|

سفیدهایی که در سیاهی محو می‌شوند

درست روبروی پمپ بنزین خیابان مصوری کرمانشاه خرابه‌ای قرار دارد که در سرمای بهمن‌ماه، پناهگاه شبانه دو معتاد شده بود. داخل این ساختمان تکه پاره‌های آجرها و بتن‌های شکسته پخش شده است و هیچ اثری از سکونت آدمیزاد در آن دیده نمی‌شود. در انتهای این بنای مخروبه هنوز دیواری پابرجا مانده است که داخل ساختمان را از دید عابران پنهان نگاه می‌دارد. دقیقا در انتهای همین دیوار بقایای دستشویی این بنای مخروبه هنوز پا برجا مانده است. دیواری که گویا با سوختن چوب و مقوا و کاغذ به رنگ سیاه درآمده است. ناگهان در انتهای دستشویی مخروبه دو دایره سفیدرنگ نمایان می‌شود، این دو دایره سفید رنگ چیزی نیست جز سفیدی چشمان یک معتاد بی‌خانمان. معتادی که تمام هیکلش با سیاهی دیوار پشت سرش و سیاهی بختش هم رنگ شده و اگر پلک نزند، حرکت نکند و صدایی از خودش در نیاورد بود و نبودش را کسی متوجه نمی‌شود. نامش احمد است. «والا با اجازه شما و اهالی محترم محل چند روزی هست که اینجا زندگی می‌کنیم، شب‌ها همین گوشه آتش روشن می‌کنیم و شب را سر می‌کنیم.» احمد از گذشته‌های نه‌چندان دور خود می‌گوید. از زمانی که لوله‌کشی قهار و استادکاری بی‌نظیر بود. از زمانی‌که چند شاگرد دور و برش بودند و اکنون از پیمانکاران لوله‌کش مشهور شهر شده‌اند: «برادرم معتاد گرد (هروئین) بود. یک روز به خانه‌اش رفتم و اصرار کردم که ترک کند، گفت نمی‌توانم، اگر خودت می‌توانی خودت یک هفته با من بکش تا بعد با هم ترک کنیم. برای اولین بار با همین برادرم گرد را امتحان کردم. دروغ بد است از همان اولین بار از گرد خوشم آمد چون نشئگی گرد تمام دردهای کار سختم را ساکت کرد. یواش یواش بطور تفریحی بعضی وقت‌ها گرد می‌کشیدم، وقتی به خودم آمدم که هیچ چیز برایم نمانده بود. نه پول نه خانواده و نه رفیق‌هایی که با آنها گرد می‌کشیدم و مهمانشان می‌کردم. الان حتی همان برادرم هم که گرد را دستم داد، در خانه‌اش را به رویم باز نمی‌کند.» اهالی محل به دلیل حضور معتادان در این خرابه احساس خطر می‌کنند و بعضی‌ها بچه‌هایشان را همراهی می‌کنند. احمد با دستی که سیگارش در آن دود می‌کند گوشه بینی‌اش را می‌خاراند. «والا مردم محل به ما لطف دارند و کسی هم به ما اعتراضی نکرده وگرنه خودمان از اینجا می‌رفتیم، تازه ما معتاد شیشه‌ای که نیستیم توهم بزنیم مردم را به شکل غذا و مذا ببینم. ما گرد می‌کشیم فقط. این را هم بگویم که مردم محل برایمان غذا و پول و لباس و پتو هم می‌آوردند. تازه بجز ما دو نفر کس دیگری اینجا نمی‌آید.» هنگامی‌که از احمد در مورد نفر دوم سوال می‌پرسیم در پاسخ چند قدم جلوتر را نشان می‌دهد. جایی که او نشان می‌دهد فقط چند پتوی فرسوده روی زمین افتاده که گرد و غبار زیادی روی آن نشسته است. دوباره از او می‌پرسیم نفر دوم کجاست؟ او در پاسخ از جایش بلند می‌شود و بطرف پتوهای کهنه می‌رود و آنها را یکی یکی برمی‌دارد. زیر پتوها معتاد دیگری خوابیده بود و از شدت سرمای بهمن ماه طوری در خود مچاله شده بود که به شکل یک علامت سوال درآمده بود. برعکس احمد دوست معتاد بیمارش اهل صحبت با غریبه‌ها نبود. این دو بی‌خانمان معتاد شب‌ها برای فرار از سرمای زمستان هروئین مصرف می‌کردند و به گفته احمد، دوست بیمارش علاوه بر کشیدن گرد آنرا در قاشق می‌جوشاند و سپس تزریق می‌کرد تا از سرما یخ نزند. کلیه‌ها و کبد این دو معتاد از فرط سرما به شدت آسیب دیده‌اند تا آنجا که احمد شکم متورم وپاهای سیاه شده خود را نشان می‌دهد. او دلیل نرفتن به گرمخانه‌ها و مراکز ترک اعتیاد را سختگیری مسئولان این مراکز و بر خورد سختگیرانه عنوان می‌کند و اینکه ترجیح می‌دهد در خرابه‌های سرد باشد و گرمخانه‌های نه چندان گرم و مراکز ترک را نمی‌پسندد چون تحمل خماری را ندارد و زندگی در خرابه‌های شهر را به دلیل مصرف راحت مواد دوست دارد. احمد دستش را داخل کلاه بارانی تیره رنگش می‌کند و از پشت گوشش یک نخ سیگار بیرون می‌آورد و آنرا با آخرین چوب کبریت داخل جعبه کبریت به آتش می‌کشد و با دست دیگرش بارانی و شلوارش را از گرد و غبار می‌زداید. احمد در پاسخ به سوال ما که فکر می‌کند با این شرایط تا چه مدت دیگری می‌تواند به زندگی ادامه دهد و زنده بماند، ابتدا کمی فکر می‌کند و پس از مدتی سکوت پاسخ می‌دهد: «شاید پنج و شاید شش ماه دیگر زنده باشم ولی این رفیقم فکر نکنم با این وضعی که دارد امشبم دوام بیاورد.» احمد شش ماه برای خود زندگی تصور کرد اما...
افزایش 7درصدی تلفات ناشی از سوء مصرف مواد مخدر
سالانه تعداد زیادی از معتادان به مواد مخدر بر اثر سوء مصرف این مواد جان خود را از دست می‌دهند و تعداد دیگری نیز بر اثر سرما و بی‌خانمان بودن در گوشه خیابان‌ها و خرابه‌های شهر از سرما می‌میرند. «دکتر کمالی» مدیر کل پزشکی قانونی استان اعلام کرد: «طی 9 ماه ابتدایی سال 106نفر در استان کرمانشاه بر اثر سوء مصرف مواد مخدر فوت شده‌اند. که این تعداد به نسبت مشابه سال قبل 7درصد افزایش داشته است که از این 106نفر 11زن و 95 مرد بودند و سال گذشته در همین زمان 9 زن و 90مرد بر اثر سوء مصرف مواد مخدر جان خود را از دست دادند.» با توجه به اینکه بر اساس آمار، استان کرمانشاه همواره جزء استان‌هایی است که میزان بالای کشف مواد مخدر و مرگ بر اثر اعتیاد را دارد، این موضوع مستلزم توجه ویژه مسئولان استان و برنامه‌ریزی دقیق آنها برای مبارزه با رشد اعتیاد در استان و کاهش این آمار قابل توجه است. «علی شمشیری» دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر کرمانشاه آذر ماه امسال اعلام کرد: «بر اساس آخرین آمارها که متعلق به سال 90 است، حدود 55000نفر معتاد در کرمانشاه وجود داشته است.» شمشیری همچنین بیستم بهمن ماه جاری گفت: «29هزار نفر در مراکز ترک اعتیاد درمان شده‌اند و در حال حاضر 18مرکز ترک اعتیاد در استان وجود دارد که در زمینه ترک اعتیاد فعالیت دارند.» او همچنین بیشترین مصرف مواد مخدر در استان را تریاک اعلام کرد. دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان با اشاره به ضرورت پذیرش معتادان توسط جامعه گفت: «معتادان پس از ترک و خروج از مراکز ترک اعتیاد، نیازمند توجه و پذیرش ویژه از سوی جامعه و خانواده‌های خود هستند و در صورت عدم توجه به این قشر، بسیار امکان برگشت به سمت مصرف مجدد مواد مخدر دوچندان می‌شود.» شمشیری هزینه درمان در هر دوره در مراکز ترک خصوصی را 250 تا 300 هزار تومان و بصورت روزانه روزی 10 تا 15هزار تومان و طول مدت هر دوره درمان را 29 روز اعلام کرد. سردار «منوچهر امان الهی» نیز یازدهم اسفند در حاشیه نمایش یکی از محموله‌های کشف شده مواد مخدر اعلام کرد: «از ابتدای سال جاری 2500کیلوگرم انواع مواد مخدر در استان کشف شده است که به نسبت سال گذشته 46درصد افزایش کشف داشته‌ایم و در این رابطه از ابتدای سال 94 تا کنون 49 باند تهیه و توزیع مواد مخدر توسط نیروی انتظامی متلاشی شده است و همچنین 160 قاچاقچی عمده و پنج هزار قاچاقچی خرد در سال جاری دستگیر شده‌اند.» باتوجه به گفته علی شمشیری اگر آمار کشف مواد مخدر توسط سپاه پاسداران را به این رقم بیافزاییم، درمجموع در سال جاری 2850 کیلوگرم انواع مواد مخدر در استان کشف شده است.
افزایش آمار معتادان زن
در خانه‌ای تک اتاقه و حقیرانه در محله ملا حسینی جعفر آباد کرمانشاه زنی به همراه همسر و چهار کودک قد و نیم قد زندگی می‌کنند. کف خانه را یک فرش مندرس و کهنه پوشانده است.چند پتو و متکای کثیف در انتهای اتاق به صورت نا مرتب روی هم انباشته شده است. در وسط تنها اتاق خانه که به دیوارهای گل‌گچی و کثیفش لباس‌های کهنه آویزان شده است، یک چراغ علاء الدین نفت سوز خاموش قراردارد که روی آن یک کتری که با دود سیاه شده است خودنمایی می‌کند. درگوشه‌ای از این اتاق به هم ریخته، ظروف کثیف غذا کنار و روی هم تل‌ا نبار شده‌اند. یک کپسول پیک نیکی قرمز رنگ نیز نزدیک ظرف غذا جا خوش کرده .چند ورق پاسور و یک خاک اندازسفید رنگ که مقداری زباله داخل آن است و یک پاکت سیگار که چند سیگار تا نصفه از آن بیرون آمده است دیگر وسایل خانه را تشکیل داده‌اند. فضای خانه از کثافت و میکروب لبریز است و مگس‌ها بر روی تمام وسایل خانه و دست و صورت ساکنان آن در حرکت هستند. بچه‌ها در گوشه‌ای از اتاق نزدیک مادرنشسته اند وسعی می‌کنند در حضور مهمان‌های ناخوانده باادب باشند. لب‌های سیاه و دندان‌های زرد زن خانه که مادر این چهار کودک خرد سال نیز هست خبر از اعتیاد او می‌دهد. او می‌گوید توسط همسرش به مصرف مواد مخدر تشویق شده است و در وضعیتی به سر می‌برند که امرار معاش برای او و کودکانشان به سختی میسر می‌شود و خرج سنگین تهیه مواد مخدر مانع از سیر شدن شکم بچه‌هایش می‌شود. بیش‌تر وقت‌ها همسایه‌ها مقداری غذا به خانه آنها می‌برند و زنده ماندن این بچه‌ها تاکنون به لطف و همت آنها بوده است. البته گاهی وقت‌ها بچه‌ها سر چهارراهها می‌روند و با فروش کارت‌های دعا و یا با فروش روزنامه مبلغ ناچیزی به دست می‌آورند و دور از چشم والدین خود شکمی از عزا در می‌آورند. بیرون خانه آنها بیابان وسیعی وجود دارد که یک مرغداری نسبتا بزرگ در این بیابان ساخته شده است. در نزدیکی این مرغداری چمنزاری قرار دارد که معتادان تزریقی در سنین مختلف و در اوقات مختلف روز به آنجا می آیند و مواد مخدر استعمال و تزریق میکنند و سرنگهای مصرف شده خود را همانجا دور می اندازند. اغلب کودکان این محل با پاهای برهنه و دمپایی تابستانی در این مکان‌ها بازی می‌کنند و هر لحظه امکان برخورد پاهای کوچک آنها با سرنگ‌های آلوده وجود دارد. چشمان کنجکاو و جستجوگر این کودکان تمام حرکت‌های معتادانی که در این محل پرسه می‌زنند را دنبال می‌کند و گاهی در بازی‌های کودکانه خود با برداشتن یکی از سرنگ‌ها، رفتار معتادان در حال تزریق را تقلید می‌کنند. بی‌آنکه بدانند چه بیماری‌هایی در اطراف این سرنگ‌ها پرسه می‌زند. به گفته «فهیمه فرهمندپور» مدیرکل امور بانوان و خانواده وزارت کشور «میانگین سن اعتیاد زنان به زیر 27سال رسیده است و 9تا11درصد معتادان کشور را زنان تشکیل می‌دهند و الگوی اعتیاد آنها دیگر مانند گذشته الگوی اعتیاد سنتی نیست، بلکه صنعتی است و این امر بسیار خطرناک است.» کارشناسان علوم اجتماعی و جامعه‌شناسان بر این باورند که شمار بسیاری از زن‌های معتاد از طریق همسران خود به اعتیاد کشیده می‌شوند و تعدادی دیگری نیز در مکان‌های مختلف و در اثر مجاورت با دوستان معتاد خود به این ورطه کشیده می‌شوند. مدیر کل سابق درمان و حمایت‌های اجتماعی ستاد مبارزه با مواد مخدر خرداد ماه سال جاری گفت: «برخی از زنانی که به مواد مخدر صنعتی معتاد شده‌اند حتی سیگار هم نمی‌کشند و متاسفانه به منظور لاغری، تناسب اندام، زیبایی و شفافیت پوست از مفامتامینها استفاده می‌کنند.» "شمشیری" دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر کرمانشاه دی‌ماه گذشته در خصوص اعتیاد زنان از راه‌اندازی تنها کمپ ترک اعتیاد ویژه بانوان خبر داد و گفت: «این کمپ در طبقه دوم سرپناه شبانه زنان واقع در میدان آیت الله کاشانی با ظرفیت 35نفر افتتاح شد.» او همچنین از پیشرفت فیزیکی مرکز ترک اعتیاد چشمه سفید واقع در ابتدای جاده ماهیدشت با ظرفیت 70 تا 80نفر که قرار است به مرکز ترک زنان معتاد تبدیل شود، خبر داد. بر اساس آمارها در سال‌های اخیر سن اعتیاد در استان نیز کاهش داشته است و تعداد زیادی از نوجوانان نیز در دام اعتیاد گرفتار شده اند. «مجتبی ملکی» دادستان کرمانشاه اعلام کرد: «14درصد از معتادان کشور بین 15 تا19 سال سن دارند که این موضوع فاجعه است. بر اساس آمار موجود 58درصد از معتادان کشور بین 25 تا 34 سال سن دارند و 63درصد از معتادان کشور نیز متاهل هستند.»
اولين شب آرامش
آفتاب رفته رفته در پشت غربی‌ترین کوه‌های غرب کشور پنهان می‌شود. آسمان لحاف سیاه به سر می‌کشد. کودکان خانه حقیرانه ملاحسینی جعفرآباد با پاهای برهنه و خون‌آلود به خانه باز می‌گردند و با لحافی از دودهای انباشته پدر و مادر خود و با شکم‌های گرسنه به خوابی عمیق می‌روند و اما...
صبح روز بعد چند کیلومتر آنطرفتر روبروی پمپ بنزین مصوری، احمد معتاد بی‌خانمان و استاد لوله‌کش سال‌های قبل که زمانی برای خودش کسی بود و در تصوراتش 5-6 ماه زندگی فلاکت‌بار دیگر را پیش‌بینی کرده بود، بر خلاف پیش‌بینی‌اش حتی یک شب دیگر را به صبح نرساند. احمد در پناه آخرین آتش شب 20بهمن آخرین نخ سیگارش را از بغل گوش خود بیرون آورد و آنرا به آتش کشید. شاید با آخرین کام سیگار بود که ناکام چشمانش را بست و سفیدی چشمانش آهسته آهسته در سیاهی دیوار دستشویی مخروبه خیابان مصوری برای همیشه محو شد.

درست روبروی پمپ بنزین خیابان مصوری کرمانشاه خرابه‌ای قرار دارد که در سرمای بهمن‌ماه، پناهگاه شبانه دو معتاد شده بود. داخل این ساختمان تکه پاره‌های آجرها و بتن‌های شکسته پخش شده است و هیچ اثری از سکونت آدمیزاد در آن دیده نمی‌شود. در انتهای این بنای مخروبه هنوز دیواری پابرجا مانده است که داخل ساختمان را از دید عابران پنهان نگاه می‌دارد. دقیقا در انتهای همین دیوار بقایای دستشویی این بنای مخروبه هنوز پا برجا مانده است. دیواری که گویا با سوختن چوب و مقوا و کاغذ به رنگ سیاه درآمده است. ناگهان در انتهای دستشویی مخروبه دو دایره سفیدرنگ نمایان می‌شود، این دو دایره سفید رنگ چیزی نیست جز سفیدی چشمان یک معتاد بی‌خانمان. معتادی که تمام هیکلش با سیاهی دیوار پشت سرش و سیاهی بختش هم رنگ شده و اگر پلک نزند، حرکت نکند و صدایی از خودش در نیاورد بود و نبودش را کسی متوجه نمی‌شود. نامش احمد است. «والا با اجازه شما و اهالی محترم محل چند روزی هست که اینجا زندگی می‌کنیم، شب‌ها همین گوشه آتش روشن می‌کنیم و شب را سر می‌کنیم.» احمد از گذشته‌های نه‌چندان دور خود می‌گوید. از زمانی که لوله‌کشی قهار و استادکاری بی‌نظیر بود. از زمانی‌که چند شاگرد دور و برش بودند و اکنون از پیمانکاران لوله‌کش مشهور شهر شده‌اند: «برادرم معتاد گرد (هروئین) بود. یک روز به خانه‌اش رفتم و اصرار کردم که ترک کند، گفت نمی‌توانم، اگر خودت می‌توانی خودت یک هفته با من بکش تا بعد با هم ترک کنیم. برای اولین بار با همین برادرم گرد را امتحان کردم. دروغ بد است از همان اولین بار از گرد خوشم آمد چون نشئگی گرد تمام دردهای کار سختم را ساکت کرد. یواش یواش بطور تفریحی بعضی وقت‌ها گرد می‌کشیدم، وقتی به خودم آمدم که هیچ چیز برایم نمانده بود. نه پول نه خانواده و نه رفیق‌هایی که با آنها گرد می‌کشیدم و مهمانشان می‌کردم. الان حتی همان برادرم هم که گرد را دستم داد، در خانه‌اش را به رویم باز نمی‌کند.» اهالی محل به دلیل حضور معتادان در این خرابه احساس خطر می‌کنند و بعضی‌ها بچه‌هایشان را همراهی می‌کنند. احمد با دستی که سیگارش در آن دود می‌کند گوشه بینی‌اش را می‌خاراند. «والا مردم محل به ما لطف دارند و کسی هم به ما اعتراضی نکرده وگرنه خودمان از اینجا می‌رفتیم، تازه ما معتاد شیشه‌ای که نیستیم توهم بزنیم مردم را به شکل غذا و مذا ببینم. ما گرد می‌کشیم فقط. این را هم بگویم که مردم محل برایمان غذا و پول و لباس و پتو هم می‌آوردند. تازه بجز ما دو نفر کس دیگری اینجا نمی‌آید.» هنگامی‌که از احمد در مورد نفر دوم سوال می‌پرسیم در پاسخ چند قدم جلوتر را نشان می‌دهد. جایی که او نشان می‌دهد فقط چند پتوی فرسوده روی زمین افتاده که گرد و غبار زیادی روی آن نشسته است. دوباره از او می‌پرسیم نفر دوم کجاست؟ او در پاسخ از جایش بلند می‌شود و بطرف پتوهای کهنه می‌رود و آنها را یکی یکی برمی‌دارد. زیر پتوها معتاد دیگری خوابیده بود و از شدت سرمای بهمن ماه طوری در خود مچاله شده بود که به شکل یک علامت سوال درآمده بود. برعکس احمد دوست معتاد بیمارش اهل صحبت با غریبه‌ها نبود. این دو بی‌خانمان معتاد شب‌ها برای فرار از سرمای زمستان هروئین مصرف می‌کردند و به گفته احمد، دوست بیمارش علاوه بر کشیدن گرد آنرا در قاشق می‌جوشاند و سپس تزریق می‌کرد تا از سرما یخ نزند. کلیه‌ها و کبد این دو معتاد از فرط سرما به شدت آسیب دیده‌اند تا آنجا که احمد شکم متورم وپاهای سیاه شده خود را نشان می‌دهد. او دلیل نرفتن به گرمخانه‌ها و مراکز ترک اعتیاد را سختگیری مسئولان این مراکز و بر خورد سختگیرانه عنوان می‌کند و اینکه ترجیح می‌دهد در خرابه‌های سرد باشد و گرمخانه‌های نه چندان گرم و مراکز ترک را نمی‌پسندد چون تحمل خماری را ندارد و زندگی در خرابه‌های شهر را به دلیل مصرف راحت مواد دوست دارد. احمد دستش را داخل کلاه بارانی تیره رنگش می‌کند و از پشت گوشش یک نخ سیگار بیرون می‌آورد و آنرا با آخرین چوب کبریت داخل جعبه کبریت به آتش می‌کشد و با دست دیگرش بارانی و شلوارش را از گرد و غبار می‌زداید. احمد در پاسخ به سوال ما که فکر می‌کند با این شرایط تا چه مدت دیگری می‌تواند به زندگی ادامه دهد و زنده بماند، ابتدا کمی فکر می‌کند و پس از مدتی سکوت پاسخ می‌دهد: «شاید پنج و شاید شش ماه دیگر زنده باشم ولی این رفیقم فکر نکنم با این وضعی که دارد امشبم دوام بیاورد.» احمد شش ماه برای خود زندگی تصور کرد اما...
افزایش 7درصدی تلفات ناشی از سوء مصرف مواد مخدر
سالانه تعداد زیادی از معتادان به مواد مخدر بر اثر سوء مصرف این مواد جان خود را از دست می‌دهند و تعداد دیگری نیز بر اثر سرما و بی‌خانمان بودن در گوشه خیابان‌ها و خرابه‌های شهر از سرما می‌میرند. «دکتر کمالی» مدیر کل پزشکی قانونی استان اعلام کرد: «طی 9 ماه ابتدایی سال 106نفر در استان کرمانشاه بر اثر سوء مصرف مواد مخدر فوت شده‌اند. که این تعداد به نسبت مشابه سال قبل 7درصد افزایش داشته است که از این 106نفر 11زن و 95 مرد بودند و سال گذشته در همین زمان 9 زن و 90مرد بر اثر سوء مصرف مواد مخدر جان خود را از دست دادند.» با توجه به اینکه بر اساس آمار، استان کرمانشاه همواره جزء استان‌هایی است که میزان بالای کشف مواد مخدر و مرگ بر اثر اعتیاد را دارد، این موضوع مستلزم توجه ویژه مسئولان استان و برنامه‌ریزی دقیق آنها برای مبارزه با رشد اعتیاد در استان و کاهش این آمار قابل توجه است. «علی شمشیری» دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر کرمانشاه آذر ماه امسال اعلام کرد: «بر اساس آخرین آمارها که متعلق به سال 90 است، حدود 55000نفر معتاد در کرمانشاه وجود داشته است.» شمشیری همچنین بیستم بهمن ماه جاری گفت: «29هزار نفر در مراکز ترک اعتیاد درمان شده‌اند و در حال حاضر 18مرکز ترک اعتیاد در استان وجود دارد که در زمینه ترک اعتیاد فعالیت دارند.» او همچنین بیشترین مصرف مواد مخدر در استان را تریاک اعلام کرد. دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان با اشاره به ضرورت پذیرش معتادان توسط جامعه گفت: «معتادان پس از ترک و خروج از مراکز ترک اعتیاد، نیازمند توجه و پذیرش ویژه از سوی جامعه و خانواده‌های خود هستند و در صورت عدم توجه به این قشر، بسیار امکان برگشت به سمت مصرف مجدد مواد مخدر دوچندان می‌شود.» شمشیری هزینه درمان در هر دوره در مراکز ترک خصوصی را 250 تا 300 هزار تومان و بصورت روزانه روزی 10 تا 15هزار تومان و طول مدت هر دوره درمان را 29 روز اعلام کرد. سردار «منوچهر امان الهی» نیز یازدهم اسفند در حاشیه نمایش یکی از محموله‌های کشف شده مواد مخدر اعلام کرد: «از ابتدای سال جاری 2500کیلوگرم انواع مواد مخدر در استان کشف شده است که به نسبت سال گذشته 46درصد افزایش کشف داشته‌ایم و در این رابطه از ابتدای سال 94 تا کنون 49 باند تهیه و توزیع مواد مخدر توسط نیروی انتظامی متلاشی شده است و همچنین 160 قاچاقچی عمده و پنج هزار قاچاقچی خرد در سال جاری دستگیر شده‌اند.» باتوجه به گفته علی شمشیری اگر آمار کشف مواد مخدر توسط سپاه پاسداران را به این رقم بیافزاییم، درمجموع در سال جاری 2850 کیلوگرم انواع مواد مخدر در استان کشف شده است.
افزایش آمار معتادان زن
در خانه‌ای تک اتاقه و حقیرانه در محله ملا حسینی جعفر آباد کرمانشاه زنی به همراه همسر و چهار کودک قد و نیم قد زندگی می‌کنند. کف خانه را یک فرش مندرس و کهنه پوشانده است.چند پتو و متکای کثیف در انتهای اتاق به صورت نا مرتب روی هم انباشته شده است. در وسط تنها اتاق خانه که به دیوارهای گل‌گچی و کثیفش لباس‌های کهنه آویزان شده است، یک چراغ علاء الدین نفت سوز خاموش قراردارد که روی آن یک کتری که با دود سیاه شده است خودنمایی می‌کند. درگوشه‌ای از این اتاق به هم ریخته، ظروف کثیف غذا کنار و روی هم تل‌ا نبار شده‌اند. یک کپسول پیک نیکی قرمز رنگ نیز نزدیک ظرف غذا جا خوش کرده .چند ورق پاسور و یک خاک اندازسفید رنگ که مقداری زباله داخل آن است و یک پاکت سیگار که چند سیگار تا نصفه از آن بیرون آمده است دیگر وسایل خانه را تشکیل داده‌اند. فضای خانه از کثافت و میکروب لبریز است و مگس‌ها بر روی تمام وسایل خانه و دست و صورت ساکنان آن در حرکت هستند. بچه‌ها در گوشه‌ای از اتاق نزدیک مادرنشسته اند وسعی می‌کنند در حضور مهمان‌های ناخوانده باادب باشند. لب‌های سیاه و دندان‌های زرد زن خانه که مادر این چهار کودک خرد سال نیز هست خبر از اعتیاد او می‌دهد. او می‌گوید توسط همسرش به مصرف مواد مخدر تشویق شده است و در وضعیتی به سر می‌برند که امرار معاش برای او و کودکانشان به سختی میسر می‌شود و خرج سنگین تهیه مواد مخدر مانع از سیر شدن شکم بچه‌هایش می‌شود. بیش‌تر وقت‌ها همسایه‌ها مقداری غذا به خانه آنها می‌برند و زنده ماندن این بچه‌ها تاکنون به لطف و همت آنها بوده است. البته گاهی وقت‌ها بچه‌ها سر چهارراهها می‌روند و با فروش کارت‌های دعا و یا با فروش روزنامه مبلغ ناچیزی به دست می‌آورند و دور از چشم والدین خود شکمی از عزا در می‌آورند. بیرون خانه آنها بیابان وسیعی وجود دارد که یک مرغداری نسبتا بزرگ در این بیابان ساخته شده است. در نزدیکی این مرغداری چمنزاری قرار دارد که معتادان تزریقی در سنین مختلف و در اوقات مختلف روز به آنجا می آیند و مواد مخدر استعمال و تزریق میکنند و سرنگهای مصرف شده خود را همانجا دور می اندازند. اغلب کودکان این محل با پاهای برهنه و دمپایی تابستانی در این مکان‌ها بازی می‌کنند و هر لحظه امکان برخورد پاهای کوچک آنها با سرنگ‌های آلوده وجود دارد. چشمان کنجکاو و جستجوگر این کودکان تمام حرکت‌های معتادانی که در این محل پرسه می‌زنند را دنبال می‌کند و گاهی در بازی‌های کودکانه خود با برداشتن یکی از سرنگ‌ها، رفتار معتادان در حال تزریق را تقلید می‌کنند. بی‌آنکه بدانند چه بیماری‌هایی در اطراف این سرنگ‌ها پرسه می‌زند. به گفته «فهیمه فرهمندپور» مدیرکل امور بانوان و خانواده وزارت کشور «میانگین سن اعتیاد زنان به زیر 27سال رسیده است و 9تا11درصد معتادان کشور را زنان تشکیل می‌دهند و الگوی اعتیاد آنها دیگر مانند گذشته الگوی اعتیاد سنتی نیست، بلکه صنعتی است و این امر بسیار خطرناک است.» کارشناسان علوم اجتماعی و جامعه‌شناسان بر این باورند که شمار بسیاری از زن‌های معتاد از طریق همسران خود به اعتیاد کشیده می‌شوند و تعدادی دیگری نیز در مکان‌های مختلف و در اثر مجاورت با دوستان معتاد خود به این ورطه کشیده می‌شوند. مدیر کل سابق درمان و حمایت‌های اجتماعی ستاد مبارزه با مواد مخدر خرداد ماه سال جاری گفت: «برخی از زنانی که به مواد مخدر صنعتی معتاد شده‌اند حتی سیگار هم نمی‌کشند و متاسفانه به منظور لاغری، تناسب اندام، زیبایی و شفافیت پوست از مفامتامینها استفاده می‌کنند.» "شمشیری" دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر کرمانشاه دی‌ماه گذشته در خصوص اعتیاد زنان از راه‌اندازی تنها کمپ ترک اعتیاد ویژه بانوان خبر داد و گفت: «این کمپ در طبقه دوم سرپناه شبانه زنان واقع در میدان آیت الله کاشانی با ظرفیت 35نفر افتتاح شد.» او همچنین از پیشرفت فیزیکی مرکز ترک اعتیاد چشمه سفید واقع در ابتدای جاده ماهیدشت با ظرفیت 70 تا 80نفر که قرار است به مرکز ترک زنان معتاد تبدیل شود، خبر داد. بر اساس آمارها در سال‌های اخیر سن اعتیاد در استان نیز کاهش داشته است و تعداد زیادی از نوجوانان نیز در دام اعتیاد گرفتار شده اند. «مجتبی ملکی» دادستان کرمانشاه اعلام کرد: «14درصد از معتادان کشور بین 15 تا19 سال سن دارند که این موضوع فاجعه است. بر اساس آمار موجود 58درصد از معتادان کشور بین 25 تا 34 سال سن دارند و 63درصد از معتادان کشور نیز متاهل هستند.»
اولين شب آرامش
آفتاب رفته رفته در پشت غربی‌ترین کوه‌های غرب کشور پنهان می‌شود. آسمان لحاف سیاه به سر می‌کشد. کودکان خانه حقیرانه ملاحسینی جعفرآباد با پاهای برهنه و خون‌آلود به خانه باز می‌گردند و با لحافی از دودهای انباشته پدر و مادر خود و با شکم‌های گرسنه به خوابی عمیق می‌روند و اما...
صبح روز بعد چند کیلومتر آنطرفتر روبروی پمپ بنزین مصوری، احمد معتاد بی‌خانمان و استاد لوله‌کش سال‌های قبل که زمانی برای خودش کسی بود و در تصوراتش 5-6 ماه زندگی فلاکت‌بار دیگر را پیش‌بینی کرده بود، بر خلاف پیش‌بینی‌اش حتی یک شب دیگر را به صبح نرساند. احمد در پناه آخرین آتش شب 20بهمن آخرین نخ سیگارش را از بغل گوش خود بیرون آورد و آنرا به آتش کشید. شاید با آخرین کام سیگار بود که ناکام چشمانش را بست و سفیدی چشمانش آهسته آهسته در سیاهی دیوار دستشویی مخروبه خیابان مصوری برای همیشه محو شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.