|

الو شرق

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class="__cf_email__" data-cfemail="1a69727b687d7234717f68777b7469727b725a7d777b737634797577">[email&#160;protected]</a> 08337296488 پيامك كنيد 09189240013

روز 26 آبان 94 با خودروی پراید 111 در جاده بیستون- کرمانشاه بودم. باران باریده بود و آسفالت‌های کف خیابان کنده شده بود. حدودا از کیلومتر 15 نرسیده به کرمانشاه تا کیلومتر 11 همان جاده هم در لاین 1و هم در لاین2، پُر بود از چاله‌های عمیق و بسیار خطرناک. برای خودرویی که با سرعت مجاز جاده حرکت می‌کند، افتادن در چنین چاله‌هایی احتمال دارد سبب چپ کردن خودرو شود. من به اداره راه و ترابری مراجعه کرده و شکایتی تنظیم و تقدیم این اداره کردم و طی آن خواستار شدم که هم چاله‌های خیابان کذایی پر شوند و هم خسارت خودروی اینجانب اعاده شود. اما بعد از گذشت چهار ماه در اسفند ماه، پس از مراجعه مکرر برای دریافت پاسخ از سوی آن اداره، گفته شد که به‌دلیل روند طولانی اداری، پیگیری هنوز به نتیجه نرسیده و سرانجام یکی از کارمندان احساس مسئولیت کرده و با اینجانب تماس گرفت. ایشان طی این تماس گفتند که چاله‌های مذکور تا پیش از عید پر خواهند شد و من هم اگرکروکی پلیس راهور را دارم می‌توانم برای دریافت خسارت اقدام کنم. البته گفته شد بازهم مشخص نیست خسارتی پرداخت شود یا خیر. می‌خواهم بدانم چطور لحظه‌ای که لاستیک ماشین من در جاده به‌علت خرابی آسفات ترکید، باید به ذهنم می‌رسید که به پلیس راهور زنگ بزنم و بخواهم که برای کشیدن کروکی به محل حادثه بیایند؟ حالا بعد از این همه پیگیری نه به اداره راه و ترابری امیدی دارم نه به پلیس راهور، فقط می‌خواهم به شهروندان بگویم که اگر خدای ناکرده دچار حادثه مشابهی شدند، لطفا همان لحظه با پلیس راهور تماس بگیرند و بخواهند در محل حاضر شود. و کاش می‌دانستیم که این همه عوارض پرداخت می‌شود به کجا می‌رود؟ چرا باید برای رد شدن از این خیابان‌های پر از چاله، هم عوارض بپردازیم و هم پول تعمیر ماشین؟
یک شهروند
من مدیر یک دبستان غیردولتی در کرمانشاه هستم. در سراسر شهر بنر زده شده بود که برنامه درخت‌کاری در شهرک متخصصین روز یکشنبه 16 اسفند از طرف سازمان پارک‌ها برگزار خواهد شد. ما نیز با پدر یکی از دانش‌آموزان هماهنگ کردیم که به تعداد بچه‌های مدرسه نهال آماده کنند و دانش آموزان بتوانند یک نهال بکارند. ماهم با بچه‌ها در ساعت مقرر یعنی رأس ساعت 10 در تپه‌های سراب حاضر شدیم. بماند که مینی‌بوس به‌سختی از تپه بالا رفت. آنجا که رسیدیم، نهال‌ها و بنرها حاضر بود. گفته شد که قرار است صداوسیما و اعضای شورای‌شهر برای اجرای برنامه به آنجا بیایند. حدود یک ساعت‌ونیم منتظر شدیم تا بیایند اما نیامدند. این در شرایطی بود که کنترل بچه‌ها در آن مکان بسیار دشوار بود. با مدیر برنامه صحبت کردیم که بهتر است بدون حضور صداوسیما و شورای‌شهر برنامه اجرا شود. اما در پاسخ گفته شد بدون حضور آنها برنامه انجام نخواهد گرفت. ماهم وقتی دیدیم بچه‌ها خیلی خسته شده و ذوق و میل‌شان برای درخت‌کاری از بین رفته، به‌ناچار به مدرسه بازگشیم بدون اینکه درختی بکاریم. می‌خواهم بدانم آیا این یک حرکت نمایشی بود؟ اگر هدف کاشتن درخت بود پس چرا بچه‌های دبستانی را نزدیک به دو ساعت منتظر گذاشتند تا مسئولین بیایند؟ این درحالی بود که مدیر برنامه تماس‌های مکرری با اعضای شورای شهر داشت اما هیچ‌کدام به تلفن خود پاسخ نمی‌دادند. گرچه از پیش با آنها هماهنگ شده بود و از برنامه اطلاع داشتند. حضور مسئولان در چنین برنامه‌هایی خوب است اما رسالت خود را فراموش نکنیم! آیا مسئولان در خدمت جامعه هستند یا جامعه در خدمت مسئولان؟ آیا رسالت ما گرفتن گرفتن عکس و گزارش یادگاری درحین درخت‌کاری است یا واقعا کاشتن درخت برای ما مهم است؟ اگر بله پس چه‌چیز چنین رفتارهایی را توجیه می‌کند؟ فراموش نکنیم این رفتارها در کودکان سرخوردگی ایجاد می‌کند. بچه‌ها ابزار تبلیغاتی نیستند، با آنها مهربان‌تر باشیم. آیا بهتر نبود مسئولان پیش از حضور بچه‌ها آنجا باشند و با روی گشاده به آنها خوش آمد بگویند؟
عباسی از کرمانشاه
امروز از پارکینگ شهرداری رد می‌شدم همانجا که دست‌فروشان بساط عیدشان را پهن کرده‌اند. همینکه داشتم رد می‌شدم دیدم شهرداری آمد و بساطشان را جمع کرد. کاری ندارم که باید این کار را بکنند یا نکنند، فقط می‌دانم می‌توانند محترمانه‌تر این کار را انجام دهند. برخوردشان خیلی بد بود. قبلا نزدیک عید برای دست‌فروشان بازارچه می‌زدند یا مکانی را معرفی می‌کردند. حالا نه تنها اینکار را نکرده‌اند، بلکه با برخوردهای خیلی بد بساطشان را برمی‌چینند. دیدم که یکی از دست‌فروشان باعجله و نگرانی برای اینکه وسایلش را نبرند آن را انداخت زیر یکی از ماشین‌هایی که در همان نزدیکی پارک شده بود.
گلاره از کرمانشاه

روز 26 آبان 94 با خودروی پراید 111 در جاده بیستون- کرمانشاه بودم. باران باریده بود و آسفالت‌های کف خیابان کنده شده بود. حدودا از کیلومتر 15 نرسیده به کرمانشاه تا کیلومتر 11 همان جاده هم در لاین 1و هم در لاین2، پُر بود از چاله‌های عمیق و بسیار خطرناک. برای خودرویی که با سرعت مجاز جاده حرکت می‌کند، افتادن در چنین چاله‌هایی احتمال دارد سبب چپ کردن خودرو شود. من به اداره راه و ترابری مراجعه کرده و شکایتی تنظیم و تقدیم این اداره کردم و طی آن خواستار شدم که هم چاله‌های خیابان کذایی پر شوند و هم خسارت خودروی اینجانب اعاده شود. اما بعد از گذشت چهار ماه در اسفند ماه، پس از مراجعه مکرر برای دریافت پاسخ از سوی آن اداره، گفته شد که به‌دلیل روند طولانی اداری، پیگیری هنوز به نتیجه نرسیده و سرانجام یکی از کارمندان احساس مسئولیت کرده و با اینجانب تماس گرفت. ایشان طی این تماس گفتند که چاله‌های مذکور تا پیش از عید پر خواهند شد و من هم اگرکروکی پلیس راهور را دارم می‌توانم برای دریافت خسارت اقدام کنم. البته گفته شد بازهم مشخص نیست خسارتی پرداخت شود یا خیر. می‌خواهم بدانم چطور لحظه‌ای که لاستیک ماشین من در جاده به‌علت خرابی آسفات ترکید، باید به ذهنم می‌رسید که به پلیس راهور زنگ بزنم و بخواهم که برای کشیدن کروکی به محل حادثه بیایند؟ حالا بعد از این همه پیگیری نه به اداره راه و ترابری امیدی دارم نه به پلیس راهور، فقط می‌خواهم به شهروندان بگویم که اگر خدای ناکرده دچار حادثه مشابهی شدند، لطفا همان لحظه با پلیس راهور تماس بگیرند و بخواهند در محل حاضر شود. و کاش می‌دانستیم که این همه عوارض پرداخت می‌شود به کجا می‌رود؟ چرا باید برای رد شدن از این خیابان‌های پر از چاله، هم عوارض بپردازیم و هم پول تعمیر ماشین؟
یک شهروند
من مدیر یک دبستان غیردولتی در کرمانشاه هستم. در سراسر شهر بنر زده شده بود که برنامه درخت‌کاری در شهرک متخصصین روز یکشنبه 16 اسفند از طرف سازمان پارک‌ها برگزار خواهد شد. ما نیز با پدر یکی از دانش‌آموزان هماهنگ کردیم که به تعداد بچه‌های مدرسه نهال آماده کنند و دانش آموزان بتوانند یک نهال بکارند. ماهم با بچه‌ها در ساعت مقرر یعنی رأس ساعت 10 در تپه‌های سراب حاضر شدیم. بماند که مینی‌بوس به‌سختی از تپه بالا رفت. آنجا که رسیدیم، نهال‌ها و بنرها حاضر بود. گفته شد که قرار است صداوسیما و اعضای شورای‌شهر برای اجرای برنامه به آنجا بیایند. حدود یک ساعت‌ونیم منتظر شدیم تا بیایند اما نیامدند. این در شرایطی بود که کنترل بچه‌ها در آن مکان بسیار دشوار بود. با مدیر برنامه صحبت کردیم که بهتر است بدون حضور صداوسیما و شورای‌شهر برنامه اجرا شود. اما در پاسخ گفته شد بدون حضور آنها برنامه انجام نخواهد گرفت. ماهم وقتی دیدیم بچه‌ها خیلی خسته شده و ذوق و میل‌شان برای درخت‌کاری از بین رفته، به‌ناچار به مدرسه بازگشیم بدون اینکه درختی بکاریم. می‌خواهم بدانم آیا این یک حرکت نمایشی بود؟ اگر هدف کاشتن درخت بود پس چرا بچه‌های دبستانی را نزدیک به دو ساعت منتظر گذاشتند تا مسئولین بیایند؟ این درحالی بود که مدیر برنامه تماس‌های مکرری با اعضای شورای شهر داشت اما هیچ‌کدام به تلفن خود پاسخ نمی‌دادند. گرچه از پیش با آنها هماهنگ شده بود و از برنامه اطلاع داشتند. حضور مسئولان در چنین برنامه‌هایی خوب است اما رسالت خود را فراموش نکنیم! آیا مسئولان در خدمت جامعه هستند یا جامعه در خدمت مسئولان؟ آیا رسالت ما گرفتن گرفتن عکس و گزارش یادگاری درحین درخت‌کاری است یا واقعا کاشتن درخت برای ما مهم است؟ اگر بله پس چه‌چیز چنین رفتارهایی را توجیه می‌کند؟ فراموش نکنیم این رفتارها در کودکان سرخوردگی ایجاد می‌کند. بچه‌ها ابزار تبلیغاتی نیستند، با آنها مهربان‌تر باشیم. آیا بهتر نبود مسئولان پیش از حضور بچه‌ها آنجا باشند و با روی گشاده به آنها خوش آمد بگویند؟
عباسی از کرمانشاه
امروز از پارکینگ شهرداری رد می‌شدم همانجا که دست‌فروشان بساط عیدشان را پهن کرده‌اند. همینکه داشتم رد می‌شدم دیدم شهرداری آمد و بساطشان را جمع کرد. کاری ندارم که باید این کار را بکنند یا نکنند، فقط می‌دانم می‌توانند محترمانه‌تر این کار را انجام دهند. برخوردشان خیلی بد بود. قبلا نزدیک عید برای دست‌فروشان بازارچه می‌زدند یا مکانی را معرفی می‌کردند. حالا نه تنها اینکار را نکرده‌اند، بلکه با برخوردهای خیلی بد بساطشان را برمی‌چینند. دیدم که یکی از دست‌فروشان باعجله و نگرانی برای اینکه وسایلش را نبرند آن را انداخت زیر یکی از ماشین‌هایی که در همان نزدیکی پارک شده بود.
گلاره از کرمانشاه

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.