|

چه‌کسی ما را فالو می‌‌کند؟

محمدرضا قدیریان

عصر تکنولوژی در زبان عام یا به صورت خاص‌تر عصر نوین ارتباطات و مولود جدید آن؛ شبکه‌های اجتماعی، نقشی مهم در زندگی امروز بشر بازی می‌کند. مهم‌ترین تأثیر این غالب جدید، تکثیر است. از تکثیر و همه‌گیر شدن یک عکس یا یک ایده گرفته تا تکثیر یک تفکر. این روزها همه‌ی ما از نویسنده، استاد دانشگاه و حتی یک فروشنده، این را می‌دانیم تا متولیان جامع.
اما شناخت این پتانسیل و درک آن، از تسلط بر ابعاد کارآمدی آن فاصله‌ی زیادی دارد. به راستی ما کجای این میدانیم؟ بی‌شک ما حرف برای گفتن بسیار داریم، اما آیا زبان این جهان را بلدیم؟
بیایید با کمی جست‌وجو در فضای مجازی شروع کنیم. پیشنهاد می‌کنم کلمه‌ی شیعه را در نوار جست‌وجوی گوگل وارد کنید، مطمئنم از نتیجه راضی نخواهید بود. اگر ایدئولوژی که به آن اعتقاد داریم یا مذهبی که خود را عضوی از شبکه‌ی آن می‌دانیم ارزش تبلیغ دارد، باید چند قدم جلوتر از امروز باشیم. حرفمان باید در بسته‌بندی‌های تبیین شده به زبانی جهانی و با وسعتی همه‌گیر آماده‌ی انتشار باشد. اگر خالق فضای مجازی نیستیم حداقل کاربران حرفه‌ای باشیم. شبکه‌های اجتماعی دوسو دارند یک سو خوراک‌ دهنده و یک سو کاربر شناخت. هر دو سوی این میدان برای تبلیغ لازم است. رابطه‌ی متقابل این دو سو، قواعد بازی را تعیین می‌کند. مثلا با کمی مطالعه می‌فهمیم شبکه‌های اجتماعی زمان کمی برای رساندن پیام به مبلغ می‌دهد؛ یک تصویر، سه خط متن و 15 ثانیه فیلم، تمامِ آن چیزی است که در خوشبینانه‌ترین حالت کاربران کم‌حوصله‌ی شبکه‌های اجتماعی خریدارش هستند. متن‌های طولانی خوانده‌نمی‌شوند و فیلم‌های سنگین دانلود نمی‌شوند. مهم‌ترین خصیصه کاربران این شبکه‌ها کنجکاوی و عجله است، کاربران فضای مجازی باهوشند چون نیاز دنیای آن‌هاست اما گیرایی بالا آنها باعث می‌شود صبرشان کم باشد. برای پیروزی در این میدان باید دقیق، واقع‌بین و پرکار بود. فرقی هم نمی‌کند مدیر یک فروشگاه باشید یا متولی یک آيين.

عصر تکنولوژی در زبان عام یا به صورت خاص‌تر عصر نوین ارتباطات و مولود جدید آن؛ شبکه‌های اجتماعی، نقشی مهم در زندگی امروز بشر بازی می‌کند. مهم‌ترین تأثیر این غالب جدید، تکثیر است. از تکثیر و همه‌گیر شدن یک عکس یا یک ایده گرفته تا تکثیر یک تفکر. این روزها همه‌ی ما از نویسنده، استاد دانشگاه و حتی یک فروشنده، این را می‌دانیم تا متولیان جامع.
اما شناخت این پتانسیل و درک آن، از تسلط بر ابعاد کارآمدی آن فاصله‌ی زیادی دارد. به راستی ما کجای این میدانیم؟ بی‌شک ما حرف برای گفتن بسیار داریم، اما آیا زبان این جهان را بلدیم؟
بیایید با کمی جست‌وجو در فضای مجازی شروع کنیم. پیشنهاد می‌کنم کلمه‌ی شیعه را در نوار جست‌وجوی گوگل وارد کنید، مطمئنم از نتیجه راضی نخواهید بود. اگر ایدئولوژی که به آن اعتقاد داریم یا مذهبی که خود را عضوی از شبکه‌ی آن می‌دانیم ارزش تبلیغ دارد، باید چند قدم جلوتر از امروز باشیم. حرفمان باید در بسته‌بندی‌های تبیین شده به زبانی جهانی و با وسعتی همه‌گیر آماده‌ی انتشار باشد. اگر خالق فضای مجازی نیستیم حداقل کاربران حرفه‌ای باشیم. شبکه‌های اجتماعی دوسو دارند یک سو خوراک‌ دهنده و یک سو کاربر شناخت. هر دو سوی این میدان برای تبلیغ لازم است. رابطه‌ی متقابل این دو سو، قواعد بازی را تعیین می‌کند. مثلا با کمی مطالعه می‌فهمیم شبکه‌های اجتماعی زمان کمی برای رساندن پیام به مبلغ می‌دهد؛ یک تصویر، سه خط متن و 15 ثانیه فیلم، تمامِ آن چیزی است که در خوشبینانه‌ترین حالت کاربران کم‌حوصله‌ی شبکه‌های اجتماعی خریدارش هستند. متن‌های طولانی خوانده‌نمی‌شوند و فیلم‌های سنگین دانلود نمی‌شوند. مهم‌ترین خصیصه کاربران این شبکه‌ها کنجکاوی و عجله است، کاربران فضای مجازی باهوشند چون نیاز دنیای آن‌هاست اما گیرایی بالا آنها باعث می‌شود صبرشان کم باشد. برای پیروزی در این میدان باید دقیق، واقع‌بین و پرکار بود. فرقی هم نمی‌کند مدیر یک فروشگاه باشید یا متولی یک آيين.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.