|

پختگي اصلاح طلبي

مازيار خسروي

هر پديده‌اي در عالم هستي، از لحظه زاده‌شدن تا رسيدن به بلوغ و سپس نيل به كمال، نيازمند طي مراحل و پشت سر گذاشتن فراز و نشيب‌هايي است. انسان نيز به عنوان اشرف مخلوقات و مركز هستي از اين قايده مستثني نيست. هيچ انساني بدون عبور از كودكي، نوجواني و جواني، به بلوغ و پختگي نمي‌رسد. تمدن‌هاي بشري نيز به عنوان حاصل جمع تلاش جمعي انسان‌ها در دوره‌هاي مختلف تار يخ همين مسير را پيموده و پشت سر گذاشته‌اند. اصلاح‌طلبي نيز به عنوان يك شيوه، گفتمان و روش سياسي نيز فارغ از اين ماجرا نيست. شايد اگر منصفانه و به دور از حب و بغض به پديده اصلاح طلبي بنگريم، اين پديده اكنون پس از سر گذارندن فراز و نشيب‌هاي بسيار و رويارويي با تجربه‌هاي خطير، دوران بلوغ خود را سپري مي‌كند. اين سخن نه از سر تعلق خاطر و ارادت خاص نسبت به اين جريان، كه از خلال رصد گفتار و كردار راهروان اين راه به عينه قابل مشاهده و اذعان است. اصلاح طلبي پس از گذارندن سال‌هاي پر فراز و نشيب و آزمون و خطاهاي گوناگون، اينك در آستانه پختگي قرار گرفته است. اين پختگي اكنون ارزشمندترين ره‌توشه‌اي است كه كاروان اصلاحات از خلال حوادثي كه از سر گذرانده و منزل‌هايي كه طي طريق كرده اندوخته است. عبور از تقابل و تلاش براي گشودن راه تعامل يكي از شاخصه‌هاي اصلي ونشانه پختگي و كمال گفتمان اصلاح‌طلبي است. در اين ميان «قهر» نيز به تجربه و انديشه از قاموس ادبيات اصلاح طلبي حذف شده و صبر در كنار باورمندي به زمان‌بر بودن فرآيندها بر جاي آن نشسته است: رهرو آن نيست كه گه تند و گهي خسته رود، رهرو آن است كه آهسته و پيوسته رود.

هر پديده‌اي در عالم هستي، از لحظه زاده‌شدن تا رسيدن به بلوغ و سپس نيل به كمال، نيازمند طي مراحل و پشت سر گذاشتن فراز و نشيب‌هايي است. انسان نيز به عنوان اشرف مخلوقات و مركز هستي از اين قايده مستثني نيست. هيچ انساني بدون عبور از كودكي، نوجواني و جواني، به بلوغ و پختگي نمي‌رسد. تمدن‌هاي بشري نيز به عنوان حاصل جمع تلاش جمعي انسان‌ها در دوره‌هاي مختلف تار يخ همين مسير را پيموده و پشت سر گذاشته‌اند. اصلاح‌طلبي نيز به عنوان يك شيوه، گفتمان و روش سياسي نيز فارغ از اين ماجرا نيست. شايد اگر منصفانه و به دور از حب و بغض به پديده اصلاح طلبي بنگريم، اين پديده اكنون پس از سر گذارندن فراز و نشيب‌هاي بسيار و رويارويي با تجربه‌هاي خطير، دوران بلوغ خود را سپري مي‌كند. اين سخن نه از سر تعلق خاطر و ارادت خاص نسبت به اين جريان، كه از خلال رصد گفتار و كردار راهروان اين راه به عينه قابل مشاهده و اذعان است. اصلاح طلبي پس از گذارندن سال‌هاي پر فراز و نشيب و آزمون و خطاهاي گوناگون، اينك در آستانه پختگي قرار گرفته است. اين پختگي اكنون ارزشمندترين ره‌توشه‌اي است كه كاروان اصلاحات از خلال حوادثي كه از سر گذرانده و منزل‌هايي كه طي طريق كرده اندوخته است. عبور از تقابل و تلاش براي گشودن راه تعامل يكي از شاخصه‌هاي اصلي ونشانه پختگي و كمال گفتمان اصلاح‌طلبي است. در اين ميان «قهر» نيز به تجربه و انديشه از قاموس ادبيات اصلاح طلبي حذف شده و صبر در كنار باورمندي به زمان‌بر بودن فرآيندها بر جاي آن نشسته است: رهرو آن نيست كه گه تند و گهي خسته رود، رهرو آن است كه آهسته و پيوسته رود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.