حق دریافت اجباری وجوه کمکی از دانش آموزان را ندارند و ما آمادگی کامل داریم در صورت گزارش مستند از دریافت اجباری وجوه کمکی از دانش آموزان ، موضوع را پیگیری و رسانه ای نماییم. چرا که بر این باوریم نباید حق تحصیل رایگان به ورطه فراموشی سپرده شود و شهروندان ما نیز همانند سایر ممالک دنیا باید از این حق شرعی، عرفی و قانونی خود بهره مند شوند.
مهر در راه است ، با مهر به استقبال دانش آموزان برویم نه با فیش های نجومی دریافت کمک های مردمی به مدارس ، شاید که تمام توان پدری همان چند دفتر و قلمی است که برای فرزندش تهیه کرده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.