جواد در انتظار كمك همشهريان
هنرمند نمیتواند قاتل باشد
شهريار كريمي
با چشمان جستجوگرش از پشت پنجره دو جداره سالن انتظار زندان کسی را جستجو میکرد که تا آن زمان او را ندیده بود. او هم مانند سایر زندانیان بند ششم مشاوره با شنیدن خبر کمکهای مردمی به همبندیهایش و نجات آنها از چوبه دار به وجد آمده و فوجی امید در آسمان سلول زندانی که در آن زندگانی را به سر میبرد به پرواز درآمده است. اینک او هم امیدوار شده است. امیدوار به لطف و سخاوت هموطنانی که یاور زندانیان ناامید هستند. امید بهانهای شده است تا او در سالن ملاقات غیرحضوری زندان دیزلآباد کرمانشاه با ما به گفتگو بنشیند. «جواد» زندانی متهم به قتل، در شهریورماه سال 90 در پی یک درگیری که برادرش با «محمد» داشت وارد ماجرا میشود. او پس از آنکه متوجه میشود محمد با برادرش درگیر شده است به محل درگیری میرسد و برای تهدید و متواری کردن محمد چوبی را برمیدارد و محمد که متوجه وخامت اوضاع میشود از محل درگیری فرار میکند. جواد برای ترساندن محمد او را تعقیب میکند و محمد پا به فرار میگذارد اما در حین فرار و بالا رفتن از یک تپه سنگی که در نزدیکی محل درگیری واقع شده است پایش لیز میخورد و از تپه سنگی سقوط میکند. ارتفاع این تپه آنچنان که
باید زیاد نبود اما برخورد سر محمد به یک سنگ موجب میشود که ضربه اساسی به جمجمه او وارد شود. در این هنگام جواد متهم به قتل به محمد میرسد و او را از برخورد و دعوای مجدد با برادرش منع میکند. محمد در پاسخ او نالهای میکشد و به جواد اطمینان میدهد که دیگر به او و خانوادهاش نزدیک نخواهد شد. این درگیری در ساعت حدود 2 بعدازظهر انجام گرفت اما حدود ساعت هشت شب وجود جواد پر از آشوب میشود و قیافه خونآلود محمد مدام ذهن او را درگیر میکند به همین دلیل تصمیم میگیرد به محل درگیری بازگردد و از حال محمد خبری بگیرد. اما زمانیکه به محل درگیری و سقوط محمد میرسد متوجه میشود که او به دلیل سقوط از آن تپه سنگی جان خود را از دست داده است و جسد محمد به دلیل بیابانی بودن منطقه و تردد حیوانات وحشی مورد تعرض قرار گرفته است. جواد دچار وحشت و افسردگی شدید میشود و به مدت دو هفته با هیچکس صحبت نمیکند، غذا نمیخورد و دچار گوشهگیری میشود. پس از آن به دلیل پیگیری خانواده مقتول موضوع درگیری فرزندشان با جواد در نزدیکی بازارچه پرویزخان لو میرود و ماموران دایره آگاهی قصرشیرین جواد را دستگیر میکنند و جواد به درگیری خود با محمد
اعتراف میکند اما منکر هرگونه ضرب و شتم مستقیم با مقتول میشود. جواد در بازجوییهای خود ادعا میکند که تنها مقتول را تعقیب کرده است و مقتول به هنگام فرار از یک خاکریز سنگی بالا میرود و سپس سقوط میکند و پس از سقوط هم مدتی با هم صحبت میکنند و مقتول به او قول میدهد که دیگر به افراد خانوادهاش نزدیک نشود. این ادعای جواد پس از بررسی توسط پزشکی قانونی تایید میشود و پزشکی قانونی در گزارشات خود به دادگاه اعلام میکند که اثرات ضرب و شتم در جسد محمد مشاهده نمیشود. با تلاش وکیل جواد، ثابت میشود که متهم به قتل قصد قتل محمد را نداشته و محمد به صورت غیرعمد به قتل رسیده است. اما پافشاری خانواده مقتول در اقدام به قتل عمد جواد تکلیف این پرونده را به مراسم قسامه میسپارد و خانواده مقتول با احضار تعداد 50 نفر از اقوام نزدیک خود به دادگاه و ذکر قسم و شهادت مبنی بر اینکه آنها یقین دارند که متهم پرونده «جواد» با اقدام به قتل مستقیم موجبات قتل محمد را فراهم کرده است پرونده جواد محكوم به اعدام میشود. جواد هم اینک در زندان دیزلآباد کرمانشاه به سر میبرد. او که هنرمندی مستعد در زمینه نوازندگی و خوانندگی است در امور فرهنگی
زندان به شدت فعالیت میکند و برای زندانیان کلاسهای آموزشی موسیقی برگزار میکند و در مراسمهای مختلف برای آرامش دل زندانیان تنبور و سهتار مینوازد. صدای گرم و پرشور او و نوازندگی متبحرانه او در سازهای سنتی، زندانیان را منقلب میکند و اشک از چشمان هر صاحبدلی سرازیر میکند. «حیدری» مسئول امور فرهنگی زندانیان درباره جواد میگوید: «او هنرمندی واقعی و اخلاقمدار است و در طول مدتی که در زندان بوده است از واحدهای مختلف زندان که با آنها همکاری نزدیک داشته گواهی حسن اخلاق گرفته است. او واقعا مستحق کمک است و امیدوارم شرایطی فراهم شود که او از زندان آزاد شود.» خوشبختانه پس از رایزنیهای ریشسفیدان دو طایفه خانواده مقتول اعلام کردند در صورت پرداخت مبلغ 250 میلیون تومان از اجرای حکم قصاص منصرف خواهند شد. اما وضعیت مالی نامناسب خانواده جواد پاسخگوی پرداخت این مبلغ نیست. برادر این زندانی در گفتگو با شرق گفت: «جواد به هنگام این اتفاق سرپرست خانواده بود و مخارج پدر پیر فلجم و همچنین مادر پیرم به عهده او بود و من هم به خاطر شرایط بد اقتصادی و بیکاری به زحمت میتوانم مخارج خود و همسرم را درآورم. با این وجود تنها چیزی که
داریم تاکسی جواد و منزل پدریمان است که با فروش هر دوی آنها شاید بتوانیم 50میلیون تومان جور کنیم. به خدا جواد هنرمند بزرگی است. او از تعداد 72 مقام موسیقی سنتی مقامی حدود هفتاد مقام را در حد استادی مینوازد. شما را به خدا به او کمک کنید. او با سازش و صدای گرمش به زندانیان امید میدهد و هرکس از مسئولان که او را میشناسد تایید میکند که جواد آدم بااخلاقی است. متاسفانه جنگ روی اعصاب تمام مردم منطقه اثر گذاشته و همین موضوع باعث شد که کنترل در حرکاتش نداشته باشد. جواد فقط مقتول را دنبال کرد و او خودش از بلندی سقوط کرد.» جواد در حال حاضر در زندان دیزلآباد کرمانشاه شرایط نامناسبی را سپری میکند و چشمانتظار کمکهای مردمی است تا شاید از این طریق بتواند از چوبه دار نجات یابد. افراد خیری که تمایل دارند به این زندانی هنرمند کمک کنند میتوانند کمکهای نقدی خود را به حساب شماره0301377469006 بانک صادرات و شماره کارت6037691537088551 که متعلق به پدر این زندانی است واریز کنند.
----------------------------------------------------------
در انتظار بخشش خدا و خانواده مقتول
در پروندهات خواندم که گفته بودی هیچ درگیری و ضرب و شتمی با مقتول نداشتی و مقتول به دلیل سقوط از تپه جان خود را از دست داد. میتوانی در این خصوص بیشتر توضیح دهی؟
همانطور که گفتم زمانیکه که من مقتول را برای اولین بار دیدم در حال دعوا با برادرم بود.من برای اینکه قائله را ختم کنم با دست خالی مقتول را دنبال کردم او پا به فرار گذاشت و وارد یک محوطه بیابانی که نزدیک محل بود شد یک نگاهش به من بود و سعی کرد از یک تپه سنگی بالا برود اما به دلیل عجله در فرار از بالای آن تپه پایش لیز خورد و سقوط کرد. این اتفاقی بود که برای من رقم خورد. من به هیچوجه قصد درگیری و کشتن او را نداشتم و فقط خواستم او را بترسانم که دوباره با برادرم درگیر نشود. روحیه من نرم و منعطف است. کسی که اهل هنر و موسیقی باشد نمیتواند روحیه جنایتکارانه داشته باشد. نمیتواند آدم بکشد...
الان در زندان چه کارهایی را انجام میدهی؟
من در بیشتر کلاسهای زندان شرکت میکنم. چیزهایی را که نمیدانم یاد میگیرم و چیزهایی را که بلدم را تعلیم میدهم. در کلاسهای نماز و احکام شرکت کردم و گواهی پایان دوره گرفتهام و برای زندانیان مشتاق هنر کلاس آموزشی سازهای سنتی برگزار میکنم. در مراسمهای مختلف هم ساز مینوازم و میخوانم.
گویا امور فرهنگی زندان دیزلآباد بسیار فعال است.سایر کارهای هنری که در زندان انجام میدهی چیست؟
زندانیان در اینجا کارهای هنری خوبی را انجام میدهند.کارهای دستی از جمله گیوه بافی و گلیم بافی و کارهای چوبی بسیار زیبایی را میسازند و در بازار به خوبی فروش میروند. هنرمندانی هستند که سازهای سنتی میسازند که این سازها واقعا دارای کیفیت بالایی هستند.
چه چیز باعث شد درخواست ملاقات با روزنامه شرق را داشته باشی؟
با چند نفر از زندانیهایی که از طریق روزنامه شرق و کمک مخاطبان این روزنامه از چوبه دار نجات پیدا کردند، همبندم و همین موضوع باعث شد تا در دل من هم امیدی زنده شود. بههرحال انسان با امید زنده است و من هم امیدوارم هموطنان خیر و نیکوکار به من هم کمک کنند. آرزو دارم من هم آزاد شوم و برای مردم ساز بنوازم و بخوانم.
باتوجه به محدودیت وقت اگر صحبتی با مخاطبان داری میتوانی بگویی.چه انتظاری از مردم داری؟
من به این مردم امید دارم. برای اینکه کسانی را در این زندان نجات دادند که هیچ امیدی به نجات از چوبه دار نداشتند.من توانستم خودم را از قتل عمد تبرئه کنم اما مراسم قسامه همه چیز را عوض کرد. کسانی شهادت به قاتل بودن من دادند که در زندگیشان حتی یکبار هم مرا ندیده بودند. من نمیگویم که بیگناهم و یقین دارم اگر من مقتول را دنبال نمیکردم این بلا به سر او نمیآمد، اما من قصد کشتن او را نداشتم. برای من قضاوت مردم مهم است و تا آن زمان درد دلم را با سازهایم در میان میگذارم. کاش هیچوقت مقتول را نمیدیدم و کاش او را دنبال نمیکردم. این اتفاق ممکن است برای هرکس پیش بیاید و اینبار تقدیر من اینطور رقم خورد. من به بخشش خدا، مقتول و هموطنانم نیاز دارم.
با چشمان جستجوگرش از پشت پنجره دو جداره سالن انتظار زندان کسی را جستجو میکرد که تا آن زمان او را ندیده بود. او هم مانند سایر زندانیان بند ششم مشاوره با شنیدن خبر کمکهای مردمی به همبندیهایش و نجات آنها از چوبه دار به وجد آمده و فوجی امید در آسمان سلول زندانی که در آن زندگانی را به سر میبرد به پرواز درآمده است. اینک او هم امیدوار شده است. امیدوار به لطف و سخاوت هموطنانی که یاور زندانیان ناامید هستند. امید بهانهای شده است تا او در سالن ملاقات غیرحضوری زندان دیزلآباد کرمانشاه با ما به گفتگو بنشیند. «جواد» زندانی متهم به قتل، در شهریورماه سال 90 در پی یک درگیری که برادرش با «محمد» داشت وارد ماجرا میشود. او پس از آنکه متوجه میشود محمد با برادرش درگیر شده است به محل درگیری میرسد و برای تهدید و متواری کردن محمد چوبی را برمیدارد و محمد که متوجه وخامت اوضاع میشود از محل درگیری فرار میکند. جواد برای ترساندن محمد او را تعقیب میکند و محمد پا به فرار میگذارد اما در حین فرار و بالا رفتن از یک تپه سنگی که در نزدیکی محل درگیری واقع شده است پایش لیز میخورد و از تپه سنگی سقوط میکند. ارتفاع این تپه آنچنان که
باید زیاد نبود اما برخورد سر محمد به یک سنگ موجب میشود که ضربه اساسی به جمجمه او وارد شود. در این هنگام جواد متهم به قتل به محمد میرسد و او را از برخورد و دعوای مجدد با برادرش منع میکند. محمد در پاسخ او نالهای میکشد و به جواد اطمینان میدهد که دیگر به او و خانوادهاش نزدیک نخواهد شد. این درگیری در ساعت حدود 2 بعدازظهر انجام گرفت اما حدود ساعت هشت شب وجود جواد پر از آشوب میشود و قیافه خونآلود محمد مدام ذهن او را درگیر میکند به همین دلیل تصمیم میگیرد به محل درگیری بازگردد و از حال محمد خبری بگیرد. اما زمانیکه به محل درگیری و سقوط محمد میرسد متوجه میشود که او به دلیل سقوط از آن تپه سنگی جان خود را از دست داده است و جسد محمد به دلیل بیابانی بودن منطقه و تردد حیوانات وحشی مورد تعرض قرار گرفته است. جواد دچار وحشت و افسردگی شدید میشود و به مدت دو هفته با هیچکس صحبت نمیکند، غذا نمیخورد و دچار گوشهگیری میشود. پس از آن به دلیل پیگیری خانواده مقتول موضوع درگیری فرزندشان با جواد در نزدیکی بازارچه پرویزخان لو میرود و ماموران دایره آگاهی قصرشیرین جواد را دستگیر میکنند و جواد به درگیری خود با محمد
اعتراف میکند اما منکر هرگونه ضرب و شتم مستقیم با مقتول میشود. جواد در بازجوییهای خود ادعا میکند که تنها مقتول را تعقیب کرده است و مقتول به هنگام فرار از یک خاکریز سنگی بالا میرود و سپس سقوط میکند و پس از سقوط هم مدتی با هم صحبت میکنند و مقتول به او قول میدهد که دیگر به افراد خانوادهاش نزدیک نشود. این ادعای جواد پس از بررسی توسط پزشکی قانونی تایید میشود و پزشکی قانونی در گزارشات خود به دادگاه اعلام میکند که اثرات ضرب و شتم در جسد محمد مشاهده نمیشود. با تلاش وکیل جواد، ثابت میشود که متهم به قتل قصد قتل محمد را نداشته و محمد به صورت غیرعمد به قتل رسیده است. اما پافشاری خانواده مقتول در اقدام به قتل عمد جواد تکلیف این پرونده را به مراسم قسامه میسپارد و خانواده مقتول با احضار تعداد 50 نفر از اقوام نزدیک خود به دادگاه و ذکر قسم و شهادت مبنی بر اینکه آنها یقین دارند که متهم پرونده «جواد» با اقدام به قتل مستقیم موجبات قتل محمد را فراهم کرده است پرونده جواد محكوم به اعدام میشود. جواد هم اینک در زندان دیزلآباد کرمانشاه به سر میبرد. او که هنرمندی مستعد در زمینه نوازندگی و خوانندگی است در امور فرهنگی
زندان به شدت فعالیت میکند و برای زندانیان کلاسهای آموزشی موسیقی برگزار میکند و در مراسمهای مختلف برای آرامش دل زندانیان تنبور و سهتار مینوازد. صدای گرم و پرشور او و نوازندگی متبحرانه او در سازهای سنتی، زندانیان را منقلب میکند و اشک از چشمان هر صاحبدلی سرازیر میکند. «حیدری» مسئول امور فرهنگی زندانیان درباره جواد میگوید: «او هنرمندی واقعی و اخلاقمدار است و در طول مدتی که در زندان بوده است از واحدهای مختلف زندان که با آنها همکاری نزدیک داشته گواهی حسن اخلاق گرفته است. او واقعا مستحق کمک است و امیدوارم شرایطی فراهم شود که او از زندان آزاد شود.» خوشبختانه پس از رایزنیهای ریشسفیدان دو طایفه خانواده مقتول اعلام کردند در صورت پرداخت مبلغ 250 میلیون تومان از اجرای حکم قصاص منصرف خواهند شد. اما وضعیت مالی نامناسب خانواده جواد پاسخگوی پرداخت این مبلغ نیست. برادر این زندانی در گفتگو با شرق گفت: «جواد به هنگام این اتفاق سرپرست خانواده بود و مخارج پدر پیر فلجم و همچنین مادر پیرم به عهده او بود و من هم به خاطر شرایط بد اقتصادی و بیکاری به زحمت میتوانم مخارج خود و همسرم را درآورم. با این وجود تنها چیزی که
داریم تاکسی جواد و منزل پدریمان است که با فروش هر دوی آنها شاید بتوانیم 50میلیون تومان جور کنیم. به خدا جواد هنرمند بزرگی است. او از تعداد 72 مقام موسیقی سنتی مقامی حدود هفتاد مقام را در حد استادی مینوازد. شما را به خدا به او کمک کنید. او با سازش و صدای گرمش به زندانیان امید میدهد و هرکس از مسئولان که او را میشناسد تایید میکند که جواد آدم بااخلاقی است. متاسفانه جنگ روی اعصاب تمام مردم منطقه اثر گذاشته و همین موضوع باعث شد که کنترل در حرکاتش نداشته باشد. جواد فقط مقتول را دنبال کرد و او خودش از بلندی سقوط کرد.» جواد در حال حاضر در زندان دیزلآباد کرمانشاه شرایط نامناسبی را سپری میکند و چشمانتظار کمکهای مردمی است تا شاید از این طریق بتواند از چوبه دار نجات یابد. افراد خیری که تمایل دارند به این زندانی هنرمند کمک کنند میتوانند کمکهای نقدی خود را به حساب شماره0301377469006 بانک صادرات و شماره کارت6037691537088551 که متعلق به پدر این زندانی است واریز کنند.
----------------------------------------------------------
در انتظار بخشش خدا و خانواده مقتول
در پروندهات خواندم که گفته بودی هیچ درگیری و ضرب و شتمی با مقتول نداشتی و مقتول به دلیل سقوط از تپه جان خود را از دست داد. میتوانی در این خصوص بیشتر توضیح دهی؟
همانطور که گفتم زمانیکه که من مقتول را برای اولین بار دیدم در حال دعوا با برادرم بود.من برای اینکه قائله را ختم کنم با دست خالی مقتول را دنبال کردم او پا به فرار گذاشت و وارد یک محوطه بیابانی که نزدیک محل بود شد یک نگاهش به من بود و سعی کرد از یک تپه سنگی بالا برود اما به دلیل عجله در فرار از بالای آن تپه پایش لیز خورد و سقوط کرد. این اتفاقی بود که برای من رقم خورد. من به هیچوجه قصد درگیری و کشتن او را نداشتم و فقط خواستم او را بترسانم که دوباره با برادرم درگیر نشود. روحیه من نرم و منعطف است. کسی که اهل هنر و موسیقی باشد نمیتواند روحیه جنایتکارانه داشته باشد. نمیتواند آدم بکشد...
الان در زندان چه کارهایی را انجام میدهی؟
من در بیشتر کلاسهای زندان شرکت میکنم. چیزهایی را که نمیدانم یاد میگیرم و چیزهایی را که بلدم را تعلیم میدهم. در کلاسهای نماز و احکام شرکت کردم و گواهی پایان دوره گرفتهام و برای زندانیان مشتاق هنر کلاس آموزشی سازهای سنتی برگزار میکنم. در مراسمهای مختلف هم ساز مینوازم و میخوانم.
گویا امور فرهنگی زندان دیزلآباد بسیار فعال است.سایر کارهای هنری که در زندان انجام میدهی چیست؟
زندانیان در اینجا کارهای هنری خوبی را انجام میدهند.کارهای دستی از جمله گیوه بافی و گلیم بافی و کارهای چوبی بسیار زیبایی را میسازند و در بازار به خوبی فروش میروند. هنرمندانی هستند که سازهای سنتی میسازند که این سازها واقعا دارای کیفیت بالایی هستند.
چه چیز باعث شد درخواست ملاقات با روزنامه شرق را داشته باشی؟
با چند نفر از زندانیهایی که از طریق روزنامه شرق و کمک مخاطبان این روزنامه از چوبه دار نجات پیدا کردند، همبندم و همین موضوع باعث شد تا در دل من هم امیدی زنده شود. بههرحال انسان با امید زنده است و من هم امیدوارم هموطنان خیر و نیکوکار به من هم کمک کنند. آرزو دارم من هم آزاد شوم و برای مردم ساز بنوازم و بخوانم.
باتوجه به محدودیت وقت اگر صحبتی با مخاطبان داری میتوانی بگویی.چه انتظاری از مردم داری؟
من به این مردم امید دارم. برای اینکه کسانی را در این زندان نجات دادند که هیچ امیدی به نجات از چوبه دار نداشتند.من توانستم خودم را از قتل عمد تبرئه کنم اما مراسم قسامه همه چیز را عوض کرد. کسانی شهادت به قاتل بودن من دادند که در زندگیشان حتی یکبار هم مرا ندیده بودند. من نمیگویم که بیگناهم و یقین دارم اگر من مقتول را دنبال نمیکردم این بلا به سر او نمیآمد، اما من قصد کشتن او را نداشتم. برای من قضاوت مردم مهم است و تا آن زمان درد دلم را با سازهایم در میان میگذارم. کاش هیچوقت مقتول را نمیدیدم و کاش او را دنبال نمیکردم. این اتفاق ممکن است برای هرکس پیش بیاید و اینبار تقدیر من اینطور رقم خورد. من به بخشش خدا، مقتول و هموطنانم نیاز دارم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.