|

چاقوی میوه خوری

محمذرضا قديريان

در این یادداشت قصد دارم توجه شما دوستان عزیز را به خطرات چاقوی میوه خوری جلب کنم،‌ قطعا برای همه‌ی شما مثل روز روشن است که چه کارهای خطرناکی می شود با این وسیله انجام داد. اما یک سوال اساسی این که! تا به حال کدامیک از شما از این قابلیت‌ها استفاده کرده‌اید؟ درک می‌کنم! تا به حال حتی به آن فکر هم نکرده‌اید. کاملا طبیعیست، این از خواص نهادینه شدن فرهنگ مصرف است، فرهنگ مصرف محصولات تکنولوژی، البته این فرایند نهادینه شدن فرهنگ کمی زمان‌بر است. حالا دوباره توجه شما را جلب می کنم به چاقوهای جدید میوه خوری، که محصول همین دهه‌ی اخیر تکنولوژی هستند، مثلا تلگرام، اینستاگرام، فیسبوک و سایر شبکه‌های اجتماعی. و کمی جا افتاده تر از اینها شبکه‌ی گسترده‌ی اینترنت، ابزارهایی کارآمد که روز به روز پیشرفته تر می‌شوند و کارهای روزمره‌ی مارا تسهیل می‌کنند. صرفه جویی در زمان، حمل و نقل، هزینه‌های پست، تبلیغات، وحتی هزینه های ارتباط را به ارمغان آورده‌اند. اما امان از این پروسه‌ی زمان بر نهادینه شدن فرهنگ مصرف، در قشر مصرف کننده. و بدتر از آن نگاه نفی کننده‌ی قشر مخالف مصرف. قشری که همیشه در طول تاریخ نسبت به پیشرفت، موضع محافظه کارانه می‌گیرد و آن را نفی می‌کند. متاسفانه این قشر، اقلب شامل نسل بالغ جامعه و کسانی است که خود وظیفه‌ی هدایت و فرهنگ سازی را به عهده دارند. معمولا با تولد یک عنصر جدید زاییده‌ی علم و فناوری، دو موج در جامعه شکل می‌گیرد، یکی افرادی که خیلی سریع روی به مصرف آورده و در همان اول راه، با خطر افراط و استفاده‌ی کورکورانه رو به رو هستند. و دیگری افرادی که در مقابل این مولود و مصرف کنندگان آن، موضع می‌گیرند و آن را نفی می‌کنند. اما به عقیده‌ی من برخورد هیچ یک از این دو گروه شناسنامه‌ی خوبی برای معرفی و شناخت مولود جدید نیست. مرور زمان نیز، بارها در طول تاریخ، به ما تاثیر همه گیری و فروکش کردن تب مصرف را، در به تعادل رسیدن تعریف‌ها، از یک محصول، نشان داده است. بازگردیم و کمی دقیق‌تر و موردی‌تر بحث کنیم. برای مثال اینستاگرام، آیا حقیقتا برای استفاده‌ی برخی، به عنوان ویترین خود نمایی ساخته شده؟ به نظر شما می‌توان کاربرد آن را، در کاهش هزینه‌ی تبلیغات و کوتاه کردن مسیر شناخت یک برند یا محصول نادیده گرفت؟ اینستا گرام ویترینی در اختیار شما می‌گذارد تا با آن هنر و خلاقیت خود را بدون هزینه به نمایش بگذارید و در کنار آن برای خود یک روزنامه‌ی اختصاصی را برنامه ریزی کنید که تمام مطالب آن صبح به صبح برای شما کارآمد و مفید است. یا بسیار استفاده‌های مفید دیگر که می‌توان از آن‌ها بهره برد.برنامه‌ای مانند تلگرام، برای شما امکان ارتباط وسیع، در زمان کوتاه، با شبکه‌ی اجتماعی کاری، یا خانوادگی را فراهم می کند. استیج تبلیغاتی رایگان در اختیار شما می‌گذارد، با بیشترین سرعت اخبار و اطلاعات را منتقل می‌کند و خدماتی دیگر، مبنای تمام این خدمات سرعت بیشتر وسعت بیشتر و اختصاص زمان کمتر است. حالا اگر برخی پوست کندن میوه با چاقوی مخصوص آن را بلد نیستند پرتغال را با پوست بخورند. هر چند به هندوانه که برسند به چاقو ایمان می‌آورند.

در این یادداشت قصد دارم توجه شما دوستان عزیز را به خطرات چاقوی میوه خوری جلب کنم،‌ قطعا برای همه‌ی شما مثل روز روشن است که چه کارهای خطرناکی می شود با این وسیله انجام داد. اما یک سوال اساسی این که! تا به حال کدامیک از شما از این قابلیت‌ها استفاده کرده‌اید؟ درک می‌کنم! تا به حال حتی به آن فکر هم نکرده‌اید. کاملا طبیعیست، این از خواص نهادینه شدن فرهنگ مصرف است، فرهنگ مصرف محصولات تکنولوژی، البته این فرایند نهادینه شدن فرهنگ کمی زمان‌بر است. حالا دوباره توجه شما را جلب می کنم به چاقوهای جدید میوه خوری، که محصول همین دهه‌ی اخیر تکنولوژی هستند، مثلا تلگرام، اینستاگرام، فیسبوک و سایر شبکه‌های اجتماعی. و کمی جا افتاده تر از اینها شبکه‌ی گسترده‌ی اینترنت، ابزارهایی کارآمد که روز به روز پیشرفته تر می‌شوند و کارهای روزمره‌ی مارا تسهیل می‌کنند. صرفه جویی در زمان، حمل و نقل، هزینه‌های پست، تبلیغات، وحتی هزینه های ارتباط را به ارمغان آورده‌اند. اما امان از این پروسه‌ی زمان بر نهادینه شدن فرهنگ مصرف، در قشر مصرف کننده. و بدتر از آن نگاه نفی کننده‌ی قشر مخالف مصرف. قشری که همیشه در طول تاریخ نسبت به پیشرفت، موضع محافظه کارانه می‌گیرد و آن را نفی می‌کند. متاسفانه این قشر، اقلب شامل نسل بالغ جامعه و کسانی است که خود وظیفه‌ی هدایت و فرهنگ سازی را به عهده دارند. معمولا با تولد یک عنصر جدید زاییده‌ی علم و فناوری، دو موج در جامعه شکل می‌گیرد، یکی افرادی که خیلی سریع روی به مصرف آورده و در همان اول راه، با خطر افراط و استفاده‌ی کورکورانه رو به رو هستند. و دیگری افرادی که در مقابل این مولود و مصرف کنندگان آن، موضع می‌گیرند و آن را نفی می‌کنند. اما به عقیده‌ی من برخورد هیچ یک از این دو گروه شناسنامه‌ی خوبی برای معرفی و شناخت مولود جدید نیست. مرور زمان نیز، بارها در طول تاریخ، به ما تاثیر همه گیری و فروکش کردن تب مصرف را، در به تعادل رسیدن تعریف‌ها، از یک محصول، نشان داده است. بازگردیم و کمی دقیق‌تر و موردی‌تر بحث کنیم. برای مثال اینستاگرام، آیا حقیقتا برای استفاده‌ی برخی، به عنوان ویترین خود نمایی ساخته شده؟ به نظر شما می‌توان کاربرد آن را، در کاهش هزینه‌ی تبلیغات و کوتاه کردن مسیر شناخت یک برند یا محصول نادیده گرفت؟ اینستا گرام ویترینی در اختیار شما می‌گذارد تا با آن هنر و خلاقیت خود را بدون هزینه به نمایش بگذارید و در کنار آن برای خود یک روزنامه‌ی اختصاصی را برنامه ریزی کنید که تمام مطالب آن صبح به صبح برای شما کارآمد و مفید است. یا بسیار استفاده‌های مفید دیگر که می‌توان از آن‌ها بهره برد.برنامه‌ای مانند تلگرام، برای شما امکان ارتباط وسیع، در زمان کوتاه، با شبکه‌ی اجتماعی کاری، یا خانوادگی را فراهم می کند. استیج تبلیغاتی رایگان در اختیار شما می‌گذارد، با بیشترین سرعت اخبار و اطلاعات را منتقل می‌کند و خدماتی دیگر، مبنای تمام این خدمات سرعت بیشتر وسعت بیشتر و اختصاص زمان کمتر است. حالا اگر برخی پوست کندن میوه با چاقوی مخصوص آن را بلد نیستند پرتغال را با پوست بخورند. هر چند به هندوانه که برسند به چاقو ایمان می‌آورند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.