حركت لاكپشتي قطار به سمت كرمانشاه
126 سال از زماني كه ناصرالدين شاه و درباريان براي نخستين بار مسافت ميان دارالخلافه تهران با حرم حضرت عبدالعظيم را به جاي كالسكه با «ماشين دودي» طي كردند ميگذرد.
نخستين خط آهن ايران به تقويم فرنگي در سال ۱۸۸۸ میلادی افتتاح شد. يعني سال 1264 خورشيدي. این خط «تراموا» به طول ۸۷۰۰ متر، تهران را به شهر ري متصل میکرد. هنوز 20 سالي به انقلاب مشروطه باقي مانده بود اما ايجاد و گسترش راهآهن از سالها پيش يكي از آرزوهاي ملي ايرانيان و نمادي از پيشرفت كشور نزد آنان به شمار ميرفت. روياي ايجاد راهآهن سراسري اما تا سالها بعد و زمان پهلوي اول تحقق نيافت. راهآهن سراسري ايران بندرترکمن در ساحل دریای مازندران را به بندر شاهپور (بندر امام خميني) در ساحل خلیج فارس پيوند زد. بعد از آن خطوط دیگری هم احداث شد. حالا راهآهن به شمال و جنوب و شرق و شمالغربی و شمالشرقی و جنوبغربی و جنوبشرقی ایران کشیده شده اما همچنان جای خالی غرب در نقشه راه آهن ایران به چشم میخورد.فكر اتصال استانهاي غربي به راهآهن سراسري ريشهاي طولاني دارد اما مطالعات اين طرح 25 سال پيش كليد خورد. اين فكر پس از سرنگوني حكومت صدام جان تازهاي گرفت چرا كه اكنون عراق ديگر نه يك تهديد و كشوري متخاصم كه فرصتي بزرگ براي گسترش همكاريهاي تجاري به شمار ميرود. به گونهاي كه بسياري از كارشناسان بر اين باور هستند كه
يگانه راه چيره شدن بر مشكلات اقتصادي استان - از جمله بيكاري فزاينده- ايجاد بستر و زمينههاي لازم براي افزايش بيش از پيش تجارت با عراق است. همچنين مسافرت هر ساله ميليونها ايراني براي زيارت عتبات، خود دليل و ضرورت ديگري براي گسترش راههاي ارتباطي با عراق به شمار ميرود.راهآهن غرب كشور بر اساس آنچه در طرح مصوب آمده بيش از 600كيلومتر طول دارد و پس از گشايش قرار است سرعت قطارهاي مسافري در آن 160 كيلومتر در ساعت باشد. همچنين سرعت قطارهاي باري در اين مسير 120 كيلومتر در ساعت پيشبيني شده است.بر اساس نقشههاي موجود، اين خط آهن پس از عبور از شهرهاي ملاير و نهاوند در استان همدان، بايد شهرهاي كنگاور و صحنه را به كرمانشاه متصل كرده و سپس از مسير اسلام آباد و قصر شيرين به مرز خسروي برسد. در اين ميان چيزي كه طرح ياد شده را از قامت يك طرح ملي فراتر برده و آن را در حد يك پروژه بينالمللي گسترش ميدهد نقشه بلند پروازانه پيشبيني شده براي آن پس از عبور از مرز ايران است. گفته شده اين طرح پس از خسروي، قرار است خانقين، بغداد و موصل را در خاك عراق به هم متصل كرده و سپس از راه قامشلي، ديرالزور، رقه و حلب در سوريه، به بندر
لاذقيه در ساحل مديترانه برسد. البته تحقق اين طرح پيش از هر چيز نيازمند بازگشت امنيت به كشورهاي سوريه وعراق است.راهآهن غرب در سالهاي گذشته پيشرفت قيزيكي نسبتا مطلوبي داشت. مسوولان نيز بارها وعده اتمام طرح در سال 94 يا 95 را مطرح كردهاند. اين روند اما رفتهرفته كند و كندتر شد به گونهاي كه اكنون و در حالي كه سال روبه پايان است، نشانهاي از اختصاص 168 ميليارد تومان بودجه مصوب اين طرح در سال جاري در دست نيست. كرمانشاه اكنون در حالي به سوي افزايش هيجانهاي انتخاباتي پيش ميرود كه بودجه سال 95 كشور به زودي از سوي دولت به مجلس ارايه خواهد شد. مردم كرمانشاه انتظار دارند داغتر شدن فضاي رقابت انتخاباتي، نمايندگان استان را از پيگيري اختصاص بودجه لازم براي اتمام پروژه راهآهن باز ندارد. همچنين اين انتظار وجود دارد كه نمايندگان استان با پرهيز از رويكرد شعاري به اين مساله وانجام مانورهاي سياسي و تبليغاتي بر روي موضوع به قصد جلب افكار عمومي، در فرصت تصويب بودجه، موضعي همسو و هماهنگ در جهت كسب و تخصيص اعتبار لازم براي اتمام پروژه اتخاذ كنند. تكميل راهآهن غرب كشور تا پايان سال 95 همچنين مي تواند و بايد ماموريت اصلي
نمايندگان راهيافته به مجلس دهم - صرفنظر از گرايش سياسي آنان- و سنگ محك مناسبي براي سنجش ميزان انطباق وعدهها با عملكرد نمايندگان باشد.
126 سال از زماني كه ناصرالدين شاه و درباريان براي نخستين بار مسافت ميان دارالخلافه تهران با حرم حضرت عبدالعظيم را به جاي كالسكه با «ماشين دودي» طي كردند ميگذرد.
نخستين خط آهن ايران به تقويم فرنگي در سال ۱۸۸۸ میلادی افتتاح شد. يعني سال 1264 خورشيدي. این خط «تراموا» به طول ۸۷۰۰ متر، تهران را به شهر ري متصل میکرد. هنوز 20 سالي به انقلاب مشروطه باقي مانده بود اما ايجاد و گسترش راهآهن از سالها پيش يكي از آرزوهاي ملي ايرانيان و نمادي از پيشرفت كشور نزد آنان به شمار ميرفت. روياي ايجاد راهآهن سراسري اما تا سالها بعد و زمان پهلوي اول تحقق نيافت. راهآهن سراسري ايران بندرترکمن در ساحل دریای مازندران را به بندر شاهپور (بندر امام خميني) در ساحل خلیج فارس پيوند زد. بعد از آن خطوط دیگری هم احداث شد. حالا راهآهن به شمال و جنوب و شرق و شمالغربی و شمالشرقی و جنوبغربی و جنوبشرقی ایران کشیده شده اما همچنان جای خالی غرب در نقشه راه آهن ایران به چشم میخورد.فكر اتصال استانهاي غربي به راهآهن سراسري ريشهاي طولاني دارد اما مطالعات اين طرح 25 سال پيش كليد خورد. اين فكر پس از سرنگوني حكومت صدام جان تازهاي گرفت چرا كه اكنون عراق ديگر نه يك تهديد و كشوري متخاصم كه فرصتي بزرگ براي گسترش همكاريهاي تجاري به شمار ميرود. به گونهاي كه بسياري از كارشناسان بر اين باور هستند كه
يگانه راه چيره شدن بر مشكلات اقتصادي استان - از جمله بيكاري فزاينده- ايجاد بستر و زمينههاي لازم براي افزايش بيش از پيش تجارت با عراق است. همچنين مسافرت هر ساله ميليونها ايراني براي زيارت عتبات، خود دليل و ضرورت ديگري براي گسترش راههاي ارتباطي با عراق به شمار ميرود.راهآهن غرب كشور بر اساس آنچه در طرح مصوب آمده بيش از 600كيلومتر طول دارد و پس از گشايش قرار است سرعت قطارهاي مسافري در آن 160 كيلومتر در ساعت باشد. همچنين سرعت قطارهاي باري در اين مسير 120 كيلومتر در ساعت پيشبيني شده است.بر اساس نقشههاي موجود، اين خط آهن پس از عبور از شهرهاي ملاير و نهاوند در استان همدان، بايد شهرهاي كنگاور و صحنه را به كرمانشاه متصل كرده و سپس از مسير اسلام آباد و قصر شيرين به مرز خسروي برسد. در اين ميان چيزي كه طرح ياد شده را از قامت يك طرح ملي فراتر برده و آن را در حد يك پروژه بينالمللي گسترش ميدهد نقشه بلند پروازانه پيشبيني شده براي آن پس از عبور از مرز ايران است. گفته شده اين طرح پس از خسروي، قرار است خانقين، بغداد و موصل را در خاك عراق به هم متصل كرده و سپس از راه قامشلي، ديرالزور، رقه و حلب در سوريه، به بندر
لاذقيه در ساحل مديترانه برسد. البته تحقق اين طرح پيش از هر چيز نيازمند بازگشت امنيت به كشورهاي سوريه وعراق است.راهآهن غرب در سالهاي گذشته پيشرفت قيزيكي نسبتا مطلوبي داشت. مسوولان نيز بارها وعده اتمام طرح در سال 94 يا 95 را مطرح كردهاند. اين روند اما رفتهرفته كند و كندتر شد به گونهاي كه اكنون و در حالي كه سال روبه پايان است، نشانهاي از اختصاص 168 ميليارد تومان بودجه مصوب اين طرح در سال جاري در دست نيست. كرمانشاه اكنون در حالي به سوي افزايش هيجانهاي انتخاباتي پيش ميرود كه بودجه سال 95 كشور به زودي از سوي دولت به مجلس ارايه خواهد شد. مردم كرمانشاه انتظار دارند داغتر شدن فضاي رقابت انتخاباتي، نمايندگان استان را از پيگيري اختصاص بودجه لازم براي اتمام پروژه راهآهن باز ندارد. همچنين اين انتظار وجود دارد كه نمايندگان استان با پرهيز از رويكرد شعاري به اين مساله وانجام مانورهاي سياسي و تبليغاتي بر روي موضوع به قصد جلب افكار عمومي، در فرصت تصويب بودجه، موضعي همسو و هماهنگ در جهت كسب و تخصيص اعتبار لازم براي اتمام پروژه اتخاذ كنند. تكميل راهآهن غرب كشور تا پايان سال 95 همچنين مي تواند و بايد ماموريت اصلي
نمايندگان راهيافته به مجلس دهم - صرفنظر از گرايش سياسي آنان- و سنگ محك مناسبي براي سنجش ميزان انطباق وعدهها با عملكرد نمايندگان باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.