ترانهسرای گهواره
محمد حبیبیان: غلامرضا رشید یاسمی آبان 1275 در گهواره کرمانشاه زاده شد و در سال 1330 در تهران از دنیا رفت. ادیب شاعر نویسنده و مترجم. نوه دختری محمدباقر میرزاخسروی بود. تحصیلات مقدماتی را در کرمانشاه و آغاز جوانی را در میان عشایر کرد به شکار و تفریح گذراند، سپس به تهران آمد و در 1292 مدرسه سن لویی را به اتمام رساند، در همین مدرسه بود که به تشویق نظام وفا شعر خواند و شعر گفت و از او قواعد شاعری آموخت. بعد از اتمام تحصیلات به ترتیب در وزارت فرهنگ و دارایی و دبیرخانه دربار به کار پرداخت. در همان ایام «جرگه دانشوری» را تاسیس کرد که بعدها به همت محمدتقی بهار بدل به «انجمن دانشکده» شد. مدتی در روزنامه «شفق سرخ» مقالات انتقادی نوشت که مورد توجه اهل ادب و مایه شهرت او شد. در 1312برای کرسی تاریخ اسلام انتخاب شدو بعدها به عضویت فرهنگستان درآمد. در 1324 برای مطالعه به فرانسه رفت و 2سال در آنجا بود. در سال 1327 هنگام سخنرانی در دانشکده ادبیات سکته کرد و برای معالجه به اروپا رفت و چندی پس از مراجعت درگذشت. به زبان فرانسه تسلط داشت و با انگلیسی و پهلوی نیز آشنا بود. او را همچنین «رشید کرمانشاهی» نیز
خواندهاند. رشید یاسمی بهرغم پایبندی به شعر سنتی در زمره شاعران متجدد بود که دست به آزمونهایی زد و فرم جدیدی به نام «مقطعات» به کار بست. اما پیش از آنکه شاعر باشد، نویسنده و ادیب و کارشناس ادبیات کلاسیک ایران بود. در افسانهسازی مهارت داشت و شعرش ساده و سالم و از تزیینات بیجا عاری است. دیوان اشعار او به همت محمدامین ریاحی با مقدمهای بر شرح احوال شاعر در سال 1336 به چاپ رسید.
تصحیح متون: دیوان محدباقر میرزاخسروی (1303)، اندرزنامه اسدی طوسی (1306) حاوی بخشهای اخلاقی گرشاسبنامه، سلامان و ابسال (جامی 1306)، دیوان هاتف اصفهانی (1307)، دیوان مسعود سعدسلمان (1318)
پژوهشهای ادبی: احوال و آثار ابنیمین (1304)، احوال و آثار سلمان ساوجی (1305)، ادبیات معاصر (1316) و ذیلی بر تاریخ ادبی ایران نوشته ادوارد براون، منظومه نصایح فردوسی (1306)
ترجمه از پهلوی: اندرز اوشزدانا (1313)، ارداویراف نامه (1314 و 1315)، اندرزهای آذرباد مهرسپندان و آثار دیگری که از او برجای مانده است.
یادش گرامی
محمد حبیبیان: غلامرضا رشید یاسمی آبان 1275 در گهواره کرمانشاه زاده شد و در سال 1330 در تهران از دنیا رفت. ادیب شاعر نویسنده و مترجم. نوه دختری محمدباقر میرزاخسروی بود. تحصیلات مقدماتی را در کرمانشاه و آغاز جوانی را در میان عشایر کرد به شکار و تفریح گذراند، سپس به تهران آمد و در 1292 مدرسه سن لویی را به اتمام رساند، در همین مدرسه بود که به تشویق نظام وفا شعر خواند و شعر گفت و از او قواعد شاعری آموخت. بعد از اتمام تحصیلات به ترتیب در وزارت فرهنگ و دارایی و دبیرخانه دربار به کار پرداخت. در همان ایام «جرگه دانشوری» را تاسیس کرد که بعدها به همت محمدتقی بهار بدل به «انجمن دانشکده» شد. مدتی در روزنامه «شفق سرخ» مقالات انتقادی نوشت که مورد توجه اهل ادب و مایه شهرت او شد. در 1312برای کرسی تاریخ اسلام انتخاب شدو بعدها به عضویت فرهنگستان درآمد. در 1324 برای مطالعه به فرانسه رفت و 2سال در آنجا بود. در سال 1327 هنگام سخنرانی در دانشکده ادبیات سکته کرد و برای معالجه به اروپا رفت و چندی پس از مراجعت درگذشت. به زبان فرانسه تسلط داشت و با انگلیسی و پهلوی نیز آشنا بود. او را همچنین «رشید کرمانشاهی» نیز
خواندهاند. رشید یاسمی بهرغم پایبندی به شعر سنتی در زمره شاعران متجدد بود که دست به آزمونهایی زد و فرم جدیدی به نام «مقطعات» به کار بست. اما پیش از آنکه شاعر باشد، نویسنده و ادیب و کارشناس ادبیات کلاسیک ایران بود. در افسانهسازی مهارت داشت و شعرش ساده و سالم و از تزیینات بیجا عاری است. دیوان اشعار او به همت محمدامین ریاحی با مقدمهای بر شرح احوال شاعر در سال 1336 به چاپ رسید.
تصحیح متون: دیوان محدباقر میرزاخسروی (1303)، اندرزنامه اسدی طوسی (1306) حاوی بخشهای اخلاقی گرشاسبنامه، سلامان و ابسال (جامی 1306)، دیوان هاتف اصفهانی (1307)، دیوان مسعود سعدسلمان (1318)
پژوهشهای ادبی: احوال و آثار ابنیمین (1304)، احوال و آثار سلمان ساوجی (1305)، ادبیات معاصر (1316) و ذیلی بر تاریخ ادبی ایران نوشته ادوارد براون، منظومه نصایح فردوسی (1306)
ترجمه از پهلوی: اندرز اوشزدانا (1313)، ارداویراف نامه (1314 و 1315)، اندرزهای آذرباد مهرسپندان و آثار دیگری که از او برجای مانده است.
یادش گرامی
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.