|

صلح در محاصره *

«در محاصره» کتاب شعری است که محمود درویش، در جریان محاصره کرانه‌ باختری در سال ۲۰۰۲ سرود. خود درویش در مصاحبه با «مجله بمب» گفته است «در محاصره» به‌مانند «مجله‌ای شعرگونه است که موضوعش چگونگی مقاومت در برابر اشغال است به‌وسیله جست‌وجوی زیبایی در شعر و طبیعت. این راهی است برای مقاومت در برابر خشونت نظامی به مدد شعر. پیروزی آنچه پایدار و ازلی است در برابر محاصره و خشونت». این دفتر پیش‌تر با ترجمه حق‌شناس در اینترنت منتشر شده است. شعرهایی درباره صلح، ترجمه‌ دیگری از چهارده بند آخر این دفتر است که در همه آنها، درویش صلح را به شعر درآورده است.

صلح گفت‌وگوی درونی مسافری است
با مسافری که به سویی دیگر در حرکت است
صلح کبوترهای دو بیگانه است که وداع آخرشان را
بغ‌بغو می‌کنند در دهانه‌‌ی مغاک

صلح اشتیاق جداگانه‌ی دو دشمن است
به خمیازه‌ کشیدن بر سنگ‌فرش ملال
صلح آه دو عاشق است که آبتنی می‌کنند در نور ماه

صلح طلب بخشش قوی است از ضعیف؛
طلب بخشش از آنی که سلاحش ضعیف‌تر است اما افقش گسترده‌تر
صلح شکست شمشیر است در برابر زیبایی طبیعی؛
شکست آهن در برابر قطره‌ی شبنم

صلح روزی است خوش،‌ مهربان و سبک‌بال
که کسی را دشمن نیست
صلح قطاری است که مسافرانش را متحد می‌کند،
روندگان به و آمدگان از گردشی در حومه‌ی ابدیت
صلح پاسخی است آشکار و اعترافی واقعی:
چه بر سر شبح قربانی آورده‌اید؟
صلح کاری در باغ کردن است:
به همین زودی‌ها چه خواهیم کاشت؟

صلح آگاهی از اغواگری مردمکان روباهی است
که از زنی ترس‌خورده دلربایی می‌کند
صلح آهی است که در دل گیتاری خون‌چکان
نغمه‌های آندلسی را زنده نگه می‌دارد

صلح مرثیه برای جوانی است که قلبش را سوراخ کرده
خال زنی؛ نه گلوله‌ای یا نارنجکی
صلح نغمه‌ی حیات است اینجا، بر تار و پود زندگی،
روی شاخه‌ی گندم.

* بخش‌هاي پاياني از شعر بلند «در محاصره» محمود درويش

«در محاصره» کتاب شعری است که محمود درویش، در جریان محاصره کرانه‌ باختری در سال ۲۰۰۲ سرود. خود درویش در مصاحبه با «مجله بمب» گفته است «در محاصره» به‌مانند «مجله‌ای شعرگونه است که موضوعش چگونگی مقاومت در برابر اشغال است به‌وسیله جست‌وجوی زیبایی در شعر و طبیعت. این راهی است برای مقاومت در برابر خشونت نظامی به مدد شعر. پیروزی آنچه پایدار و ازلی است در برابر محاصره و خشونت». این دفتر پیش‌تر با ترجمه حق‌شناس در اینترنت منتشر شده است. شعرهایی درباره صلح، ترجمه‌ دیگری از چهارده بند آخر این دفتر است که در همه آنها، درویش صلح را به شعر درآورده است.

صلح گفت‌وگوی درونی مسافری است
با مسافری که به سویی دیگر در حرکت است
صلح کبوترهای دو بیگانه است که وداع آخرشان را
بغ‌بغو می‌کنند در دهانه‌‌ی مغاک

صلح اشتیاق جداگانه‌ی دو دشمن است
به خمیازه‌ کشیدن بر سنگ‌فرش ملال
صلح آه دو عاشق است که آبتنی می‌کنند در نور ماه

صلح طلب بخشش قوی است از ضعیف؛
طلب بخشش از آنی که سلاحش ضعیف‌تر است اما افقش گسترده‌تر
صلح شکست شمشیر است در برابر زیبایی طبیعی؛
شکست آهن در برابر قطره‌ی شبنم

صلح روزی است خوش،‌ مهربان و سبک‌بال
که کسی را دشمن نیست
صلح قطاری است که مسافرانش را متحد می‌کند،
روندگان به و آمدگان از گردشی در حومه‌ی ابدیت
صلح پاسخی است آشکار و اعترافی واقعی:
چه بر سر شبح قربانی آورده‌اید؟
صلح کاری در باغ کردن است:
به همین زودی‌ها چه خواهیم کاشت؟

صلح آگاهی از اغواگری مردمکان روباهی است
که از زنی ترس‌خورده دلربایی می‌کند
صلح آهی است که در دل گیتاری خون‌چکان
نغمه‌های آندلسی را زنده نگه می‌دارد

صلح مرثیه برای جوانی است که قلبش را سوراخ کرده
خال زنی؛ نه گلوله‌ای یا نارنجکی
صلح نغمه‌ی حیات است اینجا، بر تار و پود زندگی،
روی شاخه‌ی گندم.

* بخش‌هاي پاياني از شعر بلند «در محاصره» محمود درويش

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.