|

نقد فیلم

« این سیب...» براي چه كسي

شمسی رنجبر

گاهی منتقد سکوت را نقدی درست‌تر بر یک کار می‌داند تا اینکه بخواهد از همه چیز بد بگوید، اما باید نوشت. زمانی که فیلم عنوان فیلم اجتماعی را یدک می‌کشد و اصلا از ساختارهای طنز تبعیت نمی‌کند اما تماشاگر را به خنده وا می‌دارد، قطعا باید در مورد آن نوشت. این سیب هم برای تو زبان حال مردم نیست و قصه برای امروز جذابیتی ایجاد نمی کند چرا که سالهاست از فضای تعریف شده در فیلم فاصله گرفته‌ایم. فیلم‌های قبلی الوند، تا حدودی کلیشه را می شکست اما اینجا تنها با کلیشه مواجه هستیم، مخاطب فیلم و بازی‌ها را باور ندارد چرا که تنها با پرتاب رخدادها به سمت خود مواجه می شود. شخصیت ها پس زمینه و هویتی ندارند که باورپذیری را القا کنند. حتی پس زمینه فیلم فارسی هم ندارد که بشود گفت نسخه‌ای ناشیانه از این نوع فیلم هاست، به این دلیل که عنصر اصلی این فیلم ها این است که از تماشاگر جلوتر باشد اما این جا با فیلمی رو به رو هستیم از مخاطب عقب تر است. همچنین از رویاپردازی فیلم هندی هم به‌دور است و شاید بتوان گفت نویسنده به سبک فیلم های ترکی آگاهانه یا ناخودآگاه در پی خلق اثری بوده که تنها تفاوتش با فیلم های جم تبدیل صحنه هایی که با موازین اخلاقی ما مغایرت دارد به دیالوگ است یا حتی نوعی جدید از کلید اسرار. برای گره گشایی تعلیقات نه چندان درست، با برنامه منطقی روبه رو نیستیم. تمام مسئله‌ها در انتهای نیمه دوم فیلم حل می شود و استدلال درستی برای آن نمی توان در نظر گرفت .منطق روایی فیلم است که باورپذیری آن را زیر سوال می برد و شخصیت‌های بی هویت و بی‌ریشه را شکل می دهد که نه تنها مخاطب با آن ها همزادپنداری نمی کند بلکه باورش ندارد. به دلیل دیدن بازی‌های قابل قبول از بازیگرانی چون "پژمان بازغی" و "رعنا آزادی ور" و مقایسه بازیشان با فیلم "این سیب هم برای تو" تنها به ضعف شخصیت‌پردازی می رسیم که آشفتگی فیلم را تثبیت می کند. اما نکته‌ای که اینجا مطرح است و بیان آن شاید خالی از لطف نباشد اصرار الوند برای فرستادن این فیلم به جشنواره و اعتراض او به عدم اکران آن در جشنواره است. در حالیکه الوند فیلم‌های موفقی چون"چهره" و " یکبار برای همیشه" را در کارنامه خود دارد، این فیلم را می‌توان نزولی جدی تلقی کرد.
خلاصه داستان:
دو دختر، دوست صمیمی هستند و یکی از آن‌ها نامزدی می‌کند. اما در جریانی بر سر سر هیچ و پوچ- پوشیدنی لباسی که نامزد دختر خوشش نمی‌آید- و اینکه دختر می‌گوید: "من همین هستم که هستم" ارتباط آن‌ها قطع می‌شود. دوست دختر به بهانه رفع مشکل با نامزد دوستش ارتباط می‌گیرد و با هم دوست می‌شوند. بعد از زمانی که به خارج از کشور رفته اند هنگام بازگشت به ایران تصمیم به ازدواج می‌گیرند. نامزد سابق پسر، توسط برادر نامزد جدیدش که دوست صمیمی نامزد قبلی‌اش بود به مراسم عروسی دعوت می‌شود. نامزد سابق به اصرار برادر دوستش به عروسی می‌رود. در مراسم عروسی با پدر دوستش سلام و احوالپرسی می‌کند و اولین دیالوگ او به پدر دوستش این است: "بله شما رو یادمه، تو اون مراسم، با اون ماشین شاسی بلند" و با پدر دوستش گرم می‌گیرد که یکباره از طرف پدر دوستش به او پیشنهاد کار می‌شود. پدر دوستش از دختر سوال می‌کند که شما ازدواج نکردید؟.... در جریان فیلم که جلو می‌رویم دختر برای انتقام از دوستش و نامزد سابقش با پدر ارتباط می‌گیرد. پدر دوستش برای تولد دختر یک چک صد میلیونی می‌کشد. در جریان فیلم دختر متحول شده، چادر به سر می‌کند و به زندان می‌رود و چک صد میلیونی را برای آزادی یک زندانی هدیه می‌کند. در بیرون زندان با برادر دوستش که منتظر است مواجه می‌شویم. البته در جریان فیلم فقط عنوان می‌شود که در گذشته به دختر علاقه‌مند بوده اما علاقه و جریان آن را نمی‌بینیم که با لبخند از طرف هر دو نفر کادر بسته می‌شود.
این سیب هم برای تو
90 دقیقه - اجتماعی
کارگردان:سیروس الوند
تهيه کننده:محمد نشاط
بازيگران: پژمان بازغی، چنگیز جلیلوند، رعنا آزادی ور، پریناز ایزدیار و امیر علی دانایی

گاهی منتقد سکوت را نقدی درست‌تر بر یک کار می‌داند تا اینکه بخواهد از همه چیز بد بگوید، اما باید نوشت. زمانی که فیلم عنوان فیلم اجتماعی را یدک می‌کشد و اصلا از ساختارهای طنز تبعیت نمی‌کند اما تماشاگر را به خنده وا می‌دارد، قطعا باید در مورد آن نوشت. این سیب هم برای تو زبان حال مردم نیست و قصه برای امروز جذابیتی ایجاد نمی کند چرا که سالهاست از فضای تعریف شده در فیلم فاصله گرفته‌ایم. فیلم‌های قبلی الوند، تا حدودی کلیشه را می شکست اما اینجا تنها با کلیشه مواجه هستیم، مخاطب فیلم و بازی‌ها را باور ندارد چرا که تنها با پرتاب رخدادها به سمت خود مواجه می شود. شخصیت ها پس زمینه و هویتی ندارند که باورپذیری را القا کنند. حتی پس زمینه فیلم فارسی هم ندارد که بشود گفت نسخه‌ای ناشیانه از این نوع فیلم هاست، به این دلیل که عنصر اصلی این فیلم ها این است که از تماشاگر جلوتر باشد اما این جا با فیلمی رو به رو هستیم از مخاطب عقب تر است. همچنین از رویاپردازی فیلم هندی هم به‌دور است و شاید بتوان گفت نویسنده به سبک فیلم های ترکی آگاهانه یا ناخودآگاه در پی خلق اثری بوده که تنها تفاوتش با فیلم های جم تبدیل صحنه هایی که با موازین اخلاقی ما مغایرت دارد به دیالوگ است یا حتی نوعی جدید از کلید اسرار. برای گره گشایی تعلیقات نه چندان درست، با برنامه منطقی روبه رو نیستیم. تمام مسئله‌ها در انتهای نیمه دوم فیلم حل می شود و استدلال درستی برای آن نمی توان در نظر گرفت .منطق روایی فیلم است که باورپذیری آن را زیر سوال می برد و شخصیت‌های بی هویت و بی‌ریشه را شکل می دهد که نه تنها مخاطب با آن ها همزادپنداری نمی کند بلکه باورش ندارد. به دلیل دیدن بازی‌های قابل قبول از بازیگرانی چون "پژمان بازغی" و "رعنا آزادی ور" و مقایسه بازیشان با فیلم "این سیب هم برای تو" تنها به ضعف شخصیت‌پردازی می رسیم که آشفتگی فیلم را تثبیت می کند. اما نکته‌ای که اینجا مطرح است و بیان آن شاید خالی از لطف نباشد اصرار الوند برای فرستادن این فیلم به جشنواره و اعتراض او به عدم اکران آن در جشنواره است. در حالیکه الوند فیلم‌های موفقی چون"چهره" و " یکبار برای همیشه" را در کارنامه خود دارد، این فیلم را می‌توان نزولی جدی تلقی کرد.
خلاصه داستان:
دو دختر، دوست صمیمی هستند و یکی از آن‌ها نامزدی می‌کند. اما در جریانی بر سر سر هیچ و پوچ- پوشیدنی لباسی که نامزد دختر خوشش نمی‌آید- و اینکه دختر می‌گوید: "من همین هستم که هستم" ارتباط آن‌ها قطع می‌شود. دوست دختر به بهانه رفع مشکل با نامزد دوستش ارتباط می‌گیرد و با هم دوست می‌شوند. بعد از زمانی که به خارج از کشور رفته اند هنگام بازگشت به ایران تصمیم به ازدواج می‌گیرند. نامزد سابق پسر، توسط برادر نامزد جدیدش که دوست صمیمی نامزد قبلی‌اش بود به مراسم عروسی دعوت می‌شود. نامزد سابق به اصرار برادر دوستش به عروسی می‌رود. در مراسم عروسی با پدر دوستش سلام و احوالپرسی می‌کند و اولین دیالوگ او به پدر دوستش این است: "بله شما رو یادمه، تو اون مراسم، با اون ماشین شاسی بلند" و با پدر دوستش گرم می‌گیرد که یکباره از طرف پدر دوستش به او پیشنهاد کار می‌شود. پدر دوستش از دختر سوال می‌کند که شما ازدواج نکردید؟.... در جریان فیلم که جلو می‌رویم دختر برای انتقام از دوستش و نامزد سابقش با پدر ارتباط می‌گیرد. پدر دوستش برای تولد دختر یک چک صد میلیونی می‌کشد. در جریان فیلم دختر متحول شده، چادر به سر می‌کند و به زندان می‌رود و چک صد میلیونی را برای آزادی یک زندانی هدیه می‌کند. در بیرون زندان با برادر دوستش که منتظر است مواجه می‌شویم. البته در جریان فیلم فقط عنوان می‌شود که در گذشته به دختر علاقه‌مند بوده اما علاقه و جریان آن را نمی‌بینیم که با لبخند از طرف هر دو نفر کادر بسته می‌شود.
این سیب هم برای تو
90 دقیقه - اجتماعی
کارگردان:سیروس الوند
تهيه کننده:محمد نشاط
بازيگران: پژمان بازغی، چنگیز جلیلوند، رعنا آزادی ور، پریناز ایزدیار و امیر علی دانایی

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.