|

كسي ديگر تو باغ نيست

وحید ویسی

او باغای سراب همه خراب شدن
او قناتا همه فاضلاب شدن
پیرمرد این بیت شعر پرتو کرمانشاهی را می‌خواند و ادامه می‌دهد: «خراو شده آقا خراو شده، بخدا 10ساله نرفتم سراو قنبر. آخرین باری که رفتم پام چسبید زمین! او باغ و باغات و او سرسبزی هیچی ازش نماند‌ود. تازه میگن الان بدترم شده...» روی یکی از نیمکت‌های میدان فردوسی نشسته است رویش را به سمت خیابان ورودی سراب قنبر می‌گرداند، آه عمیقی می‌کشد و می‌گوید: «چه بگم آقا چه بگم؟»
اواخر فرووردين به دعوت عده‌ای از فعالان محیط‌زیست و در حرکتی نمادین برای اعتراض به خشکاندن باغ‌های سراب و ساختن ساختمان‌ها و برج‌ها بجای آن، همایش درختکاری برگزار شده بود. این گروه کمپینی با نام «حمایت از باغات سراب قنبر» راه انداخته بود و با تبلیغات گسترده در فضاهای مجازی و شبکه‌های اجتماعی از کرمانشاهیان دعوت کرده بود تا در آن روز به آن‌ها بپیوندند. با تبلیغات گسترده در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی انتظار می‌رفت اجتماع بزرگی در محل حاضر شود. اما جمعیت که آمده بود، به سختی به چهل تن می‌رسید. مکان اعلام شده انتهای خیابان سراب، روبروی آموزش‌وپرورش سابق بود. محمدرضا نقدی کارمند و فعال محیط‌زیست که از برگزارکنندگان این همایش بود، جمعیت را بسمت کوچه باغ‌های سراب که حالا دیگر رمقی برایش باقی نمانده بود، هدایت کرد و بعد از یک سیاحت کوتاه، دوباره بسمت خیابان بازگشتند. رفته‌رفته به تعداد جمعیت افزوده می‌شود و سواره‌ها به پیاده‌ها می‌پیوندند. سپس ماشینی حامل نهال‌ها به دنبال جمعیت آمد و در نهایت در جایی نزدیک به انتهای جاده سراب، جایی نزدیک به محلی که پیش‌تر شهرداری نهال‌های کاج کاشته بود، نهال‌ها را پیاده کردند تا در زمین بکارند. دکتر نقدی در سخنرانی خود گفت: «در كمپين باغات سراب، بيشترين مسئله توجه مردم و مسولين به حفظ اين سرمايه گرانبهايی است كه بعنوان شش‌هاي تنفسي، كريردور تنظيم هواي كرمانشاه و فضاي سبز و مفرحي كه خود مي‌تواند در بلند مدت آسايش و تفرجگاه مردم كرمانشاه باشد جلب كنيم و در اين كمپين به مردم پيام بدهيم بايد دست در دست هم به حفاظت از محيط‌زيست خود پرداخته و آن را ارتقا ببخشيم. محيط‌زيست امانت نسل آينده نزد ماست كه بايد به موقعع و سالم تحويل نسل آتي خود دهيم».شهردار منطقه4 درباره خشکاندن این باغ‌ها و ساختن ساختمان و مسکونی شدن منطقه سراب به شرق می‌گوید: «همیشه هدف ارجح شهرداری توسعه فضای سبز در سطح شهر است. فضاهای سبز ریه‌های تنفسی شهر هستند و با توجه به مشکلاتی که امروزه در بحث اقلیم به وجود آمده است قطعا رسیدگی و توسعه این فضاها بیشتر از همیشه احساس می‌شود. شهرداری تاکنون با حمایت مردم و سازمان‌های ذیربط مثل سازمان پارک‌ها در خصوص باغ‌های سراب قنبر قدم‌های خوبی را برداشته و تا حدودی هم موفق بوده است. چندین‌بار با مالکین باغ‌ها جلسه گذاشته‌ایم و سعی کرده‌ایم در آنها انگیزه ایجاد کنیم تا بتوانند باغ‌هایشان را که دیگر طراوت و سرسبزی قدیم را ندارند را بازسازی و احیا کنند. ما هم در این جهت با تمام نیرو و ابزارهایی که در اختیار داریم همه توان خود را خواهیم گذاشت تا در آینده مردم بتوانند از زیبایی دوباره سراب که محبت خداوند است استفاده کنند و بتوانیم سرانه فضای سبز را در شهر افزایش دهیم».او در ادامه درباره سابقه از بین بردن عمدی باغ‌های سراب برای ساختن آپارتمان می‌گوید: «در گذشته یک سری افراد سودجو که بیشتر به فکر منافع خودشان بودند، باغ‌ها را از بین بردند و بصورت قطعات مسکونی درآورده‌اند ،که شهرداری تمام‌قد و با تمام وجود در مقابل چنین تخلفات و فاجعه‌های زیست‌محیطی ایستاده و می‌ایستد.»شهرداری می‌گوید تمام‌قد در مقابل تبدیل باغات سراب به آپارتمان ایستاده، مردم معترض هستند و می‌گویند برای نشان دادن اعتراض خود به صورت نمادین آمده‌اند تا درخت بکارند و مشخص نیست اگر این همه مخالفت برای انجام چنین کارهایی در شهر وجود دارد و اگر به گفته شهرداری اقدامات خوبی در این زمینه صورت گرفته، چگونه است که روزبه‌روز شاهد از بین رفتن بیش‌تر باغ‌های سراب هستیم و هر روز در انتهای خیابان سراب، باغ‌ها می‌میرند و برج‌ها می‌رویند؟بسیاری از مردم بعد از پایان مراسم درختکاری ترجیح می‌دهند بازهم مسیر را پیاده برگردنند، یک مرد میانسال با موهای جوگندمی، با چشمان سبز رنگش گاهی نیم‌نگاهی می‌اندازد به درختی که پیش از همه در زمین کاشته و گاهی نیم‌نگاهی دیگر می‌اندازد به امضایی که پیش از همه بر طومار زده است. برمی‌گردد به سمت بقیه و می‌گوید: «هرچقدر فکر می‌کنم این کارها آنچنان هم انگیزه زیست‌محیطی نداشت و می‌تواند جنبه تبلیغاتی داشته باشد. به نظر می‌آید یکی از این افراد که قبلا هم عضو شورای شهر بوده بازهم قصد دارد در این دوره کاندید شود. می‌گویید نه؟ حالا ببینید این طوماری را که امضا کرده‌ایم و عکس‌هایی که در این مراسم گرفته‌ایم، چند ماه دیگر از کدام ستاد تبلیغاتی بیرون می‌آید؟»دو آقای میانسال که جلوتر از همه راه می‌روند سرشان را به‌سمت چند درختی که از یک باغ به جا مانده است کج می‌کنند، یکی از آنها که با گویش غلیظ کرمانشاهی حرف می‌زند. به دیگری می‌گوید: «ای داد بی‌داد مجید سی چه به روزش آمده، یادته او زمان آدم می‌رفت تو ئی باغا گم می‌شد؟ الان چه؟!» و باز با همان حسرت و افسوس ادامه می‌دهد: «مگه کرماشا چه داشت جز طاق‌وسان و سراو قنبر؟! باز طاق‌وسان بخاطر آثار تاریخیه‌گش بشش می‌رسن، بیچاره به ایی سراو که آثار تاریخی نداره، بخدا ایی سراو بسه‌زوانه‌م یه روزی کم ئه طاق‌وسان نداشت...»

او باغای سراب همه خراب شدن
او قناتا همه فاضلاب شدن
پیرمرد این بیت شعر پرتو کرمانشاهی را می‌خواند و ادامه می‌دهد: «خراو شده آقا خراو شده، بخدا 10ساله نرفتم سراو قنبر. آخرین باری که رفتم پام چسبید زمین! او باغ و باغات و او سرسبزی هیچی ازش نماند‌ود. تازه میگن الان بدترم شده...» روی یکی از نیمکت‌های میدان فردوسی نشسته است رویش را به سمت خیابان ورودی سراب قنبر می‌گرداند، آه عمیقی می‌کشد و می‌گوید: «چه بگم آقا چه بگم؟»
اواخر فرووردين به دعوت عده‌ای از فعالان محیط‌زیست و در حرکتی نمادین برای اعتراض به خشکاندن باغ‌های سراب و ساختن ساختمان‌ها و برج‌ها بجای آن، همایش درختکاری برگزار شده بود. این گروه کمپینی با نام «حمایت از باغات سراب قنبر» راه انداخته بود و با تبلیغات گسترده در فضاهای مجازی و شبکه‌های اجتماعی از کرمانشاهیان دعوت کرده بود تا در آن روز به آن‌ها بپیوندند. با تبلیغات گسترده در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی انتظار می‌رفت اجتماع بزرگی در محل حاضر شود. اما جمعیت که آمده بود، به سختی به چهل تن می‌رسید. مکان اعلام شده انتهای خیابان سراب، روبروی آموزش‌وپرورش سابق بود. محمدرضا نقدی کارمند و فعال محیط‌زیست که از برگزارکنندگان این همایش بود، جمعیت را بسمت کوچه باغ‌های سراب که حالا دیگر رمقی برایش باقی نمانده بود، هدایت کرد و بعد از یک سیاحت کوتاه، دوباره بسمت خیابان بازگشتند. رفته‌رفته به تعداد جمعیت افزوده می‌شود و سواره‌ها به پیاده‌ها می‌پیوندند. سپس ماشینی حامل نهال‌ها به دنبال جمعیت آمد و در نهایت در جایی نزدیک به انتهای جاده سراب، جایی نزدیک به محلی که پیش‌تر شهرداری نهال‌های کاج کاشته بود، نهال‌ها را پیاده کردند تا در زمین بکارند. دکتر نقدی در سخنرانی خود گفت: «در كمپين باغات سراب، بيشترين مسئله توجه مردم و مسولين به حفظ اين سرمايه گرانبهايی است كه بعنوان شش‌هاي تنفسي، كريردور تنظيم هواي كرمانشاه و فضاي سبز و مفرحي كه خود مي‌تواند در بلند مدت آسايش و تفرجگاه مردم كرمانشاه باشد جلب كنيم و در اين كمپين به مردم پيام بدهيم بايد دست در دست هم به حفاظت از محيط‌زيست خود پرداخته و آن را ارتقا ببخشيم. محيط‌زيست امانت نسل آينده نزد ماست كه بايد به موقعع و سالم تحويل نسل آتي خود دهيم».شهردار منطقه4 درباره خشکاندن این باغ‌ها و ساختن ساختمان و مسکونی شدن منطقه سراب به شرق می‌گوید: «همیشه هدف ارجح شهرداری توسعه فضای سبز در سطح شهر است. فضاهای سبز ریه‌های تنفسی شهر هستند و با توجه به مشکلاتی که امروزه در بحث اقلیم به وجود آمده است قطعا رسیدگی و توسعه این فضاها بیشتر از همیشه احساس می‌شود. شهرداری تاکنون با حمایت مردم و سازمان‌های ذیربط مثل سازمان پارک‌ها در خصوص باغ‌های سراب قنبر قدم‌های خوبی را برداشته و تا حدودی هم موفق بوده است. چندین‌بار با مالکین باغ‌ها جلسه گذاشته‌ایم و سعی کرده‌ایم در آنها انگیزه ایجاد کنیم تا بتوانند باغ‌هایشان را که دیگر طراوت و سرسبزی قدیم را ندارند را بازسازی و احیا کنند. ما هم در این جهت با تمام نیرو و ابزارهایی که در اختیار داریم همه توان خود را خواهیم گذاشت تا در آینده مردم بتوانند از زیبایی دوباره سراب که محبت خداوند است استفاده کنند و بتوانیم سرانه فضای سبز را در شهر افزایش دهیم».او در ادامه درباره سابقه از بین بردن عمدی باغ‌های سراب برای ساختن آپارتمان می‌گوید: «در گذشته یک سری افراد سودجو که بیشتر به فکر منافع خودشان بودند، باغ‌ها را از بین بردند و بصورت قطعات مسکونی درآورده‌اند ،که شهرداری تمام‌قد و با تمام وجود در مقابل چنین تخلفات و فاجعه‌های زیست‌محیطی ایستاده و می‌ایستد.»شهرداری می‌گوید تمام‌قد در مقابل تبدیل باغات سراب به آپارتمان ایستاده، مردم معترض هستند و می‌گویند برای نشان دادن اعتراض خود به صورت نمادین آمده‌اند تا درخت بکارند و مشخص نیست اگر این همه مخالفت برای انجام چنین کارهایی در شهر وجود دارد و اگر به گفته شهرداری اقدامات خوبی در این زمینه صورت گرفته، چگونه است که روزبه‌روز شاهد از بین رفتن بیش‌تر باغ‌های سراب هستیم و هر روز در انتهای خیابان سراب، باغ‌ها می‌میرند و برج‌ها می‌رویند؟بسیاری از مردم بعد از پایان مراسم درختکاری ترجیح می‌دهند بازهم مسیر را پیاده برگردنند، یک مرد میانسال با موهای جوگندمی، با چشمان سبز رنگش گاهی نیم‌نگاهی می‌اندازد به درختی که پیش از همه در زمین کاشته و گاهی نیم‌نگاهی دیگر می‌اندازد به امضایی که پیش از همه بر طومار زده است. برمی‌گردد به سمت بقیه و می‌گوید: «هرچقدر فکر می‌کنم این کارها آنچنان هم انگیزه زیست‌محیطی نداشت و می‌تواند جنبه تبلیغاتی داشته باشد. به نظر می‌آید یکی از این افراد که قبلا هم عضو شورای شهر بوده بازهم قصد دارد در این دوره کاندید شود. می‌گویید نه؟ حالا ببینید این طوماری را که امضا کرده‌ایم و عکس‌هایی که در این مراسم گرفته‌ایم، چند ماه دیگر از کدام ستاد تبلیغاتی بیرون می‌آید؟»دو آقای میانسال که جلوتر از همه راه می‌روند سرشان را به‌سمت چند درختی که از یک باغ به جا مانده است کج می‌کنند، یکی از آنها که با گویش غلیظ کرمانشاهی حرف می‌زند. به دیگری می‌گوید: «ای داد بی‌داد مجید سی چه به روزش آمده، یادته او زمان آدم می‌رفت تو ئی باغا گم می‌شد؟ الان چه؟!» و باز با همان حسرت و افسوس ادامه می‌دهد: «مگه کرماشا چه داشت جز طاق‌وسان و سراو قنبر؟! باز طاق‌وسان بخاطر آثار تاریخیه‌گش بشش می‌رسن، بیچاره به ایی سراو که آثار تاریخی نداره، بخدا ایی سراو بسه‌زوانه‌م یه روزی کم ئه طاق‌وسان نداشت...»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.