|

چرا دور دوّم انتخابات؟

دکتر بابک شمشیری.دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه شیراز

شرکت در دور دوّم انتخابات اگر مهم تر از دور اول نباشد، کمتر از آن نیز نخواهد بود. به منظور روشن شدن اهمیت این حضور، جا دارد تا نکات زیر را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.1- مرحله اول انتخابات مجلش شورای اسلامی در هفتم اسفندماه 94، نه تنها یک پیروزی نسبی برای ائتلاف اصلاح طلبان به حساب می آید، بلکه به طور ضمنی رفراندومی برای تأیید اقدامات اصلاح طلبانه دولت نیز بود؛ به دیگر سخن، نتایج حاصل از دور اول انتخابات، مُهر تأییدی بر تلاش های دولتمردان و حاوی پیام تجدید پیمان با جناب آقای روحانی، رئیس جمهور منتخب مردم است. البته همان طور که مشاهده کردیم و می کنیم، نتیجة حاصله، موج جدیدی از حملات مخالفین دولت، به ویژه انحصار طلبان را به همراه داشته است. حملاتی که هدف اصلی آن کوچک شمردن و بی اثر نشان دادن نتایج هفتم اسفندماه می باشد. به نظر می رسد که با این نوع اقدامات و برخوردها در پیِ آن هستند که موجبات دلسردی و ناامیدی کثیری از رأی دهندگان را فراهم آورده و باعث واکنش انفعالی آنها گردند. به عبارت دیگر، پیام آنها به طرفداران اصلاحات این است که حضور یا عدم حضور شما فرقی نخواهد داشت؛ چراکه در نهایت قدرت و تصمیم گیری در اختیار ماست؛ پس بهتر است که خود را خسته نکنید و خانه نشینی و بی تفاوتی را پیشة خود سازید. آنها می کوشند که بگویند نه تنها مجلس، بلکه دولت هم نمی تواند برنامه های خودش را اجرا کند. حال باید دید، آیا این پیام صدق می کند؟ باید توجه داشت که علیرغم کارشکنی ها و مانع تراشی های مختلفی که در طی ماه های گذشته صورت گرفته است، آقای رئیس جمهور و دولت محترم توانسته اند به موفقیت های خوبی دست یافته و جلوی انحصارگرایی جریان های افراطی را بگیرند. آنچه که در بدنة وزارت علوم و بیشتر دانشگاه ها رخ داد (علیرغم مخالفت های زیاد) خود، گواهی است بر این موفقیت. به علاوه باید توجه داشت بخشی از موفقیت های به دست آمده مرهون اَشکال مختلف حمایتی است که از دولت آقای روحانی به عمل آمد. بخشی از این حمایت ها در فضای واقعی و بخش دیگر نیز در فضای مجازی صورت گرفته است. باید قبول کرد که حضور و عدم حضورمان علی السّویه و یکسان نیست، بلکه هر چه حضور پر رنگ تر بوده و تداوم داشته باشد، آقای رئیس جمهور و دولت محترم ایشان نیز با پشت گرمی بیشتری به اجرایی کردنِ وعده ها و برنامه های خود اهتمام می ورزند. بدین ترتیب، حضور در مرحلة دوّم را بایستی فرصت مغتنم مجدّدی برای حمایت از دولت و برنامه هایش دانست.
2- ممکن است برخی از دوستان و طرفداران اصلاحات بر اساس نتیجة به دست آمده در هفتم اسفندماه تصور کنند که کار، انجام شده و پیروزی کامل نصیب ائتلاف اصلاح طلبان شده است؛ پس دیگر نیازی نیست که در مرحلة دوّم مشارکتی داشته باشند. این ذهنیت نیز اشتباه است؛ چراکه در برخی حوزه ها، هنوز فرصت برای به دست آوردن پیروزی "ائتلاف امید" مهیاست. از طرف دیگر، باید توجه داشت که در میادینی مثل مجلس، دولت و به طور کلی حوزة سیاست، کم و زیاد شدن یک نفر هم می تواند به طور معناداری معادلات را بر هم بزند. فراموش نکنیم که در مجلس نهم حضور شخصی مثل آقای علی مطهری، تا چه اندازه اثر گذار بود. بنابراین با اضافه شدن حتی یک نفر از "لیست امید"به ترکیب مجلس، می توان امیدوار بود که فراکسیون های قوی تر و اثربخش تری در جهت تحقق جامعة مدنی و پیشبرد برنامه های اصلاح طلبان شکل بگیرد.
3- توجه داشته باشیم که نمایندگان مجلس نیز مثل سایرین، انسان بوده و تافته جدا بافته به حساب نمی آیند. دانش روان شناسی به ما آموخته است که انسان ها عمدتاً نیاز به حمایت و پشتیبانی و تشویق و تقویت دارند. در حقیقت، تشویق و تقویت افراد، باعث می شود که آنها در راه رسیدن به اهداف خود قاطع تر، مصمم تر و با انگیزه تر شوند. از طرف دیگر، آدمیان هر گاه احساس کنند که تنها نیستند و همراهانی دارند، با اعتماد به نفس بیشتر و اراده ای قوی تر راه خود را طی خواهند کرد. پس یادمان باشد، هر کاندیدای متعلق به "لیست امید" در مرحله دوم انتخابات که با رأی اکثریت بتواند به جمع منتخبان مردم در انتخابات هفتم اسفندماه 94 بپیوندد، نه تنها در راه تحقق اهداف و برنامه‌های اصلاح طلبانه، مصمم تر و با انگیزه تر خواهد شد، بلکه موجب افزایش امید، اعتماد به نفس و استواری منتخبین مرحلة اول نیز خواهد شد. ضمن اینکه نباید از نظر دور داشت که اگر در مرحله اول رأی اصولگرایان، بین چند نفر توزیع شده بود، اینک در مرحلة دوّم، همة این رأی ها برای یک نفر جمع خواهد شد؛ پس بار دیگر به این نتیجه می رسیم که این مرحله اهمیتی حتی به مراتب بیشتر از دور اول دارد.

شرکت در دور دوّم انتخابات اگر مهم تر از دور اول نباشد، کمتر از آن نیز نخواهد بود. به منظور روشن شدن اهمیت این حضور، جا دارد تا نکات زیر را مورد بحث و بررسی قرار دهیم.1- مرحله اول انتخابات مجلش شورای اسلامی در هفتم اسفندماه 94، نه تنها یک پیروزی نسبی برای ائتلاف اصلاح طلبان به حساب می آید، بلکه به طور ضمنی رفراندومی برای تأیید اقدامات اصلاح طلبانه دولت نیز بود؛ به دیگر سخن، نتایج حاصل از دور اول انتخابات، مُهر تأییدی بر تلاش های دولتمردان و حاوی پیام تجدید پیمان با جناب آقای روحانی، رئیس جمهور منتخب مردم است. البته همان طور که مشاهده کردیم و می کنیم، نتیجة حاصله، موج جدیدی از حملات مخالفین دولت، به ویژه انحصار طلبان را به همراه داشته است. حملاتی که هدف اصلی آن کوچک شمردن و بی اثر نشان دادن نتایج هفتم اسفندماه می باشد. به نظر می رسد که با این نوع اقدامات و برخوردها در پیِ آن هستند که موجبات دلسردی و ناامیدی کثیری از رأی دهندگان را فراهم آورده و باعث واکنش انفعالی آنها گردند. به عبارت دیگر، پیام آنها به طرفداران اصلاحات این است که حضور یا عدم حضور شما فرقی نخواهد داشت؛ چراکه در نهایت قدرت و تصمیم گیری در اختیار ماست؛ پس بهتر است که خود را خسته نکنید و خانه نشینی و بی تفاوتی را پیشة خود سازید. آنها می کوشند که بگویند نه تنها مجلس، بلکه دولت هم نمی تواند برنامه های خودش را اجرا کند. حال باید دید، آیا این پیام صدق می کند؟ باید توجه داشت که علیرغم کارشکنی ها و مانع تراشی های مختلفی که در طی ماه های گذشته صورت گرفته است، آقای رئیس جمهور و دولت محترم توانسته اند به موفقیت های خوبی دست یافته و جلوی انحصارگرایی جریان های افراطی را بگیرند. آنچه که در بدنة وزارت علوم و بیشتر دانشگاه ها رخ داد (علیرغم مخالفت های زیاد) خود، گواهی است بر این موفقیت. به علاوه باید توجه داشت بخشی از موفقیت های به دست آمده مرهون اَشکال مختلف حمایتی است که از دولت آقای روحانی به عمل آمد. بخشی از این حمایت ها در فضای واقعی و بخش دیگر نیز در فضای مجازی صورت گرفته است. باید قبول کرد که حضور و عدم حضورمان علی السّویه و یکسان نیست، بلکه هر چه حضور پر رنگ تر بوده و تداوم داشته باشد، آقای رئیس جمهور و دولت محترم ایشان نیز با پشت گرمی بیشتری به اجرایی کردنِ وعده ها و برنامه های خود اهتمام می ورزند. بدین ترتیب، حضور در مرحلة دوّم را بایستی فرصت مغتنم مجدّدی برای حمایت از دولت و برنامه هایش دانست.
2- ممکن است برخی از دوستان و طرفداران اصلاحات بر اساس نتیجة به دست آمده در هفتم اسفندماه تصور کنند که کار، انجام شده و پیروزی کامل نصیب ائتلاف اصلاح طلبان شده است؛ پس دیگر نیازی نیست که در مرحلة دوّم مشارکتی داشته باشند. این ذهنیت نیز اشتباه است؛ چراکه در برخی حوزه ها، هنوز فرصت برای به دست آوردن پیروزی "ائتلاف امید" مهیاست. از طرف دیگر، باید توجه داشت که در میادینی مثل مجلس، دولت و به طور کلی حوزة سیاست، کم و زیاد شدن یک نفر هم می تواند به طور معناداری معادلات را بر هم بزند. فراموش نکنیم که در مجلس نهم حضور شخصی مثل آقای علی مطهری، تا چه اندازه اثر گذار بود. بنابراین با اضافه شدن حتی یک نفر از "لیست امید"به ترکیب مجلس، می توان امیدوار بود که فراکسیون های قوی تر و اثربخش تری در جهت تحقق جامعة مدنی و پیشبرد برنامه های اصلاح طلبان شکل بگیرد.
3- توجه داشته باشیم که نمایندگان مجلس نیز مثل سایرین، انسان بوده و تافته جدا بافته به حساب نمی آیند. دانش روان شناسی به ما آموخته است که انسان ها عمدتاً نیاز به حمایت و پشتیبانی و تشویق و تقویت دارند. در حقیقت، تشویق و تقویت افراد، باعث می شود که آنها در راه رسیدن به اهداف خود قاطع تر، مصمم تر و با انگیزه تر شوند. از طرف دیگر، آدمیان هر گاه احساس کنند که تنها نیستند و همراهانی دارند، با اعتماد به نفس بیشتر و اراده ای قوی تر راه خود را طی خواهند کرد. پس یادمان باشد، هر کاندیدای متعلق به "لیست امید" در مرحله دوم انتخابات که با رأی اکثریت بتواند به جمع منتخبان مردم در انتخابات هفتم اسفندماه 94 بپیوندد، نه تنها در راه تحقق اهداف و برنامه‌های اصلاح طلبانه، مصمم تر و با انگیزه تر خواهد شد، بلکه موجب افزایش امید، اعتماد به نفس و استواری منتخبین مرحلة اول نیز خواهد شد. ضمن اینکه نباید از نظر دور داشت که اگر در مرحله اول رأی اصولگرایان، بین چند نفر توزیع شده بود، اینک در مرحلة دوّم، همة این رأی ها برای یک نفر جمع خواهد شد؛ پس بار دیگر به این نتیجه می رسیم که این مرحله اهمیتی حتی به مراتب بیشتر از دور اول دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.