|

لاريجاني همراه با اعتداليون

عدم حضور علی لاریجانی یا نماینده‌ای از جانب او در شورای ائتلاف اصولگرایان، اعلام شرکت در انتخاب مجلس دهم به صورت مستقل، همراهی او با سیاست‌های اعتدالی دولت تدبیر و امید، تأکید اصلاح‌طلبان بر تشکیل مجلسی مرکب از شخصیت های میانه‌رو و همچنین تلاش همه جانبه برای کوتاه کردن دست افراطیون از مجلس آتی همه و همه قطعات پازلی بود که در نهایت شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان قم را متقاعد به قرار دادن نام لاریجانی در صدر لیست حمایتی خود در این استان کرد. واقعه‌ای که به اعتقاد بسیاری می‌توان آن را ادامه روند فاصله‌گیری لاریجانی از اصولگرایان افراطی و نزدیک شدن دیدگاه‌های سیاسی‌اش به سمت اعتدالیون دانست. تغییر جهتی که تا حد زیادی می توان ریشه‌های آن را در کشمکش‌های لاریجانی با ماجراجویی‌ها و قانون‌شکنی‌های دولت پیشین ردیابی کرد.کشمکش‌ها و مواجهاتی میان لاریجانی و افراطیون هم حزبی‌اش که شاید بتوان اوج گرفتن آنها را به خوبی تا موضع گیری‌های معتدلانه لاریجانی پیرامون حوادث ناگوار انتخابات ریاست جمهوری سال 88 ریشه یابی کرد. لاریجانی در آن ایام به خلاف موضع گیری‌های افراطیون اصولگرا و اصلاح‌طلب که خواسته یا ناخواسته هیزم بر هیمه این وقایع می افزودند، با موضع‌گیری‌های عاقلانه و آشتی جویانه سعی در بازگرداندن این حوادث به مجرای معقول و قانونی داشت. لاریجانی بر صیانت از آراء مردم تاکید کرده بود و حتی از احترام به تصور مردم درباره نتیجه انتخابات سخن گفته بود و البته علی‌رغم این اظهارات تنش زدایانه، از منتقدان نتیجه انتخابات هم خواسته بود مرز خود را با آشوبگران مشخص کنند. اما این مواضع اعتدالی و تنش‌زدایانه لاریجانی و برخی دیگر از شخصیت‌های میانه رو اصولگرا پیرامون وقایع انتخابات 88 به مذاق افراطیون این جناح خوش نیامد تا جایی که لاریجانی و همفکرانش را لایق القابی چون ساکتین فتنه دانستند. مواجهه لاریجانی و افراطیون حاکم بر دولت پیشین در مجلس نهم به اوج خود رسید. در آن زمان، لاریجانی و اصولگرایان میانه‌رو که دیگر تاب تحمل قانون‌شکنی‌های احمدی‌نژاد و همراهانش را نداشته و به خوبی عواقب ماجراجویی‌های او را پیش بینی می‌کردند به یکی از منتقدان اصلی سیاست‌های دولت وی تبدیل شدند. اختلافاتی، که در جلسه‌ی استیضاح عبدالرضا شیخ‌‌الاسلامی وزیر کار دولت نهم و واکنش‌های غیر قانونی و هنجار شکنانه احمدی‌نژاد در دفاع از وزیر خود به اوج رسید. مشاجرات و دعواهای استیضاح شیخ‌الاسلامی به همان جلسه محدود نشد و چند روز بعد لاریجانی که علی‌رغم برنامه‌ریزی‌های دولتی‌ها، از جلسه استیضاح پیروز خارج شده بود در جریان سخنرانی در حرم حضرت معصومه (س) در قم مورد حمله افراد تندرو قرار گرفت، با پایان دوران زعامت احمدی‌نژاد بر مسند ریاست قوه مجریه و تکیه زدن دکتر حسن روحانی بر صندلی ریاست جمهوری ، لاریجانی و اصولگرایان میانه رو که طعم تلخ قانون‌شکنی‌های احمدی‌نژاد را به خوبی چشیده بودند در مواجهه با چهره‌ی معقول و میانه‌رو دولت تدبیر و امید، تلاش برای ایجاد رابطه‌ای سازنده و عاری از هر گونه تنشی را در جهت پیشرفت کشور و زندگی مردم در پیش گرفتند. تعاملی که در نهایت به وقوع اتفاقات درخشانی چون تصویب برجام در مجلس انجامید. با تصویب برجام موجبات فاصله گرفتن بیش از پیش افراطیون از لاریجانی و نزدیک شدن او به جبهه معتدلین محیا شد. واقعه‌ای که قرار گرفتن هم‌زمان لاریجانی در لیست اصلاح‌طلبان و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم برای کاندیداتوری در انتخابات مجلس پیش رو را می توان مؤید خوبی برای آن دانست. به نظر می‌رسد با جمع‌بندی تمام این مسائل به راحتی بتوان امکان تبدیل شدن لاریجانی به شخصیتی فراجناحی در سال‌های آینده را نتیجه گرفت، شخصیتی فراجناحی با توانایی‌های بسیار بالا برای ایفای نقش در بزنگاه‌های سیاسی.

عدم حضور علی لاریجانی یا نماینده‌ای از جانب او در شورای ائتلاف اصولگرایان، اعلام شرکت در انتخاب مجلس دهم به صورت مستقل، همراهی او با سیاست‌های اعتدالی دولت تدبیر و امید، تأکید اصلاح‌طلبان بر تشکیل مجلسی مرکب از شخصیت های میانه‌رو و همچنین تلاش همه جانبه برای کوتاه کردن دست افراطیون از مجلس آتی همه و همه قطعات پازلی بود که در نهایت شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان قم را متقاعد به قرار دادن نام لاریجانی در صدر لیست حمایتی خود در این استان کرد. واقعه‌ای که به اعتقاد بسیاری می‌توان آن را ادامه روند فاصله‌گیری لاریجانی از اصولگرایان افراطی و نزدیک شدن دیدگاه‌های سیاسی‌اش به سمت اعتدالیون دانست. تغییر جهتی که تا حد زیادی می توان ریشه‌های آن را در کشمکش‌های لاریجانی با ماجراجویی‌ها و قانون‌شکنی‌های دولت پیشین ردیابی کرد.کشمکش‌ها و مواجهاتی میان لاریجانی و افراطیون هم حزبی‌اش که شاید بتوان اوج گرفتن آنها را به خوبی تا موضع گیری‌های معتدلانه لاریجانی پیرامون حوادث ناگوار انتخابات ریاست جمهوری سال 88 ریشه یابی کرد. لاریجانی در آن ایام به خلاف موضع گیری‌های افراطیون اصولگرا و اصلاح‌طلب که خواسته یا ناخواسته هیزم بر هیمه این وقایع می افزودند، با موضع‌گیری‌های عاقلانه و آشتی جویانه سعی در بازگرداندن این حوادث به مجرای معقول و قانونی داشت. لاریجانی بر صیانت از آراء مردم تاکید کرده بود و حتی از احترام به تصور مردم درباره نتیجه انتخابات سخن گفته بود و البته علی‌رغم این اظهارات تنش زدایانه، از منتقدان نتیجه انتخابات هم خواسته بود مرز خود را با آشوبگران مشخص کنند. اما این مواضع اعتدالی و تنش‌زدایانه لاریجانی و برخی دیگر از شخصیت‌های میانه رو اصولگرا پیرامون وقایع انتخابات 88 به مذاق افراطیون این جناح خوش نیامد تا جایی که لاریجانی و همفکرانش را لایق القابی چون ساکتین فتنه دانستند. مواجهه لاریجانی و افراطیون حاکم بر دولت پیشین در مجلس نهم به اوج خود رسید. در آن زمان، لاریجانی و اصولگرایان میانه‌رو که دیگر تاب تحمل قانون‌شکنی‌های احمدی‌نژاد و همراهانش را نداشته و به خوبی عواقب ماجراجویی‌های او را پیش بینی می‌کردند به یکی از منتقدان اصلی سیاست‌های دولت وی تبدیل شدند. اختلافاتی، که در جلسه‌ی استیضاح عبدالرضا شیخ‌‌الاسلامی وزیر کار دولت نهم و واکنش‌های غیر قانونی و هنجار شکنانه احمدی‌نژاد در دفاع از وزیر خود به اوج رسید. مشاجرات و دعواهای استیضاح شیخ‌الاسلامی به همان جلسه محدود نشد و چند روز بعد لاریجانی که علی‌رغم برنامه‌ریزی‌های دولتی‌ها، از جلسه استیضاح پیروز خارج شده بود در جریان سخنرانی در حرم حضرت معصومه (س) در قم مورد حمله افراد تندرو قرار گرفت، با پایان دوران زعامت احمدی‌نژاد بر مسند ریاست قوه مجریه و تکیه زدن دکتر حسن روحانی بر صندلی ریاست جمهوری ، لاریجانی و اصولگرایان میانه رو که طعم تلخ قانون‌شکنی‌های احمدی‌نژاد را به خوبی چشیده بودند در مواجهه با چهره‌ی معقول و میانه‌رو دولت تدبیر و امید، تلاش برای ایجاد رابطه‌ای سازنده و عاری از هر گونه تنشی را در جهت پیشرفت کشور و زندگی مردم در پیش گرفتند. تعاملی که در نهایت به وقوع اتفاقات درخشانی چون تصویب برجام در مجلس انجامید. با تصویب برجام موجبات فاصله گرفتن بیش از پیش افراطیون از لاریجانی و نزدیک شدن او به جبهه معتدلین محیا شد. واقعه‌ای که قرار گرفتن هم‌زمان لاریجانی در لیست اصلاح‌طلبان و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم برای کاندیداتوری در انتخابات مجلس پیش رو را می توان مؤید خوبی برای آن دانست. به نظر می‌رسد با جمع‌بندی تمام این مسائل به راحتی بتوان امکان تبدیل شدن لاریجانی به شخصیتی فراجناحی در سال‌های آینده را نتیجه گرفت، شخصیتی فراجناحی با توانایی‌های بسیار بالا برای ایفای نقش در بزنگاه‌های سیاسی.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.