|

پرده

«جامه دران» قصه سه‌زن
این بار با سینمای قصه گو مواجه هستیم. فیلمی که بر پایه قصه، در سه اپیزود، روایت گر داستان زندگی سه زن می شود. در اپیزود اول، شیرین (مهتاب کرامتی) از خارج از کشور به ایران برمی گردد و در مراسم ختم پدرش شرکت می کند. در ادامه با تعلیق هایی مواجه هستیم که می دانیم تا چند دقیقه آینده گره گشایی می شوند. در اپیزود دوم مه لقا با بازی (پگاه آهنگرانی) زنی از طبقه متوسط با روشنفکری خاص خود است و اپیزود سوم داستان گوهر (باران کوثری) زنی از طبقه پایین جامعه را به تصویر می کشد. مه لقا نامادری شیرین در اپیزود اول و دوم حضور دارد، او نگاهی تجملاتی دارد و در روند داستان متوجه می شود که دچار نازایی است . شیرین همیشه کمبود چیزی را احساس می کند و گمان می کند کسی مدام مراقب اوست، شاید احساس بچه ای که گم شده است و نگرانی سایه به سایه به دنبالش می آید. شیرین بعد از 40 سال متوجه می شود برادری داشته که بسیار شبیه پددرش بوده - "مصطفی زمانی" نقش برادر و پدر شیرین را بازی می کند- و بعد از مرگ پدر به سمت برادر کشیده می شود. "حمیدرضا قطبی" در پی آنست از سرنوشت اجتماعی زنان بگوید. از اختلاف طبقاتی و درد پنهان کردن حقیقت. اما آیا این فیلم قصه گو از دغدغه های قابل لمس مخاطب می گوید؟ و دیدن زوایای مختلف یک قصه گره گشایی شده برای بیننده خسته کننده نیست؟ آیا شخصیت ها حتی بیرون از سینما حداقل برای یک ساعت با تماشاچی باقی می مانند و در ذهنش درگیری ایجاد می کنند؟ این فیلم برگرفته از رمانی به همین نام به قلم "ناهید طباطباعی" است که فیلم نامه آن توسط خودش و "حمیدرضا قطبی" به نگارش درآمده است. "حمیدرضا قطبی" متولد سال 1340 در تهران و فارغ التحصیل رشته تئاتر از دانشگاه هنرهای زیبا است. او با بازی در فیلم " صعود " در سال 1366 وارد سینما شد و بیست سال بعد، در سال 1386 با دستیار کارگردانی فیلم " باد در علفزار مي پيچد" به سینما برگشت. " جامه دران " اولین تجربه کارگردانی او است.
کارگردان:
حمیدرضا قطبی
تهیه کننده:
سید جمال ساداتیان
بازیگران:
مهتاب کرامتی،باران کوثری
‌ مصطفی زمانی،‌ پگاه آهنگرانی
افسر اسدی، محمود بهروزیان،
فرزانه نشاط‌خواه و الهام نامی و...
محل نمايش: سينما فرهنگ

تكرار كليشه در«شیفت شب»
"شیفت شب" داستان سینمای ما است که گمان می رود به این زودی شیفت شبش پایان نمی یابد و تا تابیدن خورشیدی که پایان کلیشه و تکرار را نوید دهد هنوز زمان زیادی مانده است. باز دلهره و استرس در قالبی جای می گیرد تا تنها یدک کش نام سوژه اجتماعی باشد. "اجتماع"، فضایی پویا که سالهاست مسائلش از دید فیلم سازان دچار رکود و تکرار است. شیفت شب چهارمین اثر "نیکی کریمی" پر است از مانیفست‌هایی که بر محوریت اجتماع می چرخند، اما کیفیت اجتماعی در آن مورد بی لطفی قرار می گیرد. داستانی کلی که تعلیق را با بالا بردن تعداد شخصیت‌ها به اثر تزریق می کند، غافل از آنکه با این کار شخصیت را دچار ضعف قابل توجهی می کند و قادر به نگه داشتن تعلیق تا به انتها و تا زمان درست نیست. شاید به جرات بتوان گفت نیکی کریمی می توانست این فیلم را با حداکثر 2 بازیگر به همین پایان برساند. فیلم سازها نمی دانند که سوژه ها و مخاطبان بزرگ شده اند و دیگر با افسانه گفتن برایشان نمی‌توان آن‌ها را خواباند چرا که در فضای امروز همه چیز به خوبی تمام نمی شود و این پایان ایرانی دیگر فیلمش سوخته است. فیلم پر شکافی که طرح و شخصیت پردازی را به هم مربوط نمی کند. پازل ها گاهی منطقی نیست و به اجبار کنار هم قرار گرفته‌اند و این ناکارآمدی پیرنگ‌های فرعی را قوت می بخشد و دلیل ارتباط به داستان اصلی را زیر سوال می برد. فرهاد و ناهید قادر به نگه داشتن تماشاچی بر روی صندلی‌های سینما نیستند مگر آنکه نام کارگردان و بازی بازیگران بتواند کاری کند. فرهاد کارش را از دست می دهد و ناهید خالق داستان کش‌داری می شود که با عشق می‌شود آن را توجیه کرد آن هم عشق به معنای عام کلمه و تعبیری سطحی. علاوه بر بیکاری فقر اعلام حضور می‌کند ، فقری که تنها بر پایه دیالوگ استوار است و در اوضاع زندگی شخصیت ها نمایان نیست، با توجه به مدل ماشین آن ها و سطح مالی زندگیشان این مهم قابل درک و مشاهده است. ناهید خیابان های شهر را برای حل مشکلات فرهاد که تزلزلی نامفهوم را معنا می دهد می گردد و در انتها دیو مشکلات شکست خورده فضای افسانه ای اجتماع را ترک می کند. بطور خلاصه "شیفت شی" روایت گر داستان زنی به نام ناهید می شود که در پی بدهکاری شوهرش فرهاد؛ که این موضوع را از او پنهان کرده است، گمان می کند سکوت فرهاد خیانت و یا خود کشی را معنا ی دهد. فرهاد می خواهد با کار در آژنس و کار شبانه در شهرداری قرض 500 میلیونی خود را پرداخت کند و این توهم و شک ناهید را تقویت می کند چرا که فرهاد رفتارهای سرد و عجیبی دارد.
شیف شب (سینما فرهنگ)
کارگردان و تهيه كننده: نیکی کریمی
فیلمنامه: نیکی کریمی، علی اصغری
بازیگران: محمدرضا فروتن، لیلا زارع، امیر آقایی، سحر قریشی، امیرحسین آرمان، ترلان پروانه، گوهر خیراندیش، اکبر رحمتی، روح‌الله محرابی، سعیده عرب، شایان خلیلی، یاس نوروزی

«جامه دران» قصه سه‌زن
این بار با سینمای قصه گو مواجه هستیم. فیلمی که بر پایه قصه، در سه اپیزود، روایت گر داستان زندگی سه زن می شود. در اپیزود اول، شیرین (مهتاب کرامتی) از خارج از کشور به ایران برمی گردد و در مراسم ختم پدرش شرکت می کند. در ادامه با تعلیق هایی مواجه هستیم که می دانیم تا چند دقیقه آینده گره گشایی می شوند. در اپیزود دوم مه لقا با بازی (پگاه آهنگرانی) زنی از طبقه متوسط با روشنفکری خاص خود است و اپیزود سوم داستان گوهر (باران کوثری) زنی از طبقه پایین جامعه را به تصویر می کشد. مه لقا نامادری شیرین در اپیزود اول و دوم حضور دارد، او نگاهی تجملاتی دارد و در روند داستان متوجه می شود که دچار نازایی است . شیرین همیشه کمبود چیزی را احساس می کند و گمان می کند کسی مدام مراقب اوست، شاید احساس بچه ای که گم شده است و نگرانی سایه به سایه به دنبالش می آید. شیرین بعد از 40 سال متوجه می شود برادری داشته که بسیار شبیه پددرش بوده - "مصطفی زمانی" نقش برادر و پدر شیرین را بازی می کند- و بعد از مرگ پدر به سمت برادر کشیده می شود. "حمیدرضا قطبی" در پی آنست از سرنوشت اجتماعی زنان بگوید. از اختلاف طبقاتی و درد پنهان کردن حقیقت. اما آیا این فیلم قصه گو از دغدغه های قابل لمس مخاطب می گوید؟ و دیدن زوایای مختلف یک قصه گره گشایی شده برای بیننده خسته کننده نیست؟ آیا شخصیت ها حتی بیرون از سینما حداقل برای یک ساعت با تماشاچی باقی می مانند و در ذهنش درگیری ایجاد می کنند؟ این فیلم برگرفته از رمانی به همین نام به قلم "ناهید طباطباعی" است که فیلم نامه آن توسط خودش و "حمیدرضا قطبی" به نگارش درآمده است. "حمیدرضا قطبی" متولد سال 1340 در تهران و فارغ التحصیل رشته تئاتر از دانشگاه هنرهای زیبا است. او با بازی در فیلم " صعود " در سال 1366 وارد سینما شد و بیست سال بعد، در سال 1386 با دستیار کارگردانی فیلم " باد در علفزار مي پيچد" به سینما برگشت. " جامه دران " اولین تجربه کارگردانی او است.
کارگردان:
حمیدرضا قطبی
تهیه کننده:
سید جمال ساداتیان
بازیگران:
مهتاب کرامتی،باران کوثری
‌ مصطفی زمانی،‌ پگاه آهنگرانی
افسر اسدی، محمود بهروزیان،
فرزانه نشاط‌خواه و الهام نامی و...
محل نمايش: سينما فرهنگ

تكرار كليشه در«شیفت شب»
"شیفت شب" داستان سینمای ما است که گمان می رود به این زودی شیفت شبش پایان نمی یابد و تا تابیدن خورشیدی که پایان کلیشه و تکرار را نوید دهد هنوز زمان زیادی مانده است. باز دلهره و استرس در قالبی جای می گیرد تا تنها یدک کش نام سوژه اجتماعی باشد. "اجتماع"، فضایی پویا که سالهاست مسائلش از دید فیلم سازان دچار رکود و تکرار است. شیفت شب چهارمین اثر "نیکی کریمی" پر است از مانیفست‌هایی که بر محوریت اجتماع می چرخند، اما کیفیت اجتماعی در آن مورد بی لطفی قرار می گیرد. داستانی کلی که تعلیق را با بالا بردن تعداد شخصیت‌ها به اثر تزریق می کند، غافل از آنکه با این کار شخصیت را دچار ضعف قابل توجهی می کند و قادر به نگه داشتن تعلیق تا به انتها و تا زمان درست نیست. شاید به جرات بتوان گفت نیکی کریمی می توانست این فیلم را با حداکثر 2 بازیگر به همین پایان برساند. فیلم سازها نمی دانند که سوژه ها و مخاطبان بزرگ شده اند و دیگر با افسانه گفتن برایشان نمی‌توان آن‌ها را خواباند چرا که در فضای امروز همه چیز به خوبی تمام نمی شود و این پایان ایرانی دیگر فیلمش سوخته است. فیلم پر شکافی که طرح و شخصیت پردازی را به هم مربوط نمی کند. پازل ها گاهی منطقی نیست و به اجبار کنار هم قرار گرفته‌اند و این ناکارآمدی پیرنگ‌های فرعی را قوت می بخشد و دلیل ارتباط به داستان اصلی را زیر سوال می برد. فرهاد و ناهید قادر به نگه داشتن تماشاچی بر روی صندلی‌های سینما نیستند مگر آنکه نام کارگردان و بازی بازیگران بتواند کاری کند. فرهاد کارش را از دست می دهد و ناهید خالق داستان کش‌داری می شود که با عشق می‌شود آن را توجیه کرد آن هم عشق به معنای عام کلمه و تعبیری سطحی. علاوه بر بیکاری فقر اعلام حضور می‌کند ، فقری که تنها بر پایه دیالوگ استوار است و در اوضاع زندگی شخصیت ها نمایان نیست، با توجه به مدل ماشین آن ها و سطح مالی زندگیشان این مهم قابل درک و مشاهده است. ناهید خیابان های شهر را برای حل مشکلات فرهاد که تزلزلی نامفهوم را معنا می دهد می گردد و در انتها دیو مشکلات شکست خورده فضای افسانه ای اجتماع را ترک می کند. بطور خلاصه "شیفت شی" روایت گر داستان زنی به نام ناهید می شود که در پی بدهکاری شوهرش فرهاد؛ که این موضوع را از او پنهان کرده است، گمان می کند سکوت فرهاد خیانت و یا خود کشی را معنا ی دهد. فرهاد می خواهد با کار در آژنس و کار شبانه در شهرداری قرض 500 میلیونی خود را پرداخت کند و این توهم و شک ناهید را تقویت می کند چرا که فرهاد رفتارهای سرد و عجیبی دارد.
شیف شب (سینما فرهنگ)
کارگردان و تهيه كننده: نیکی کریمی
فیلمنامه: نیکی کریمی، علی اصغری
بازیگران: محمدرضا فروتن، لیلا زارع، امیر آقایی، سحر قریشی، امیرحسین آرمان، ترلان پروانه، گوهر خیراندیش، اکبر رحمتی، روح‌الله محرابی، سعیده عرب، شایان خلیلی، یاس نوروزی

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.