|

سیستان و بلوچستان و پسابرجام

حسین ‌الله دینی

در این روزهایی که نسیم پسابرجام در استان ما وزیدن گرفته است ، هر روز شاهد رفت و امد ها و برگزاری نشست ها و جلساتی هستیم که نوید‌روزهای پر باری را با خود به همراه دارد. چند سالی بود که با وجود تلاش مقامات کشوری و استانی بیشتر برنامه ها به ویژه در زمینه تکمیل زیرساخت ها که استان سخت نیازمند به ان بود به دلایل متفاوتی دچار رکود و یا کندی پیشرفت شده بود. در واقع استان های کمتر توسعه یافته از جمله سیستان و بلوچستان که وابستگی شدیدی به در آمدهای نفتی دولت و جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی داشتند ، بیشتر از سایر استان ها در چرخه تحریم های ظالمانه استکبار وکاهش قیمت در بازار نفت گرفتار شده و از توسعه بازمانده بودند.
با توجه به شرایط ویژه سیستان و بلوچستان وداشتن مرز خاکی طولانی با دو کشور پاکستان و افغانستان و دسترسی مستقیم به اقیانوس هند و دریای آزاد ، در روزهای‌پسا برجام بود که فرصت های سرمایه گذاری و موقعیت جغرافیایی این استان یک بار دیگر از جنبه‌های توسعه روابط بازرگانی داخلی و خارجی در سطح منطقه و جهانی مورد توجه قرار گرفت. برگزاری اجلاس آیورا یا همان اتحادیه همکاری های منطقه ای کشورهای حاشیه اقیانوس هند و دیدار سران کشورهای اروپایی و رهبران کشورهای منطقه و علاقه مندی آنان برای سرمایه گذاری در این استان برای نخستین بار پس از انقلاب شرایطی را فراهم آورده است که بهره برداری به موقع و مناسب از این فرصت استثنایی می تواند این استان را به راهرو و پرشگاه مهمی برای توسعه روابط بازرگانی در سطح منطقه و فراتر از آن در سطح جهانی تبديل كتد.
سیستان و بلوچستان بدون زیاده گویی دارای معادن و منابع سرشاری است که شناساندن آن به مردم منطقه و جهان می‌تواند نه تنها توسعه استان را سرعت بخشد و کشور را نيز وارد فاز تازه‌ای از روابط بین المللی کند، بلکه از ظرفیت‌هایی برخوردار است که می تواند اقتصاد در حال رکود کشورهای همسایه و بیشتر کشورهای حوزه اقیانوس هند و ناحیه قفقاز را وارد مرحله تازه‌ای از تحرک و پویایی نماید. آنچه در امضای سند توسعه بندر چابهار در روز سوم خرداد 95 و گفت و گوهای حاشیه دیدارهای سه جانبه بین رییس جمهور ایران دکتر روحانی نخست وزیر هند نارندا مودی و رییس جمهور افغانستان اشرف غنی گذشت بیان واقعیت هایی بود که بدون تردید تداوم آن چهره منطقه را در روند توسعه‌ای فراگیر تغییر خواهد داد .
یکی از نتایج تداوم این دیدارها بهبود و استحکام روابط بین کشورهایی خواهد بود که از جنبه های گوناگون فرهنگی و اقتصادی با یکدیگر پیوندی دیرینه و تاریخی دارند. پسابرجام ظرفیت این را دارد که این پیوندها را نوسازی و باز تعریف نماید. استان سیستان و بلوچستان ، از طریق مرزهای آبی- خاکی و بندر زیبای و
چابهار امکان این را دارد که به عنوان کریدوری ارتباط کشورهای شمال و جنوب خط استوا را برقرار نماید.

در این روزهایی که نسیم پسابرجام در استان ما وزیدن گرفته است ، هر روز شاهد رفت و امد ها و برگزاری نشست ها و جلساتی هستیم که نوید‌روزهای پر باری را با خود به همراه دارد. چند سالی بود که با وجود تلاش مقامات کشوری و استانی بیشتر برنامه ها به ویژه در زمینه تکمیل زیرساخت ها که استان سخت نیازمند به ان بود به دلایل متفاوتی دچار رکود و یا کندی پیشرفت شده بود. در واقع استان های کمتر توسعه یافته از جمله سیستان و بلوچستان که وابستگی شدیدی به در آمدهای نفتی دولت و جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی داشتند ، بیشتر از سایر استان ها در چرخه تحریم های ظالمانه استکبار وکاهش قیمت در بازار نفت گرفتار شده و از توسعه بازمانده بودند.
با توجه به شرایط ویژه سیستان و بلوچستان وداشتن مرز خاکی طولانی با دو کشور پاکستان و افغانستان و دسترسی مستقیم به اقیانوس هند و دریای آزاد ، در روزهای‌پسا برجام بود که فرصت های سرمایه گذاری و موقعیت جغرافیایی این استان یک بار دیگر از جنبه‌های توسعه روابط بازرگانی داخلی و خارجی در سطح منطقه و جهانی مورد توجه قرار گرفت. برگزاری اجلاس آیورا یا همان اتحادیه همکاری های منطقه ای کشورهای حاشیه اقیانوس هند و دیدار سران کشورهای اروپایی و رهبران کشورهای منطقه و علاقه مندی آنان برای سرمایه گذاری در این استان برای نخستین بار پس از انقلاب شرایطی را فراهم آورده است که بهره برداری به موقع و مناسب از این فرصت استثنایی می تواند این استان را به راهرو و پرشگاه مهمی برای توسعه روابط بازرگانی در سطح منطقه و فراتر از آن در سطح جهانی تبديل كتد.
سیستان و بلوچستان بدون زیاده گویی دارای معادن و منابع سرشاری است که شناساندن آن به مردم منطقه و جهان می‌تواند نه تنها توسعه استان را سرعت بخشد و کشور را نيز وارد فاز تازه‌ای از روابط بین المللی کند، بلکه از ظرفیت‌هایی برخوردار است که می تواند اقتصاد در حال رکود کشورهای همسایه و بیشتر کشورهای حوزه اقیانوس هند و ناحیه قفقاز را وارد مرحله تازه‌ای از تحرک و پویایی نماید. آنچه در امضای سند توسعه بندر چابهار در روز سوم خرداد 95 و گفت و گوهای حاشیه دیدارهای سه جانبه بین رییس جمهور ایران دکتر روحانی نخست وزیر هند نارندا مودی و رییس جمهور افغانستان اشرف غنی گذشت بیان واقعیت هایی بود که بدون تردید تداوم آن چهره منطقه را در روند توسعه‌ای فراگیر تغییر خواهد داد .
یکی از نتایج تداوم این دیدارها بهبود و استحکام روابط بین کشورهایی خواهد بود که از جنبه های گوناگون فرهنگی و اقتصادی با یکدیگر پیوندی دیرینه و تاریخی دارند. پسابرجام ظرفیت این را دارد که این پیوندها را نوسازی و باز تعریف نماید. استان سیستان و بلوچستان ، از طریق مرزهای آبی- خاکی و بندر زیبای و
چابهار امکان این را دارد که به عنوان کریدوری ارتباط کشورهای شمال و جنوب خط استوا را برقرار نماید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.