زیباسازی دیوارهای شهر به انجمن گرافیک سپرده شد
کار دست کاردان
طیبه حیدری
دیوار؛ محکم و استوار، جانپناه، حفاظت ازدرون و بیرون، ایجاد حمایت و آرامش و مجزا کننده فضاها از یکدیگر. دیوارهای اتاقمان را با هنرهای دستی و تابلوهای گرانقیمت ونفیس تزیین میکنیم و اگر طرفدار بی قید و شرط سادگی باشیم، با رنگی دلنشین دیوار اتاقمان را نقاشی میکنیم. میگویند شهر ما خانه ما، اگر این طور باشد باید نسبت به زیبایی شهرمان هم همان حساسیتی را داشته باشیم که به آراستگی خانهمان. این روزها با قدم زدن در خیابانهای شهرمان میبینیم گروهی با لباسهای کار طوسی که نشان انجمن طراحان گرافیک کرمانشاه را در پشت خود دارد، مشغول به کار هستند. چندماه پیش پس از مدتها شهرداری تصمیم گرفت کار اجرای نقاشیهای دیواری شهر را به متخصصان بسپارد. این بود که پس از اعلام مناقصه از سوی شهرداری، مناقصه را طراحان گرافیک کرمانشاه به نام یک شرکت برنده شدند. هرچند مناقصه با نام انجمن طراحان گرافیک نبود اما کار به انجمنیها سپرده شد.فائزه بحری کارشناس گرافیک و عضو انجمن گرافیک کرمانشاه درباره لزوم اجرای نقاشیهای شهری به شرق میگوید: «نقاشی دیواری به عنوان یکی از اشکال هنری در طول تاریخ همواره از اهمیت خاصی برخوردار بوده و
دارد. تاثیر آن از دیر باز تا کنون آنچنان پایدار و ماندنی است که میتوان گفت کمتر رشته هنری چنین تاثیری را داشته است. نقاشی دیواری را می توان اولین زایش راستین هنری انسان در سپیدهدم تاریخ هنر دانست.به طوری که همچنان تاکنون تداوم و تاثیرخود را در بطن زندگی جوامع بشری حفظ کرده است. امروزه نقاشی دیواری از نظر ایجاد تاثیرات قوی بصری و آفرینش زیبایی و هماهنگی فرم و ریتم، نقش ارزشمندی در آثار معماری و زیباسازی شهری دارد. این رشته هنری اگر به درستی شناخته شود وبه اجرا در آید با توجه به فضاهای زیبا و با شکوهی که به وجود می آورد میتواند در زیباسازی چهره و محیط شهر مفید واقع گردد. همچنین این توان و اهمیت را در خود دارد که با فرهنگ و هنر هر ملتی در آمیخته و به آن ارزش و اعتبار والایی دهد. شهر کرمانشاه با وجود دیوارنگاریهای غنیای که از گذشته به یادگار دارد، امروزه در حال انجام فعالیتی گروهی است که در زمان اجرا از لطف و استقبال مردم بینصیب نبودهاند.» بیستون، طاقبستان، دیوارهای تکیه معاونالملک، مسجد عمادالدوله، همه و همه از دیوارنگاریهای قدیمی است که در زمان خود به دست متخصصان انجام شده است. به همین روی، نیاز
است تا برای پاسداشت این هنر، و برای جان بخشیدن به چهره شهر، این کار با دقت زیاد انجام شود.
تناسب طرحها با خیابانها
دست مادرش را به سمت دیوار میکشد. نقاشها روی داربست هستند و ماهی کوچکی که نقاشی شده توجه کودک را جلب میکند. مادرش به او میگوید «حالا که خوشت آمده، میتوانی روی دیوار اتاقت یکی مثل این را نقاشی کنی.» اینجا خیابان شریعتی است. از سنتیترین و قدیمیترین خیابانهای شهر. نقاشیهای دیواریاش اما، با آنکه حاصل رنج فراوان اجراکاران است، بیشتر به چشم بچههایی میآید که از مهدکودک و مدرسه به خانه میروند. مادر این کودک در پاسخ به اینکه این طرحها از نظر یک شهروند برای شهر خوب است یا نه، میگوید: «پسر من خیلی خوشش آمد، من هم البته از اینکه پسرم پسندید خوشحال شدم، اما اینجا یک خیابان قدیمی است و بهتر بود طرحهای سنتی استفاده شود. خوب است که شهرداری به فکر زیباسازی فضای شهر است، اما باید در انتخاب طرح و تناسب آن با فضا دقت بیشتری میشد.» اگرچه طرحها به مذاق کاسبان و اهل محل خیلی خوش نیامده باشد، آنها اما صبور و مهربان، همواره با اجراکاران همکاری داشتند. از شیرهای آب مغازهها برای شستن دست گرفته تا در اختیار گذاشتن حیاط خانه برای قرار دادن وسایل نقاشی. به گفته رییس انجمن طراحان گرافیک کرمانشاه، آنچه روی انتخاب طرح
نهایی تاثیر میگذارد در نهایت مسوولان شهرداری هستند. روزبه حبیبیان درباره چگونگی روند این کار از طراحی تا انتخاب میگوید: «تعداد محدودی از گرافیست های گروه انجمن مشغول به طراحی برای دیوارهای شهر شدند از جمله خانم موسویان که کارشناس ارشد گرافیک و مدرس دانشگاه است. با آماده شدن طراحیها، خانم کیهانی طرحها را به سازمان خدمات شهرداری ارائه داد و آنها هم از بین این طرحها انتخاب کردند. سلیقه مسوولان شهرداری در انتخاب این طراحها تاثیر بسیاری دارد. این سلیقه همیشه به دنبال طرحهای آبستره انتزاعی و فرمالیستی بوده است و به دنبال طرحهای مفهومی نبودهاند.»اینکه برای نخستین باری کار زیباسازی شهر به متخصصان این رشته واگذار شد، دشواریهای فراوانی به دنبال داشت و به سادگی صورت نگرفت. یکی از اعضای انجمن طراحان کرمانشاه در این باره میگوید: «از بدو تاسیس انجمن، سعی شده که از طریق گرافیک با مردم کرمانشاه ارتباط برقرار شود. یکی ازبارزترین این شیوهها گرافیک شهری است که نقاشی دیواری جز این حیطه قرار میگیرد. هدف اصلی انجمن این است که تحصیل کردههای این رشته وظیفه گرافیک شهری را به عهده بگیرند. حالا در واقع انجمن نقش صنف
را بازی کرده و برای اعضای خود کار گرفته است.» حبیبیان رییس انجمن گرافیک از انگیزه و هدف این اتفاق میگوید: « هدف ما این است که فارقالتحصیلان گرافیک در زمینه تخصصشان و در زیباسازی شهرشان نقش داشته باشند و مردم و مسوولین بدانند که این کار تخصص افرادی است که در این زمینه مهارت دارند و نباید این کار به پیمانکارهایی که هیچ تخصصی ندارند سپرده شود. تابهحال نقاشی دیوارهای شهر همیشه بهصورت خصوصی بوده است.»
دختران روی داربست
دختری شاداب با چشمان درشت و کنجکاو به داربستهایی که در خیابان رفعتیه بسته شده است نگاه میکند. پیداست که قصد بالا رفتن ندارد. نامش مژده است و مسوول تشکلات انجمن طراحان. مژده میگوید: «من در بچهگی از نردبان افتادهام و به همین خاطر از ارتفاع میترسم اما این دلیلی بر کار نکردن من نمیشود. تمام قسمتهای پایین دیوار را با دقت نقاشی میکنم اما اینکه از من بخواهید بالای داربست بروم هرگز...»طبق لیستی که در دست مژده حدیدی است و اسامی گرافیستها و اجراکاران در آن است، از 28نفری که مشغول اجرای نقاشیهای دیواری شهر هستند، هجده نفر آن دختر هستند. موضوعی که هم به توقع کمتر دختران درباره دستمزد بر میگردد هم به مشارکت بیشتر اجتماعی زنان در جامعه. موضوعی که رضا شهبازی کارشناس رشته چاپ و مسئول اجرایی پروژه نقاشی دیواری در سخنان خود به آن اشاره میکند. او بر روی داربست بسیار بلندی که در پتروشیمی بسته شده است نشسته و در حین نقاشی میگوید: «دیوار یک فاصله است... و ما رنگ و نقاشیاش نمیکنیم... محوش میکنیم. کار کردن در چهارچوب سیستمهای اداری کار خیلی خسته کننده وطاقتفرسا است. اینکه بخواهی طبق نظر و سلیقه یک ارگان کار
کنی سخت است. اما بودن در کنار بچههای انجمن باعث شده که کار کردن دلپذیر و دوست داشتنی باشد و نگاه مردم به این شیوه کار و تجربه جالب من در خصوص دخترهای این پروژه با تعداد بهمراتب بیشتر از پسرها و با اشتیاق بسیار زیاد کار کردند. این دختران روی داربستهای مرتفع دقت زیادی به خرج میدادند. حقیقتا هم مایه مباهات من بود و هم در مرکز توجه تمام مردم قرار گرفت. ما در این کار هنوز پشتوانه و تجربه کافی نداریم و از طرفی به این پروژه به عنوان یک کار صرفا تجاری نگاه نمیکنیم. اگرچه که مسائل مالی مهم است اما همین کافی است که در جریان این کار حدود چهل نفر از گرافیکیهای این شهر مشغول به کار شدهاند. همین مهمترین نقطه قوت این کار است. امیدوارم با توجه به تواناییهایی که ما تازه در حال کشفشان هستیم در آینده هم دست به چنین اقداماتی در زمینه زیباسازی شهری بزنیم و نگاه مردم و مسوولین شهر را تغییر بدهیم.»
سه هزارو پانصد مترمربع قرارداد
سارا کیهانی کارشناس ارشد گرافیک مسئول سفارشات انجمن طراحان است. او درباره این قرارداد میگوید:« این قرار داد با منطقههای شهرداری نیست. بلکه با شهرداری کل و از طریق خدمات شهری شهرداری است. ما از طریق مناقصهای که شهرداری در رسانهها اعلام کرده بود باخبر شدیم و در این مناقصه شرکت کردیم. پیش از آن نیز در سال 91 برای خدمات موتوری شهرداری اتوبوس بهداشتی و کتابخانه سیار، کنار هتل گلایول، و کنار استخر سرپوشیده هم نقاشی دیواری اجرا کرده بودیم و خدمات شهرداری نحوه کار ما را که به صورت گروهی است دیده بود. آنها مایل بودند که این پروژه سه هزارو پانصد مترمربع دیوار را به ما بسپارند. اما این را هم بگویم که ما مبلغ مناقصه را خیلی پایین آوردیم تا بتوانیم این مناقصه را برنده شویم.» او در ادامه درباره مشکلاتی که پیش روی این پروژه است میگوید: «بزرگترین مشکلی که ما در این روند داشتیم مشکل مالی بوده و هست. این قرارداد بزرگترین قراردادی بوده که تا به حال انجمن با شهرداری بسته است. در هر پروژهای ده درصد کل مبلغ قرارداد را باید پرداخت کنی مثلا اگر قرار داد ما هفتاد میلیون است هفت میلیون کار باید پرداخت بشود. بعد از پرداخت این
ده درصد دردسر پرداخت نکردن پیشپرداخت از طریق شهرداری بود. طبق قرارداد ما حق داشتیم بیست درصد پیشپرداخت را از شهرداری بگیریم. آنقدر سنگهای مالی پیش پای ما انداختند که بارها از انجام این کار پشیمان شدیم. اگر انجمن سرمایه داشت ما مجبور نبودیم آنقدر قرض کنیم. اما مهم این است که انجمن با نگاهی تخصصگرا سبب میشود بچهها حرفهایتر شوند و تجربه کسب کنند.» همین عدم پرداخت مبلغ پیشپرداخت از سوی شهرداری سبب شده که اجراکاران، پس از گذشت دو ماه هنوز مبلغی بابت انجام کار دریافت نکرده باشند. این مبلغ شاید زیاد نباشد، اما دل اجراکاران را بیشک گرم میکند. در این کار تمام هزینههای کار مثل تجهیزات کار، ناظر و طراحان جدا شده و به گروه اجراکار به صورت روزمزد دستمزد داده میشود. مدت قرارداد اجراکاران هم شش ماه است. دو ماه از قرارداد برای طراحی دو ماه نیز به اجرا نقاشی دیواری گذشته است و دو ماه به اتمام کار باقی مانده است. کار بصورت متراژ از شهرداری تحویل گرفته شده اما به اجراکاران بصورت روزمزد پرداخت میشود. حبیبیان در این باره میگوید: «با در نظر گرفتن توانایی بچهها ما اگر دیوارها را متری به بچهها میسپاردیم، عملا به
ضرر خودشان تمام میشد. چون نمیتوانستند در یک مدت کوتاه متراژ را تمام کنند.» با گذر از خيابانها و نگاه به نقاشى ديوارىهايى كه اخيرا در سطح شهر كرمانشاه صورت گرفته است، تفاوت آشكارى را در كيفيت طرحها و نيز اجراى آنها شاهد خواهيم بود، چرا كه پروژه زيباسازى تعدادى از ديوارهاى شهر كرمانشاه به شهردارى منطقه دو و تعدادى ديگر از آنها به طراحان گرافيك سپرده شده است، آنجا كه شهردارى، با بهرهگيرى از نيروى کمتخصص، خودش وارد عمل شده است، هربينندهاى را به ياد اين ضرب المثل مىاندازد كه «كار را به دست كاردان بايد سپرد»...
دیوار؛ محکم و استوار، جانپناه، حفاظت ازدرون و بیرون، ایجاد حمایت و آرامش و مجزا کننده فضاها از یکدیگر. دیوارهای اتاقمان را با هنرهای دستی و تابلوهای گرانقیمت ونفیس تزیین میکنیم و اگر طرفدار بی قید و شرط سادگی باشیم، با رنگی دلنشین دیوار اتاقمان را نقاشی میکنیم. میگویند شهر ما خانه ما، اگر این طور باشد باید نسبت به زیبایی شهرمان هم همان حساسیتی را داشته باشیم که به آراستگی خانهمان. این روزها با قدم زدن در خیابانهای شهرمان میبینیم گروهی با لباسهای کار طوسی که نشان انجمن طراحان گرافیک کرمانشاه را در پشت خود دارد، مشغول به کار هستند. چندماه پیش پس از مدتها شهرداری تصمیم گرفت کار اجرای نقاشیهای دیواری شهر را به متخصصان بسپارد. این بود که پس از اعلام مناقصه از سوی شهرداری، مناقصه را طراحان گرافیک کرمانشاه به نام یک شرکت برنده شدند. هرچند مناقصه با نام انجمن طراحان گرافیک نبود اما کار به انجمنیها سپرده شد.فائزه بحری کارشناس گرافیک و عضو انجمن گرافیک کرمانشاه درباره لزوم اجرای نقاشیهای شهری به شرق میگوید: «نقاشی دیواری به عنوان یکی از اشکال هنری در طول تاریخ همواره از اهمیت خاصی برخوردار بوده و
دارد. تاثیر آن از دیر باز تا کنون آنچنان پایدار و ماندنی است که میتوان گفت کمتر رشته هنری چنین تاثیری را داشته است. نقاشی دیواری را می توان اولین زایش راستین هنری انسان در سپیدهدم تاریخ هنر دانست.به طوری که همچنان تاکنون تداوم و تاثیرخود را در بطن زندگی جوامع بشری حفظ کرده است. امروزه نقاشی دیواری از نظر ایجاد تاثیرات قوی بصری و آفرینش زیبایی و هماهنگی فرم و ریتم، نقش ارزشمندی در آثار معماری و زیباسازی شهری دارد. این رشته هنری اگر به درستی شناخته شود وبه اجرا در آید با توجه به فضاهای زیبا و با شکوهی که به وجود می آورد میتواند در زیباسازی چهره و محیط شهر مفید واقع گردد. همچنین این توان و اهمیت را در خود دارد که با فرهنگ و هنر هر ملتی در آمیخته و به آن ارزش و اعتبار والایی دهد. شهر کرمانشاه با وجود دیوارنگاریهای غنیای که از گذشته به یادگار دارد، امروزه در حال انجام فعالیتی گروهی است که در زمان اجرا از لطف و استقبال مردم بینصیب نبودهاند.» بیستون، طاقبستان، دیوارهای تکیه معاونالملک، مسجد عمادالدوله، همه و همه از دیوارنگاریهای قدیمی است که در زمان خود به دست متخصصان انجام شده است. به همین روی، نیاز
است تا برای پاسداشت این هنر، و برای جان بخشیدن به چهره شهر، این کار با دقت زیاد انجام شود.
تناسب طرحها با خیابانها
دست مادرش را به سمت دیوار میکشد. نقاشها روی داربست هستند و ماهی کوچکی که نقاشی شده توجه کودک را جلب میکند. مادرش به او میگوید «حالا که خوشت آمده، میتوانی روی دیوار اتاقت یکی مثل این را نقاشی کنی.» اینجا خیابان شریعتی است. از سنتیترین و قدیمیترین خیابانهای شهر. نقاشیهای دیواریاش اما، با آنکه حاصل رنج فراوان اجراکاران است، بیشتر به چشم بچههایی میآید که از مهدکودک و مدرسه به خانه میروند. مادر این کودک در پاسخ به اینکه این طرحها از نظر یک شهروند برای شهر خوب است یا نه، میگوید: «پسر من خیلی خوشش آمد، من هم البته از اینکه پسرم پسندید خوشحال شدم، اما اینجا یک خیابان قدیمی است و بهتر بود طرحهای سنتی استفاده شود. خوب است که شهرداری به فکر زیباسازی فضای شهر است، اما باید در انتخاب طرح و تناسب آن با فضا دقت بیشتری میشد.» اگرچه طرحها به مذاق کاسبان و اهل محل خیلی خوش نیامده باشد، آنها اما صبور و مهربان، همواره با اجراکاران همکاری داشتند. از شیرهای آب مغازهها برای شستن دست گرفته تا در اختیار گذاشتن حیاط خانه برای قرار دادن وسایل نقاشی. به گفته رییس انجمن طراحان گرافیک کرمانشاه، آنچه روی انتخاب طرح
نهایی تاثیر میگذارد در نهایت مسوولان شهرداری هستند. روزبه حبیبیان درباره چگونگی روند این کار از طراحی تا انتخاب میگوید: «تعداد محدودی از گرافیست های گروه انجمن مشغول به طراحی برای دیوارهای شهر شدند از جمله خانم موسویان که کارشناس ارشد گرافیک و مدرس دانشگاه است. با آماده شدن طراحیها، خانم کیهانی طرحها را به سازمان خدمات شهرداری ارائه داد و آنها هم از بین این طرحها انتخاب کردند. سلیقه مسوولان شهرداری در انتخاب این طراحها تاثیر بسیاری دارد. این سلیقه همیشه به دنبال طرحهای آبستره انتزاعی و فرمالیستی بوده است و به دنبال طرحهای مفهومی نبودهاند.»اینکه برای نخستین باری کار زیباسازی شهر به متخصصان این رشته واگذار شد، دشواریهای فراوانی به دنبال داشت و به سادگی صورت نگرفت. یکی از اعضای انجمن طراحان کرمانشاه در این باره میگوید: «از بدو تاسیس انجمن، سعی شده که از طریق گرافیک با مردم کرمانشاه ارتباط برقرار شود. یکی ازبارزترین این شیوهها گرافیک شهری است که نقاشی دیواری جز این حیطه قرار میگیرد. هدف اصلی انجمن این است که تحصیل کردههای این رشته وظیفه گرافیک شهری را به عهده بگیرند. حالا در واقع انجمن نقش صنف
را بازی کرده و برای اعضای خود کار گرفته است.» حبیبیان رییس انجمن گرافیک از انگیزه و هدف این اتفاق میگوید: « هدف ما این است که فارقالتحصیلان گرافیک در زمینه تخصصشان و در زیباسازی شهرشان نقش داشته باشند و مردم و مسوولین بدانند که این کار تخصص افرادی است که در این زمینه مهارت دارند و نباید این کار به پیمانکارهایی که هیچ تخصصی ندارند سپرده شود. تابهحال نقاشی دیوارهای شهر همیشه بهصورت خصوصی بوده است.»
دختران روی داربست
دختری شاداب با چشمان درشت و کنجکاو به داربستهایی که در خیابان رفعتیه بسته شده است نگاه میکند. پیداست که قصد بالا رفتن ندارد. نامش مژده است و مسوول تشکلات انجمن طراحان. مژده میگوید: «من در بچهگی از نردبان افتادهام و به همین خاطر از ارتفاع میترسم اما این دلیلی بر کار نکردن من نمیشود. تمام قسمتهای پایین دیوار را با دقت نقاشی میکنم اما اینکه از من بخواهید بالای داربست بروم هرگز...»طبق لیستی که در دست مژده حدیدی است و اسامی گرافیستها و اجراکاران در آن است، از 28نفری که مشغول اجرای نقاشیهای دیواری شهر هستند، هجده نفر آن دختر هستند. موضوعی که هم به توقع کمتر دختران درباره دستمزد بر میگردد هم به مشارکت بیشتر اجتماعی زنان در جامعه. موضوعی که رضا شهبازی کارشناس رشته چاپ و مسئول اجرایی پروژه نقاشی دیواری در سخنان خود به آن اشاره میکند. او بر روی داربست بسیار بلندی که در پتروشیمی بسته شده است نشسته و در حین نقاشی میگوید: «دیوار یک فاصله است... و ما رنگ و نقاشیاش نمیکنیم... محوش میکنیم. کار کردن در چهارچوب سیستمهای اداری کار خیلی خسته کننده وطاقتفرسا است. اینکه بخواهی طبق نظر و سلیقه یک ارگان کار
کنی سخت است. اما بودن در کنار بچههای انجمن باعث شده که کار کردن دلپذیر و دوست داشتنی باشد و نگاه مردم به این شیوه کار و تجربه جالب من در خصوص دخترهای این پروژه با تعداد بهمراتب بیشتر از پسرها و با اشتیاق بسیار زیاد کار کردند. این دختران روی داربستهای مرتفع دقت زیادی به خرج میدادند. حقیقتا هم مایه مباهات من بود و هم در مرکز توجه تمام مردم قرار گرفت. ما در این کار هنوز پشتوانه و تجربه کافی نداریم و از طرفی به این پروژه به عنوان یک کار صرفا تجاری نگاه نمیکنیم. اگرچه که مسائل مالی مهم است اما همین کافی است که در جریان این کار حدود چهل نفر از گرافیکیهای این شهر مشغول به کار شدهاند. همین مهمترین نقطه قوت این کار است. امیدوارم با توجه به تواناییهایی که ما تازه در حال کشفشان هستیم در آینده هم دست به چنین اقداماتی در زمینه زیباسازی شهری بزنیم و نگاه مردم و مسوولین شهر را تغییر بدهیم.»
سه هزارو پانصد مترمربع قرارداد
سارا کیهانی کارشناس ارشد گرافیک مسئول سفارشات انجمن طراحان است. او درباره این قرارداد میگوید:« این قرار داد با منطقههای شهرداری نیست. بلکه با شهرداری کل و از طریق خدمات شهری شهرداری است. ما از طریق مناقصهای که شهرداری در رسانهها اعلام کرده بود باخبر شدیم و در این مناقصه شرکت کردیم. پیش از آن نیز در سال 91 برای خدمات موتوری شهرداری اتوبوس بهداشتی و کتابخانه سیار، کنار هتل گلایول، و کنار استخر سرپوشیده هم نقاشی دیواری اجرا کرده بودیم و خدمات شهرداری نحوه کار ما را که به صورت گروهی است دیده بود. آنها مایل بودند که این پروژه سه هزارو پانصد مترمربع دیوار را به ما بسپارند. اما این را هم بگویم که ما مبلغ مناقصه را خیلی پایین آوردیم تا بتوانیم این مناقصه را برنده شویم.» او در ادامه درباره مشکلاتی که پیش روی این پروژه است میگوید: «بزرگترین مشکلی که ما در این روند داشتیم مشکل مالی بوده و هست. این قرارداد بزرگترین قراردادی بوده که تا به حال انجمن با شهرداری بسته است. در هر پروژهای ده درصد کل مبلغ قرارداد را باید پرداخت کنی مثلا اگر قرار داد ما هفتاد میلیون است هفت میلیون کار باید پرداخت بشود. بعد از پرداخت این
ده درصد دردسر پرداخت نکردن پیشپرداخت از طریق شهرداری بود. طبق قرارداد ما حق داشتیم بیست درصد پیشپرداخت را از شهرداری بگیریم. آنقدر سنگهای مالی پیش پای ما انداختند که بارها از انجام این کار پشیمان شدیم. اگر انجمن سرمایه داشت ما مجبور نبودیم آنقدر قرض کنیم. اما مهم این است که انجمن با نگاهی تخصصگرا سبب میشود بچهها حرفهایتر شوند و تجربه کسب کنند.» همین عدم پرداخت مبلغ پیشپرداخت از سوی شهرداری سبب شده که اجراکاران، پس از گذشت دو ماه هنوز مبلغی بابت انجام کار دریافت نکرده باشند. این مبلغ شاید زیاد نباشد، اما دل اجراکاران را بیشک گرم میکند. در این کار تمام هزینههای کار مثل تجهیزات کار، ناظر و طراحان جدا شده و به گروه اجراکار به صورت روزمزد دستمزد داده میشود. مدت قرارداد اجراکاران هم شش ماه است. دو ماه از قرارداد برای طراحی دو ماه نیز به اجرا نقاشی دیواری گذشته است و دو ماه به اتمام کار باقی مانده است. کار بصورت متراژ از شهرداری تحویل گرفته شده اما به اجراکاران بصورت روزمزد پرداخت میشود. حبیبیان در این باره میگوید: «با در نظر گرفتن توانایی بچهها ما اگر دیوارها را متری به بچهها میسپاردیم، عملا به
ضرر خودشان تمام میشد. چون نمیتوانستند در یک مدت کوتاه متراژ را تمام کنند.» با گذر از خيابانها و نگاه به نقاشى ديوارىهايى كه اخيرا در سطح شهر كرمانشاه صورت گرفته است، تفاوت آشكارى را در كيفيت طرحها و نيز اجراى آنها شاهد خواهيم بود، چرا كه پروژه زيباسازى تعدادى از ديوارهاى شهر كرمانشاه به شهردارى منطقه دو و تعدادى ديگر از آنها به طراحان گرافيك سپرده شده است، آنجا كه شهردارى، با بهرهگيرى از نيروى کمتخصص، خودش وارد عمل شده است، هربينندهاى را به ياد اين ضرب المثل مىاندازد كه «كار را به دست كاردان بايد سپرد»...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.