تئاتر، مولود آیین و مذهب
ابوالفضل بلغندر. دبير سرويس
کلمهی تئاتر از واژهی یونانی تئاترون آمدهاست که جایگاهی برای اجرای مراسمات آیینی و مذهبی بود. مراسماتی برای تقدیس و اسطورگان و همچنین به خاکسپاری مردگان مقدس.تئاتر مولود این دو است، آیین و مذهب. چیزی که در جان و روان هر ذره، خود را نمایان ساخته و تشکیل دهنده عنصر رفتارها و هنجارهاست. روبرتو چولی، محقق بزرگ تئاتر جهان معتقد است که: تئاتر زادهی تعزیه است. مراسمی که مختص سرزمین آریایی و متعلق به هزاران سال پیش است. مراسمی که از زمان زرتشتیان، حربهای برای نیایش و پرستش بود. این مراسم سالهای سال هویت خویش را که روایت مذهب است حفظ کرده و به تکمیل خویش کوشیدهاست. این مراسم بعدها یدککش داستان سوگ سیاوشان و بعدتر به بستری برای به تصویر کشیدن واقعهی کربلا تبدیل شد. تئاتر ایران ادامه دهندهی همین ریشه است: آیین و مذهب. بعد از پیروزی انقلاب، تئاتر مذهبی در ایران رونق بیشتری گرفته و عدهای تمام تخصص خویش را در به تعالی رساندن این مهم صرف کردهاند، تلاشهایی که بدون شک میتوان شهر قم را از سردمداران آن به شمار آورد.از سالهای پیش تا کنون قم پیشتاز تئاتر مذهبی است و در سراسر کشور این مقوله از تئاتر را به نام قم ثبت نمودهاند. چیزی که متاسفانه امروزه به دلیل عدم توجه کافی به تئاتر استان و نگاه گذرا و کلیشهای هنرمندان این رشته به موضوعات مذهبی، باعث کم رونق گشتن آن شدهاست.تئاتر مذهبی نیاز به خلاقیت و بازنگری جدی دارد تا مخاطبان خویش را هرچه بیشتر به خود جلب کند. بازنگری در متن،کارگردانی، بازیگری و از همه مهمتر بازنگری در نوع اندیشه و زاويه بیان موضوع.تئاتر مذهبی ایران، ریشهی آیین و مذهب این سرزمین است. ریشهی کهن الگوها و تقدسات. پس نگاه جدیتری را بر خویش طلب میکند.
کلمهی تئاتر از واژهی یونانی تئاترون آمدهاست که جایگاهی برای اجرای مراسمات آیینی و مذهبی بود. مراسماتی برای تقدیس و اسطورگان و همچنین به خاکسپاری مردگان مقدس.تئاتر مولود این دو است، آیین و مذهب. چیزی که در جان و روان هر ذره، خود را نمایان ساخته و تشکیل دهنده عنصر رفتارها و هنجارهاست. روبرتو چولی، محقق بزرگ تئاتر جهان معتقد است که: تئاتر زادهی تعزیه است. مراسمی که مختص سرزمین آریایی و متعلق به هزاران سال پیش است. مراسمی که از زمان زرتشتیان، حربهای برای نیایش و پرستش بود. این مراسم سالهای سال هویت خویش را که روایت مذهب است حفظ کرده و به تکمیل خویش کوشیدهاست. این مراسم بعدها یدککش داستان سوگ سیاوشان و بعدتر به بستری برای به تصویر کشیدن واقعهی کربلا تبدیل شد. تئاتر ایران ادامه دهندهی همین ریشه است: آیین و مذهب. بعد از پیروزی انقلاب، تئاتر مذهبی در ایران رونق بیشتری گرفته و عدهای تمام تخصص خویش را در به تعالی رساندن این مهم صرف کردهاند، تلاشهایی که بدون شک میتوان شهر قم را از سردمداران آن به شمار آورد.از سالهای پیش تا کنون قم پیشتاز تئاتر مذهبی است و در سراسر کشور این مقوله از تئاتر را به نام قم ثبت نمودهاند. چیزی که متاسفانه امروزه به دلیل عدم توجه کافی به تئاتر استان و نگاه گذرا و کلیشهای هنرمندان این رشته به موضوعات مذهبی، باعث کم رونق گشتن آن شدهاست.تئاتر مذهبی نیاز به خلاقیت و بازنگری جدی دارد تا مخاطبان خویش را هرچه بیشتر به خود جلب کند. بازنگری در متن،کارگردانی، بازیگری و از همه مهمتر بازنگری در نوع اندیشه و زاويه بیان موضوع.تئاتر مذهبی ایران، ریشهی آیین و مذهب این سرزمین است. ریشهی کهن الگوها و تقدسات. پس نگاه جدیتری را بر خویش طلب میکند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.